Cambodia

(រួចទ្រង់ញែកពន្លឺពីងងឹតចេញ) (លោកុប្បត្ដិ ១: ៤-៥) ព្រះទ្រង់ឃើញពន្លឺនោះក៏យល់ថាជាល្អហើយ រួចទ្រង់ញែកពន្លឺពីងងឹតចេញ ទ្រង់ហៅពន្លឺថាជាថ្ងៃ ហើយហៅងងឹតថាជាយប់ នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី១។ 『 ទ្រង់ហៅពន្លឺថាជាថ្ងៃ ហើយហៅងងឹតថាជាយប់ នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី១។. 』 ពន្លឺមានការសន្យាថា "ព្រះនឹងផ្តល់ពន្លឺដល់ពិភពលោកនៃភាពងងឹតហើយនៅថ្ងៃណាមួយពន្លឺពិតនឹងមកដល់ពិភពលោកនេះ" ។ ពន្លឺនៃរូបធាតុបំភ្លឺពិភពលោកនេះហើយពន្លឺពិតរបស់ព្រះបានមកហើយចាំងមកលើវិញ្ញាណដែលបានស្លាប់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយពន្លឺនៃពិភពលោកមិនអាចបំភ្លឺពិភពលោកទាំងមូលក្នុងពេលតែមួយបានទេ។ នៅពេលពន្លឺទៅភាពងងឹតនឹងមកដល់ហើយនៅពេលពន្លឺមកដល់ភាពងងឹតក៏បាត់ទៅដែរ។ ពន្លឺនិងភាពងងឹតមិនអាចរួមរស់ជាមួយគ្នាបានឡើយ។​ ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់បែងចែកពន្លឺនិងភាពងងឹត? នេះមិនមានន័យថាការបែងចែករាងកាយទេប៉ុន្តែវាមានន័យថានៅពេលពន្លឺពិតចូលមកក្នុងពិភពលោកវាត្រូវបានបែងចែកទៅជាអ្នកដែលចូលក្នុងពន្លឺពិតនិងអ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹត។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ១: ៥" ពន្លឺនោះក៏ភ្លឺមកក្នុងសេចក្ដីងងឹត តែសេចក្ដីងងឹតយល់មិនដល់ពន្លឺទេ ។ “នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយាងមកក្នុងលោកនេះគាត់ត្រូវបានបែងចែកជ...

(ទ្រង់ក៏ធ្វើប្រឡោះនោះ ទាំងញែកទឹកដែលនៅក្រោមប្រឡោះចេញពីទឹកដែលនៅលើប្រឡោះ ក៏មានដូច្នោះ) នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ៦-១៣『 បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យមានប្រឡោះនៅកណ្តាលទឹក ដើម្បីញែកទឹកចេញពីគ្នា ទ្រង់ក៏ធ្វើប្រឡោះនោះ ទាំងញែកទឹកដែលនៅក្រោមប្រឡោះចេញពីទឹកដែលនៅលើប្រឡោះ ក៏មានដូច្នោះ រួចព្រះទ្រង់ហៅប្រឡោះនោះថាជាមេឃ នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី២។ បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យទឹកនៅក្រោមមេឃប្រមូលគ្នានៅកន្លែងតែ១ ហើយឲ្យមានទីគោកដុះលេចឡើង នោះក៏មានដូច្នោះ ទ្រង់ហៅទីគោកនោះថាជាដី ហើយទីទឹកដែលប្រមូលគ្នានោះថាជាសមុទ្រ នោះទ្រង់ក៏ឃើញថាល្អ រួចព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យដីដុះតិណជាតិឡើង គឺជាពួកស្មៅដែលមានគ្រាប់ និងរុក្ខជាតិមានផ្លែតាមពូជ ដែលមានគ្រាប់ក្នុងផ្លែនោះនៅផែនដី នោះក៏មានដូច្នោះ ដីក៏ដុះតិណជាតិទាំងឡាយឡើង គឺជាពួកស្មៅដែលមានគ្រាប់តាមពូជ និងរុក្ខជាតិមានផ្លែតាមពូជដែរ ហើយមានគ្រាប់នៅក្នុងផ្លែនោះឯង រួចទ្រង់ឃើញថាល្អ នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី៣។ 』 ឋានសួគ៌ក្នុងព្រះគម្ពីរមានអត្ថន័យបីយ៉ាង។ វាជានគររបស់ព្រះទីអវកាសខាងក្រៅនិងមេឃពីលើដី។ ទាក់ទងនឹងមេឃ (ភាពអាម៉ាស់) ព្រះគម្ពីរបាននិយាយថាមេឃទាំងអស់ដ...

លោកុប្បត្តិ ១: ១៤-១៩『បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យមានតួពន្លឺនៅនាផ្ទៃមេឃ ដើម្បីនឹងញែកថ្ងៃចេញពីយប់ សម្រាប់ទុកជាទីសម្គាល់នៃរដូវ ថ្ងៃ និងឆ្នាំ ហើយសម្រាប់ជាពន្លឺនៅផ្ទៃមេឃ ដើម្បីបំភ្លឺមកផែនដី នោះក៏មានដូច្នោះ ទ្រង់ធ្វើពន្លឺធំជា២តួ ១ដែលធំជាង នោះសម្រាប់បំភ្លឺក្នុងពេលថ្ងៃ ហើយ១ដែលតូចជាងសម្រាប់បំភ្លឺក្នុងពេលយប់ ក៏ធ្វើឲ្យមានផ្កាយទាំងប៉ុន្មាន ដែរ។ ទ្រង់ដាក់តួពន្លឺទាំងនោះនៅផ្ទៃមេឃ សម្រាប់នឹងបំភ្លឺមកលើផែនដី ឲ្យមានអំណាចនៅពេលថ្ងៃ និងពេលយប់ ហើយឲ្យញែកពន្លឺចេញពីងងឹត រួចទ្រង់ឃើញថាជាល្អ នោះក៏មានល្ងាច មានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី៤។ 』 ក្នុង ១: ៥,『 ទ្រង់ហៅពន្លឺថាជាថ្ងៃ ហើយហៅងងឹតថាជាយប់ នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី១។』. ហើយនៅក្នុងជំពូក ១ ខ ១៤『 បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យមានតួពន្លឺនៅនាផ្ទៃមេឃ ដើម្បីនឹងញែកថ្ងៃចេញពីយប់ សម្រាប់ទុកជាទីសម្គាល់នៃរដូវ ថ្ងៃ និងឆ្នាំ』. នៅពេលដែលព្រះបានធ្វើឱ្យពន្លឺគាត់បានហៅថ្ងៃនោះរួចទៅហើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយវាជាពេលយប់នៅពេលដែលគ្មានពន្លឺដោយខ្លួនឯង។ និយាយអញ្ចឹងនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១:១៦『 ទ្រង់ធ្វើពន្លឺធំជា២តួ ១ដែលធំជាង នោះសម្រាប់បំភ្លឺក្នុងពេលថ្ងៃ ហើយ១ដែលតូចជាងសម្រាប់បំភ្ល...

នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ២០-២៣『 បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យមានមច្ឆាជាតិ រវើកនៅក្នុងទឹកជាបរិបូរ និងបក្សីជាតិហើរលើដីនៅនាអាកាស ទ្រង់ក៏បង្កើតអស់ទាំងសត្វសម្បើមៗ និងជីវិតទាំងឡាយដែលកម្រើក ដែលកើតមានរវិនរវ័ណ្ឌនៅក្នុងទឹកតាមពូជ ហើយអស់ទាំងសត្វស្លាបតាមពូជដែរ រួចទ្រង់ឃើញថាល្អ ទ្រង់ក៏ប្រទានពរដល់សត្វទាំងឡាយនោះ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា ចូរបង្កើតកូនឲ្យចម្រើនជាច្រើនឡើង ឲ្យមានពេញពាសនៅក្នុងទឹកសមុទ្រ ហើយឲ្យសត្វស្លាបចម្រើនឡើងនៅផែនដីដែរ នោះក៏មានល្ងាច មានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី៥។ 』 សូមឱ្យទឹកនាំមកនូវសត្វដែលមានចលនាយ៉ាងច្រើនដែលមានជីវិតសត្វនៅក្នុងភាសាហេព្រើរមានន័យថាសត្វមានជីវិត។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២: ៧" ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់យកធូលីដី មកសូនធ្វើជាមនុស្ស ទ្រង់ផ្លុំខ្យល់ដង្ហើមជីវិតបញ្ចូលទៅក្នុងរន្ធច្រមុះ នោះក៏ត្រឡប់ជាមានព្រលឹងរស់ឡើង។”. ព្រលឹងនេះគឺជាពាក្យដូចគ្នានឹងលោកុប្បត្តិ ១:២០ ។ បក្សីនិងសត្វសមុទ្រគឺជាព្រលឹងទាំងពីរ។ និយាយម្យ៉ាងទៀតវាគឺជាសត្វមានជីវិត។ នៅពេលដែលមនុស្សឬសត្វទាំងអស់ដែលកើតនៅក្នុងពិភពលោកនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងរួមគ្នាពួកគេគឺជាសត្វមានជីវិត។ ទោះយ៉ាងណាបុរសកើតមកជាព្រលឹងដែលចេះពិចារណា។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរប្រា...

លោកុប្បត្តិ ១: ២៤-២៧『បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យមានចតុប្បាទជាតិកើតមកនៅដីគោកតាមពូជ គឺជាសត្វស្រុកសត្វលូនវារ និងសត្វព្រៃនៅផែនដីតាមពូជ នោះក៏មានដូច្នោះ ទ្រង់ក៏ធ្វើសត្វព្រៃនៅផែនដីតាមពូជ សត្វស្រុកតាមពូជ ហើយគ្រប់ទាំងសត្វដែលលូនវារនៅដីគោកតាមពូជដែរ រួចទ្រង់ឃើញថាល្អទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលថា ចូរយើងធ្វើមនុស្ស ឲ្យដូចជារូបយើង ឲ្យមានភាពដូចយើង ហើយឲ្យមានអំណាចលើត្រីសមុទ្រ សត្វហើរលើអាកាស និងសត្វជើង៤ដែលនៅលើផែនដីទាំងមូល ព្រមទាំងសត្វលូនវារដែលវារនៅលើផែនដីផង ទ្រង់ក៏បង្កើតមនុស្សឲ្យដូចរូបអង្គទ្រង់ គឺបានបង្កើតគេឲ្យចំនឹងរូបអង្គទ្រង់នោះឯង ក៏បង្កើតគេឡើងជាប្រុសជាស្រី 』 តើរូបរបស់ព្រះជាអ្វី? មនុស្សជាច្រើនយល់ច្រឡំនូវរូបរបស់ព្រះជាចរិត។ ដូច្នេះពួកគេគិតថាមនុស្សមានរបស់ល្អព្រោះពួកគេមានចរិតលក្ខណៈរបស់ព្រះនៅក្នុងចិត្ត។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅពេលដែលមនុស្សរស់នៅក្នុងពិភពលោកពួកគេនិយាយថាពួកគេបានធ្វើបាបច្រើនណាស់ដែលពួកគេបានបាត់បង់ចរិតលក្ខណៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់ហើយត្រូវការស្តារឡើងវិញ។ 『ព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា“ ចូរយើងបង្កើតមនុស្សអោយដូចរូបយើង lik『 ព្រះ បានបង្កើតបុរសម្នាក់នៅក្នុងរូបភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់នៅក្នុងរូបភាពនៃព្រះបានបង្កើតគ...

(រួចព្រះទ្រង់ទតគ្រប់ទាំងរបស់ដែលទ្រង់បានធ្វើនោះ ក៏ឃើញថា ទាំងអស់ជាការល្អប្រពៃ នោះក៏មានល្ងាច មានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី៦។) (លោកុប្បត្តិ ១: ២៨-៣១)『 ទ្រង់ប្រទានពរដល់គេ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា ចូរបង្កើតកូនឲ្យចម្រើនជាច្រើនឡើង ឲ្យមានពេញពាសលើផែនដីចុះ ត្រូវបង្ក្រាបផែនដី ហើយមានអំណាចលើត្រីសមុទ្រ សត្វហើរលើអាកាស និងជីវិតផងទាំងឡាយដែលកម្រើកនៅផែនដីផង ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា មើល អញឲ្យគ្រប់ទាំងតិណជាតិមានគ្រាប់ពូជដែលដុះនៅលើផែនដី និងគ្រប់ទាំងរុក្ខជាតិទាំងឡាយដែលកើតផ្លែ មានគ្រាប់ពូជទុកជាអាហារដល់ឯង ហើយអញក៏ឲ្យគ្រប់ទាំងតិណជាតិខ្ចីៗ ទុកជាអាហារដល់អស់ទាំងសត្វនៅលើដី សត្វហើរលើអាកាស និងសត្វលូនវារនៅដី ដែលមានជីវិតទាំងប៉ុន្មានដែរ នោះក៏មានដូច្នោះ រួចព្រះទ្រង់ទតគ្រប់ទាំងរបស់ដែលទ្រង់បានធ្វើនោះ ក៏ឃើញថា ទាំងអស់ជាការល្អប្រពៃ នោះក៏មានល្ងាច មានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី៦។ 』 គឺត្រូវស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងស្រុង។ ដូច្នេះព្រះគ្រីស្ទគ្រប់គ្រងអ្វីៗទាំងអស់។ អ្វីដែលព្រះបានមានបន្ទូលទៅកាន់បុរសទី ១ គឺអ័ដាម«បំពេញផែនដីហើយបង្ក្រាបវា»បានន័យថាគាត់នឹងគ្រប់គ្រងអ្វីៗទាំងអស់ទៅអាដាមដែលបានសង្រ្គោះចុងក្រោយ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ២: ៨『 ទ្រង់បានបញ្ចុះបញ្ចូលគ្រប់ទាំងអស់ នៅ...

『 ដូច្នេះ ផ្ទៃមេឃ និងផែនដីក៏បានរួចជាស្រេច ព្រមទាំងរបស់សព្វសារពើផង លុះដល់ថ្ងៃទី៧ ការដែលព្រះទ្រង់ធ្វើ នោះបានហើយជាស្រេច ទ្រង់ក៏ឈប់ផ្អាកសម្រាកនៅថ្ងៃទី៧នោះ ពីគ្រប់ទាំងការដែលទ្រង់ធ្វើ ព្រះទ្រង់ក៏ប្រទានពរដល់ថ្ងៃទី៧នោះ ព្រមទាំងញែកទុកជាថ្ងៃបរិសុទ្ធ ពីព្រោះនៅថ្ងៃនោះ ទ្រង់បានឈប់សម្រាកពីគ្រប់ទាំងការដែលទ្រង់បានបង្កើតបានធ្វើ។ 』 (លោកុប្បត្ដិ ២: ១-៣) ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃនិងផែនដីតាំងពីដំបូងមក។ គាត់បានបង្កើតពិភពសម្ភារៈដោយរារាំងពន្លឺរបស់ព្រះពីនគរព្រះ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលពិភពលោកត្រូវបានបង្កើតឡើងជាម៉ាស់ទឹកនៃភាពងងឹត។ មនុស្សមិនអាចដឹងពីភាពងងឹតនេះបានទេ។ ព្រះជាម្ចាស់បង្ហាញពីរបៀបដែលអំពើបាបរបស់មនុស្សបានជ្រាលជ្រៅឆ្លងកាត់ជម្រៅនៃភាពងងឹត។ បន្ទាប់មកព្រះបានបង្កើតពន្លឺនៃរូបធាតុហើយញែកទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមនុស្សយល់ច្រឡំថាព្រះបានបង្កើតថ្ងៃដំបូង។ ថ្ងៃដំបូងបានចាប់ផ្តើមបន្ទាប់ពីព្រះបានញែកពន្លឺទៅជាទាបនិងពេលយប់។ ថ្ងៃទី ០ និងថ្ងៃទី ១ ខុសគ្នា។ នៅពេលក្មេងកើតមកវាមានន័យថាគាត់មានអាយុ ០ ឆ្នាំមិនមែនអាយុ ១ ឆ្នាំទេ។ ថ្ងៃដំបូងបានចាប់ផ្តើមបន្ទាប់ពីព្រះបានញែកពន្លឺទៅជាទាបនិងពេលយប់។ ដូច្នេះនៅថ្ងៃដំបូងក្នុងទឹកនោះលំហអាកាសមួយត្រូវ...

នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២: ៤-៥『 នេះហើយជាដើមកំណើតនៃផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ក្នុងកាលដែលបានកើតមក។ គឺនៅវេលាដែលព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់បានធ្វើផែនដី និងផ្ទៃមេឃនោះឯង រីឯនៅផែនដីនោះមិនទាន់មានអ្វីដុះនៅឡើយទេ ក៏មិនទាន់មានតិណជាតិណានៅវាលដែរ ពីព្រោះព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់មិនបានបង្អុរភ្លៀងមកលើផែនដីសោះ ហើយក៏គ្មានមនុស្សណានឹងភ្ជួររាស់ដីផង 』 ព្រះមានបន្ទូលនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ១" កាលដើមដំបូងឡើយ ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ។ ." រីឯនៅផែនដីនោះមិនទាន់មានអ្វីដុះនៅឡើយទេ ក៏មិនទាន់មានតិណជាតិណានៅវាលដែរ ពីព្រោះព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់មិនបានបង្អុរភ្លៀងមកលើផែនដីសោះ ហើយក៏គ្មានមនុស្សណានឹងភ្ជួររាស់ដីផង. (2:5) ទោះបីជាពួកបរិសុទ្ធមានភ្នែកខាងសាច់ឈាមក៏ដោយប្រសិនបើពួកគេមើលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដោយភ្នែកខាងវិញ្ញាណពួកគេអាចយល់ពីឆន្ទៈរបស់ព្រះតាមរយៈកិច្ចការនៅលើផែនដី។ ភ្លៀងគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ នៅក្នុងចោទិយកថា ៣២: ១-៣『 ឱផ្ទៃមេឃអើយ ចូរផ្ទៀងត្រចៀកចុះ ខ្ញុំនឹងបញ្ចេញវាចា ហើយសូមឲ្យផែនដីស្តាប់ពាក្យដែលចេញពីមាត់ខ្ញុំដែរ គោលលទ្ធិរបស់ខ្ញុំនឹងធ្លាក់មកដូចជាភ្លៀង ហើយពាក្យសំដីខ្ញុំនឹងចុះដូចជាទឹកសន្សើម គឺដូចជាភ្លៀងរលឹម មកលើស្មៅល្បាស់ខ្ចី ហើយដូចជា...

  គ្រាន់ ​ តែ ​ មាន ​ ចំហាយ ​ ឡើង ​ ពី ​ ដី ​ មក ​ ស្រោច ‌ ស្រប់ ​ លើ ​ ផែនដី ​ ប៉ុណ្ណោះ   ព្រះ ‌ យេហូវ៉ា ​ ដ៏ ​ ជា ​ ព្រះ ‌ ទ្រង់ ​ យក ​ ធូលី ​ ដី មក ​ សូន ​ ធ្វើ ​ ជា ​ មនុស្ស ទ្រង់ ​ ផ្លុំ ​ ខ្យល់ ​ ដង្ហើម ​ ជីវិត ​ បញ្ចូល ​ ទៅ ​ ក្នុង ​ រន្ធ ​ ច្រមុះ នោះ ​ ក៏ ​ ត្រឡប់ ​ ជា ​ មាន ​ ព្រលឹង ​ រស់ ​ ឡើង។ . (លោកុប្បត្ដិ ២: ៦-៧) ទោះបីជាត្រូវបានបកប្រែជា "អ័ព្ទ" នៅក្នុងភាសាអង់គ្លេសអង់គ្លេសនៅពេលដែលពាក្យនៅក្នុងអត្ថបទ TR ជន់លិចទឹកទន្លេពាក្យ "អឺឌ" ត្រូវបានប្រើជាពាក្យថាទឹកជំនន់។ និយាយម្យ៉ាងទៀតពាក្យហេប្រ៊ូមានន័យថាមិនត្រឹមតែអ័ព្ទប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែក៏ជាអណ្តូងនិងទន្លេផងដែរ។ វានឹងចាំបាច់ត្រូវបកប្រែទៅជាទន្លេឬរដូវផ្ការីកប្រសិនបើវាបានត្រាំលើផ្ទៃទាំងមូល។ ដូច្នេះទឹកទន្លេហូរចេញហើយធ្វើឱ្យដីមានសំណើម។ ដូច្នេះនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:១០ 『 មាន ​ ទន្លេ ​ ១ ​ ហូរ ​ ចេញ ​ ពី ​ ស្រុក ​ អេដែន ​ មក ​ ស្រោច ​ សួន ‌ ច្បារ ​ នោះ រួច ​ ហូរ ​ បែក ​ ពី ​ នោះ ​ ទៅ ​ ជា ​ ៤ ​ មុខ 』 . វាបានក្លាយទៅជា "អាដាម៉ា" ពីព្រោះវាត្រាំទឹកនៅលើដី។ វាគឺជាដី (អាដាម៉ា) ដែលត្រូវបានសើមដោយទឹកនៅលើដី។ អាប៉ាមា...