គឺដោយព្រះគុណ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានសង្គ្រោះ
『យើងរាល់គ្នាទាំងអស់ក៏បានប្រព្រឹត្តក្នុងពួកនោះពីដើមដែរ ដោយសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់សាច់ឈាមយើង ទាំងប្រព្រឹត្តសេចក្ដីដែលសាច់ឈាម និងគំនិតយើងចង់បានផង ហើយតាមកំណើតយើង នោះយើងជាមនុស្សជាប់ក្នុងសេចក្ដីខ្ញាល់ ដូចជាមនុស្សឯទៀតដែរ ប៉ុន្តែ ព្រះដែលទ្រង់មានសេចក្ដីមេត្តាករុណាដ៏លើសលប់ ដោយព្រោះសេចក្ដីស្រឡាញ់ជាខ្លាំង ដែលទ្រង់មានដល់យើងរាល់គ្នា ក្នុងកាលដែលយើងនៅស្លាប់ក្នុងការរំលងនៅឡើយ នោះទ្រង់បានប្រោសឲ្យយើងរាល់គ្នាបានរស់ជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ គឺដោយព្រះគុណ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានសង្គ្រោះ 』(អេភេសូរ ២: ៣-៥)
ធម្មជាតិកើតមកជាកូននៃសេចក្តីក្រោធ reason មូលហេតុនៃបញ្ហានេះមានដូចតទៅ៖ ក្នុងចំណោមយើងរាល់គ្នាយើងធ្លាប់បានជជែកគ្នាពីអតីតកាលតាមតណ្ហាលោភលន់នៃនិស្ស័យលោកីយ៍របស់យើងបំពេញតណ្ហាតាមបំណងប្រាថ្នារបស់លោកីយ៍។
ការលោភលន់នៃសាច់ឈាមគឺជាការលោភលន់។ កូល៉ុស (៣: ៥-៦) និយាយថា៖
ធម្មជាតិកើតមកជាកូននៃសេចក្តីក្រោធ reason មូលហេតុនៃបញ្ហានេះមានដូចតទៅ៖ ក្នុងចំណោមយើងរាល់គ្នាយើងធ្លាប់បានជជែកគ្នាពីអតីតកាលតាមតណ្ហាលោភលន់នៃនិស្ស័យលោកីយ៍របស់យើងបំពេញតណ្ហាតាមបំណងប្រាថ្នារបស់លោកីយ៍។
ការលោភលន់នៃសាច់ឈាមគឺជាការលោភលន់។ កូល៉ុស (៣: ៥-៦) និយាយថា៖
『 ដូច្នេះ ចូរសម្លាប់និស្ស័យសាច់ឈាមរបស់អ្នករាល់គ្នា ដែលនៅផែនដីនេះចេញ គឺជាការសហាយស្មន់ស្មោកគ្រោក សម្រើបសម្រាល ប៉ងប្រាថ្នាអាក្រក់ និងសេចក្ដីលោភ ដែលរាប់ទុកដូចជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ
គឺដោយហេតុសេចក្ដីទាំងនោះ បានជាសេចក្ដីខ្ញាល់របស់ព្រះមកលើពួកមនុស្សរឹងចចេស ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះហឫទ័យមេត្ដាករុណាចំពោះព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណាដ៏ឧត្ដមរបស់ព្រះអង្គដែលយើងបានស្រឡាញ់ទោះបីយើងស្លាប់ក្នុងអំពើបាបក៏ដោយក៏ព្រះអង្គបានធ្វើអោយយើងមានជីវិតរួមជាមួយព្រះគ្រិស្ដដែរ។
ដើម្បីអោយយើងរស់ឡើងវិញជាមួយព្រះគ្រិស្ដយើងត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រិស្ដជាមុនសិន។
រ៉ូម (៦: ៣-៤) និយាយថា៖『 តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬអី ថា យើងទាំងប៉ុន្មានដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះគឺបានទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីសុគតនៃទ្រង់ដែរ
ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ 』
គឺដោយហេតុសេចក្ដីទាំងនោះ បានជាសេចក្ដីខ្ញាល់របស់ព្រះមកលើពួកមនុស្សរឹងចចេស ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះហឫទ័យមេត្ដាករុណាចំពោះព្រះហប្ញទ័យមេត្តាករុណាដ៏ឧត្ដមរបស់ព្រះអង្គដែលយើងបានស្រឡាញ់ទោះបីយើងស្លាប់ក្នុងអំពើបាបក៏ដោយក៏ព្រះអង្គបានធ្វើអោយយើងមានជីវិតរួមជាមួយព្រះគ្រិស្ដដែរ។
ដើម្បីអោយយើងរស់ឡើងវិញជាមួយព្រះគ្រិស្ដយើងត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រិស្ដជាមុនសិន។
រ៉ូម (៦: ៣-៤) និយាយថា៖『 តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬអី ថា យើងទាំងប៉ុន្មានដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះគឺបានទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីសុគតនៃទ្រង់ដែរ
ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ 』
ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកត្រូវបានរួបរួមជាមួយការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។
"ដើម្បីបញ្ចូលគ្នា" គឺ "មួយ" ។
សាវ័កប៉ូលបានពន្យល់អំពីអត្ថន័យនៃពាក្យថា“ ត្រូវតែមួយ” តាមរយៈ“
ទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទនិងក្រុមជំនុំ” ។
អេភេសូរ (៥: ៣០-៣២) និយាយថា៖
អេភេសូរ (៥: ៣០-៣២) និយាយថា៖
『 ដ្បិតយើងរាល់គ្នាជាអវយវៈរបស់រូបអង្គ និងសាច់ឆ្អឹងទ្រង់ ដោយហេតុនោះបានជាមនុស្សប្រុស និងលាចេញពីឪពុកម្តាយ ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១វិញ សេចក្ដីអាថ៌កំបាំងនេះជ្រៅណាស់ តែខ្ញុំនិយាយខាងឯព្រះគ្រីស្ទនឹងពួកជំនុំវិញ 』
ទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទនិងព្រះវិហារគឺដូចជាគូ។
នេះក៏មាននៅក្នុងលោកុប្បត្តិដែរ។ លោកុប្បត្តិ (២: ២២-២៤) និយាយថា៖『 រីឯឆ្អឹងដែលព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះបានយកពីអ័ដាមមក នោះទ្រង់ជបឲ្យកើតឡើងជាមនុស្សស្រី ក៏នាំទៅអ័ដាម អ័ដាមក៏ថា នេះហើយជាឆ្អឹងពីឆ្អឹងអញ ជាសាច់ពីសាច់អញ និងត្រូវហៅថា «ស្ត្រី» ពីព្រោះបានយកចេញពីបុរសមក ដោយហេតុនោះ បានជាមនុស្សប្រុសនឹងលាចេញពីឪពុកម្តាយខ្លួន ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធវិញ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១សុទ្ធ.』
ប្រសិនបើមនុស្សមិននៅជាមួយព្រះគ្រីស្ទគាត់នឹងមិនត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ នៅក្នុងចន
(១៧: ២០-២២) ព្រះយេស៊ូវអធិស្ឋានដល់ព្រះ ឲ្យ «ធ្វើតែមួយ»។『 ទូលបង្គំមិនអធិស្ឋាន ឲ្យអ្នកទាំងនេះតែប៉ុណ្ណោះ គឺឲ្យដល់ទាំងអ្នកណា ដែលនឹងជឿដល់ទូលបង្គំ ដោយសារពាក្យរបស់គេថែមទៀតដែរ ដើម្បីឲ្យទាំងអស់បានរួមមកតែមួយ ឱព្រះវរបិតាអើយ ដូចជាទ្រង់គង់ក្នុងទូលបង្គំ ហើយទូលបង្គំនៅក្នុងទ្រង់ដែរ គឺឲ្យអ្នកទាំងនោះបានរួមគ្នាតែមួយ នៅក្នុងយើង ប្រយោជន៍ឲ្យលោកីយ៍បានជឿថា ទ្រង់ចាត់ឲ្យទូលបង្គំមកពិត ឯសិរីល្អដែលទ្រង់បានប្រទានមកទូលបង្គំ នោះទូលបង្គំបានឲ្យដល់គេហើយ ដើម្បីឲ្យគេបានរួមគ្នាតែមួយ ដូចជាយើងក៏រួមតែមួយដែរ 』
ប្រសិនបើមនុស្សមិនរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទហេតុអ្វីពួកគេមិនបានសង្រ្គោះពីព្រះ?
នេះអាចមើលឃើញពីចន (ជំពូក ១៧:២១『
ដើម្បីឲ្យទាំងអស់បានរួមមកតែមួយ ឱព្រះវរបិតាអើយ ដូចជាទ្រង់គង់ក្នុងទូលបង្គំ ហើយទូលបង្គំនៅក្នុងទ្រង់ដែរ គឺឲ្យអ្នកទាំងនោះបានរួមគ្នាតែមួយ នៅក្នុងយើង ប្រយោជន៍ឲ្យលោកីយ៍បានជឿថា ទ្រង់ចាត់ឲ្យទូលបង្គំមកពិត』 ដើម្បីធ្វើដូចនេះយើងត្រូវតែរួបរួមជាមួយមរណភាពរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។
ប្រសិនបើយើងមិនមែនជាមនុស្សម្នាក់ដែលទទួលមរណភាពជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទទេខ្ញុំមិនអាចចូលទៅក្នុងព្រះវរបិតាសួគ៌បានទេហើយព្រះវរបិតាសួគ៌មិនអាចចូលមកក្នុងខ្ញុំបានទេ។
“ ដើម្បីរួមជាមួយការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ” និង“
រស់នៅតាមសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នានៃសាច់ឈាម” គឺផ្ទុយនឹងគ្នា។ សេចក្តីលោភលន់គឺជា“
បំណងប្រាថ្នាចង់ដូចព្រះ” ។ វាកោងដូចពស់ក្នុងបេះដូងមនុស្ស។
"ភាពលោភលន់ដើម្បីដូចព្រះ" បានកើតឡើងជាពីរកន្លែង។
ទីមួយគឺភាពលោភលន់ដែលសាតាំងមាននៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។
គាត់បានព្យាយាមបង្កើតនគរព្រះជាមួយពួកទេវតាអាក្រក់និងពួកទេវតាអាក្រក់។
ទីពីរគឺការលោភលន់របស់អេវ៉ានៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។ អេវ៉ាបានព្យាយាមគ្រប់គ្រងសួនច្បារអេដែនដោយគ្មានព្រះ។
ក្នុងលោកនេះមនុស្សទាំងអស់ដែលរស់នៅដោយគ្មានព្រះមាន«បំណងប្រាថ្នាដូចព្រះ»។
ដរាបណាការលោភលន់ស្ថិតនៅក្នុងបេះដូងរបស់មនុស្សពួកគេមិនអាចនៅជាប់នឹងព្រះបានទេ។ ដូច្នេះការលោភលន់ត្រូវតែស្លាប់។ ផ្លូវគឺ«រួមគ្នាតែមួយជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ»។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយសូម្បីតែអ្នកប្រែចិត្តជឿថា“ នឹងនៅម្នាក់ជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ” ដរាបណារាងកាយនៅរស់ក្តីលោភលន់អាចរស់ម្តងទៀត។ រាងកាយដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយមិនបាត់បង់ភាពលោភលន់ទេ។ ប៉ុន្តែព្រះប្រទានអំណោយទានដល់វិញ្ញាណដល់អ្នកដែលប្រែចិត្ត។ អ្នកប្រែចិត្តមានរូបកាយពីរ។ នេះគឺជារូបកាយដែលបានទទួលពីឪពុកម្តាយនិងរូបកាយ (រូបកាយវិញ្ញាណ) ពីព្រះ។ ក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១៥:៤៤) និយាយថា៖
ដរាបណាការលោភលន់ស្ថិតនៅក្នុងបេះដូងរបស់មនុស្សពួកគេមិនអាចនៅជាប់នឹងព្រះបានទេ។ ដូច្នេះការលោភលន់ត្រូវតែស្លាប់។ ផ្លូវគឺ«រួមគ្នាតែមួយជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ»។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយសូម្បីតែអ្នកប្រែចិត្តជឿថា“ នឹងនៅម្នាក់ជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ” ដរាបណារាងកាយនៅរស់ក្តីលោភលន់អាចរស់ម្តងទៀត។ រាងកាយដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយមិនបាត់បង់ភាពលោភលន់ទេ។ ប៉ុន្តែព្រះប្រទានអំណោយទានដល់វិញ្ញាណដល់អ្នកដែលប្រែចិត្ត។ អ្នកប្រែចិត្តមានរូបកាយពីរ។ នេះគឺជារូបកាយដែលបានទទួលពីឪពុកម្តាយនិងរូបកាយ (រូបកាយវិញ្ញាណ) ពីព្រះ។ ក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១៥:៤៤) និយាយថា៖
『 បានកប់ទៅ ជារូបកាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូបកាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូបកាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូបកាយខាងវិញ្ញាណដែរ 』
អ្នកប្រែចិត្តត្រូវតែជឿថាម្នាក់ក្នុងចំណោមពីរនាក់ពិតជារូបកាយរបស់គាត់។
ទោះបីជារាងកាយពិតមើលមិនឃើញក៏ដោយក៏រាងកាយពិតគឺជា“ រាងកាយវិញ្ញាណ” ។
យើងត្រូវតែបដិសេធរាងកាយដែលបានទទួលពីឪពុកម្តាយរបស់យើងមុនព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។
ដូច្នេះមានការប្រយុទ្ធខាងវិញ្ញាណនៅក្នុងខ្លួន។ នៅរ៉ូម (៧: ២១-២៤) ប៉ូលនិយាយថា៖『 យ៉ាងនោះ ខ្ញុំឃើញច្បាប់១នេះថា ឯខ្ញុំ ដែលចង់ប្រព្រឹត្តតែសេចក្ដីល្អ នោះចេះតែមានសេចក្ដីអាក្រក់ជាប់នៅនឹងខ្ញុំជានិច្ច ដ្បិតតាមប៉ែកខាងក្នុង ខ្ញុំត្រេកអរចំពោះក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ តែខ្ញុំឃើញមានអំណាច១ទៀត ក្នុងអស់ទាំងអវយវៈរបស់រូបកាយខ្ញុំ ដែលច្បាំងនឹងអំណាចនៃគំនិតខ្ញុំ ទាំងចាប់នាំខ្ញុំទៅជាប់ក្រោមអំណាចអំពើបាប ដែលនៅក្នុងអវយវៈនៃខ្លួនខ្ញុំទាំងប៉ុន្មានផង វេទនាណាស់ខ្ញុំ តើអ្នកណានឹងជួយឲ្យខ្ញុំរួច ពីតួសេចក្ដីស្លាប់នេះទៅបាន 』
យើងត្រូវតែតយុទ្ធនឹងអំពើអាក្រក់នៅក្នុងការប្រយុទ្ធខាងវិញ្ញាណ។ រ៉ូម (៨: ៥-៩)
ពន្យល់អំពីការប្រយុទ្ធខាងវិញ្ញាណ។
『 ពីព្រោះអស់អ្នកណាដែលតាមសាច់ឈាម នោះគិតតែខាងសាច់ឈាម តែអស់អ្នកណាដែលគិតតាមព្រះវិញ្ញាណ នោះគិតតែខាងវិញ្ញាណវិញ ដ្បិតគំនិតខាងសាច់ឈាម នោះជាសេចក្ដីស្លាប់ទទេ ឯគំនិតនៃព្រះវិញ្ញាណ នោះទើបជាជីវិត និងសេចក្ដីសុខសាន្តវិញ ព្រោះគំនិតខាងសាច់ឈាម នោះរមែងទាស់ទទឹងនឹងព្រះ ដ្បិតមិនចុះចូលនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះទេ ក៏ពុំអាចនឹងចុះចូលបានផង ពួកអ្នកដែលនៅខាងសាច់ឈាម នោះពុំអាចនឹងគាប់ព្រះហឫទ័យដល់ព្រះបានឡើយ តែបើសិនជាព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះសណ្ឋិតក្នុងខ្លួនអ្នករាល់គ្នា នោះអ្នករាល់គ្នាមិននៅខាងសាច់ឈាមទៀតទេ គឺនៅខាងវិញ្ញាណវិញ ប៉ុន្តែ បើអ្នកណាគ្មានព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះគ្រីស្ទ អ្នកនោះមិនមែនជារបស់ផងទ្រង់ទេ 』
ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះគ្រីស្ទគឺជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានចូលមកក្នុង“
អ្នកដែលនៅជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ” ។
អំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចយកឈ្នះលើភាពលោភលន់នៃសាច់ឈាម។
តែបើអ្នកធ្វើតាមគំនិតនិងការវិនិច្ឆ័យរបស់អ្នកអ្នកប្រាកដជាធ្លាក់ខ្លួនដោយលោភលន់ខាងសាច់ឈាមរបស់អ្នក។
ដូច្នេះព្រះគម្ពីរចែងថា“ តយុទ្ធនឹងអំពើអាក្រក់” ។ វិវរណៈ (២១: ៦-៧) ចែងថា『 ទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំថា ស្រេចហើយ អញជាអាលផា និងអូមេកា គឺជាដើម ហើយជាចុង បើអ្នកណាស្រេក អញនឹងឲ្យអ្នកនោះផឹកពីរន្ធទឹកនៃជីវិតឥតយកថ្លៃ ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូនរបស់អញ 』
អ្នកដែលបានសង្រ្គោះដោយសារព្រះគុណរបស់ព្រះត្រូវតែឆ្កាងលោភលន់។
អស់អ្នកដែលរួមរស់ជាមួយព្រះយេស៊ូសោយទិវង្គតបានទៅជាប្រជារាស្ដ្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។
ជំនឿនេះគឺជាព្រះគុណរបស់ព្រះ។ កាឡាទី (២:២០) និយាយថា៖
『 ខ្ញុំបានជាប់ឆ្កាងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំរស់នៅ មិនមែនជាខ្ញុំទៀត គឺជាព្រះគ្រីស្ទទ្រង់រស់ក្នុងខ្ញុំវិញ ហើយដែលខ្ញុំរស់ក្នុងសាច់ឈាមឥឡូវនេះ នោះគឺរស់ដោយសេចក្ដីជំនឿ ជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ដែលទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ក៏បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសខ្ញុំហើយ』
Comments
Post a Comment