ក្នុង​កាល​ដែល​យើង​នៅ​ស្លាប់​ក្នុង​ការ​រំលង​នៅ​ឡើយ នោះ​ទ្រង់​បាន​ប្រោស​ឲ្យ​យើង​រាល់​គ្នា​បាន​រស់​ជា​មួយ​នឹង​ព្រះ‌គ្រីស្ទ



 

ប៉ុន្តែ ព្រះដែលទ្រង់មានសេចក្ដីមេត្តាករុណាដ៏លើសលប់ ដោយព្រោះសេចក្ដីស្រឡាញ់ជាខ្លាំង ដែលទ្រង់មានដល់យើងរាល់គ្នា  ក្នុងកាលដែលយើងនៅស្លាប់ក្នុងការរំលងនៅឡើយ នោះទ្រង់បានប្រោសឲ្យយើងរាល់គ្នាបានរស់ជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ គឺដោយព្រះគុណ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានសង្គ្រោះ អេភេសូរ ២: ៤-៥)
  ពីកំណើតរបស់មនុស្សវិញ្ញាណគឺស្លាប់ដោយសារតែអំពើបាបដើម។ បាបដើមរួមបញ្ចូលទាំងរឿងខាងរូបកាយនិងខាងវិញ្ញាណ។ ដូចដែលយើងដឹងពីព្រះគម្ពីរអំពើបាបដំបូងដែលបានទទួលពីអ័ដាមគឺជាសាច់ឈាម។ អំពើបាបដើមគឺអាក្រក់នៅក្នុងបេះដូង (ភាពខុសឆ្គង) ហើយការរស់នៅក្នុងពិភពលោកវាបណ្តាលអោយមនុស្សបំបែកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនិងច្បាប់របស់លោកីយនិងធ្វើបាប។ ប៉ុន្តែបាបដើមខាងវិញ្ញាណគឺជាអំពើបាបនៃការចង់ធ្វើដូចព្រះ។ ដូច្នេះមនុស្សភ្លេចព្រះជំទាស់នឹងព្រះហើយគោរពបូជារូបព្រះ។ ដូច្នេះយើងហៅបាបដើមទាំងពីរនេះ។ មនុស្សនៅព្រះវិហារភាគច្រើននិយាយថាអំពើបាបរបស់អ័ដាមនិងអេវ៉ានៅក្នុងសួនច្បារអេដែនគឺជាអំពើបាបដើមប៉ុន្តែអំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណគឺជាការចាប់ផ្តើមនៃអំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណនៅពេលសាតាំងចង់ធ្វើដូចព្រះនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ដូច្នេះមនុស្សទាំងអស់ដែលដើរតាមសាតាំងបានទទួលនូវបាបដើមខាងវិញ្ញាណ។

  អ្នករាល់គ្នាមានអារក្សសាតាំងជាឪពុក ហើយអ្នករាល់គ្នាចូលចិត្តធ្វើតាមតណ្ហា ដែលគាប់ចិត្តដល់ឪពុករបស់អ្នក វាជាអ្នកសម្លាប់គេតាំងពីដើមមក វាមិនបាននៅជាប់ក្នុងសេចក្ដីពិត ព្រោះគ្មានសេចក្ដីពិតនៅក្នុងវាទេ កាលណាវាពោលពាក្យភូតភរ នោះដុះចេញអំពីចិត្តវាមក ដ្បិតវាជាអ្នកកំភូត ហើយជាឪពុកនៃសេចក្ដីនោះឯង (យ៉ូហាន ៨:៤៤)

អំពើបាបដើមខាងរូបកាយកើតឡើងលើផែនដីតែអំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណកើតឡើងលើពិភពខាងវិញ្ញាណ។ មនុស្សជាមនុស្សមានបាបតាំងពីកំណើតហើយកើតមកមានបាបទាំងពីកំណើត។ បាបដើមរួមមានបាបនិងរូបព្រះ។ បាបកម្មបំពុលដល់រូបកាយតែរូបព្រះសម្លាប់វិញ្ញាណ។ ដូច្នេះរូបកាយនៃសាច់ឈាម (ភាពខុសឆ្គង) ត្រូវតែស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ អ្នកដែលប្រែចិត្តបានកើតពីរូបកាយវិញ្ញាណដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដើម្បីឱ្យវិញ្ញាណអាចរស់ឡើងវិញ។ ដូច្នេះស្ថានភាពនៃសេចក្ដីសង្រ្គោះគឺថារូបកាយបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវហើយត្រូវបានរស់ឡើងវិញជារូបកាយវិ

ក្នុងកាលដែលយើងនៅស្លាប់ក្នុងការរំលងនៅឡើយ នោះទ្រង់បានប្រោសឲ្យយើងរាល់គ្នាបានរស់ជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ គឺដោយព្រះគុណ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានសង្គ្រោះ (អេភេសូរ ២: ៥)
  អំពើរំលងនិងអំពើបាប៖ អតីតកាលគឺជាអំពើបាបរបស់ពិភពលោក។ ក្រោយមកទៀតគឺជាអំពើបាបដើម។ វាដោយសារតែអំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណដែលមនុស្សនៅលើពិភពលោកគិតថាពួកគេអាចគោរពបូជារូបព្រះឬក្លាយជាព្រះដោយខ្លួនឯង។ មនុស្សទាំងអស់ដែលកើតនៅលើផែនដីត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយសាតាំងតាំងពីកំណើត។ ពិភពលោកនេះគឺជាពិភពលោករបស់សាថាន។ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលថា នគរខ្ញុំមិនមែនត្រូវខាងលោកីយ៍នេះទេ បើសិនជានគរខ្ញុំត្រូវខាងលោកីយ៍នេះ នោះពួកអ្នកបម្រើខ្ញុំ គេនឹងបានយុទ្ធហើយ ដើម្បីមិនឲ្យខ្ញុំត្រូវបញ្ជូនទៅសាសន៍យូដាឡើយ តែឥឡូវនេះ នគរខ្ញុំមិនមែនត្រូវខាងស្ថាននេះទេ (យ៉ូហាន ១៨:៣៦)
ចាប់តាំងពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងព្រះយេស៊ូវបានយកឈ្នះអំណាចរបស់សាតាំង។ ដូច្នេះអ្នកទាំងឡាយណាដែលនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺមានសេរីភាពពីអំពើបាបខាងវិញ្ញាណ។ ដូចគ្នានេះផងដែរអ្នកដែលបានស្លាប់នៅក្នុងការរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទគឺមានសេរីភាពពីអំពើបាបដើមខាងរូបកាយ។ ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកគឺជាការរួបរួមរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាង។

តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេអី ថា យើងទាំងប៉ុន្មានដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះគឺបានទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីសុគតនៃទ្រង់ដែរ (រ៉ូម ៦: ៣)
  សព្វថ្ងៃនេះមនុស្សជាច្រើននៅព្រះវិហារមិនយល់ឬមិនចង់រួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាង។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយពួកគេគិតថាពួកគេគ្មានបាបពីកំណើតឡើយ។ ភាគច្រើននៃក្រុមជំនុំមនុស្សមិនដឹងពីបាបដើមខាងវិញ្ញាណទេ។ អំពើបាបដើមបានចាប់ផ្ដើមដោយអំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណបន្ទាប់មកមានបាបពីកំណើតខាងរូបកាយ។ អ័ដាមនិងអេវ៉ាបានកើតមកជាព្រលឹងនៅក្នុងពិភពលោកនេះ។ វិញ្ញាណបានស្លាប់ហើយ។ ព្រះបានបង្កើតសួនអេដែនដើម្បីជួយសង្គ្រោះវិញ្ញាណរបស់អ័ដាមហើយបានដាក់អ័ដាមនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនដើម្បីបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើជីវិត។ នៅទីនោះអេវ៉ាបានកើតមកដាច់ដោយឡែកពីអ័ដាម។ នៅក្នុងសួនច្បារអេដែនអ័ដាមនិងអេវ៉ាគ្មានបាបពីកំណើតទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយពស់ចាស់ (សាតាំង) លេចឡើងនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។ អេវ៉ាត្រូវបានល្បួងដោយសាថានហើយបានធ្វើបាប។ បន្ទាប់មកអ័ដាមបានធ្វើបាប។ នៅពេលអាដាមនិងអេវ៉ាបានកើតមកក្នុងពិភពលោកតើពួកគេជាកូនចៅរបស់សាតាំងឬ? ចម្លើយគឺថាហេតុអ្វីពេលអាដាមបានកើតមកក្នុងលោកនេះគាត់បានកើតមកជាព្រលឹង។ វាគឺជារឿងរ៉ាវដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់អាថ៌កំបាំងមុនពេលបង្កើតពិភពលោក។

នៅក្នុងម៉ាថាយលោកយេស៊ូបាននិយាយជាច្រើនដងអំពីអាថ៌កំបាំងនៃការបង្កើត។ ជាពិសេសព្រះយេស៊ូវប្រាប់រឿងអាថ៌កំបាំងនៅក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចមួយ។ មូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូបានមានបន្ទូលអំពីរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីការព្រោះព្រោះការភ្ជួររាស់ដីនៃដួងចិត្តរបស់អ្នក អានគិតនិងដឹងពាក្យក្នុងព្រះគម្ពីរ។ បើគ្មានដីល្អទេដូចជាពន្លកមិនអាចចេញមកបានទេបើយើងមិនដឹងសូម្បីតែយើងបានអានព្រះគម្ពីរច្រើនដងក៏ដោយវានៅតែថ្លង់និងខ្វាក់ដូចហោរាអេសាយបាននិយាយ។ ដូច្នេះ ចូរសម្លាប់និស្ស័យសាច់ឈាមរបស់អ្នករាល់គ្នា ដែលនៅផែនដីនេះចេញ គឺជាការសហាយស្មន់ស្មោកគ្រោក សម្រើបសម្រាល ប៉ងប្រាថ្នាអាក្រក់ និងសេចក្ដីលោភ ដែលរាប់ទុកដូចជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ (កូល៉ុស ៣: ៥)
យើងអាចឃើញការរួមបញ្ចូលគ្នានៃអំពើបាបដើមខាងរូបកាយនិងបាបដើមខាងវិញ្ញាណ។ ការលោភលន់គឺជាអំពើអាក្រក់ដែលបង្ហាញពីអំពើបាបដើមខាងសាច់ឈាម។ ការថ្វាយបង្គំព្រះគឺជាអំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណ។ វិធីដើម្បីរួចផុតពីអំពើបាបដើមនៃសាច់ឈាមគឺត្រូវស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងចង់រួចផុតពីបាបដើមខាងវិញ្ញាណយើងត្រូវតែរួចផុតពីសាតាំង។ អំពើបាបដើមខាងវិញ្ញាណនិងបាបដើមខាងរូបកាយត្រូវបានរួមបញ្ចូលគ្នាតែមួយប៉ុន្តែដើមកំណើតរបស់វាគឺខុសគ្នា។ នៅសម័យណូអេព្រះបានវិនិច្ឆ័យពិភពលោកដោយទឹកប៉ុន្តែនៅជំនាន់អ័ប្រាហាំព្រះបានវិនិច្ឆ័យក្រុងសូដុមនិងកូម៉ូរ៉ាដោយសារភ្លើងដោយសារតែអំពើអាក្រក់និងការគោរពបូជារូបព្រះ។ អំពើអាក្រក់របស់ពួកគេផ្តោតសំខាន់ទៅលើការស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា។ វាគឺជាការពិតដែលថាសកម្មភាពទាំងនេះត្រូវបានអនុវត្តនៅកន្លែងសក្ការៈបូជា។

សេចក្ដីសង្រ្គោះគឺជាការចាកចេញពីអំណាចនៃភាពងងឹត (សាតាំង) និងរូបកាយនៃអំពើបាបដែលត្រូវស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ នៅពេលមនុស្សមានបាបដឹងរឿងនេះហើយប្រែចិត្តនោះព្រះនឹងដោះលែងគាត់អោយរួចពីបាបដើមទាំងនេះ។ ព្រះនឹងលាងសំអាតអំពើបាបរបស់ពិភពលោកដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ បើគ្មានការប្រែចិត្តទេ«ការជឿលើព្រះយេស៊ូវបានសង្រ្គោះ»គឺខុសហើយ។ គឺដោយសារតែមនុស្សមិនបានយល់ពីអំពើបាបនិងអំពើអាក្រក់។ មនុស្សជឿអ្វីដែលពួកគេគិត។ ប្រសិនបើយើងមិនប្រែចិត្តទេគ្មានអ្វីនឹងកើតឡើងទេ។
ការសង្គ្រោះគឺដើម្បីស្តារនគររបស់ព្រះនៅលើលោកនេះតែវាមិនមែនខាងលោកិយទេ។ សម្រាប់ពិភពលោកនេះត្រូវបានត្រួតត្រាដោយសាតាំង។ មនុស្សរបស់សាតាំងកំពុងតែធ្វើអំពើអាក្រក់ដោយមិនដឹងថាពួកគេកំពុងធ្វើអ្វី។ ព្រះចង់ស្វែងរកវិញ្ញាណដែលបាត់បង់។

បើមនុស្សណាមានចៀមរយ ហើយមានវង្វេងបាត់ តើអ្នករាល់គ្នាគិតដូចម្តេច តើមិនទុកចៀម៩៩នៅលើភ្នំ នឹងទៅរកចៀម ដែលវង្វេងបាត់នោះទេអី  ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា បើរកឃើញ នោះមានសេចក្ដីអំណរចំពោះចៀមនោះ ជាជាងចៀម៩៩ដែលមិនបានវង្វេងទៅទៀត  ដូច្នេះ ព្រះវរបិតានៃអ្នករាល់គ្នាដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ទ្រង់ក៏មិនសព្វព្រះហឫទ័យ ឲ្យកូនតូចណាមួយនេះ ត្រូវវិនាសដូច្នោះដែរ។ (ម៉ាថាយ ១៨: ១២-១៤)

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?