បេសកកម្មដើម្បីស្តារនគរព្រះឡើងវិញ
『
គាត់លាគេទៅដោយពាក្យថា ខ្ញុំត្រូវតែទៅធ្វើបុណ្យក្រោយនេះ នៅក្រុងយេរូសាឡឹមជាមិនខាន តែបើព្រះទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យ នោះខ្ញុំនឹងត្រឡប់មកឯអ្នករាល់គ្នាវិញ រួចគាត់ចុះសំពៅ ចេញពីអេភេសូរទៅ 』
(កិច្ចការ
១៨:២១) ។ ព្រះគម្ពីរនេះមាន kjv និង niv ខុសគ្នា។
ខាងក្រោមនេះមិនមាននៅក្នុងនីវ (កំណែអន្តរជាតិថ្មីទេ) must ខ្ញុំត្រូវតែរក្សាពិធីបុណ្យដែលមកដល់ក្រុងយេរូសាឡិមតាមគ្រប់មធ្យោបាយ។
នៅពេលដែលសាវកប៉ូលបានធ្វើដំណើរគាត់បានឆ្លងកាត់រដូវកាលមិនមែនប្រតិទិនព្រះអាទិត្យឬកាលបរិច្ឆេទនៃប្រតិទិនទេ។ រឿងកិច្ចការ (ជំពូក ២០) ចាស់ជាងរឿង (ជំពូក ១៨) ៣ ឆ្នាំ។
នៅពេលដែលសាវកប៉ូលបានធ្វើដំណើរគាត់បានឆ្លងកាត់រដូវកាលមិនមែនប្រតិទិនព្រះអាទិត្យឬកាលបរិច្ឆេទនៃប្រតិទិនទេ។ រឿងកិច្ចការ (ជំពូក ២០) ចាស់ជាងរឿង (ជំពូក ១៨) ៣ ឆ្នាំ។
『
ក្រោយថ្ងៃបុណ្យនំបុ័ងឥតដំបែ នោះយើងក៏ចុះសំពៅ ចេញពីក្រុងភីលីពទៅ៥ថ្ងៃ ទើបបានដល់ទៅគេនៅទ្រអាស រួចយើងស្នាក់នៅទីនោះអស់៧ថ្ងៃ។ 』 (កិច្ចការ ២០: ៦)『 ដ្បិតប៉ុលបានសម្រេចនឹងទៅបង្ហួសក្រុងអេភេសូរ ដើម្បីមិនឲ្យខាតពេលនៅស្រុកអាស៊ី ដោយគាត់ប្រញាប់នឹងទៅឯក្រុងយេរូសាឡឹម ឲ្យទាន់ពេលបុណ្យថ្ងៃ៥០ បើសិនជាបាន។ 』 (កិច្ចការ
២០:១៦) តើសាវ័កប៉ូលបានប្រាប់ជនជាតិយូដាកាលពីបីឆ្នាំមុននៅក្រុងអេភេសូរថាជាថ្ងៃអ្វី?
must ខ្ញុំត្រូវតែរក្សាពិធីនេះដែលនឹងមកនៅក្រុងយេរូសាឡិម Bible ព្រះគម្ពីរមិនបាននិយាយចំ ៗ អំពីពិធីនោះទេប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេនិយាយថារោងឧបោសថគឺជាបុណ្យដ៏អស្ចារ្យមួយដែលត្រូវបានគេសន្មត់ថាវាជាបុណ្យនៃរោងឧបោសថ។ ហេតុអ្វីបានជារ៉ូម៉ាំងកាតូលិកលុបបំបាត់ប្រយោគនេះ? កណ្តាលនៃចក្រភពរ៉ូមមិនមែនជាក្រុងយេរូសាឡិមទេប៉ុន្តែអ្វីៗទាំងអស់គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃទីក្រុងរ៉ូម។ មជ្ឈមណ្ឌលជំនឿរបស់ប៉ូលគឺក្រុងយេរូសាឡិម។ នេះបង្ហាញថាគ្រីស្ទសាសនាមានគ្រីស្ទសាសនាពីរប្រភេទ។ តើមជ្ឈមណ្ឌលនៃសេចក្តីជំនឿនៅឯណា? តើវានៅលើឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវឬក៏នៅលើសេចក្តីជំនឿដែលផ្តល់ផលល្អនៅក្នុងពិភពលោក?
នៅសម័យដានីយ៉ែលមានទំនាយអំពីព្រះ។ វាត្រូវបានពន្យល់នៅក្នុងដានីយ៉ែល (២: ៣១-៣៥) ។ នេប៊ូក្នេសានៅស្រុកបាប៊ីឡូនសុបិននិមិត្តរូបព្រះហើយដានីយ៉ែលបកស្រាយសុបិននេះ។ រូបសំណាកព្រះគឺមាសដូច្នេះចក្រភពទីមួយគឺបាប៊ីឡូន (តោ) និងដើមទ្រូងជាប្រាក់ដូច្នេះចក្រភពទី ២ តំណាងអោយពែរ្ស (ខ្លាឃ្មុំ) និងចង្កេះគឺលង្ហិនដូច្នេះចក្រភពទីបីគឺចក្រភពក្រិកចាប់តាំងពីម្រាមជើងជា ល្បាយនៃផែនដីនិងដែកចក្រភពទីបួនគឺចក្រភពរ៉ូម។ ទោះយ៉ាងណាគ្រឹស្តសាសនាកាតូលិកបានធ្វើឱ្យគ្រីស្ទសាសនាក្លាយជាកណ្តាលនៃទីក្រុងរ៉ូមពីក្រុងយេរូសាឡឹម។ ពួកកាតូលិកព្យាយាមផ្លាស់ប្តូរខ្លឹមសារព្រះគម្ពីរនិងបង្រួបបង្រួមសាសនាជាមួយអំណាចរ៉ូម៉ាំង។ គ្រីស្ទសាសនាទាក់ទងនឹងអំណាចនិងទ្រព្យសម្បត្តិនៅក្នុងពិភពលោកនេះមិនមែនជានគររបស់ព្រះទេ។ សព្វថ្ងៃនេះប្រសិនបើគ្រីស្ទសាសនារងឥទ្ធិពលពីលុយនិងអំណាចវាមិនមែនជានគររបស់ព្រះទេ។
បីឆ្នាំក្រោយមកសាវកប៉ូលបានត្រឡប់ទៅទីក្រុងអេភេសូរវិញហើយបានសួរជនជាតិយូដា។
must ខ្ញុំត្រូវតែរក្សាពិធីនេះដែលនឹងមកនៅក្រុងយេរូសាឡិម Bible ព្រះគម្ពីរមិនបាននិយាយចំ ៗ អំពីពិធីនោះទេប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេនិយាយថារោងឧបោសថគឺជាបុណ្យដ៏អស្ចារ្យមួយដែលត្រូវបានគេសន្មត់ថាវាជាបុណ្យនៃរោងឧបោសថ។ ហេតុអ្វីបានជារ៉ូម៉ាំងកាតូលិកលុបបំបាត់ប្រយោគនេះ? កណ្តាលនៃចក្រភពរ៉ូមមិនមែនជាក្រុងយេរូសាឡិមទេប៉ុន្តែអ្វីៗទាំងអស់គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃទីក្រុងរ៉ូម។ មជ្ឈមណ្ឌលជំនឿរបស់ប៉ូលគឺក្រុងយេរូសាឡិម។ នេះបង្ហាញថាគ្រីស្ទសាសនាមានគ្រីស្ទសាសនាពីរប្រភេទ។ តើមជ្ឈមណ្ឌលនៃសេចក្តីជំនឿនៅឯណា? តើវានៅលើឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវឬក៏នៅលើសេចក្តីជំនឿដែលផ្តល់ផលល្អនៅក្នុងពិភពលោក?
នៅសម័យដានីយ៉ែលមានទំនាយអំពីព្រះ។ វាត្រូវបានពន្យល់នៅក្នុងដានីយ៉ែល (២: ៣១-៣៥) ។ នេប៊ូក្នេសានៅស្រុកបាប៊ីឡូនសុបិននិមិត្តរូបព្រះហើយដានីយ៉ែលបកស្រាយសុបិននេះ។ រូបសំណាកព្រះគឺមាសដូច្នេះចក្រភពទីមួយគឺបាប៊ីឡូន (តោ) និងដើមទ្រូងជាប្រាក់ដូច្នេះចក្រភពទី ២ តំណាងអោយពែរ្ស (ខ្លាឃ្មុំ) និងចង្កេះគឺលង្ហិនដូច្នេះចក្រភពទីបីគឺចក្រភពក្រិកចាប់តាំងពីម្រាមជើងជា ល្បាយនៃផែនដីនិងដែកចក្រភពទីបួនគឺចក្រភពរ៉ូម។ ទោះយ៉ាងណាគ្រឹស្តសាសនាកាតូលិកបានធ្វើឱ្យគ្រីស្ទសាសនាក្លាយជាកណ្តាលនៃទីក្រុងរ៉ូមពីក្រុងយេរូសាឡឹម។ ពួកកាតូលិកព្យាយាមផ្លាស់ប្តូរខ្លឹមសារព្រះគម្ពីរនិងបង្រួបបង្រួមសាសនាជាមួយអំណាចរ៉ូម៉ាំង។ គ្រីស្ទសាសនាទាក់ទងនឹងអំណាចនិងទ្រព្យសម្បត្តិនៅក្នុងពិភពលោកនេះមិនមែនជានគររបស់ព្រះទេ។ សព្វថ្ងៃនេះប្រសិនបើគ្រីស្ទសាសនារងឥទ្ធិពលពីលុយនិងអំណាចវាមិនមែនជានគររបស់ព្រះទេ។
បីឆ្នាំក្រោយមកសាវកប៉ូលបានត្រឡប់ទៅទីក្រុងអេភេសូរវិញហើយបានសួរជនជាតិយូដា។
『 ចាប់តាំងពីអ្នករាល់គ្នាជឿមក តើបានទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធហើយឬនៅ គេឆ្លើយថាយើងខ្ញុំមិនបានទាំងឮនិយាយពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធផង គាត់សួរគេទៀតថា ដូច្នេះ តើអ្នករាល់គ្នាបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកដោយនូវអ្វី គេឆ្លើយថា គឺដោយនូវបុណ្យជ្រមុជរបស់លោកយ៉ូហានទេ.』 (កិច្ចការ ១៩: ២-៣)
『
រួចប៉ុលនិយាយថា លោកយ៉ូហានបានធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹក ពីដំណើរការប្រែចិត្ត ទាំងប្រាប់ពួកជនឲ្យជឿដល់ព្រះអង្គ ដែលយាងមកក្រោយលោកវិញ គឺដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ 』(កិច្ចការ ១៩: ៤)
ពួកគេបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកពីរដង។
មួយគឺបុណ្យជ្រមុជទឹកការលាងសំអាតអំពើបាបហើយមួយទៀតគឺពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ។
『 រួចប៉ុលដាក់ដៃលើគេ ហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានមកសណ្ឋិតលើគេ នោះគេចាប់តាំងនិយាយភាសាដទៃ ហើយអធិប្បាយផង ពួកអ្នកទាំងនោះមានគ្នាប្រហែលជា១២នាក់។ 』(កិច្ចការ ១៩: ៦-៧)
មនុស្សហៅការជ្រមុជដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងរ៉ូម (៦: ៤-៥) និយាយថា៖
មនុស្សហៅការជ្រមុជដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងរ៉ូម (៦: ៤-៥) និយាយថា៖
『 ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ ដ្បិតបើយើងបានជាប់ជាមួយនឹងទ្រង់ ក្នុងការដែលជាគំរូពីសេចក្ដីសុគតរបស់ទ្រង់ នោះក៏នឹងបានជាប់ក្នុងសេចក្ដីរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ដែរ』 ដូច្នេះដើម្បីទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូត្រូវជាប់ទាក់ទងនឹងការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូ។
ដូច្នេះអ្នកស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវបានទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធពីព្រះ។
បន្ទាប់មកប៉ូលបានចូលទៅសាលាប្រជុំហើយប្រកាសអំពីរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ ប៉ុន្តែកាលពីមុននៅក្នុងសាលាប្រជុំបុរសម្នាក់ឈ្មោះអាប៉ូឡូបានធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះយេស៊ូអំពីជនជាតិយូដា។ (កិច្ចការ ១៨:២៥) គាត់ដឹងតែពិធីជ្រមុជទឹករបស់យ៉ូហានប៉ុណ្ណោះ។
បន្ទាប់មកប៉ូលបានចូលទៅសាលាប្រជុំហើយប្រកាសអំពីរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ ប៉ុន្តែកាលពីមុននៅក្នុងសាលាប្រជុំបុរសម្នាក់ឈ្មោះអាប៉ូឡូបានធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះយេស៊ូអំពីជនជាតិយូដា។ (កិច្ចការ ១៨:២៥) គាត់ដឹងតែពិធីជ្រមុជទឹករបស់យ៉ូហានប៉ុណ្ណោះ។
『
គាត់បានសិក្សាខាងឯផ្លូវព្រះអម្ចាស់ ហើយដោយព្រោះគាត់មានចិត្តឧស្សាហ៍ បានជាគាត់អធិប្បាយ ហើយបង្រៀនយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ពីអស់ទាំងសេចក្ដីខាងឯព្រះអម្ចាស់ ទោះបើស្គាល់តែបុណ្យជ្រមុជរបស់លោកយ៉ូហានក៏ដោយ 』 អត្ថបទភាសាក្រិចមិនមែនជាព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែគឺជាគុរៀស។
ជនជាតិយូដាជឿលើព្រះអម្ចាស់សញ្ញាចាស់ប៉ុណ្ណោះ។
ដូច្នេះមនុស្សទាំងនេះមិនបានដឹងអំពីបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ព្រះយេស៊ូទេ។
សព្វថ្ងៃនេះព្រះវិហារជាច្រើនស្គាល់តែពិធីជ្រមុជទឹករបស់ចនប៉ុណ្ណោះ។
មនុស្សជាច្រើនគិតថាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកជាការលាងសំអាតអំពើបាប។ ដូច្នេះវាហាក់ដូចជាពួកគេមិនដឹងបុណ្យជ្រមុជទឹកក្នុងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវ។
ទោះបីជាពួកគេដឹងអំពីវាក៏ដោយពួកគេនឹងគិតថាវាជាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកដោយទទួលបានព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
និយាយនៅក្នុងកិច្ចការ (១៨: ២៦-២៨) ។
និយាយនៅក្នុងកិច្ចការ (១៨: ២៦-២៨) ។
『 ហើយគាត់ចាប់តាំងអធិប្បាយក្នុងសាលាប្រជុំដោយក្លាហាន កាលអ័គីឡា និងព្រីស៊ីល បានឮ នោះក៏នាំទៅពន្យល់ពីផ្លូវព្រះ ឲ្យរឹតតែច្បាស់ទៅទៀត រួចគាត់គិតនឹងទៅឯស្រុកអាខៃ នោះពួកជំនុំក៏ធ្វើសំបុត្រផ្ញើទៅ ទូន្មានពួកសិស្សឲ្យទទួលគាត់ លុះដល់ហើយ គាត់ក៏ជួយយ៉ាងសន្ធឹក ដល់ពួកអ្នកដែលជឿដោយព្រះគុណ ព្រោះគាត់ជជែកផ្ចាញ់ពួកសាសន៍យូដា នៅកណ្តាលជំនុំ ដោយប៉ិនប្រសប់ ទាំងបង្ហាញតាមគម្ពីរថា ព្រះយេស៊ូវជាព្រះគ្រីស្ទមែន។ 』 ប្រសិនបើមនុស្សនិយាយអ្វីផ្សេងទៀតក្រៅពី
"ការរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង"
នោះទំនងជានឹងមានសាសនាខុសឆ្គង។
ប៉ូលបានទៅសាលាប្រជុំអស់រយៈពេលបីខែដើម្បីប្រាប់អំពីរាជាណាចក្ររបស់ព្រះនិងលោកម្ចាស់យេស៊ូគ្រិស្ដ។ គាត់បានទៅស្បថ Duranno នៅអេភេសូរអស់រយៈពេលបីឆ្នាំដោយបានផ្សព្វផ្សាយអំពីនគរព្រះនិងព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ឌូរ៉ាណុនជាអ្នកប្រាជ្ញម្នាក់។
សម្គាល់ (១:១៥)៖『 ពេលវេលាបានសម្រេចហើយ នគរព្រះជិតមកដល់ ដូច្នេះ ចូរប្រែចិត្ត ហើយជឿដំណឹងល្អចុះ។ 』 នគររបស់ព្រះស្ថិតនៅលើអ្នកដែលប្រែចិត្តនៅក្នុងទឹកដីនេះ។ នគរព្រះមិនមករកអ្នកដែលរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងទេ។ ព្រះបានបង្ហាញពីការរស់ឡើងវិញដល់អ្នកដែលបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងហើយបានធ្វើឱ្យពួកគេកើតជាថ្មី។ ដូច្នេះរូបកាយវិញ្ញាណរបស់ពួកគេកំពុងអង្គុយនៅខាងស្តាំដៃនៃព្រះនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលមិនបានកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណគឺមិនអាចយល់បានទេ។
នៅពេលព្រះវិលត្រឡប់មកផែនដីវិញនេះដល់ពេលដែលត្រូវស្តារអ្វីៗទាំងអស់ឡើងវិញ។ វាត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងកិច្ចការ (៣: ២០-២១)៖
ប៉ូលបានទៅសាលាប្រជុំអស់រយៈពេលបីខែដើម្បីប្រាប់អំពីរាជាណាចក្ររបស់ព្រះនិងលោកម្ចាស់យេស៊ូគ្រិស្ដ។ គាត់បានទៅស្បថ Duranno នៅអេភេសូរអស់រយៈពេលបីឆ្នាំដោយបានផ្សព្វផ្សាយអំពីនគរព្រះនិងព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ឌូរ៉ាណុនជាអ្នកប្រាជ្ញម្នាក់។
សម្គាល់ (១:១៥)៖『 ពេលវេលាបានសម្រេចហើយ នគរព្រះជិតមកដល់ ដូច្នេះ ចូរប្រែចិត្ត ហើយជឿដំណឹងល្អចុះ។ 』 នគររបស់ព្រះស្ថិតនៅលើអ្នកដែលប្រែចិត្តនៅក្នុងទឹកដីនេះ។ នគរព្រះមិនមករកអ្នកដែលរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងទេ។ ព្រះបានបង្ហាញពីការរស់ឡើងវិញដល់អ្នកដែលបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងហើយបានធ្វើឱ្យពួកគេកើតជាថ្មី។ ដូច្នេះរូបកាយវិញ្ញាណរបស់ពួកគេកំពុងអង្គុយនៅខាងស្តាំដៃនៃព្រះនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលមិនបានកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណគឺមិនអាចយល់បានទេ។
នៅពេលព្រះវិលត្រឡប់មកផែនដីវិញនេះដល់ពេលដែលត្រូវស្តារអ្វីៗទាំងអស់ឡើងវិញ។ វាត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងកិច្ចការ (៣: ២០-២១)៖
『 ហើយឲ្យទ្រង់បានចាត់ព្រះអង្គនោះ ដែលបានតម្រូវទុកជាមុន មកឯអ្នករាល់គ្នា គឺជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលស្ថានសួគ៌ត្រូវទទួល ដរាបដល់គ្រាតាំងរបស់ទាំងអស់ឡើងវិញ ដែលព្រះបានមានព្រះបន្ទូលប្រាប់ពីគ្រានោះ ដោយសារមាត់នៃពួកហោរាបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ តាំងពីបុរាណមក 』
ប្រសិនបើអ្វីៗទាំងអស់មិនត្រូវបានស្តារឡើងវិញព្រះជាម្ចាស់នឹងមិនមកទេ។
តួនាទីរបស់វាគឺព្រះវិហារ។ ពួកគេម្នាក់ៗត្រូវតែជាព្រះវិហារនិងបង្កើតនគរព្រះ។
ដើម្បីសម្រេចបាននូវនគររបស់ព្រះនៅលើផែនដីយើងត្រូវតែដណ្តើមយកអំណាចរបស់សាតាំង។
ដើម្បីយកឈ្នះអំណាចនោះយើងប្រែចិត្តហើយរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។
នេះគឺជាផ្លូវដើម្បីយកឈ្នះសាតាំងនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
ព្រះវិហារគឺជាបេសកកម្មមិនមែនជាគោលដៅទេ។
បេសកកម្មរបស់ព្រះវិហារគឺការស្ដារឡើងវិញនូវនគររបស់ព្រះនៅលើផែនដី។
យើងនឹងមានបញ្ហាច្រើនសម្រាប់បញ្ហានេះ។
Comments
Post a Comment