Cambodia

 ព្រះវិហារ (១) អត្ថន័យនៃព្រះវិហារ 『ឯពួកអយ្យកោយើងខ្ញុំ បានថ្វាយ‌បង្គំនៅលើភ្នំនេះ តែពួកលោកថា ក្រុងយេរូ‌សាឡឹមជាកន្លែងដែលត្រូវថ្វាយ‌បង្គំវិញ  ព្រះ‌យេស៊ូវមានព្រះ‌បន្ទូលថា នាងស្រីអើយ ចូរជឿខ្ញុំថា នឹងមានពេលវេលាមក ដែលអ្នករាល់គ្នានឹងមិនថ្វាយ‌បង្គំព្រះ‌វរ‌បិតា នៅលើភ្នំនេះ ឬនៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹមទេ  អ្នករាល់គ្នាមិនដឹងជាខ្លួនថ្វាយ‌បង្គំអ្វីទេ ឯយើងវិញ យើងស្គាល់ព្រះដែលយើងថ្វាយ‌បង្គំ ដ្បិតសេចក្ដីសង្គ្រោះកើតមកពីសាសន៍យូដា  តែនឹងមានពេលវេលាមក ក៏នៅឥឡូវនេះហើយ នោះពួកអ្នកដែលថ្វាយ‌បង្គំដោយពិតត្រង់ គេនឹងថ្វាយ‌បង្គំព្រះ‌វរ‌បិតាដោយវិញ្ញាណ និងសេចក្ដីពិត ពីព្រោះព្រះ‌វរ‌បិតា ទ្រង់រកពួកអ្នកយ៉ាងនោះ ឲ្យបានថ្វាយ‌បង្គំទ្រង់ 』(យ៉ូហាន ៤: ២០-២៣) នៅសម័យគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្រុងយេរូសាឡិមក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ពួកបរិសុទ្ធថ្វាយបង្គំព្រះបិតាដោយវិញ្ញាណនិងសេចក្តីពិត។ ព្រះវិញ្ញាណមានន័យថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធហើយសេចក្ដីពិតមានន័យថាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ ពួកបរិសុទ្ធដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវហើយបានកើតជាថ្មីដោយព្រះវិញ្ញាណគឺជាព្រះវិហារ។ រាងកាយខាងវិញ្ញាណរបស់ពួកបរិសុទ្ធក្លាយជាព្រះវិហ...

 ១៨) ការបែកបាក់នៃព្រលឹងនិងព្រលឹង វិញ្ញាណគឺជារូបព្រះ។ ព្រលឹងគឺជាអារម្មណ៍ពីឪពុកម្តាយ។ ទាំងពីរនេះមិនអាចត្រូវបានផ្សំដូចជាទឹកនិងប្រេង។ ម្នាក់នឹងស្លាប់។ វិញ្ញាណបានស្លាប់ក្នុងសាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយហើយព្រលឹងបានស្លាប់នៅក្នុងរាងកាយពីព្រះ។ ដូច្នេះវិញ្ញាណរបស់មនុស្សទាំងអស់គឺស្លាប់ព្រោះព្រលឹងនៅព័ទ្ធជុំវិញវិញ្ញាណដូចជាពស់។ វិញ្ញាណត្រូវជាប់នៅក្នុងដីឥដ្ឋ។ វិញ្ញាណមិនអាចរស់បានទេលុះត្រាតែវាកើតជារូបកាយខាងវិញ្ញាណវិញ។ យើងត្រូវតែបដិសេធព្រលឹងដែលបានកើតមកដោយមានរូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ ខ្ញុំនឹងឆ្កាងខ្ញុំនៅលើព្រះយេស៊ូពីព្រោះខ្ញុំមានគ្រាប់ពូជពស់មួយនៅក្នុងគំនិត។ វាំងនននៃព្រះវិហារត្រូវបានបែងចែកដូចជាព្រះយេស៊ូវបានសុគត។ វិញ្ញាណនិងព្រលឹងបានញែកចេញនៅពេលយើងស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។『ពីព្រោះ ឯព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះរស់នៅ ហើយពូកែផង ក៏មុតជាងដាវណាមានមុខ២ ទាំងធ្លុះចូលទៅ ទាល់តែកាត់ព្រលឹង និងវិញ្ញាណ ហើយសន្លាក់ និងខួរឆ្អឹងដាច់ពីគ្នា ទាំងពិចារណាអស់ទាំងគំនិត ដែលចិត្តគិត ហើយដែលសម្រេចដែរ  គ្មានអ្វីកើតមក ដែលទ្រង់ទតមិនឃើញនោះឡើយ គឺគ្រប់ទាំងអស់នៅជាអាក្រាត ហើយចំហនៅចំពោះព្រះ‌នេត្រនៃព្រះ ដែលយើងរាល់គ្នាត្រូវរាប់រៀបទាំងអស់ទូលថ្វាយទ្រង់។  ដូច្នេះ ដែលមាន...

 (១៧) រូបព្រះនិងផិតក្បត់ខាងវិញ្ញាណ 『ឱពួកកំផិត ទាំងប្រុសទាំងស្រីអើយ តើមិនដឹងទេឬអីថា ដែលស្រឡាញ់ដល់លោកីយ៍ នោះគឺជាស្អប់ដល់ព្រះហើយ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលចូលចិត្តចង់ធ្វើជាមិត្តសំឡាញ់នឹងលោកីយ៍ នោះឈ្មោះថា បានតាំងខ្លួនជាខ្មាំងសត្រូវនឹងព្រះវិញ 』 (យ៉ាកុប ៤: ៤) អ្នកផិតក្បត់គឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលបានដួលរលំខាងវិញ្ញាណ។ ទាំងនេះជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជាអ្នកដែលបានបំផ្លាញសម្ពន្ធមេត្រីដែលបានធ្វើជាមួយព្រះហើយទទួលរងនូវការពុករលួយខាងវិញ្ញាណ។ សព្វថ្ងៃនេះមានអ្នកផិតក្បត់ខាងវិញ្ញាណជាច្រើននៅក្នុងព្រះវិហារ។ គម្ពីរសញ្ញាចាស់ព្រះបាននិយាយទៅកាន់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដែលគោរពបូជារូបព្រះដូចជាស្ត្រីដែលបានផិតក្បត់តាមរយៈហោរាហូសេ។『ចូរស្តីប្រដៅដល់ម្តាយឯង ចូរស្តីប្រដៅចុះ ដ្បិតនាងមិនមែនជាប្រពន្ធអញទេ អញក៏មិនមែនជាប្ដីនាងដែរ ត្រូវឲ្យនាងលះចោលការកំផិតពីមុខនាងចេញ ហើយការកន្លងបវេណីពីកណ្តាលទ្រូងនាងទៅ ក្រែងអញសំរាតឲ្យនាងនៅខ្លួនទទេ ហើយធ្វើឲ្យត្រឡប់ដូចជានៅថ្ងៃដែលកើតមកវិញ ឲ្យនាងបានដូចជាទីរហោ‌ស្ថាន គឺដូចជាដីហួត‌ហែង ព្រមទាំងសម្លាប់នាងដោយខះស្រេកផង អើ អញនឹងមិនអាណិតមេត្តាដល់ទាំងកូននាងដែរ ពីព្រោះវាសុទ្ធតែជាកូនសហាយ 』 (ហូសេ ២: ២-៤) លោកយេស៊ូបានប្រៀបធៀបសម័យចុងបញ្ចប់ទៅសម...

 (១៦) បាបដើម អំពើបាបដើមរួមបញ្ចូលទាំងអំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណនិងស្រស់។ អំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណគឺជាទំរង់នៃការដែលគេចាប់ដាក់គុកនៅក្នុងដីឥដ្ឋពីព្រោះវាចង់ក្លាយជាដូចជាព្រះនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនប្រណីសន្ដោសដល់ពួកទេវតាដែលបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាបទេព្រះអង្គបានបោះពួកគេទម្លាក់ទៅក្នុងនរកហើយបញ្ជូនពួកគេទៅក្នុងទីឃុំឃាំងនៃសេចក្ដីងងឹតដើម្បីរង់ចាំការកាត់ទោស។ (ពេត្រុសទី ២ ២: ៤) ដូច្នេះមនុស្សយើងបានកើតមកជាដីឥដ្ឋហើយពួកគេក៏ត្រឡប់ទៅដីវិញនៅពេលដែលពួកគេបានស្លាប់ទៅ។ ព្រះទ្រង់រង់ចាំវិញ្ញាណដែលនិរទេសខ្លួនត្រឡប់មករកការប្រែចិត្តដូចនៅក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចនៃកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយ។ ព្រះបាននាំអ័ដាមដែលបានកើតក្នុងលោកនេះថាជាព្រលឹងទៅក្នុងសួនច្បារអេដែនហើយបានជួយសង្គ្រោះវិញ្ញាណនៅថ្ងៃទី ៦ ដែលព្រះបានបង្កើតអ័ដាម។ អេវ៉ាបានបែកចេញពីអ័ដាម។ ប៉ុន្ដែមនុស្សជាតិបានធ្វើបាបនៅសួនច្បារអេដែន។ ពួកគេបានបរិភោគផ្លែឈើពីដើមឈើដើម្បីដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ពីព្រោះពួកគេចង់ធ្វើដូចព្រះបន្ទាប់ពីបានស្តាប់ពាក្យរបស់សាតាំង។『ដ្បិតព្រះ‌ទ្រង់ជ្រាបថា នៅថ្ងៃណាដែលអ្នកបរិភោគ នោះភ្នែកអ្នកនឹងបានភ្លឺឡើង ហើយអ្នកនឹងបានដូចជាព្រះដែរ ព្រមទាំងដឹងការខុសត្រូវផង 』(លោកុប្បត្ដិ ៣: ៥)...

 (១៥) អ័ដាមនិងអេវ៉ា អ័ដាមបានកើតមកដោយដីឥដ្ឋនៅលើផែនដីគឺជាព្រលឹងរស់នៅ។『ព្រះ‌យេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះ‌ទ្រង់យកធូលីដី មកសូនធ្វើជាមនុស្ស ទ្រង់ផ្លុំខ្យល់ដង្ហើមជីវិតបញ្ចូលទៅក្នុងរន្ធច្រមុះ នោះក៏ត្រឡប់ជាមានព្រលឹងរស់ឡើង។ 』(លោកុប្បត្តិ ២: ៧) អ័ដាមជាតំណាងនៃពួកទេវតាដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ វាគឺជាការរស់នៅដំបូងបង្អស់ដោយដីឥដ្ឋដែលពួកឧក្រិដ្ឋជននឹងចូលមក។ អ័ដាមរស់នៅក្នុងលោកនេះបានស្លាប់។ ព្រះបានដាក់អ័ដាមនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។ អ័ដាមត្រូវបានបង្ហាញដូចជានិមិត្តរូបរបស់ទេវតាដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះតាមរយៈសួនច្បារអេដែន។ គាត់ជាមនុស្សខាងព្រលឹងវិញ្ញាណនៅក្នុងនគររបស់ព្រះប៉ុន្តែគាត់ក៏បានក្លាយជាមនុស្សនៅក្នុងពិភពសម្ភារៈ។ ព្រះយេស៊ូវក៏ជាព្រះអម្ចាស់ជាព្រះនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដែរប៉ុន្តែព្រះអង្គបានយាងមកក្នុងលោកនេះក្នុងទម្រង់ជាមនុស្សមានបាបដើម្បីជួយសង្រ្គោះវិញ្ញាណ។『ប៉ុន្តែ ចាប់តាំងពីលោកអ័ដាម ដរាបដល់លោកម៉ូសេ នោះសេចក្ដីស្លាប់បានសោយរាជ្យលើទាំងពួកអ្នក ដែលធ្វើបាប មិនមែនដូចជាអំពើរំលងរបស់លោកអ័ដាមផង ដែលលោកជាគំរូពីព្រះ‌អង្គដែលត្រូវយាងមក 』(រ៉ូម ៥:១៤) ព្រះបានយកឆ្អឹងជំនីរមួយរបស់អ័ដាមហើយបង្កើតនាងអេវ៉ាតាមរយៈវា។ អេវ៉ាបានកើតនៅក្នុងសួនច្បារ...

 (១៤) បាបនិងអំពើអាក្រក់ អំពើបាបរួមបញ្ចូលអំពើបាបដំបូងនិងអំពើបាបពិភពលោក។ មូលហេតុនៃការរស់នៅក្នុងលោកនេះគឺបណ្តាលមកពីអំពើបាបដើម។ វាជាអំពើបាបដែលមនុស្សជាតិអាចរត់គេចពីព្រះបានពីព្រោះពួកទេវតាអាក្រក់ចង់ធ្វើដូចព្រះដោយសារការល្បួងរបស់សាតាំង។ ហើយបាបរបស់លោកីយគឺអំពើបាបដែលមនុស្សធ្វើនៅលើលោក។ មនុស្សមានបាបត្រូវតែប្រែចិត្តបន្ទាប់មកអាចវិលត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញពីព្រោះព្រះអភ័យទោសដល់មនុស្សដែលប្រែចិត្ត។ ការប្រែចិត្តគឺជារឿងដែលត្រូវគិតឡើងវិញសម្រាប់ទីតាំងដើម។ គំនិតនៃការលោភលន់ត្រូវតែស្លាប់ដើម្បីត្រឡប់មករកគំនិតវិញ។ នេះគឺជាការប្រែចិត្ត។ មូលហេតុដែលនាំឱ្យមានបាបនៅក្នុងលោកីយ៍នេះគឺដោយសារតែសាតាំងដែលជាមេគំនិត។ មនុស្សជាតិត្រូវតែរួចផុតពីសាតាំងដើម្បីមិនធ្វើបាប។ ព្រះយេស៊ូវត្រូវបង់តម្លៃឈាមសាតាំងសំរាប់ទិញការប្រែចិត្ត។ ព្រះជាម្ចាស់អត់ទោសបាបរបស់អស់អ្នកដែលចូលក្នុងឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូ។ អ្នកដែលចូលទៅក្នុងឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូក៏បានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងដែរ។ អ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទក្លាយជាអ្នកបំរើរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះជាម្ចាស់ប្រោសអ្នកបំរើរបស់ព្រះគ្រិស្ដអោយរស់ឡើងវិញ។ នេះគឺជាសេចក្ដីសង្រ្គោះ។ កាលពីមុនជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានសម្លាប់កូនចៀមដោយគ្មាន...

  (១៣) អវយវៈសាច់និងរូបកាយនៃវិញ្ញាណ 『ក្នុងកាលដែលយើងនៅស្លាប់ក្នុងការរំលងនៅឡើយ នោះទ្រង់បានប្រោសឲ្យយើងរាល់គ្នាបានរស់ជាមួយនឹងព្រះ‌គ្រីស្ទ គឺដោយព្រះ‌គុណ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានសង្គ្រោះ  ហើយទ្រង់បានប្រោសឲ្យយើងរស់ឡើងវិញ ក៏ឲ្យយើងអង្គុយជាមួយនឹងព្រះ‌គ្រីស្ទ នៅស្ថានដ៏ខ្ពស់ដែរ 』(អេភេសូរ ២: ៥-៦) ទោះបីជាសាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយដែលមានភាពរឹងមាំជាងគេនៅលើផែនដីក៏ដោយក៏អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគង់នៅខាងស្តាំព្រះដោយមានរូបកាយខាងវិញ្ញាណដែរ។ នេះត្រូវនឹងមនុស្សដែលកើតជាថ្មី។ កើតជាថ្មីមិនមែនជាការផ្លាស់ប្តូរចិត្តទេតែជារូបកាយខាងវិញ្ញាណ។『គឺជាកូនដែលមិនមែនកើតមកពីឈាម ឬតាមប្រាថ្នាខាងរូបសាច់ ឬតាមចំណង់នៃមនុស្សឡើយ គឺកើតមកអំពីព្រះវិញ។ 』(យ៉ូន។ ១:១៣) អ្នកដែលកើតពីព្រះមិនបានឆ្លើយតបនឹងពិភពលោកទេមានតែឆ្លើយតបនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះប៉ុណ្ណោះ។『បានកប់ទៅ ជារូប‌កាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូប‌កាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូប‌កាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូប‌កាយខាងវិញ្ញាណដែរ 』(កូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៤) នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទរូបកាយខាងវិញ្ញាណត្រូវបានអង្គុយនៅស្ថានសួគ៌ហើយសាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយកំពុងស្នាក់នៅលើទឹកដីនេះ។ នេះមិនអាចយល់បានដោយហេតុផលនិងបទពិសោធន៍របស់មនុស្សទេ។ ជំនឿរួមបញ្ចូ...

  (១២) ខ្លួនឯងចាស់ 『ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ  ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ 』(រ៉ូម ៦: ៦-៧) ខ្លួនប្រាណ (ព្រលឹង) គឺជាគុណលក្ខណៈដែលលេចចេញពីរាងកាយ។ មនុស្សចាស់ (ព្រលឹង) គិតថាជាម្ចាស់នៃរូបកាយ។ ទោះបីជាមានពាក្យនៃការសន្យារបស់ព្រះក៏ដោយក៏មនុស្សចាស់ធ្វើត្រាប់តាមអ្វីដែលគាត់គិតដែរ។ ខ្លួនឯងគឺជាឫសគល់នៃអំពើបាប។ មនុស្សចាស់គឺជាចិត្តលោភលន់ដែលចង់ធ្វើដូចព្រះ។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាមនុស្សចាស់ត្រូវតែស្លាប់។ លោក Saint ជូនដំណឹងដល់ព្រះជាម្ចាស់អំពីការស្លាប់របស់មនុស្សចាស់តាមរយៈការទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក។ ហើយលោក Saint ជឿជាក់ថានៅពេលដែលខ្លួនចាស់បានស្លាប់ទៅគាត់បានរស់ឡើងវិញជារូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ ទោះបីជាពួកបរិសុទ្ធនិរទេសខ្លួននៅលើពិភពលោកប៉ុន្តែឋានៈរបស់គាត់ផ្លាស់ប្តូរទៅប្រជាជននៃនគរព្រះ។ សាច់ឈាមអនុវត្តតាមក្រឹត្យវិន័យរបស់ពិភពលោកប៉ុន្ដែគំនិតនេះផុសចេញពីក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះវិញ្ញាណ។『ពីព្រោះអស់អ្នកណាដែលតាមសាច់ឈាម នោះគិតតែខាងសាច់ឈាម តែអស់អ្នកណាដែលគិតតាមព្រះ‌វិញ្ញាណ នោះគិតតែខាងវិញ្ញាណវិញ  ...