ព្រះជាម្ចាស់បានញែកពន្លឺចេញពីភាពងងឹត
『 កាល ដើម ដំបូង ឡើយ ព្រះ បាន បង្កើត ផ្ទៃ មេឃ និង ផែនដី ។ ឯ ផែនដី បាន ខូច ហើយ នៅ ទទេ មាន សុទ្ធ តែ ងងឹត នៅ គ្រប លើ ជម្រៅ ទឹក ហើយ ព្រះ វិញ្ញាណ នៃ ព្រះ ក៏ រេរា នៅ ពី លើ ទឹក នោះ ព្រះ ទ្រង់ មាន ព្រះ បន្ទូល ថា ចូរ ឲ្យ មាន ពន្លឺ ឡើង ដូច្នេះ ពន្លឺ ក៏ មាន ឡើង ព្រះ ទ្រង់ ឃើញ ពន្លឺ នោះ ក៏ យល់ ថា ជា ល្អ ហើយ រួច ទ្រង់ ញែក ពន្លឺ ពី ងងឹត ចេញ ទ្រង់ ហៅ ពន្លឺ ថា ជា ថ្ងៃ ហើយ ហៅ ងងឹត ថា ជា យប់ នោះ ក៏ មាន ល្ងាច មាន ព្រឹក ឡើង ជា ថ្ងៃ ទី ១។ 』 លោកុប្បត្ដិ ១: ១-៥ ) ; ប្រសិនបើយើងចែករំលែកអ្វីមួយយើងគិតពីការចែករំលែកអ្វីមួយ។ ពន្លឺនិងភាពងងឹតមិនអាចនៅជាមួយគ្នាបានទេ។ នេះមិនមានន័យថាព្រះបានញែកពន្លឺចេញពីភាពងងឹតស្របពេលដែលពន្លឺនិងភាពងងឹតរួមរស់ជាមួយគ្នា។ វាមិនមែនជាពាក្យដែលអាចក្លាយជាការពិតទេ។ នៅពេលពន្លឺមកដល់ភាពងងឹតបាត់ទៅ។ នៅពេលដែលពន្លឺចេញផុតភាពងងឹតនឹងមកដល់។ ព្រះល្អហើយអាក្រក់ដែលទុកព្រះ។ ល្អនិងអាក្រក់មិនអាចរួមរស់ជាមួយគ្នាបានទេ...