អស់អ្នកដែលគ្មានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីជីវិតក៏នឹងត្រូវបោះទៅក្នុងបឹងភ្លើងដែរ។
『ខ្ញុំក៏ឃើញបល្ល័ង្កស១យ៉ាងធំ និងព្រះអង្គដែលគង់លើ ឯផែនដី និងផ្ទៃមេឃ ក៏រត់ពីចំពោះទ្រង់ចេញ ឥតឃើញមានកន្លែងណាឲ្យនៅទៀតឡើយ នោះខ្ញុំឃើញមនុស្សស្លាប់ ទាំងអ្នកធំ ទាំងអ្នកតូច គេឈរនៅចំពោះព្រះ បញ្ជីក៏បានបើកឡើង ហើយបញ្ជី១ទៀត គឺជាបញ្ជីជីវិតបានបើកឡើងដែរ រួចមនុស្សស្លាប់ទាំងអស់ត្រូវជំនុំជម្រះ ពីសេចក្ដីដែលកត់ទុកក្នុងបញ្ជីទាំងនោះ តាមអំពើដែលគេបានប្រព្រឹត្តរៀងខ្លួន ឯសមុទ្រ នោះបានប្រគល់ពួកមនុស្សស្លាប់ ដែលនៅក្នុងទឹកមកវិញ ហើយសេចក្ដីស្លាប់ និងស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ ក៏ប្រគល់ពួកមនុស្សស្លាប់ ដែលនៅឯណោះមកវិញដែរ រួចគេត្រូវជំនុំជម្រះ តាមអំពើដែលគេបានប្រព្រឹត្តរៀងខ្លួន ចំណែកសេចក្ដីស្លាប់ និងស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ នោះត្រូវបោះទៅក្នុងបឹងភ្លើងដែរ នេះជាសេចក្ដីស្លាប់ទី២ បើអ្នកណាគ្មានឈ្មោះកត់ទុកក្នុងបញ្ជីជីវិត អ្នកនោះត្រូវបោះទៅក្នុងបឹងភ្លើង។ 』 (វិវរណៈ ២០: ១១-១៥)
នៅចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោកគឺជាការជំនុំជំរះរបស់ព្រះ។ ហើយមានសៀវភៅពីរប្រភេទ។ ពួកគេជាសៀវភៅនិងសៀវភៅជីវិត។ អ្នកដែលមិនបានសង្រ្គោះនឹងត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅ។ អំពើបាបរបស់មនុស្សត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅ។ ការចាប់កំណើតឡើងវិញត្រូវបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅជីវិត។ អ្នកដែលមិនត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅជីវិតចូលក្នុងបឹងភ្លើងអស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះវិហារចំនួនប្រាំពីរត្រូវបានណែនាំនៅក្នុងសៀវភៅវិវរណៈ។
『 ចូរសរសេរផ្ញើទៅទេវតានៃពួកជំនុំ ដែលនៅក្រុងសើដេសថា ព្រះដ៏មានព្រះវិញ្ញាណទាំង៧ និងផ្កាយទាំង៧ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសេចក្ដីទាំងនេះថា អញស្គាល់ការដែលឯងប្រព្រឹត្តហើយ គឺដែលឯងមានឈ្មោះថារស់ តែឯងស្លាប់ទេ 』វិវរណៈ ៣: ១)
នៅថ្ងៃនោះព្រះជាម្ចាស់វិនិច្ឆ័យទោសមនុស្សលោក។ ជំនឿនិងការប្រព្រឹត្ដត្រូវបានភ្ជាប់។ ដូច្នេះជំនឿដែលគ្មានសកម្មភាពមិនមែនជាជំនឿពិតទេតែជាជំនឿដែលមនុស្សម្នាក់ជឿ។ ជំនឿដែលគ្មានផលនៃការប្រព្រឹត្ដគឺមិនល្អឥតខ្ចោះនៅចំពោះព្រះទេ។ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកជំនុំសើដេសថា៖ «ចូរប្រែចិត្តចុះ»។『ដូច្នេះ ចូរនឹកចាំ ដែលឯងបានទទួល ហើយបានឮជាយ៉ាងណា រួចឲ្យកាន់តាម ហើយប្រែចិត្តចុះ បើឯងមិនចាំយាមទេ នោះអញនឹងមកឯឯងដូចជាចោរ ហើយឯងនឹងមិនដឹងជាវេលាណា ដែលអញមកឯឯងឡើយ 』(វិវរណៈ ៣: ៣)
នៅថ្ងៃនោះព្រះជាម្ចាស់វិនិច្ឆ័យទោសមនុស្សលោក។ ជំនឿនិងការប្រព្រឹត្ដត្រូវបានភ្ជាប់។ ដូច្នេះជំនឿដែលគ្មានសកម្មភាពមិនមែនជាជំនឿពិតទេតែជាជំនឿដែលមនុស្សម្នាក់ជឿ។ ជំនឿដែលគ្មានផលនៃការប្រព្រឹត្ដគឺមិនល្អឥតខ្ចោះនៅចំពោះព្រះទេ។ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកជំនុំសើដេសថា៖ «ចូរប្រែចិត្តចុះ»។『ដូច្នេះ ចូរនឹកចាំ ដែលឯងបានទទួល ហើយបានឮជាយ៉ាងណា រួចឲ្យកាន់តាម ហើយប្រែចិត្តចុះ បើឯងមិនចាំយាមទេ នោះអញនឹងមកឯឯងដូចជាចោរ ហើយឯងនឹងមិនដឹងជាវេលាណា ដែលអញមកឯឯងឡើយ 』(វិវរណៈ ៣: ៣)
『ប៉ុន្តែ នៅក្រុងសើដេស ឯងក៏មានអ្នកខ្លះ ដែលមិនបានធ្វើឲ្យសម្លៀកបំពាក់ខ្លួនស្មោកគ្រោកដែរ អ្នកទាំងនោះនឹងស្លៀកពាក់ស ដើរជាមួយនឹងអញ ដ្បិតគេបានគួរហើយ 』 (វិវរណៈ ៣: ៤) ប្រសិនបើយើងមិនប្រែចិត្តទេយើងមិនដឹងថាព្រះយេស៊ូវនឹងយាងមកវិញទេ។
ទុយោដែលត្រូវបានរក្សាទុកស្លៀកពាក់ពណ៌ស។ ដើម្បីពាក់ពណ៌សយើងត្រូវតែប្រយុទ្ធនឹងអំពើអាក្រក់និងឈ្នះ។
ទោះយ៉ាងណាសព្វថ្ងៃនេះមានមនុស្សព្រះវិហារជាច្រើនគិតថាការស្លៀកសម្លៀកបំពាក់សនឹងធ្វើឱ្យពួកគេស្អាត។
ប៉ុន្ដែព្រះស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស។
ប្រសិនបើយើងចង់ធ្វើជាកងទ័ពរបស់ព្រះហើយដើម្បីប្រយុទ្ធនឹងសាថានយើងអាចស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស។
បើគ្មានបំណងប្រាថ្នាចង់ធ្វើតាមទេបំណងប្រាថ្នាចង់បរិសុទ្ធមិនទាក់ទងនឹងសេចក្តីសង្គ្រោះទេ។ មានតែអ្នកដែលស្តាប់បង្គាប់ព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះដែលជាម្ចាស់របស់ពួកគេ។ អ្នកដែលស្តាប់បង្គាប់គឺជាអ្នកដែលបានយកឈ្នះនិងត្រូវបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅជីវិត។ អារក្សកំពុងរារាំងដំណឹងល្អនៃការប្រែចិត្ត។ ក្រុមជំនុំនៅវិវរណៈគឺនិយាយអំពីការប្រែចិត្តលើកលែងតែព្រះវិហារដែលត្រូវបានគេសរសើរ។ អ្នកដែលប្រែចិត្តបានឈ្នះអារក្ស។ ត្បិតបើយើងប្រែចិត្តម្ចាស់យើងនឹងផ្លាស់ប្តូរ។ ចៅហ្វាយបង្វែរពីអារក្សមករកព្រះយេស៊ូវបើព្រះយេស៊ូវមិនមែនជាម្ចាស់ទេគ្មាននរណាអាចយកឈ្នះអារក្សបានឡើយ។
បើគ្មានបំណងប្រាថ្នាចង់ធ្វើតាមទេបំណងប្រាថ្នាចង់បរិសុទ្ធមិនទាក់ទងនឹងសេចក្តីសង្គ្រោះទេ។ មានតែអ្នកដែលស្តាប់បង្គាប់ព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះដែលជាម្ចាស់របស់ពួកគេ។ អ្នកដែលស្តាប់បង្គាប់គឺជាអ្នកដែលបានយកឈ្នះនិងត្រូវបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅជីវិត។ អារក្សកំពុងរារាំងដំណឹងល្អនៃការប្រែចិត្ត។ ក្រុមជំនុំនៅវិវរណៈគឺនិយាយអំពីការប្រែចិត្តលើកលែងតែព្រះវិហារដែលត្រូវបានគេសរសើរ។ អ្នកដែលប្រែចិត្តបានឈ្នះអារក្ស។ ត្បិតបើយើងប្រែចិត្តម្ចាស់យើងនឹងផ្លាស់ប្តូរ។ ចៅហ្វាយបង្វែរពីអារក្សមករកព្រះយេស៊ូវបើព្រះយេស៊ូវមិនមែនជាម្ចាស់ទេគ្មាននរណាអាចយកឈ្នះអារក្សបានឡើយ។
『ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូនរបស់អញ 』((វិវរណៈ ២១: ៧)『តែត្រង់ពួកខ្លាច ពួកមិនជឿ ពួកគួរខ្ពើម ពួកកាប់សម្លាប់គេ ពួកកំផិត ពួកមន្តអាគម ពួកថ្វាយបង្គំរូបព្រះ ហើយគ្រប់ទាំងមនុស្សកំភូត គេនឹងមានចំណែក នៅក្នុងបឹងដែលឆេះជាភ្លើង និងស្ពាន់ធ័រ គឺជាសេចក្ដីស្លាប់ទី២វិញ។ 』(វិវរណៈ ២១: ៨)
អស់អ្នកដែលមិនបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅជីវិតត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយព្រះ។『ក៏គ្មានអ្វីស្មោកគ្រោក ឬអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តបែបគួរខ្ពើម ឬសេចក្ដីកំភូតណាចូលទៅក្នុងទីក្រុងនោះឡើយ ចូលបានតែអ្នកណា ដែលមានឈ្មោះកត់ទុក ក្នុងបញ្ជីជីវិតរបស់កូនចៀមប៉ុណ្ណោះ។ 』 (វិវរណៈ ២១: ២៧
យើងអាចកើតជាថ្មីបានប្រសិនបើយើងប្រែចិត្ត។ មានទ្វារដប់ពីរនិងមានត្បូងពេជ្រដប់ពីរនៅក្នុងនគរព្រះហើយទ្វារទាំងដប់ពីរត្រូវបានធ្វើពីវត្ថុធាតុដើមនៃ«កែវមុក្ដា»។ គុជគឺជានិមិត្តរូបនៃ "ការកើតជាថ្មី" ។ ដោយសារតែគុជខ្យងត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីទប់ទល់នឹងការឈឺចាប់នៅក្នុងសំបកពួកគេត្រូវបានគេប្រដូចទៅនឹងការកើតជាថ្មី។ ដូច្នេះមានតែអ្នកដែលឈ្នះប៉ុណ្ណោះដែលស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស។ ពេលដែលយើងនឹកដល់ព្រះយេស៊ូសម្លៀកបំពាក់របស់យើងប្រឡាក់ហើយឈ្មោះបានស្រពេចស្រពិលនៅក្នុងសៀវភៅ«សៀវភៅជីវិត»។ មានតែអ្នកដែលឈ្នះប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងសៀវភៅ“ សៀវភៅជីវិត” ។
យើងអាចកើតជាថ្មីបានប្រសិនបើយើងប្រែចិត្ត។ មានទ្វារដប់ពីរនិងមានត្បូងពេជ្រដប់ពីរនៅក្នុងនគរព្រះហើយទ្វារទាំងដប់ពីរត្រូវបានធ្វើពីវត្ថុធាតុដើមនៃ«កែវមុក្ដា»។ គុជគឺជានិមិត្តរូបនៃ "ការកើតជាថ្មី" ។ ដោយសារតែគុជខ្យងត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីទប់ទល់នឹងការឈឺចាប់នៅក្នុងសំបកពួកគេត្រូវបានគេប្រដូចទៅនឹងការកើតជាថ្មី។ ដូច្នេះមានតែអ្នកដែលឈ្នះប៉ុណ្ណោះដែលស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ស។ ពេលដែលយើងនឹកដល់ព្រះយេស៊ូសម្លៀកបំពាក់របស់យើងប្រឡាក់ហើយឈ្មោះបានស្រពេចស្រពិលនៅក្នុងសៀវភៅ«សៀវភៅជីវិត»។ មានតែអ្នកដែលឈ្នះប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងសៀវភៅ“ សៀវភៅជីវិត” ។
『ឯអស់មនុស្សទាំងប៉ុន្មាននៅផែនដី ដែលគ្មានឈ្មោះកត់ទុកក្នុងបញ្ជីជីវិតរបស់កូនចៀមដែលត្រូវគេសម្លាប់ តាំងពីកំណើតលោកីយ៍មក នោះនឹងក្រាបថ្វាយបង្គំចំពោះសត្វនោះ 』(វិវរណៈ ១៣: ៨)
បុគ្គលដែលខ្ញុំជាម្ចាស់គឺត្រូវថ្វាយបង្គំសត្វនោះ។ វិវរណៈមិននិយាយពីសេចក្តីជំនឿទេ។ វាសំដៅទៅលើនរណាជាមេ។ ការសង្គ្រោះមិនមែនជាការលើកលែងទោសបាបទេតែជាមេ។ សេចក្ដីសង្រ្គោះមិនមែនថាខ្ញុំជឿលើព្រះយេស៊ូវទេតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ប្រសិនបើយើងមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេយើងមិនអាចកើតជាថ្មីបានទេ។ ការបដិសេធមិនទទួលយកជីវិតដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយនិងទទួលបានជីវិតពីព្រះ។ សព្វថ្ងៃនេះសូម្បីតែយើងរស់នៅក្នុងជីវិតនរកនៅពេលដែលយើងប្រែចិត្តនគរព្រះនឹងមកដល់។
បើលោកយេស៊ូជាម្ចាស់វាជាការល្អសម្រាប់លោកធ្វើ«អ្វីៗដែលទាក់ទងនឹងលោកយេស៊ូ»។ ប៉ុន្តែបុរសដែលមានអារម្មណ៍រីករាយនិងល្អនៅក្នុងពិភពលោកមានអារម្មណ៍ថាមានបន្ទុកការងារ "ទាក់ទងនឹងព្រះយេស៊ូវ" ។ អ្នកដែលមិនមានអ្វីទាក់ទងនឹងព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្នកដែលមិនបានមកពីស្រុកអេស៊ីប។ ពួកគេជាទាសកររបស់សាតាំងដូចជាស្តេចផារ៉ោន។ ពួកគេមិនស្គាល់វាទេ។ មានតែអ្នកដែលត្រូវគេឆ្កាងនៅលោកីយប៉ុណ្ណោះដែលអាចប្រែចិត្តបាន។ អ្នកដែលឆ្លងកាត់សមុទ្រក្រហមមានឱកាសប្រែចិត្ត។ ពួកគេនឹងលែងឃើញស្រុកអេស៊ីបទៀតឡើយ។ មនុស្សជាច្រើននៅតែរស់នៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបហើយនិយាយថាពួកគេបានប្រែចិត្ត។ អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវដោយគ្មានការប្រែចិត្ត។ នគរព្រះមិនបានមកដល់ពួកគេទេ។
បុគ្គលដែលខ្ញុំជាម្ចាស់គឺត្រូវថ្វាយបង្គំសត្វនោះ។ វិវរណៈមិននិយាយពីសេចក្តីជំនឿទេ។ វាសំដៅទៅលើនរណាជាមេ។ ការសង្គ្រោះមិនមែនជាការលើកលែងទោសបាបទេតែជាមេ។ សេចក្ដីសង្រ្គោះមិនមែនថាខ្ញុំជឿលើព្រះយេស៊ូវទេតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ប្រសិនបើយើងមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេយើងមិនអាចកើតជាថ្មីបានទេ។ ការបដិសេធមិនទទួលយកជីវិតដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយនិងទទួលបានជីវិតពីព្រះ។ សព្វថ្ងៃនេះសូម្បីតែយើងរស់នៅក្នុងជីវិតនរកនៅពេលដែលយើងប្រែចិត្តនគរព្រះនឹងមកដល់។
បើលោកយេស៊ូជាម្ចាស់វាជាការល្អសម្រាប់លោកធ្វើ«អ្វីៗដែលទាក់ទងនឹងលោកយេស៊ូ»។ ប៉ុន្តែបុរសដែលមានអារម្មណ៍រីករាយនិងល្អនៅក្នុងពិភពលោកមានអារម្មណ៍ថាមានបន្ទុកការងារ "ទាក់ទងនឹងព្រះយេស៊ូវ" ។ អ្នកដែលមិនមានអ្វីទាក់ទងនឹងព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្នកដែលមិនបានមកពីស្រុកអេស៊ីប។ ពួកគេជាទាសកររបស់សាតាំងដូចជាស្តេចផារ៉ោន។ ពួកគេមិនស្គាល់វាទេ។ មានតែអ្នកដែលត្រូវគេឆ្កាងនៅលោកីយប៉ុណ្ណោះដែលអាចប្រែចិត្តបាន។ អ្នកដែលឆ្លងកាត់សមុទ្រក្រហមមានឱកាសប្រែចិត្ត។ ពួកគេនឹងលែងឃើញស្រុកអេស៊ីបទៀតឡើយ។ មនុស្សជាច្រើននៅតែរស់នៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបហើយនិយាយថាពួកគេបានប្រែចិត្ត។ អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវដោយគ្មានការប្រែចិត្ត។ នគរព្រះមិនបានមកដល់ពួកគេទេ។
មិនថាយើងត្រូវបានសរសេរនៅក្នុង“
សៀវភៅជីវិត” ឬនៅក្នុងសៀវភៅនោះទេដែលត្រូវបានគេស្គាល់តាមរយៈព្រះយេស៊ូ។
ឥឡូវនេះយើងអាចដឹងថាតើយើងនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវឬក៏អត់។
ឥឡូវនេះយើងអាចដឹងថាតើយើងខ្លាចព្រះឬអត់។
អ្នកដែលកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់មិនកោតខ្លាចពិភពលោកហើយក៏មិនស្រឡាញ់ពិភពលោកដែរ។
វិវរណៈបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់នូវមនុស្សពីរប្រភេទ។
អស់អ្នកដែលមិនបានកត់ទុកក្នុងសៀវភៅជីវិតគឺត្រូវក្រាបថ្វាយបង្គំសត្វនោះ (សាតាំង) ។
សាតាំងសុំឱ្យដាក់សញ្ញាសម្គាល់នៅលើដងខ្លួនឬថ្ងាសរបស់គាត់។
នៅក្នុងសៀវភៅវិវរណៈវានឹងត្រូវហាមឃាត់មិនឱ្យទិញនិងលក់ដោយគ្មានសញ្ញាសំគាល់។
នេះគឺជារឿងរ៉ាវនៃចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោក។
នៅយប់មុនពេលលោកយេស៊ូបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងលោកបានប្រាប់ពួកអ្នកកាន់តាមលោក។
"អ្នកទាំងអស់គ្នានឹងបោះបង់ចោលខ្ញុំ" ប៉ុន្តែពួកសិស្សបានឆ្លើយថា
"ទេ" ។
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយពួកគេបានរត់ចេញនៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។
ទោះបីយើងនិយាយថាយើងជឿលើព្រះយេស៊ូវហើយជឿថាព្រះយេស៊ូវជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះក៏ដោយយើងនឹងចាកចេញពីព្រះយេស៊ូវលើកលែងតែយើងបានកើតជាថ្មី។『ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ 』(រ៉ូម ៦: ៦-៧)
Comments
Post a Comment