តែ​លុះ​កាល​សេចក្ដី​ជំនឿ​បាន​មក​ដល់


 

តែលុះកាលសេចក្ដីជំនឿបានមកដល់ នោះយើងមិនមែននៅក្រោមអំណាច របស់អ្នកដឹកនាំនោះទៀតទេ  ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាសុទ្ធតែជាកូនព្រះ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿជឿដល់ព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ  ព្រោះអស់អ្នកដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជក្នុងព្រះគ្រីស្ទ នោះឈ្មោះថាបានប្រដាប់កាយដោយព្រះគ្រីស្ទហើយ (កាឡាទី ៣: ២៥-២៧)

“ ស្លៀកពាក់ដូចព្រះគ្រីស្ទ” គឺដូចគ្នានឹង“ អ័ដាមនិងអេវ៉ាស្លៀកពាក់ស្បែកកូនចៀមដែរ” ។ ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកកំពុងស្លៀកពាក់នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះយើងនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ សម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីស្បែកកូនចៀមធ្វើពីសាច់ចៀមងាប់។ រីឯអស់អ្នកដែលស្លៀកពាក់ជាមួយព្រះគ្រិស្ដវិញត្រូវទទួលពិធីជ្រមុជទឹករហូតដល់ស្លាប់។

  ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ (រ៉ូម ៦: ៤)

 វាមានន័យថារាងកាយដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយត្រូវបានបញ្ចុះនៅក្នុងផ្នូរ។ ដូច្នេះយើងកើតមកដោយមានជីវិតថ្មីពីព្រះ។ ជីវិតនេះគឺជាសត្វមួយទៀត។ ជីវិតនេះត្រូវកើតជាថ្មី។ ការរស់ឡើងវិញគឺដូចជាការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ការរស់ឡើងវិញគឺជាការរស់ឡើងវិញ។ ដូច្នេះអ្នកដែលបានបញ្ចុះជាមួយព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងផ្នូរ (ទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក) ត្រូវបានសង្រ្គោះពីព្រះ។ ប្រសិនបើយើងមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេនោះយើងនឹងមិនត្រូវបានសង្រ្គោះពីព្រះទេ។ ប្រសិនបើយើងស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូយើងទទួលបានព្រះគុណនៃការអត់ទោសពីព្រះ។ ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ (រ៉ូម ៦: ៧)

 ជំនឿមកពីព្រះត្រូវតែមករកយើង។ ការសង្គ្រោះមិនមែន "ខ្ញុំជឿលើព្រះយេស៊ូវទេ" ប៉ុន្តែ "សេចក្តីជំនឿមកពីព្រះ" ។ បើយើងមិនបានកើតជាថ្មីទេយើងមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះពីព្រះបានទេ។ "ការរស់ឡើងវិញ" គឺកើតចេញពីទឹកនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ នេះគឺជាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក។ សាច់ឈាមដែលបានទទួលពីឪពុកម្តាយនៅក្នុងទឹកត្រូវបានកប់ហើយកើតពីរូបកាយខាងវិញ្ញាណពីស្ថានសួគ៌។ ការស្លាប់នៅក្នុងទឹកត្រូវបានពន្យល់នៅក្នុងពេត្រុសទី ១ (២០:២០)៖ ប្រសិនបើយើងបានរស់នៅសម័យណូអេយើងត្រូវបានគេវិនិច្ឆ័យ។

គឺក្នុងខណៈដែលសេចក្ដីអត់ធ្មត់របស់ព្រះ បានរង់ចាំនៅជំនាន់លោកណូអេ កាលលោកកំពុងតែធ្វើទូកធំ ហើយនៅក្នុងទូកនោះមានមនុស្សតែបន្តិច គឺនាក់ប៉ុណ្ណោះដែលបានរួចដោយសារទឹក "ការរស់ឡើងវិញ" មានន័យថារាងកាយនៃវិញ្ញាណដែលបានទទួលពីព្រះមិនមែនរូបកាយដែលបានទទួលពីឪពុកម្តាយទេ។ សព្វថ្ងៃនេះមានមនុស្សព្រះវិហារជាច្រើនបាន have ជាច្រើនអំពី“ កើតជាថ្មី” តែមិនដឹងពីអត្ថន័យនៃការកើតជាថ្មីទេ។ ប្រសិនបើមនុស្សមិនដឹងរឿងនេះទេពួកគេស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះ។ ដូច្នេះពួកគេនៅតែធ្វើបាប។ សាវ័កប៉ូលបាននិយាយអំពីរូបកាយនៅកូរិនថូសទី ១ (១៥:៤៤) ។

បានកប់ទៅ ជារូបកាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូបកាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូបកាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូបកាយខាងវិញ្ញាណដែរ

អ្នកដែលបានកើតជាថ្មីបានត្រូវចាប់ជាថ្មីក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណ។ ដូច្នេះវិញ្ញាណដែលបានស្លាប់គឺនៅរស់។ មនុស្សជាច្រើននៅព្រះវិហារជឿយ៉ាងមុតមាំថារូបកាយបានរស់ឡើងវិញ។ ដូច្នេះមនុស្សគិតថាការបង្កើតឡើងវិញគឺជាការផ្លាស់ប្តូរបេះដូង។ ដូច្នេះមនុស្សគិតពីគំនិតខាងផ្លូវកាយនិងវិញ្ញាណដែលតយុទ្ធក្នុងសាច់ឈាមដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយ។ នោះ​ជា​គំនិតល្អ។ ប៉ុន្តែ។ រាងកាយដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយបានស្លាប់ហើយបានកើតជាថ្មីជារូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ ការកើតជាថ្មីមិនមែនជាគំនិតពីរទេប៉ុន្តែជារូបកាយពីរ។ ដូច្នេះមានរូបកាយដែលបានទទួលពីឪពុកម្តាយនិងរាងកាយដែលបានទទួលពីព្រះ។ បុរសដែលកើតពីស្ថានបរមសុខត្រូវតែបដិសេធរូបកាយរបស់មនុស្សមុនពេលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្

ទោះបីជាបុរសដែលកើតជាថ្មីមានរូបកាយពីឪពុកម្តាយក៏ដោយក៏គាត់មិនត្រូវភ្លេចថាគាត់មានរូបកាយវិញ្ញាណដែរ។ ការកើតជាថ្មីត្រូវបានដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនមែនអាស្រ័យលើសាច់ឈាមដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយទេ។ មានតែសាច់ប៉ុណ្ណោះដែលក្លាយជាសំបករហូតដល់ការស្លាប់ខាងជីវសាស្រ្តពីព្រោះពួកគេត្រូវតែផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ អ្នកដែលបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវហើយត្រូវបានគេវិនិច្ឆ័យ។ ជាលទ្ធផលនៃការជំនុំជំរះមនុស្សស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវបានទៅនរកជាមួយព្រះយេស៊ូវហើយបានរស់ឡើងវិញជាមួយរូបកាយខាងវិញ្ញាណឡើងទៅជាមួយព្រះយេស៊ូវអង្គុយនៅខាងស្តាំព្រះហើយនឹងត្រលប់មកផែនដីវិញជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ នេះគឺជារឿងរបស់អ្នកដែលបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។

  ព្រោះព្រះគ្រីស្ទទ្រង់បានរងទុក្ខម្តង ដោយព្រោះបាបដែរ គឺជាព្រះដ៏សុចរិត ទ្រង់រងទុក្ខជំនួសមនុស្សទុច្ចរិត ដើម្បីនឹងនាំយើងរាល់គ្នាទៅដល់ព្រះ ដោយទ្រង់ត្រូវគេធ្វើគុតខាងសាច់ឈាម តែបានវិញ្ញាណប្រោសឲ្យរស់វិញ ហើយដោយនូវព្រះវិញ្ញាណនោះឯង ទ្រង់បានយាងទៅប្រដៅដល់ពួកវិញ្ញាណដែលជាប់ឃុំ ជាពួកអ្នកដែលពីដើមមិនព្រមជឿ (ពេត្រុសទី ១ ៣: ១៨-១៩)

មនុស្សនៅព្រះវិហារជាច្រើននិយាយថា«ព្រះយេស៊ូវបានទៅស្ថាននរកហើយបានផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ»។ ប៉ុន្តែនោះគឺខុស។ ព្រះយេស៊ូវបានទៅនរកជាមួយមនុស្សមានបាបដែលប្រែចិត្តហើយបានប្រកាសថារូបកាយនេះបានទៅនរក។ ដូច្នេះការកើតជាថ្មីមិនពឹងផ្អែកលើរូបកាយនៃសាច់ឈាមទេតែពឹងផ្អែកលើរូបកាយនៃវិញ្ញាណ។

ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ. (រ៉ូម ៦: ៦)

 ទូកធំគឺជាព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលចូលក្នុងទូកធំបានកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណ។ អ្នកដែលជឿលើព្រះយេស៊ូវប៉ុន្តែមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងសាច់ឈាមមិនអាចចូលក្នុងទូកសូម្បីតែពួកគេនិយាយថាគាត់បានកើតជាថ្មីក៏ដោយ។ សម្រាប់ពួកគេពឹងផ្អែកលើសាច់ឈាមដែលពួកគេទទួលបានពីឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ។ រូបកាយដែលបានទទួលពីឪពុកម្តាយមានបាបដំបូងនៃការចង់ធ្វើដូចព្រះ។ អំពើបាបដើមមិនអាចត្រូវបានអត់ទោសដោយព្រះទេវាជាគោលបំណងនៃសេចក្តីស្លាប់។ ការកើតជាថ្មីមានរូបកាយពីរប៉ុន្តែយើងត្រូវបដិសេធរាងកាយដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយរបស់យើង។ ប្រសិនបើយើងមិនបដិសេធរូបកាយរបស់រូបកាយទេយើងមិនអាចរស់នៅក្នុងរូបកាយនៃវិញ្ញាណបានទេ។ យើងមិនអាចដឹងថាតើរាងកាយខាងវិញ្ញាណដែលបានកើតជាថ្មីនៅក្នុងរូបកាយដែលបានទទួលពីឪពុកម្តាយទេប៉ុន្តែព្រះភ្ជាប់ពួកគេ។ ទោះបីជាសាច់ឈាមមិនអាចត្រូវបានកែលម្អដោយអំពើបាបដើមក៏ដោយប្រសិនបើមនសិការរបស់យើងនៅរស់យើងនឹងប្រែចិត្តហើយត្រលប់ទៅព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះវិញ។ ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកត្រូវបានពន្យល់នៅក្នុងពេត្រុសទី ១ (៣: ៩) ។

ពន្យល់ពីពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅក្នុងពេត្រុសទី ១ (៣: ៩) ។

ឥតធ្វើការអាក្រក់ស្នងនឹងការអាក្រក់ ពាក្យប្រមាថស្នងនឹងពាក្យប្រមាថឡើយ គឺត្រូវឲ្យពរវិញ ដោយដឹងថា ទ្រង់បានហៅអ្នករាល់គ្នា មកសេចក្ដីនោះឯង ដើម្បីបានព្រះពរជាមរដក ប្រសិនបើយើងមិនប្រែចិត្តទេយើងមិនអាចចូលរួមក្នុងការកើតជាថ្មីបានទេ។ ការប្រែចិត្តគឺជាមរណភាពនៃរូបកាយ (បុរសចំណាស់) ។ ទោះបីជាមនុស្សគិតថាពួកគេមានការធានានៃការសង្គ្រោះក៏ដោយអ្នកដែលមិនចាប់អារម្មណ៍នឹងការស្លាប់របស់ខ្លួនឯង (បុរសចំណាស់) មិនគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។ ទោះបីជាប្រជាជននៃព្រះវិហារព្យាយាមរស់នៅដោយបរិសុទ្ធហើយគិតថាពួកគេបានទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក៏ដោយក៏វាគ្មានប្រយោជន៍អ្វីដែរលើកលែងតែពួកគេបានកើតជាថ្មី។ វាមិនមែនជាបញ្ហានៃចិត្តទេប៉ុន្តែគឺជាការបង្កើតថ្មីនៃរាងកាយ។ បន្ទាប់ពីរូបកាយរបស់វិញ្ញាណបានចាប់កំណើតឡើងវិញព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំវា។ មិនថាមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់បានសារភាពពីអំពើបាបរបស់គេក៏ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនគង់នៅក្នុងសាច់ឈាមដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយទេ។

ដ្បិតសាច់ឈាមតែងតែប៉ងប្រាថ្នាទាស់នឹងព្រះវិញ្ញាណ ព្រះវិញ្ញាណ ទ្រង់ក៏ទាស់នឹងសាច់ឈាមដែរ សេចក្ដីទាំងនេះប្រឆាំងនឹងគ្នា ដល់ម៉្លេះបានជាអ្នករាល់គ្នារកធ្វើការ ដែលចង់ធ្វើទៅមិនកើត (កាឡាទី ៥:១៧)

 ដូច្នេះយើងត្រូវតែកើតជាថ្មីនៃទឹកនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះអ្នកប្រែចិត្តទទួលយកការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ការស្លាប់គឺការលះបង់ដួងចិត្តខាងសាច់ឈាមដែលយើងបានទទួលពីឪពុកម្តាយរបស់យើងមុនព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ហើយយើងត្រូវតែរក្សាស្មារតីនៃស្មារតី។ ដូច្នេះយើងគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ទោះបីអាប់រ៉ាមត្រូវបានហៅដោយព្រះនៅអាយុ ៧៥ ឆ្នាំក៏ដោយក៏គាត់មិនបានគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអស់រយៈពេល ២៥ ឆ្នាំដែរ។ ប៉ុន្តែនៅអាយុ ៩៩ ឆ្នាំគាត់បានជឿលើសេចក្តីសន្យារបស់ព្រះដែលនឹងផ្តល់ឱ្យកុមារនៅឆ្នាំក្រោយ។ ដូច្នេះព្រះបានស្គាល់អាប្រាហាំយ៉ាងសុចរិត។ ការប្រែចិត្តគឺត្រូវលះបង់បេះដូងខាងសាច់ឈាមហើយរក្សាដួងចិត្តនៃវិញ្ញាណ។ យើងត្រូវតែសារភាពអំពើបាបរបស់យើងប៉ុន្តែវាសំខាន់ជាងនេះទៀតដើម្បីឱ្យរួចផុតពីបេះដូងដ៏មានបាបរបស់យើង។ ដោយសារតែដួងចិត្តដែលមានបាបចេញមកពីឪពុកម្តាយរូបកាយនៃអំពើបាបត្រូវតែកប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងផ្នូរ។ គំនិតខាងសាច់ឈាមគឺជាសត្រូវនឹងព្រះ។ មនុស្សខាងសាច់ឈាមមិនអាចទទួលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះបានទេ។ វាសំខាន់ណាស់ដែលអត្តសញ្ញាណរបស់អ្នកនៅ។ អ្នកត្រូវតែនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានសង្រ្គោះពីព្រះ។ វត្ថុដែលយើងទទួលពីឪពុកម្តាយគឺត្រូវបានបញ្ចុះជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងផ្នូរដើម្បី ឲ្យ យើងអាចចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?