Cambodia

(២) ពិភពលោកទាំងមូលអាចមានកំហុសចំពោះព្រះ ព្រះគម្ពីរ (អេភេសូរ ២: ១) និយាយដូច្នោះ『ពីដើម អ្នករាល់គ្នាក៏ស្លាប់ក្នុងការរំលង ហើយក្នុងអំពើបាបដែរ 』. សេចក្ដីសង្រ្គោះមិនមែនជាការបោះបង់ចោលអំពើកខ្វក់នោះទេគឺជាសេចក្តីជំនឿដើម្បីរស់ឡើងវិញនៃវិញ្ញាណពីព្រោះវាត្រូវបានចែងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ (យ៉ូហាន ៦:៦៣)៖『គឺជាវិញ្ញាណដែលឲ្យមានជីវិត រូបសាច់គ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ ឯពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយនឹងអ្នករាល់គ្នា នោះត្រូវខាងវិញ្ញាណ និងជីវិតវិញ 』 『អ្នកដែលបានស្លាប់ក្នុងអំពើរំលងនិងអំពើបាប』 ការធ្វើខុសមានន័យថាបាបរបស់មនុស្សនៅលើពិភពលោកបាបមានន័យថាបាបកម្មដើម (អំពើអាក្រក់) ។ ព្រះជាអម្ចាស់បានបញ្ជាបុរសថា៖ "អ្នកអាចបរិភោគផ្លែឈើទាំងប៉ុន្មាននៅក្នុងសួនឧទ្យានបានដោយមិនអោយគេបរិភោគឡើយ" ។ រីឯដើមឈើដែលស្គាល់ដើមឈើល្អក៏មិនត្រូវបរិភោគដែរ។ ស្លាប់។ ពាក្យនេះជាបទបញ្ជាហើយជាការសន្យា។ ពួកគេបាន heard ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះជាអម្ចាស់ដែលយាងកាត់សួនឧទ្យាននាពេលថ្ងៃត្រង់។ ហើយលោកអដាំនិងភរិយាបានពួនខ្លួននៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះជាម្ចាស់នៅកណ្ដាលដើមឈើ។ ព្រះជាអម្ចាស់បានត្រាស់ហៅលោកអដាំមកហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «តើអ្នកនៅឯណា? គាត់ឆ្លើយថា "ខ្ញុំបាន heard សំលេងរបស់អ្នកនៅក្នុងសួនហ...

 (៨) រូបរបស់ព្រះ 『ទ្រង់ក៏បង្កើតមនុស្សឲ្យដូចរូបអង្គទ្រង់ គឺបានបង្កើតគេឲ្យចំនឹងរូបអង្គទ្រង់នោះឯង ក៏បង្កើតគេឡើងជាប្រុសជាស្រី 』(លោកុប្បត្ដិ ១:២៧) រូបព្រះគឺវិញ្ញាណ។ រូបសំណាករបស់ព្រះមិនមែនជាស្ថានភាពនៃចិត្តទេតែវិញ្ញាណគឺជាពន្លឺនៃព្រះដែលព្រះប្រទានដល់ព្រលឹងរស់។ អាដាមបានកើតពីស្ថានភាពនៃព្រលឹងរស់នៅក្នុងពិភពលោក។ វិញ្ញាណបានស្លាប់ហើយ។ ដូច្នេះព្រះបានដាក់អ័ដាមនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនហើយផ្លាស់ប្តូរវិញ្ញាណដែលបានស្លាប់ទៅជាវិញ្ញាណដែលមានជីវិត។ សួនអេដែនតំណាងនគរព្រះ។ ប៉ុន្តែអេវ៉ាបានកើតនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។ រូបភាព (វិញ្ញាណ) របស់ព្រះបានស្លាប់នៅពេលដែលមនុស្សបានកើតនៅក្នុងពិភពលោករួចទៅហើយ។ វិញ្ញាណត្រូវបានជាប់នៅក្នុងដីឥដ្ឋដោយសារតែឧក្រិដ្ឋកម្មនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដូច្នេះវិញ្ញាណបានស្លាប់ទៅហើយ។ ស្រស់ត្រូវតែកើតជារូបកាយខាងវិញ្ញាណដើម្បីជួយសង្គ្រោះព្រលឹងខណៈពេលដែលរាងកាយនៅរស់នៅឡើយ។ រូបកាយខាងវិញ្ញាណគឺជាទេវតាតែមួយនៅក្នុងនគរព្រះ។ សាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងដើម្បីចាប់កំណើតជារូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ វិញ្ញាណអាចរស់នៅបានលុះត្រាតែស្រស់បានស្លាប់។ រូបរបស់ព្រះមិនមែនជាស្ថានភាពនៃគំនិតទេ។ អ្នកមិនអាចធ្វើឱ្យស្អាតឬរស់រានមានជ...

 ៧) សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះ 『ដូចមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «គ្មានអ្នកណាសុចរិតសោះ សូម្បីតែម្នាក់ក៏គ្មានផង  គ្មានអ្នកណាដែលយល់ គ្មានអ្នកណាដែលស្វែងរកព្រះ  គ្រប់គ្នាបានបែរចេញ ហើយត្រឡប់ជាឥតប្រយោជន៍ទាំងអស់គ្នា គ្មានអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តតាមសេចក្ដីសប្បុរសសោះ តែម្នាក់ក៏គ្មានផង 』(រ៉ូម ៣: ១០-១២) មនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវតែស្លាប់។ នៅពេលអ្នកក្រឡេកមើលការស្លាប់របស់មនុស្សអ្នកត្រូវតែមានអារម្មណ៍ក្រោធរបស់ព្រះ។ នៅពេលអ្នកនៅរស់អ្នកត្រូវតែលួងលោមចិត្តរបស់ព្រះ។ សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះនឹងរលាយបាត់លុះត្រាតែអ្នកជាមនុស្សដូចជាមនុស្សស្លាប់។ មនុស្សបានសម្លាប់ព្រះយេស៊ូវដែលជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ ព្រះចង់ ឲ្យ មនុស្សស្លាប់ជាមួយលោកយេស៊ូ។『ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ 』 (រ៉ូម ៦: ៧) អ្វីដែលត្រូវស្លាប់គឺលោភលន់នៃការចង់ធ្វើដូចព្រះ។ យើងមានចិត្ដលោភលន់។ នេះគឺជាអំពើបាបដើម។ ដូច្នេះមនុស្សស្អប់ព្រះ។ ដូចគ្នានេះដែរព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ព្រះពិរោធនឹងមនុស្សទាំងអស់។ អ្នកដែលបង្វែរចិត្តរបស់គេមករកព្រះគឺដូចជាមនុស្សស្លាប់។ នេះគឺជាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក។『ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដ...

 (៦) សេចក្ដីសុចរិតនិងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ ព្រះវិហារសម័យទំនើបដែលនិយាយអំពីព្រះគឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់។ ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់អ្នកហើយព្យាយាមបង្ហាញពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពួកគេគិតថាព្រលឹងដែលមិនស្គាល់ព្រះនឹងត្រលប់មករកព្រះអម្ចាស់វិញនៅពេលពួកគេបានឃើញសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ។ ជាការពិតពិភពលោកដេញតាមសេចក្តីស្រឡាញ់។ ដូច្នេះប្រធានបទរឿងប្រលោមលោកនិងខ្សែភាពយន្តតែងតែមានសេចក្តីស្រឡាញ់ហើយមានតែតួសម្តែងនិងតួស្រីប៉ុណ្ណោះដែលផ្លាស់ប្តូរ។ មនុស្សស្វែងរកសេចក្ដីស្រឡាញ់ពេញមួយជីវិត។ ស្នេហាដែលពិភពលោកទាំងមូលចង់បានគឺសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលខ្លួនឯងចង់ទទួល។ មនុស្សម្នាក់មិនស្វែងរកប្រធានបទដែលគាត់អាចផ្តល់ក្តីស្រឡាញ់នោះទេប៉ុន្តែគាត់កំពុងស្វែងរកសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលគាត់ចង់ទទួល។ នោះមិនមែនជាសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអាហ្គេបនោះទេប៉ុន្តែវាគឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលមិនធ្លាប់ត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងព្រះគម្ពីរអេក្រូស។ ព្រះវិហារសម័យទំនើបព្យាយាមធ្វើឱ្យមនុស្សជឿលើព្រះដែលមិនស្គាល់ព្រះឬបដិសេធការច្រៀងរបស់ព្រះ 『អ្នកកើតមកត្រូវបានគេស្រឡាញ់។ ប៉ុន្តែសារនៅក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងមូលដែលព្រះចង់ប្រាប់មនុស្សមានបាបគឺ not មិនជឿលើខ្ញុំ but តែការប្រែចិត្តដែលប្រាប់ 『ចូរវិលត្...

  (៥) ព្រះដាក់បណ្តាសាអ្នកដែលនៅក្រៅព្រះគ្រីស្ទ ទោះបីណូអេបានប្រាប់មនុស្ស ឲ្យ ប្រែចិត្តអស់រយៈពេល ១២០ ឆ្នាំក៏ដោយក៏មានមនុស្សតែ ៧ នាក់បានប្រែចិត្តហើយចូលទៅក្នុងទឹកភ្លៀងរយៈពេល ៤០ ថ្ងៃតែមនុស្សគ្រប់គ្នាបានស្លាប់។ ព្រះបានបង្ហាញឥន្ទធនូដល់ណូអេនិងក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់។ ឥន្ធនូគឺជាសញ្ញានៃការវិនិច្ឆ័យ។ នៅថ្ងៃចុងក្រោយព្រះជាម្ចាស់នឹងវិនិច្ឆ័យទោសដោយភ្លើងមិនមែនទឹកទេ។ ទូកនៃគម្ពីរសញ្ញាថ្មីគឺជាព្រះគ្រីស្ទ។ ប្រសិនបើយើងចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនោះយើងនឹងបានសង្រ្គោះ។ ដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទអ្នកត្រូវតែស្លៀកសម្លៀកបំពាក់អាថ៌កំបាំង។ រូបកាយមិនមែនជារូបកាយរបស់ឪពុកម្ដាយទេតែជារូបកាយដែលមកពីព្រះវិញ។ នេះគឺជាសម្លៀកបំពាក់នៃវិញ្ញាណ។『បានកប់ទៅ ជារូប‌កាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូប‌កាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូប‌កាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូប‌កាយខាងវិញ្ញាណដែរ 』(កូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៤)『ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះ‌គ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយ‌សារសិរី‌ល្អ នៃព្រះ‌វរ‌បិតាដែរ.』(រ៉ូម ៦: ៤) ប្រសិនបើអ្នកក្រឡេកមើលឥន្ធនូអ្នកត្រូវចងចាំការវិនិច្ឆ័យដោយទឹក។ ហើយអ្នកត្រ...

 ៤) ឈ្មោះរបស់ព្រះ ជាទូទៅមនុស្សជាតិជ្រើសរើសយកឈ្មោះរបស់ព្រះ។ នៅក្នុងភាសាហេព្រើរជនជាតិយូដានិយាយថាព្រះដែលហៅថាអេល។ នៅក្នុងភាសាអង់គ្លេសប្រជាជននិយាយថាព្រះដែលហៅថាព្រះ។ នៅក្នុងប្រទេសចិនប្រជាជននិយាយថាព្រះដែលហៅថា Tiendi ។ នៅប្រទេសអេស្ប៉ាញប្រជាជននិយាយថាព្រះដែលហៅថាឌី។ នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាមប្រជាជននិយាយថាព្រះដែលហៅថាអាឡៃ។ នៅប្រទេសកូរ៉េប្រជាជននិយាយថាព្រះដែលហៅថាហាណានឹម។ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់បានសម្តែងឈ្មោះរបស់គាត់ដល់មនុស្ស (ម៉ូស) ។ នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ម៉ូសបានរត់គេចពីប្រជាជនហេព្រើរពីស្រុកអេស៊ីបបាន heard ថា "ខ្ញុំជានរណា" មកពីព្រះ។ នៅក្នុងភាសាហេព្រើរជនជាតិយូដានិយាយឈ្មោះរបស់ព្រះដែលហៅថាអាដូណៃ (ក្រោយមកបានប្តូរទៅជាព្រះអម្ចាស់) ។ នៅក្នុងភាសាក្រិកប្រជាជននិយាយឈ្មោះរបស់ព្រះដែលហៅថាការចង់ដឹងចង់ឃើញ។ នៅក្នុងភាសាអង់គ្លេសប្រជាជនបាននិយាយឈ្មោះរបស់ព្រះដែលហៅថាព្រះអម្ចាស់។ នៅប្រទេសចិនប្រជាជននិយាយឈ្មោះរបស់ព្រះដែលហៅថាយ៉េហូវ៉ា។ នៅប្រទេសកូរ៉េគេនិយាយឈ្មោះរបស់ព្រះដែលហៅថាយេហូវ៉ា។ ថ្ងៃនេះព្រះអម្ចាស់ដែលបុរសសាសន៍យូដាជឿគឺខុសគ្នាជាមួយព្រះអម្ចាស់ដែលគ្រីស្ទបរិស័ទជឿ។ ព្រះអម្ចាស់ដែលថាបុរសនៃសាសនាយូដាជឿថាគឺជាព្រះអម្ចាស់នៅគម្ពីរសញ្ញាចា...

 (៣) ការបង្កើតពិភពលោក 『កាលដើមដំបូងឡើយ ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ។ .』(លោកុប្បត្ដិ ១: ១) ព្រះបានបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ក្នុងពិភពលោកអស់រយៈពេល ៦ ថ្ងៃ។ ថ្ងៃទី ៣ នៃឆមាសទី ១ គឺជាថ្ងៃទី ៣ របស់ព្រះហើយថ្ងៃទី ៣ នៃពាក់កណ្តាលទីពីរគឺជារយៈពេល ៣ ថ្ងៃរបស់មនុស្ស។ នៅថ្ងៃដំបូងសកលលោកព្រះអាទិត្យផែនដីព្រះច័ន្ទនិងអ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានបង្កើតឡើង។ បន្ទាប់ពីថ្ងៃទីបីព្រះបានបំពេញមុខងាររបស់ពួកគេ។『បន្ទាប់មក ព្រះ‌ទ្រង់មានព្រះ‌បន្ទូលថា ចូរឲ្យមានតួពន្លឺនៅនាផ្ទៃមេឃ ដើម្បីនឹងញែកថ្ងៃចេញពីយប់ សម្រាប់ទុកជាទីសម្គាល់នៃរដូវ ថ្ងៃ និងឆ្នាំ ហើយសម្រាប់ជាពន្លឺនៅផ្ទៃមេឃ ដើម្បីបំភ្លឺមកផែនដី នោះក៏មានដូច្នោះ  16 ទ្រង់ធ្វើពន្លឺធំជា២តួ ១ដែលធំជាង នោះសម្រាប់បំភ្លឺក្នុងពេលថ្ងៃ ហើយ១ដែលតូចជាងសម្រាប់បំភ្លឺក្នុងពេលយប់ ក៏ធ្វើឲ្យមានផ្កាយទាំងប៉ុន្មាន ដែរ។  ទ្រង់ដាក់តួពន្លឺទាំងនោះនៅផ្ទៃមេឃ សម្រាប់នឹងបំភ្លឺមកលើផែនដី  ឲ្យមានអំណាចនៅពេលថ្ងៃ និងពេលយប់ ហើយឲ្យញែកពន្លឺចេញពីងងឹត រួចទ្រង់ឃើញថាជាល្អ  នោះក៏មានល្ងាច មានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី៤។ 』(លោកុប្បត្ដិ ១: ១៤-១៩) ការគណនាថ្ងៃមនុស្សចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទីបួន។『តែពួកស្ងួន‌ភ្ងាអើយ កុំឲ្យភ្លេចសេចក្ដី១នេ...

  (២) រឿងនៃការបង្កើតផ្ទៃមេឃនិងផែនដី ខ្ញុំចង់ដឹងអំពីទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្សដែលត្រូវបានគេបណ្តេញចេញពីសួនច្បារអេដែននិងពួកទេវតាត្រូវបានគេបណ្តេញចេញពីនគរព្រះ។ មនុស្សមានរូបកាយនិងវិញ្ញាណនិងព្រលឹង។ មនុស្សជាច្រើនគិតថាស្មារតីនិងព្រលឹងជាគំនិត។ ប៉ុន្តែមានវិញ្ញាណនិងព្រលឹង។ វិញ្ញាណគឺថាព្រះដាក់ក្នុងរូបកាយព្រលឹងគឺត្រូវបានបង្កើតចេញពីរាងកាយ។ មានទ្រឹស្តីបីដែលទាក់ទងនឹងវិញ្ញាណដែលព្រះដាក់ក្នុងខ្លួន។ ទ្រឹស្តីដំបូងវិញ្ញាណគឺជាវិញ្ញាណរបស់ទេវតាដែលស្ថិតនៅក្នុងនគរព្រះ។ ទេវតាបានធ្វើបាបហើយសម្លៀកបំពាក់របស់ទេវតាត្រូវបានគេដោះចេញ។ វិញ្ញាណអាក្រាតត្រូវបានជាប់នៅក្នុងខ្លួន។ ដូច្នេះមនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាបចំពោះព្រះ។ ទ្រឹស្តីទីពីរស្មារតីត្រូវបានទទួលមរតកពីឪពុកម្តាយ។ ប្រសិនបើវិញ្ញាណត្រូវបានទទួលមរតកពីឪពុកម្តាយនោះអំពើបាបក៏នឹងទទួលមរតកដែរ។ ព្រះយេស៊ូវគ្មានបាបទេពីព្រោះគាត់ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ ប្រសិនបើវិញ្ញាណត្រូវបានទទួលមរតកនោះអំពើបាបរបស់ម្តាយព្រះយេស៊ូក៏ត្រូវបានទទួលមរតកដែរ។ យើងមិនអាចពន្យល់ពីទ្រឹស្តីទី ២ បានទេ។ សព្វថ្ងៃនេះព្រះវិហារបង្រៀនទ្រឹស្តីនៃអំពើបាបដើមដែលត្រូវបានស្នងពីឪពុកម្តាយ។ ទ្រឹស្តីទីបីព្រះដាក់វិញ្ញាណនៅពេលរាងកាយច...

 4. ព្រះ (១) ព្រះត្រៃឯក ព្រះជាម្ចាស់គឺតែមួយ។ មានព្រះបីអង្គដែលប្រព្រឹត្ដ។ យើងមិនយល់ទេប៉ុន្តែវាជាការពិត។ ព្រះកំពុងអង្គុយនៅលើបល្ល័ង្កព្រះបង្កើតនិងព្រះប្រតិបត្តិការ (វិញ្ញាណបរិសុទ្ធ) ។ ព្រះទាំងបីអង្គនេះគឺព្រះត្រៃឯក។ មានទេវតាជាច្រើនបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ព្រះបានបោះពួកគេទៅក្នុងរណ្តៅងងឹតមួយ។ រណ្តៅដ៏ខ្មៅងងឹតគឺជាពិភពលោកដែលជាពិភពសម្ភារៈ។ ព្រះបានបង្កើតពិភពលោកខាងសម្ភារៈដើម្បីរារាំងពួកទេវតាដែលមានបាប មនុស្សដែលត្រូវគេបោះចូលក្នុងពិភពលោកនេះធ្វើបាបជានិច្ច។ ដូច្នេះព្រះដែលជាអ្នកបង្កើតបានយាងមកមានរូបរាងជារូបកាយដែលបានសោយទិវង្គតនៅលើឈើឆ្កាងដើម្បីសង្រ្គោះមនុស្សលោកចូលក្នុងលោកនេះ។ នៅលើពិភពលោកនេះគាត់បានក្លាយជាកូនរបស់ព្រះអង្គុយលើបល្ល័ង្កទោះបីព្រះយេស៊ូជាអ្នកបង្កើតក្នុងនគរព្រះក៏ដោយ។ ដូច្នេះលោកយេស៊ូហៅព្រះអង្គុយនៅលើបិតា។ សព្វថ្ងៃនេះមនុស្សបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកក្នុងព្រះនាមព្រះវរបិតាព្រះរាជបុត្រានិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

『 គ្រានោះ នគរស្ថាន‌សួគ៌នឹងបានដូចជាស្រីព្រហ្មចារី១០នាក់ ដែលយកចង្កៀងរៀងខ្លួន ចេញទៅទទួលប្ដីថ្មោង‌ថ្មី  ក្នុងពួកនាងទាំងនោះ មាន៥នាក់មានគំនិត ហើយ៥នាក់ល្ងង់ នាងល្ងង់ទាំងនោះ គេយកតែចង្កៀងទៅ តែមិនបានយកប្រេងជាប់នឹងខ្លួនផងទេ ឯពួកនាងមានគំនិតវិញ គេបានយកទាំងចង្កៀង ហើយនិងប្រេងដាក់ក្នុងដបទៅជាមួយផង  តែដោយព្រោះប្ដីក្រមកពេក បានជានាងទាំងនោះងោក‌ងុយ ហើយដេកលក់ទៅ  លុះដល់កណ្តាលអធ្រាត្រ ស្រាប់តែឮសូរសម្រែកថា នែ ប្ដីមកហើយ ចូរចេញទៅទទួលចុះ  ស្រីព្រហ្មចារីទាំង‌ឡាយក៏ភ្ញាក់ឡើង រៀប‌ចំចង្កៀងរៀងរាល់ខ្លួន ឯពួកនាងដែលល្ងង់ គេនិយាយទៅពួកនាងមានគំនិតថា សូមចែកប្រេងមកឲ្យយើងផង ព្រោះចង្កៀងយើងចង់រលត់ហើយ  តែពួកនាងមានគំនិតឆ្លើយឡើងថា ទេ ក្រែងគ្មានល្មមដល់យើង ហើយនិងនាងរាល់គ្នាផង ស៊ូទៅឯផ្ទះលក់ប្រេង ទិញសម្រាប់ខ្លួនវិញទៅ  តែកំពុងតែនាងទាំងនោះទៅទិញ ប្ដីក៏មកដល់ ហើយពួកនាងដែលបានបម្រុងជាស្រេច ក៏ចូលទៅក្នុងរោងការជាមួយគ្នា រួចគេបិទទ្វារ  ឯនាងព្រហ្មចារីឯទៀត ក៏មកអង្វរថា លោកម្ចាស់ៗអើយ សូមបើកឲ្យយើងខ្ញុំផង  តែគាត់ឆ្លើយថា ខ្ញុំប្រាប់នាងរាល់គ្នាជាប្រាកដថា ខ្ញុំមិនស្គាល់នាងទេ  ដូច្នេះ ចូរចាំយាមចុះ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នា...

『 កាលអ្នកមង្គល‌ការបានភ្លក់ទឹក ដែលបានប្រែទៅជាស្រាទំពាំង‌បាយ‌ជូរហើយ ឥតមានដឹងជាមកពីណា (តែពួកបាវបម្រើដែលដងទឹកនោះ គេដឹង) នោះអ្នកមង្គល‌ការក៏ហៅប្ដីថ្មោង‌ថ្មីមកនិយាយថា 』(យ៉ូហាន ២: ៩) ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេអញ្ជើញឱ្យចូលរួមពិធីជប់លៀងមង្គលការ។ អ្នកដែលត្រូវបានគេអញ្ជើញឱ្យចូលរួមពិធីមង្គលការបានផឹកស្រា។ ទោះយ៉ាងណាស្រាខ្វះនៅក្នុងពិធីជប់លៀងមង្គលការ។ ដូច្នេះលោកយេស៊ូបាន ឲ្យ អ្នកបម្រើក្នុងពិធីមង្គលការយកទឹកចូលក្នុងពាងធំ ៗ ទាំងប្រាំមួយ។ ជ្វីហ្វបានលាងដៃជាមួយទឹកនៅក្នុងពាងធំ ៗ ចំនួនប្រាំមួយ។ ព្រះយេស៊ូវបានផ្លាស់ប្តូរទឹកទៅជាស្រាភ្លាមៗ។ ទឹកពាងបានបាត់ហើយស្រាពាងក៏លេចចេញមក។ តើអ្នកអាចជឿអព្ភូតហេតុនេះបានទេ? ទឹកមានន័យថាលាងសំអាតអំពើបាប។ ស្រាជានិមិត្តរូបនៃព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ឈាមគឺជាជីវិត។ ដូច្នេះការផឹកស្រាក្នុងសាក្រាម៉ង់មានន័យថាជីវិតរបស់ព្រះយេស៊ូវចូលមកក្នុងខ្លួនគាត់ដើម្បីផឹកស្រា។ អ្នកដែលបានផឹកឈាមរបស់ព្រះយេស៊ូវប្រែទៅជាជីវិតថ្មីនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ វាគឺជាសេចក្ដីសង្រ្គោះមិនមែនដើម្បីលាងសំអាតអំពើបាបទេតែជាជីវិតថ្មីនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ នំប៉័ងមានន័យថារូបកាយរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ការបរិភោគនំប៉័ងនិងការផឹកស្រាក្នុងសាក្រាម៉ង់គឺជាពិធីមួយដើ...