សេចក្តីជំនឿដែលត្រូវបានសង្គ្រោះនិងសេចក្តីជំនឿដើម្បីបានសង្រ្គោះ

『អញ​នឹង​ឲ្យ​ពរ​ដល់​នាង ហើយ​និង​ឲ្យ​ឯង​មាន​កូន​ពី​នាង​ដែរ អញ​នឹង​ឲ្យ​ពរ​ដល់​នាង​ជា​ពិត នាង​នឹង​ធ្វើ​ជា​ម្តាយ​នៃ​នគរ​ផ្សេងៗ ហើយ​និង​មាន​ស្តេច​នៃ​សាសន៍​ជា​ច្រើន​ចេញ​ពី​នាង​មក  នោះ​អ័ប្រា‌ហាំ​ក៏​ក្រាប​ផ្កាប់​មុខ នឹក​អស់​សំណើច​ក្នុង​ចិត្ត​ថា តើ​នឹង​មាន​កូន​កើត​ដល់​មនុស្ស​អាយុ​១០០​ឆ្នាំ​បាន​ដែរ​ឬ ហើយ​សារ៉ា​ដែល​អាយុ​៩០​ឆ្នាំ​ទៅ​ហើយ តើ​នឹង​បង្កើត​កូន​បាន​ឬ​ទេ  រួច​អ័ប្រា‌ហាំ​ទូល​ថា ឱ​បើ‌សិន​ជា​អ៊ីស‌ម៉ាអែល​នឹង​រស់​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់​ទៅ​អេះ 』 (លោកុប្បត្ដិ ១៧: ១៦-១៨)

អាប្រាហាំពេលគាត់មានអាយុ ៧៥ ឆ្នាំគាត់បានលឺសំលេងរបស់ព្រះហើយបានចាកចេញពីផ្ទះញាតិសន្ដានរបស់ឪពុកគាត់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយស្ថានភាពរបស់អាប្រាហាំដែលមានអាយុ ៩៩ ឆ្នាំហាក់ដូចជាគ្មានជំនឿទេ។ វាគឺជា "ជំនឿខ្លួនឯង" ដែលព្រះបង្ហាញដល់មនុស្សទាំងអស់តាមរយៈអាប្រាហាំ។ "ជំនឿលើខ្លួនឯង" ផ្លាស់ប្តូរតាមរយៈស្ថានភាព។ “ ជំនឿលើជំនឿ” និង“ ជំនឿលើព្រះ” គឺជារឿងខុសគ្នា។ “ ជំនឿដែលជឿលើខ្លួនឯង” គឺជាជំនឿរបស់ចិត្តដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយប៉ុន្តែ“ សេចក្តីជំនឿដែលផ្តល់ដល់ព្រះ” គឺជាសេចក្តីជំនឿរបស់អ្នកដែលបានកើតជាថ្មីដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

មនុស្សជាច្រើនបានមកមើលអព្ភូតហេតុរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកដែលមិនបរិភោគសាច់របស់ខ្ញុំនិងមិនផឹកឈាមរបស់ខ្ញុំមិនទាក់ទងនឹងខ្ញុំទេ»។ មនុស្សភាគច្រើនបានចាកចេញពីព្រះយេស៊ូវបន្ទាប់ពីពួកគេបាននិយាយថា“ នេះពិតជាពិបាកណាស់” ។ ការសង្គ្រោះត្រូវតែទាក់ទងនឹងព្រះយេស៊ូមិនមែនទាក់ទងនឹងសាច់ឈាមទេ។ គ្មាននរណាម្នាក់អាចបានសង្រ្គោះបានទេលើកលែងតែគាត់មានទំនាក់ទំនងឈាមជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ អ្នកដែលផឹកឈាមរបស់គាត់មានទំនាក់ទំនងឈាម។ ដូច្នេះអ្នកណាដែលផឹកព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូអ្នកនោះនឹងនៅជាមួយព្រះយេស៊ូដែរ។ អ្នកដែលនៅជាមួយព្រះយេស៊ូបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវត្រូវបានរស់ឡើងវិញជាមួយព្រះយេស៊ូវហើយបានឡើងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ នេះហៅថាសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីនៃឈាម។ ប៉ុន្តែមនុស្សចង់បានការរស់ឡើងវិញនិងការឡើងទៅស្ថានសួគ៌មិនមែនការព្យាយាមរួបរួមជាមួយនឹងការស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងទេ។

ទោះបីជាមនុស្សជឿថាព្រះយេស៊ូវជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះក៏ដោយពួកគេមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេពីព្រោះពួកគេមិនលះបង់ខ្លួនឯង។ ពួកសិស្សទាំងដប់ពីរនាក់បានបោះបង់ចោលព្រះយេស៊ូវហើយពួកគេទាំងអស់បានចាកចេញពីព្រះយេស៊ូវរង់ចាំការសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ សេចក្ដីសង្រ្គោះគ្រាន់តែជាជីវិតនៃការប្រែចិត្តនិងការរួបរួមគ្នាជាមួយនឹងឈើឆ្កាងពីព្រោះបុរសគឺជាមនុស្សមានបាបដែលបានស្លាប់ចំពោះព្រះ។ យើងមិនត្រូវកាន់អ្វីផ្សេងទៀតក្រៅពីឈើឆ្កាងទេរហូតដល់ការស្លាប់ខាងសាច់ឈាម។ ព្រះនឹងធ្វើនៅសល់។ នៅពេលមនុស្សលះបង់រូបកាយពួកគេពួកគេចូលក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី។
យើងត្រូវតែលះបង់ខ្លួនឯងហើយចូលទៅក្នុងជំនឿរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលមិនចូលទៅក្នុងជំនឿរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមិនក្លាយជាគ្រួសាររបស់ព្រះយេស៊ូវទេ។ វាមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងច្បាស់រវាង“ មនុស្សខាងសាច់ឈាម” របស់មនុស្សនិង“ ការចូលទៅក្នុងសេចក្តីជំនឿរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ” ។ រូបវ័ន្តដោយខ្លួនឯងមានគោលបំណងបង្កើតអាណាចក្ររបស់វា។ នេះគឺជាការលោភលន់បុរសចំណាស់ធម្មជាតិរបស់មនុស្ស។ ប៉ុន្តែព្រះផ្តល់ "យុត្តិកម្ម" នៅពេលភាពលោភលន់ស្លាប់។ ព្រះមិនបានបង្ហាញខ្លួនទាល់តែអាប្រាហាំមានអាយុ ៩៩ ឆ្នាំបន្ទាប់ពីកំណើតរបស់អ៊ីសម៉ាអែល។ ព្រះបានរង់ចាំរហូតដល់អាប្រាហាំមិនអាចមានកូន។ នៅពេលដែលអ្នកជឿមិនប្រែចិត្តព្រះនឹងរងចាំរហូតដល់សាច់ឈាមមិនអាចឆ្លើយតបបាន។ នៅពេលដែលអ្នកជឿមិនប្រែចិត្តព្រះអាចធ្វើឱ្យពួកគេដូចយ៉ូប។ ការងារបានបាត់បង់អ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោកដោយសាតាំង។ ប៉ុន្តែវាប្រហែលជាអ្នកដែលបានទទួលព្រះគុណ។

ទោះបីជាពួកគេនិយាយថា: យើងជឿលើព្រះប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកដែលឆ្លើយតបនឹងសាច់ឈាមពួកគេត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាថានព្រោះការលោភលន់លាក់របស់សាតាំងគឺនៅរស់។ សេចក្តីជំនឿដែលបានសង្រ្គោះគឺជាសេចក្តីជំនឿដែលទទួលបានពីស្ថានសួគ៌កំពុងតែដាក់សេចក្តីលោភលន់នៅក្នុងខ្លួនយើង។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរចែងនៅក្នុងកាឡាទី (៣:២៣) ថាជំនឿត្រូវតែចេញពីព្រះជាម្ចាស់។ ប្រសិនបើជំនឿមិនមកពីឋានសួគ៌ទេជំនឿរបស់ខ្ញុំមិនត្រូវបានសង្គ្រោះពីព្រះទេ។

『 តែ​កាល​មុន​ដែល​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​ចូល​មក នោះ​យើង​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​បង្ខាំង​នៅ​ក្រោម​ក្រឹត្យ‌វិន័យ គឺ​ត្រូវ​ឃុំ​ទុក សម្រាប់​សេចក្ដី​ជំនឿ ដែល​ត្រូវ​លេច​មក』 ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមានមនុស្សជាច្រើននៅព្រះវិហារគិតថាពួកគេបានសង្រ្គោះដោយសារពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវ។ ភាពខុសគ្នារវាងការជឿឬមិនជឿគឺជាភាពខុសគ្នានៃនរណាជាមេ។ វាគឺជាការប្រែចិត្តសម្រាប់ម្ចាស់ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរពីខ្លួនគាត់ទៅព្រះយេស៊ូវ។

ហេព្រើរ (៤:១២) និយាយថា៖
『ពី​ព្រោះ ឯ​ព្រះ‌បន្ទូល​នៃ​ព្រះ​រស់​នៅ ហើយ​ពូកែ​ផង ក៏​មុត​ជាង​ដាវ​ណា​មាន​មុខ​២ ទាំង​ធ្លុះ​ចូល​ទៅ ទាល់​តែ​កាត់​ព្រលឹង និង​វិញ្ញាណ ហើយ​សន្លាក់ និង​ខួរ​ឆ្អឹង​ដាច់​ពី​គ្នា ទាំង​ពិចារណា​អស់​ទាំង​គំនិត ដែល​ចិត្ត​គិត ហើយ​ដែល​សម្រេច​ដែរ 』

ព្រលឹងគឺចេញពីរូបកាយហើយវិញ្ញាណគឺមកពីព្រះ។
ប្រសិនបើព្រលឹងវិញ្ញាណសន្លាក់និងខួរឆ្អឹងមិនបែកទេមនុស្សមិនយល់ពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះទេ។ អ្នកមិនយល់ទេលុះត្រាតែអ្នកបំបែកព្រះបន្ទូល។ ភាពខុសឆ្គងរបស់មនុស្សរារាំងគាត់ពីការកាន់ជំនឿពីលើមេឃ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនដឹងរឿងនេះទេអ្នកមិនដឹងអត្ថន័យនៃការបែងចែកទេ។ ការបែកបាក់គឺលះបង់ខ្លួនឯង។ វាក្លាយជារឿងរ៉ាវអំពីអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្ញុំ។ ប្រសិនបើបេះដូងរបស់អ្នកមិនបែកបាក់ទៅក្នុងព្រលឹងនិងវិញ្ញាណអ្នកមិនមែនជាកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីទេ។ គេនិយាយថាពួកគេត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវប៉ុន្តែពួកគេនៅតែមិនស្លាប់។ ទោះបីជាមនុស្សជឿលើព្រះយេស៊ូវក៏ដោយពួកគេនិយាយថាអំពើបាបមិនអាចស្លាប់បានឡើយ។ នៅពេលវិញ្ញាណនិងព្រលឹងបានបែកគ្នាហើយវិញ្ញាណចូលទៅក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណ។ មនុស្សមិនជឿរឿងនេះទេពីព្រោះពួកគេពឹងផ្អែកលើបទពិសោធន៍និងគំនិតផ្ទាល់ខ្លួន។

ព្រះប្រាប់យើងឱ្យចូលក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងបង្ហូរឈាមប៉ុន្តែមនុស្សមិនចូលទេ។ យើងមិននៅក្នុងសេចក្ដីសញ្ញាទេលើកលែងតែយើងត្រូវគេឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូ។ អ្វីៗក្នុងលោកិយទាំងអស់ត្រូវបានរារាំងមិនឱ្យចូលក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀង។ ព្រះបានមានបន្ទូលថាកុំស្រឡាញ់លោកីយ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលមិននៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគឺល្អណាស់នៅក្នុងពិភពលោក។ មនុស្សព្រួយបារម្ភអំពីបញ្ហានៅកន្លែងធ្វើការនិងកុមារនៅផ្ទះ។ ពួកគេជ្រើសរើសលុយដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា។ ការនិយាយថា“ កុំស្រឡាញ់ពិភពលោក” គឺមិនសមហេតុផលទេ។ មិនថាយើងអាននិងសិក្សាព្រះគម្ពីរច្រើនប៉ុណ្ណានោះរាងកាយគឺល្អប្រសើរជាងមុនជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិនិងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពិភពលោក។ នេះអាចជាការលេចមុខរបស់មនុស្សទាំងអស់ដែលសាច់ឈាមឆ្លើយតប។ ហើយដើម្បីនិយាយថាពួកគេបានកើតជាថ្មីគឺជាការកុហក។ ប៉ុន្ដែព្រះប្រាប់យើង ឲ្យ ប្រែចិត្ដ។
ការប្រែចិត្តកំពុងងាក។ វាគឺជាការងាកចេញពីជីវិតដែលសាច់ឈាមចង់បាន។ អ្នកជឿគឺនៅផ្លូវបំបែក។ តើយើងគួរទៅផ្លូវណា? ប៉ុន្តែមនុស្សនៅព្រះវិហារជាច្រើនជ្រើសរើសផ្លូវដែលងាយស្រួល។ មនុស្សគិតថាប្រសិនបើពួកគេសារភាពអំពើបាបរបស់ពួកគេពួកគេនឹងទទួលបានការអត់ទោសបាបតាមរយៈព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ពួកគេជឿថាពួកគេបានប្រែចិត្ត។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេមិនងាកពួកគេមិនដែលប្រែចិត្តទេ។ ដោយមិនបកក្រោយពួកគេគិតថាពួកគេបានប្រែចិត្តនៅក្នុងព្រះវិហារក្លាយជាមនុស្សរបស់ព្រះហើយបានសង្រ្គោះពីព្រះ។ នេះគឺជាជំនឿមិនពិត។ វាមិនមែនជាជំនឿរបស់អ្នកដែលបានជ្រើសរើសទេ។ ជំនឿរបស់អ្នកដែលបានជ្រើសរើសគឺត្រូវបង្វែរ។ គឺត្រូវប្រែក្លាយដូចជាមនុស្សស្លាប់ក្នុងលោកនេះហើយងាកទៅរកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញ។ យើងត្រូវតែប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងអំពើអាក្រក់រាល់ថ្ងៃ។
ប្រហែលជាយើងកំពុងតែតស៊ូរវាងអាប់រ៉ាមអាយុ ៧៥ ឆ្នាំនិងអ័ប្រាហាំអាយុ ១០០ ឆ្នាំដែលមានកូនសន្យា។

『 នោះ​អ័ប្រា‌ហាំ​ក៏​ក្រាប​ផ្កាប់​មុខ នឹក​អស់​សំណើច​ក្នុង​ចិត្ត​ថា តើ​នឹង​មាន​កូន​កើត​ដល់​មនុស្ស​អាយុ​១០០​ឆ្នាំ​បាន​ដែរ​ឬ ហើយ​សារ៉ា​ដែល​អាយុ​៩០​ឆ្នាំ​ទៅ​ហើយ តើ​នឹង​បង្កើត​កូន​បាន​ឬ​ទេ  រួច​អ័ប្រា‌ហាំ​ទូល​ថា ឱ​បើ‌សិន​ជា​អ៊ីស‌ម៉ាអែល​នឹង​រស់​នៅ​ចំពោះ​ទ្រង់​ទៅ​អេះ 』លោកុប្បត្ដិ ១៧: ១៧-៨)
ពេលអាប្រាហាំមានអាយុ ៧៥ ឆ្នាំគាត់ប្រហែលជាគិតថាគាត់ជាអ្នកជឿ។ ដូចគ្នានេះដែរប្រសិនបើមនុស្សមិនជឿលើការសន្យារបស់ព្រះពួកគេនឹងមិនត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ ការសន្យារបស់ព្រះគឺថាប្រសិនបើមនុស្សស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូនោះព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានរូបកាយមួយដល់ពួកគេ។ តើអ្នករស់នៅក្នុងរូបកាយនៃវិញ្ញាណឬនៅក្នុងរូបកាយខាងសាច់ឈាមទេ? អ្នកដែលរស់នៅដោយបេះដូងពីរូបកាយនៃវិញ្ញាណទទួលបានសេចក្ដីសង្រ្គោះ។