Cambodia

ព្រះគម្ពីរគឺជាពាក្យដែលព្រះមានបន្ទូលទៅកាន់ប្រជាជនរបស់ទ្រង់។ ព្រះប្រាប់យើងថាមនុស្សគ្រប់រូបត្រូវតែស្លាប់។ ដូច្នេះព្រះជូនដំណឹងដល់មនុស្សថាមនុស្សបានធ្វើពីដីឥដ្ឋ។ អ្នកណាដែលមិនស្គាល់ព្រះគឺជាវិញ្ញាណដែលបានស្លាប់ហើយ។ ព្រះគម្ពីរបញ្ជាក់មូលហេតុដែលវិញ្ញាណប្រព្រឹត្ដបទឧក្រិដ្ឋ។ ប៉ុន្តែព្រះផ្តល់ការពេញចិត្តដល់បុរសដើម្បីស្តារទំនាក់ទំនងឡើងវិញតាមរយៈការស្តារឡើងវិញនូវស្មារតីនៅក្នុងមនុស្ស។ វាដូចជាចិត្តគំនិតរបស់ឪពុកម្តាយដែលចង់បានកូនដែលចាកចេញពីផ្ទះដើម្បីប្រែចិត្តហើយវិលត្រឡប់មកវិញ។ ព្រះបានបង្កើតអ័ដាមដំបូងបង្អស់គឺត្រូវចូលសួនច្បារអេដែន។ ប៉ុន្តែបុរសនោះមានទោសនៅទីនោះ។ ប៉ុន្ដែព្រះបានស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីស្បែករបស់សត្វ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមនុស្សនៅតែធ្វើបាបប្រឆាំងនឹងព្រះហើយចាកចេញពីព្រះ។ ព្រះបានកាត់ក្ដីមនុស្សនៅពេលមានទោស។ ការវិនិច្ឆ័យទីមួយគឺទឹកជំនន់របស់ណូអេ។ ហើយព្រះជាម្ចាស់រំrepeកសេចក្តីសញ្ញាការវិនិច្ឆ័យនិងសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយមនុស្សម្តងទៀត។ សេចក្ដីសញ្ញាទីមួយគឺជាសេចក្ដីសញ្ញានៃពូជនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ (៣:១៥) ។『អញនឹងធ្វើឲ្យឯង ហើយនិងស្ត្រី គឺទាំងពូជឯង និងពូជនាងមានសេចក្ដីខ្មាំងនឹងគ្នា ពូជនាងនឹងកិនក្បាលឯង ហើយឯងនឹងចឹកកែង‌ជើងគេ 』 បន្ទាប់មក...

ព្រះវិហារសំខាន់គឺមានន័យ 『ប្រមូលផ្តុំ』 គេនិយាយថាព្រះវិហារគឺជាកន្លែងដែលមនុស្សជ្រើសរើស។ ព្រះវិហារមិនមែនជាអាគារទេវាជាសហគមន៍របស់មនុស្សដែលបានជ្រើសរើស។ សហគមន៍មានទំនាក់ទំនងគ្នា។ ទោះយ៉ាងណាសព្វថ្ងៃនេះគោលគំនិតនៃព្រះវិហារកំពុងត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅជាអាគារមួយ។ ព្រះវិហារមានគុណលក្ខណៈមួយចំនួន។ ព្រះវិហារគឺជារូបកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះគ្រីស្ទគឺជាពួកជំនុំលើគ្រប់ការទាំងអស់ហើយព្រះវិហារនៃលោកីយគឺជាព្រះវិហារនៅក្នុងគ្រប់ការទាំងអស់។ ដូច្នេះពួកបរិសុទ្ធរួបរួមគ្នាបង្កើតរូបកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ សហគមន៍នៃពួកបរិសុទ្ធមានអំណាចបរិសុទ្ធ។ ពួកគេក្លាយជាម្នាក់។ ទោះយ៉ាងណាសព្វថ្ងៃនេះព្រះវិហារជាច្រើនមានអំពើពុករលួយការប្រយុទ្ធគ្នានិងការបែកបាក់គ្នា។ មានមនុស្សជាច្រើនកំពុងតែចេញពីព្រះវិហារ។ ទិដ្ឋភាពសំខាន់នៃព្រះវិហារកំពុងបាត់ទៅវិញដោយសារតែសមាជិកក្រុមជំនុំក្លែងក្លាយ។

『 តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬអី ថាខ្លួនអ្នករាល់គ្នាជាព្រះ‌វិហារនៃព្រះ ហើយថា ព្រះ‌វិញ្ញាណនៃព្រះ ទ្រង់សណ្ឋិតក្នុងអ្នករាល់គ្នា 』(កូរិនថូសទី ១ ៣:១៦) អត្ថន័យនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធគឺជាកន្លែងដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគង់នៅ។ មិនមែនជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលជ្រាបចូលក្នុងខ្លួនមនុស្សទេគឺថាគាត់ចូលទៅក្នុងរូបកាយវិញដើម្បីកើតជាថ្មី។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនចូលក្នុងសាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយទេប៉ុន្តែចូលទៅក្នុងរូបកាយខាងវិញ្ញាណពីព្រះ។ ដូច្នេះពួកបរិសុទ្ធត្រូវបានកើតជាថ្មីក្លាយជាព្រះវិហារ។ ពួកបរិសុទ្ធបូជាសាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយខាងវិញ្ញាណ។ វាគឺជាការលះបង់ដើម្បីយកឈើឆ្កាងដោយខ្លួនឯង។ 『 ពីព្រោះយើងខ្ញុំដឹងថា បើត្រសាលដែលជាទីលំនៅរបស់យើងខ្ញុំ នៅផែនដីនេះ ត្រូវបំផ្លាញវេលាណា នោះយើងខ្ញុំមានវិមាន១ ដែលមកពីព្រះ មិនមែនធ្វើនឹងដៃទេ គឺនៅលើស្ថាន‌សួគ៌វិញ ជាវិមាននៅជាប់អស់កល្ប‌ជានិច្ច 』 (កូរិនថូសទី ២ ៥: ១) ពួកបរិសុទ្ធក៏មានសាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយដែរ។ វានឹងរលំដូចត្រសាលនៅពេលណាក៏បាន។ ប៉ុន្តែពួកបរិសុទ្ធដឹងពីការពិតដែលថាពួកគេបានកើតជាថ្មីជាមួយនឹងរូបកាយខាងវិញ្ញាណពួកគេដឹងពីបេសកកម្មដែលពួកគេត្រូវធ្វើនៅលើផែនដីរហូតដល់ត្រសាលរលំ។

『 ប៉ុន្តែ កាលព្រះ‌គ្រីស្ទបានយាងមក ធ្វើជាសម្ដេចសង្ឃ ខាងឯសេចក្ដីល្អដែលត្រូវមក គឺធ្វើដោយ‌សាររោងឧបោសថដ៏វិសេសជាង ហើយគ្រប់លក្ខណ៍ជាង ដែលមិនបានធ្វើដោយដៃ គឺថា មិនមែនជារបស់ផងលោកីយ៍នេះទេ នោះទ្រង់បានយាងចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត១ដងជាសម្រេច ទាំងបានសេចក្ដីប្រោសលោះ នៅអស់កល្ប‌ជានិច្ច មិនមែនដោយយកឈាមពពែឈ្មោល ឬឈាមកូនគោទេ គឺដោយយកព្រះ‌លោហិតនៃអង្គទ្រង់វិញ 』(ហេព្រើរ ៩: ១១-១២),『 ព្រះ‌យេស៊ូវទ្រង់ឆ្លើយទៅគេថា ចូរបំផ្លាញព្រះ‌វិហារនេះចុះ រួចក្នុងរវាង៣ថ្ងៃ ខ្ញុំនឹងសង់ឡើងវិញ 』(យ៉ូន។ ២:១៩) ជនជាតិយូដាទាំងអស់បានយកចិត្ដទុកដាក់នឹងពាក្យរបស់លោកយេស៊ូដែលធ្វើវិហារក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃ (យកវិហារនេះអស់រយៈពេល ៤៦ ឆ្នាំក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃ) ។ ប៉ុន្តែយើងដឹងពីអត្ថន័យនៃពាក្យ។ មានន័យថាព្រះយេស៊ូវពេលព្រះវិហារត្រូវបានរស់ឡើងវិញក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងហើយមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃដូចប្រាសាទនេះត្រូវបានសាងសង់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទីបី។ អ្វីដែលយើងត្រូវការមិនមែនជាព្រះវិហារឬការលះបង់ទេតែខ្លួនយើងផ្ទាល់ត្រូវតែជាការបូជាដល់ព្រះ។『 ដូច្នេះ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំទូន្មានអ្នករាល់គ្នា ដោយសេចក្ដីមេត្តា‌ករុណានៃព្រះ ឲ្យបានថ្វាយរូប‌កាយទុកជាយញ្ញ‌បូជារ...

ប្រាសាទនេះគឺជាផ្ទះដ៏ពិសិដ្ឋមួយដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើងក្នុងគោលបំណងថ្វាយយញ្ញបូជានិងគោរពបូជាដល់ព្រះ។ ព្រះបាទសាឡូម៉ូនជាបុត្ររបស់ព្រះបាទដាវីឌបានសង់ព្រះដំណាក់នោះ។ វាត្រូវបានសាងសង់ឡើងវិញពីរដងក្នុងជំនាន់ក្រោយ។ ប្រាសាទដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើងវិញនីមួយៗត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថាប្រាសាទសឺរូបបាបែលជាប្រាសាទហេរ៉ូឌ។

ទូកនៃសម្ពន្ធមេត្រីគឺជានិមិត្តរូបនៃវត្តមានរបស់ព្រះ។ «ហឹបនៃសេចក្ដីសញ្ញាមានមុនពេលដែលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ចូលទៅស្រុកកាណាន» (យ៉ូស្វេ ៣: ១-១៧) ។ ទូកនៃកតិកាសញ្ញាមុនពេលប្រយុទ្ធនឹងទីក្រុងយេរីខូដែលត្រូវបានបាក់បែកដោយអំណាចចេស្តារបស់ព្រះ។ ជនជាតិភីលីស្ទីនត្រូវពួកភីលីស្ទីនប្លន់យកហឹបនៃសម្ពន្ធមេត្រីជាបណ្តោះអាសន្ននៅពេលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលប្រព្រឹត្ដអំពើបាបប្រឆាំងនឹងព្រះ។

ព្រះបានសន្យានឹងទឹកដីកាណានដល់ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល។ កាណានជានិមិត្តរូបនៃនគររបស់ព្រះ។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានបញ្ជូនអ្នកស៊ើបការណ៍ទៅស្រុកកាណានមុនពេលចូលទឹកដីកាណាន។ ប៉ុន្តែអ្នកស៊ើបការណ៍បានឃើញថាពួកអាណាកពួកយក្សកំពុងរស់នៅស្រុកកាណាន។ អ្នកស៊ើបការណ៍ ១០ នាក់បានរាយការណ៍ថាពួកគេនឹងត្រូវស្លាប់នៅពេលពួកគេចូលហើយពីរនាក់និយាយថាពួកគេនឹងកាន់កាប់ដីនៅពេលពួកគេចូល។ ប៉ុន្តែប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលជឿពាក្យរបស់ចារបុរសដប់នាក់។ ព្រះជាម្ចាស់មិនអនុញ្ញាតឱ្យនរណាម្នាក់ចូលទឹកដីកាណានលើកលែងតែក្មេងតូចៗដែលមានអាយុក្រោម ១៩ ឆ្នាំនិងទារកទើបនឹងកើតនៅទីរហោស្ថាន។ នៅពេលនៃការចាកចេញព្រះបានបង្ហាញអព្ភូតហេតុនៃគ្រោះមហន្តរាយដល់ប្រទេសអេហ្ស៊ីបហើយបានបែងចែកសមុទ្រក្រហមប៉ុន្តែប្រជាជនត្រូវបានបំផ្លាញដោយសារតែពួកគេមិនជឿលើការសន្យារបស់ព្រះ។ នគររបស់ព្រះនៅលើផែនដីនេះគឺដូចជាសង្គ្រាមដើម្បីឈ្នះ។

មានទីសក្ការៈនិងទីធ្លាមួយនៅក្នុងរោងឧបោសថដែលពួកគេបានសម្លាប់និងដុតដង្វាយនៅទីធ្លាហើយបានយកឈាមនៃតង្វាយនោះចូលទៅក្នុងទីសក្ការៈហើយប្រោះវា។ មានវាំងនននៅក្នុងទីសក្ការៈមានទីសក្ការៈបូជាធរណីដ្ឋាននិងមានតង្វាយមួយនៅខាងក្រៅវាំងននហើយមានទីសក្ការៈនៃទីសក្ការៈនៅក្នុងវាំងនន។ នៅទីនោះមានទូកធំហិបនៃសេចក្ដីមេត្តាករុណានិងរូបតំណាងរបស់ទេវតានៅទីបរិសុទ្ធនៃជម្រក។ ទីជម្រកគឺជាកន្លែងដែលមនុស្សមានបាបអាចជួបព្រះ។

ព្រះបានទៅតង់របស់អ័ប្រាហាំហើយបានធ្វើឱ្យគាត់ការសន្យានៃពូជបានប្រាប់គាត់ពីផែនការដើម្បីបំផ្លាញស៊ីដិន។ បីជំនាន់រស់នៅក្នុងត្រសាលរបស់អ័ប្រាហាំ។ អាប្រាហាំអ៊ីសាកនិងយ៉ាកុប។ ព្រះបានមកបោះជំរំឆ្លងកាត់ជំនាន់ទាំងបីនេះ។ ត្រសាលជាកន្លែងដែលព្រះបញ្ចប់សេចក្តីសញ្ញា (ការសន្យានៃពូជ) ជាមួយអ័ប្រាហាំ។ គ្រាប់ពូជបានទៅជាដើមឈើដូចព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះអាប្រាហាំនិងកូនប្រុសរបស់គាត់បានកាត់ចុងស្បែកហើយព្រះបានបំផ្លាញទីក្រុងសូដុំម។ ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលដែលបានចាកចេញពីទីនោះបានចំណាយពេលមួយសប្តាហ៍នៅក្នុងតង់បណ្តោះអាសន្នដែលមានជម្រកដោយការថ្លែងអំណរគុណ។ សម័យកាលនេះត្រូវបានគេហៅថាបុណ្យនៃ រោងឧបោសថ ដែលជារដូវដ៏អស្ចារ្យទីបីរបស់អ៊ីស្រាអែល។

ព្រះបានប្រាប់ណូអេថាខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យមានទឹកជំនន់ដើម្បីវិនិច្ឆ័យមនុស្សអាក្រក់ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងជួយសង្គ្រោះអ្នកដែលបង្វែរចិត្តខ្ញុំមកទូកនឹងជួយសង្គ្រោះពួកគេ។ ណូអេបានផ្សាយដំណឹងល្អពីការប្រែចិត្តអស់រយៈពេល ១២០ ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែមានតែមនុស្ស ៧ នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលចូលក្នុងទូក។ ភ្លៀងបាន ៤០ ថ្ងៃ។ មនុស្សគ្រប់គ្នាបានស្លាប់ដោយសារទឹកជំនន់។ ព្រះបានបង្ហាញឥន្ធនូជាភស្ដុតាងដែលព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាព្រះនឹងវិនិច្ឆ័យដោយភ្លើងនៅពេលអនាគត។ ទូកនៃគម្ពីរសញ្ញាថ្មីគឺជាព្រះគ្រីស្ទ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទទេវិញ្ញាណរបស់អ្នកនឹងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយភ្លើង។ ដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយើងត្រូវតែស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ដែលព្រះប្រទានឱ្យយើង។『 បានកប់ទៅ ជារូប‌កាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូប‌កាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូប‌កាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូប‌កាយខាងវិញ្ញាណដែរ 』(កូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៤) អ្នកអាចស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ខាងវិញ្ញាណបានលុះត្រាតែអ្នកដោះសម្លៀកបំពាក់ខាងរូបកាយចេញពីឪពុកម្តាយ។ យើងជឿជាក់ថារឿងបែបនេះកើតឡើងនៅក្នុងគំនិតរបស់ខ្ញុំ។ នេះគឺជាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក។ វាគឺជាពិធីដើម្បីដោះសម្លៀកបំពាក់នៃអំពើបាបទាំងអស់។『 តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬអី ថា យើងទាំងប៉ុន្មានដែលបានទទួលបុណ្...

  ទីក្រុងជម្រក 『 នោះត្រូវឲ្យតម្រូវទីក្រុងខ្លះ ទុកសម្រាប់ជាទីក្រុងពំនាក់ ដល់ឯងរាល់គ្នា ដើម្បីឲ្យអ្នកណាដែលសម្លាប់មនុស្ស មិនប្រកបដោយចិត្តប៉ង បានរត់ទៅជ្រកអាស្រ័យនៅទីនោះបាន  ទីក្រុងទាំងនោះនឹងបានសម្រាប់ជាទីពំនាក់ ឲ្យឯងរាល់គ្នាបានរួចពីអ្នកដែលសង‌សឹកចេញ ដើម្បីកុំឲ្យអ្នកដែលសម្លាប់គេបានត្រូវស្លាប់ឡើយ ដរាបដល់បានជំនុំ‌ជម្រះនៅមុខពួកជំនុំហើយ  ក្នុងបណ្តាទីក្រុងដែលឯងរាល់គ្នានឹងឲ្យនោះ ត្រូវមាន៦ទុកជាទីក្រុងពំនាក់សម្រាប់ឯងរាល់គ្នា  ត្រូវឲ្យឯងរាល់គ្នាឲ្យទីក្រុង៣ នៅត្រើយទន្លេយ័រដាន់ខាង‌អាយ ហើយទីក្រុង៣ទៀតនៅក្នុងស្រុកកាណាន ទីក្រុងទាំង៦នោះ ត្រូវទុកសម្រាប់ជាទីពំនាក់អាស្រ័យ  គឺត្រូវបានសម្រាប់ជាទីពំនាក់ដល់ពួកកូនចៅអ៊ីស្រា‌អែល និងពួកអ្នកប្រទេសក្រៅ ហើយដល់អ្នកណាដែលស្នាក់នៅជាមួយផង ដើម្បីឲ្យអស់អ្នកណាដែលសម្លាប់មនុស្សមិនប្រកបដោយចិត្តប៉ង បានរត់ទៅជ្រកអាស្រ័យបាន។ 』(ជនគណនា ៣៥: ១១-១៥) មរណភាពរបស់សម្ដេចសង្ឃគឺជាឱកាសតែមួយគត់ដែលអ្នកធ្វើបាបបានត្រឡប់មកពីជ្រកកោន។ តើស្រុកកំណើតរបស់អ្នកមានបាបនៅឯណា? គេហដ្ឋានខាងសាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយអាចជាកន្លែងដែលត្រូវកើតប៉ុន្តែគេហដ្ឋាននៃវិញ្ញាណគឺជានគររបស់ព្រះ។『 ដ្បិតកូនមនុស្សបានមក ដើម...

(៤) នគររបស់ព្រះនៅលើផែនដី ព្រះរាជាណាចក្រនៃព្រះនៅលើផែនដីនេះបានបង្ហាញនៅក្នុងការផ្សេងគ្នា។ មនុស្សជាតិតែងតែធ្វើបាបនឹងព្រះនៅលើទឹកដីនេះ។ នៅពេលនោះព្រះបានវិនិច្ឆ័យមនុស្ស។ ហើយព្រះបានបញ្ជាមនុស្សម្តងទៀតឱ្យបង្កើតនគររបស់ព្រះនៅលើផែនដី។ គំរូនៃនគរព្រះពីអតីតកាលរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្នមានដូចខាងក្រោម។ សួនអេដែន សួនច្បារអេដែនជានិមិត្តរូបនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមានផ្លែនៃដើមឈើជីវិតនិងផ្លែឈើនៃដើមឈើដើម្បីដឹងល្អនិងអាក្រក់ហើយសត្វពស់ដែលជានិមិត្តរូបរបស់សាតាំងក៏លេចចេញមកដែរ។ សួនអេដែននេះបង្កប់នូវព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងនគរព្រះ។ វាក៏បញ្ជាក់ផងដែរថានគរព្រះនៅលើផែនដីនេះគឺមិនល្អឥតខ្ចោះ។ វាមានន័យថាជ័យជំនះណាមួយដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងសាតាំង។ អ័ដាមបានកើតនៅក្នុងពិភពលោកហើយព្រះបានដាក់អ័ដាមចូលក្នុងសួនច្បារអេដែន។ អេវ៉ាគឺជាស្ត្រីដែលបំបែកចេញពីអ័ដាម។ តើអាដាមមានចរិតលក្ខណៈអ្វីដែលត្រូវបានបង្កើតជាលើកដំបូងនៅលើពិភពលោក?『ព្រះ‌យេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះ‌ទ្រង់យកធូលីដី មកសូនធ្វើជាមនុស្ស ទ្រង់ផ្លុំខ្យល់ដង្ហើមជីវិតបញ្ចូលទៅក្នុងរន្ធច្រមុះ នោះក៏ត្រឡប់ជាមានព្រលឹងរស់ឡើង។ 』(លោកុប្បត្តិ ២: ៧) ព្រលឹងគឺ Pshuke ជាភាសាក្រិក។ ជាធម្មតាវាត្រូវបានបកប...

(២) នគរព្រះជាពិភពវិញ្ញាណ មនុស្សមិនអាចមើលឃើញនគរខាងវិញ្ញាណរបស់ព្រះតាមរយៈភ្នែកខាងសាច់ឈាមឡើយ។ ព្រះប្រាប់មនុស្សអំពីនគររបស់ព្រះតាមរយៈព្រះគម្ពីរ។ ចនជាសាវ័កដែលបានកត់ទុកនៅក្នុងសៀវភៅវិវរណៈនៃនគររបស់ព្រះដែលគាត់បានឃើញនៅពេលដែលគាត់ត្រូវបានគេឃុំឃាំងនៅកោះប៉ាត់ម៉ុស។『 នោះទេវតាក៏នាំយកវិញ្ញាណខ្ញុំ ទៅលើភ្នំធំហើយខ្ពស់ បង្ហាញឲ្យខ្ញុំឃើញទីក្រុងបរិសុទ្ធ គឺជាក្រុងយេរូ‌សាឡឹមដែលកំពុងតែចុះពីស្ថាន‌សួគ៌ មកអំពីព្រះ ទាំងមានសិរី‌ល្អនៃព្រះ ហើយពន្លឺរស្មីរបស់ទីក្រុងនោះ ក៏ដូចជាត្បូងមានតម្លៃថ្លៃវិសេស គឺដូចជាត្បូងមណី‌ជោតិ ហើយថ្លាដូចកែវចរណៃ 』(វិវរណៈ ២១: ១០-១១) គ្រឿងអលង្ការជានិមិត្តរូបនៃការរងទុក្ខនិងការអត់ធ្មត់។ ហើយសាវកប៉ូលក៏បាននិយាយអំពីបទពិសោធន៍នេះដែរ។『 ប្រាកដជាគ្មានប្រយោជន៍ឲ្យខ្ញុំអួតខ្លួនទេ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំនឹងនិយាយពីការជាក់ស្តែង និងការបើកសម្ដែងមកពីព្រះ‌អម្ចាស់ទៀត ខ្ញុំស្គាល់មនុស្សម្នាក់នៅក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទ ដែលបានលើកឡើងទៅស្ថាន‌សួគ៌ នៅជាន់ទី៣ នោះប្រហែល១៤ឆ្នាំមកហើយ ទោះបើក្នុងរូប‌កាយ ឬក្រៅពីរូប‌កាយ នោះខ្ញុំមិនដឹងទេ មានតែព្រះដែលទ្រង់ជ្រាប ខ្ញុំស្គាល់មនុស្សនោះ (ទោះបើក្នុងរូបកាយ ឬក្រៅពីរូបកាយក្តី ខ្ញុំមិនដឹងទេ មានតែព្រះដែលទ្រង់ជ្រាប)...