ការគោរពប្រតិបត្តិយ៉ាងពេញលេញចំពោះព្រះ

ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ (រ៉ូម ៦: ៦) ។
បុរសចំណាស់នោះត្រូវគេឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូ។ មនុស្សចាស់មានន័យថារូបកាយនៃបាបភាពខុសឆ្គង (បាបដើម) ។ នេះគឺត្រូវស្លាប់។ ប៉ុន្តែមិនមានមនុស្សជាច្រើនជឿថាភាពខុសឆ្គងបានស្លាប់នោះទេព្រោះវាស្ទើរតែមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការស្លាប់ដោយភ្នែកខាងសាច់ឈាម។ នេះគឺជាព្រះគុណដែលព្រះប្រទានដល់អ្នកដែលប្រែចិត្ត។ អ្នកស៊ើបការណ៍ទាំង ១០ នាក់ដែលបាននិយាយថា“ បើយើងចូលស្រុកកាណានយើងនឹងត្រូវស្លាប់” ហើយអ្នកដែលជឿវាគ្មានជំរើសក្រៅពីជឿលើភ្នែកខាងសាច់ឈាម។

អស់អ្នកដែលជឿពាក្យរបស់អ្នកស៊ើបការណ៍ទាំង ១០ នាក់បានស្លាប់នៅទីរហោស្ថាន។ មានតែយ៉ូស្វេនិងកាលែបទេដែលនិយាយថា“ បើយើងចូលទឹកដីកាណានយើងអាចកាន់កាប់ទឹកដីនេះបាន” ។ ព្រះទ្រង់ខឹងនឹងជនគណនា (១៤:១១) ។


ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលនឹងម៉ូសេថា តើជនទាំងឡាយនេះនឹងនៅតែមើលងាយអញដល់កាលណាទៀត តើដល់កាលណាទៀតដែលគេនៅតែមិនជឿដល់អញ ទោះបើឃើញអស់ទាំងទីសម្គាល់ ដែលអញបានធ្វើនៅកណ្តាលគេជាច្រើនម៉្លេះផង

នៅថ្ងៃនោះអ្នកស៊ើបការណ៍ ១០ នាក់បានស្លាប់។ ថ្ងៃនេះអ្នករាល់គ្នាដែលនិយាយនៅក្នុងព្រះវិហារថា
"បុរសចំណាស់មិនដែលស្លាប់" នឹងបែបនេះទេ។ អ្នកដែលមិនស្លាប់ពី«មនុស្សចាស់»នឹងមិនចូលក្នុងនគរព្រះទេ។
ជំនឿលើ“ ក្នុងព្រះគ្រិស្ដយេស៊ូ” និងនៅស្រុកកាណានគឺដូចគ្នា។ ជំនឿនេះត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងសកម្មភាពនៃការចូល។ មិនថាមានជំនឿលើសមុទ្រក្រហមយ៉ាងណាទេប្រជាជនហេព្រើរទាំងអស់ដែលមិនបានចូលទឹកដីកាណានបានស្លាប់នៅទីរហោស្ថាន។ បើយើងចូលក្នុងព្រះគ្រិស្ដយេស៊ូយើងមិនអាចទទួលការសង្គ្រោះបានទេ។ ប្រសិនបើជំនឿមិននាំទៅរកការស្តាប់បង្គាប់យើងមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ ការគោរពប្រតិបត្តិមិនមែនជាអ្វីដែលខ្ញុំខំប្រឹងនោះទេប៉ុន្តែការគោរពតាមអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់ប្រាប់ខ្ញុំអោយធ្វើ។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា "មនុស្សចាស់ត្រូវតែស្លាប់" ។
ដូចរ៉ូម (៦: ៧) ចែងថាមានតែមនុស្សស្លាប់ទេ (បុរសចំណាស់) ចូលក្នុងនគរព្រះ។ បញ្ចូលអ្នកស៊ើបការណ៍ទាំង ១០ នាក់និងអ្នកដែលជឿពួកគេគឺជាអ្នកដែលស្រែករកព្រះនៅស្រុកអេស៊ីប។ តាមរយៈលោកម៉ូសេព្រះបានធ្វើឱ្យប្រជាជនមានបទពិសោធន៍អស្ចារ្យជាច្រើនឆ្លងកាត់សមុទ្រក្រហមដើម្បីមើលកងទ័ពអេហ្ស៊ីបបានស្លាប់។ សៀវភៅហេព្រើរក្នុងព្រះគម្ពីរចែងថា“ ប្រជាជនបានឆ្លងសមុទ្រក្រហមដោយសេចក្តីជំនឿ” ។ ទោះយ៉ាងណាពួកគេគិតថា“ យើងស្លាប់ពេលយើងចូលស្រុកកាណាន” ។ សព្វថ្ងៃនេះយើងជឿលើព្រះពិសោធអព្ភូតហេតុរស់នៅក្នុងភាពជឿជាក់នៃសេចក្ដីសង្រ្គោះប៉ុន្តែជំនួសគំនិតខាងសាច់ឈាមថា«ភាពខុសឆ្គងមិនស្លាប់ទេ»។ ការប្រែចិត្តចូលជាធរមាននៅពេលជំនឿនាំឱ្យមានសកម្មភាព។

តើរឿងសំខាន់នេះទេ? ប្រសិនបើមនុស្សចាស់ស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយើងមិនអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបានទេ។ មានតែអ្នកដែលត្រូវគេឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះទើបអាចចូលបាន។ មានតែអ្នកដែលបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះដែលបានស្លាប់ដោយអំពើបាប (បុរសចំណាស់) ពីព្រោះការស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងគឺជាបុរសចំណាស់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយតាមពិតមនុស្សដែលនិយាយថាភាពខុសឆ្គងធ្វើចលនានិងបណ្តាលឱ្យពួកគេធ្វើបាបគឺដូចជាការគិតពិចារណាអំពីពាក្យថាស្លាប់។ មានការនិយាយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលនិយាយថា“ សេចក្តីស្លាប់” ប៉ុន្តែមនុស្សជឿថា“ មិនស្លាប់ទេ” ។ គឺជាមនុស្សដែលមិនដែលស្តាប់តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ អ្នកដែលមិនស្តាប់បង្គាប់មិនបានកើតជាថ្មីទេ។ ប៉ុន្តែភាពខុសឆ្គងអាចកើនឡើងជាថ្មីម្តងទៀតព្រោះសាតាំងនៅតែបន្តរីករាលដាលគ្រាប់ពូជនៃអំពើអាក្រក់។ សាតាំងវាយប្រហាររាងកាយរបស់អ្នកដែលបានកើតជាថ្មី។ ដូច្នេះបុរសចំណាស់ស្លាប់រាល់ថ្ងៃ។

ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាសុទ្ធតែជាកូនព្រះ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿជឿដល់ព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ (កាឡាទី ៣:២៦) ។ ជំនឿនេះត្រូវការការពន្យល់ពីកាឡាទី (៣: ២៣-២៥) ។" តែកាលមុនដែលមានសេចក្ដីជំនឿចូលមក នោះយើងរាល់គ្នាត្រូវបង្ខាំងនៅក្រោមក្រឹត្យវិន័យ គឺត្រូវឃុំទុក សម្រាប់សេចក្ដីជំនឿ ដែលត្រូវលេចមក  បានជាក្រឹត្យវិន័យធ្វើជាអ្នកដឹកនាំយើងរាល់គ្នាទៅដល់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យយើងបានរាប់ជាសុចរិត ដោយអាងសេចក្ដីជំនឿ តែលុះកាលសេចក្ដីជំនឿបានមកដល់ នោះយើងមិនមែននៅក្រោមអំណាច របស់អ្នកដឹកនាំនោះទៀតទេ ". ដូច្នេះជំនឿមិនកើតឡើងទេលុះត្រាតែគាត់ត្រូវបានគេនាំទៅរកព្រះគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាង។ មានតែអ្នកដែលរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងប៉ុណ្ណោះដែលទទួលបានសេចក្តីជំនឿ។ សាវ័កប៉ូលបាននិយាយថាជំនឿមិនត្រូវបានផ្តល់ដល់នរណាម្នាក់ឡើយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះវិហារជាច្រើននិយាយលើមូលដ្ឋាននៃកាឡាទី " ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាសុទ្ធតែជាកូនព្រះ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿជឿដល់ព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ". ជំនឿនេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំជឿលើជំនឿលើការព្យាបាលជំនឿលើការដោះស្រាយបញ្ហា។ បើគ្មានជំនឿពីស្ថានសួគ៌ទេយើងមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ ប្រសិនបើជំនឿមិនមកពីឋានសួគ៌ទេនោះយើងជាប់នៅក្នុងគំនិតនិងភ្នែកខាងសាច់ឈាមរបស់យើង។

ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ (រ៉ូម ៦: ៧) អ្នកដែលស្លាប់ដោយចាស់ជរាហើយភាពខុសឆ្គងរបស់ពួកគេបានស្លាប់នោះព្រះបានរាប់ជាសុចរិត។ ភាពលោភលន់គឺជាការលោភលន់ដែលលាក់នៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស។ នេះគឺជារូបព្រះ។ ប្រសិនបើវាមិនស្លាប់ទេយើងមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ រហូតដល់រាងកាយងាប់យើងត្រូវតែសម្លាប់បុរសចំណាស់ដើម្បីកុំអោយវានៅរស់។ បើអត្ដសញ្ញាណរបស់យើងស្ថិតនៅក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណយើងក្លាយជាអ្នកសម្លាប់បុរសចំណាស់រាល់ថ្ងៃតែបើយើងនៅក្នុងរូបកាយគឺការស្លាប់របស់បុរសចំណាស់គឺមិនអាចទៅរួចទេ។ ដូច្នេះអ្នកដែលធ្វើតាមស្មារតីគិតពីការប្រព្រឹត្ដរបស់វិញ្ញាណហើយអ្នកដែលធ្វើតាមសាច់ឈាមគិតពីការប្រព្រឹត្ដខាងសាច់ឈាម។
ចាប់ពីពេលដែលយើងរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងសង្គ្រាមខាងវិញ្ញាណរបស់យើងប្រឆាំងនឹងសាតាំងចាប់ផ្តើម។ សាតាំងព្យាយាមធ្វើឱ្យរាងកាយខាងសាច់ឈាមរស់ឡើងវិញ។ ប៉ុន្តែការកើតជាថ្មីត្រូវតែសម្លាប់បុរសចំណាស់ដោយគ្មានទីបញ្ចប់។ អ្នកដែលចូលទឹកដីកាណានត្រូវច្បាំងនឹងកុលសម្ព័ន្ធកាណាននិងកាន់កាប់ទឹកដីដូច្នេះអ្នកកើតជាថ្មីត្រូវតែប្រយុទ្ធនិងយកឈ្នះបុរសចំណាស់។ ដូច្នេះជំនឿគឺដូចជាការស្តាប់បង្គាប់។ ប្រសិនបើជំនឿមិនលេចចេញមកក្នុងការប្រព្រឹត្ដទេនោះគឺជាជំនឿលើខ្ញុំ។ ប្រសិនបើជំនឿរបស់យើងមិនជាប់ទាក់ទងនឹងជំនឿប្រឆាំងនឹងអំពើបាបទេនោះវាមិនមែនជាជំនឿពីព្រះទេ។

នៅលើភ្នំស៊ីណាយព្រះប្រទានដុំថ្មដល់ប្រជាជនប៉ុន្តែមនុស្សដែលមិនប្រែចិត្តមិនផ្លាស់ប្តូរទេ។ ពេត្រុសមិនបានផ្លាស់ប្តូរទេនៅពេលគាត់បានឃើញការសន្ទនាជាមួយម៉ូសេនិងអេលីយ៉ានៅលើភ្នំនៃការផ្លាស់ប្រែទ្រង់ទ្រាយ។ ភ្នែកខាងសាច់ឈាមមិនគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។

ហើយតើទ្រង់បានស្បថនឹងអ្នកណាថា «វារាល់គ្នាមិនត្រូវចូល ទៅក្នុងសេចក្ដីសម្រាក របស់អញសោះឡើយ» បើមិនមែននឹងអស់អ្នក ដែលមិនស្តាប់បង្គាប់ទេ ដូច្នេះ យើងឃើញថា អ្នកទាំងនោះពុំអាចនឹងចូលបានទេ ដោយព្រោះគេមិនជឿ។ ដូច្នេះយើងឃើញថាពួកគេមិនអាចចូលបានដោយសារតែការមិនជឿ។ ដូច្នេះ ដែលនៅមានសេចក្ដីសន្យាទុកមក ឲ្យបានចូលក្នុងសេចក្ដីសម្រាករបស់ទ្រង់ នោះត្រូវឲ្យយើងរាល់គ្នាខ្លាចចុះ ក្រែងអ្នករាល់គ្នាណាមួយមើលទៅដូចជាឈោងទៅមិនដល់ ហេព្រើរ ៣: ១៨-៤: ១)

"ការភ័យខ្លាច" គឺជាអ្វីដែលព្រះមានបន្ទូលទៅកាន់អ្នកដែលគិតថា "បុរសចំណាស់មិនអាចធ្វើបាបបានទេ" ។ យើងត្រូវរស់នៅដោយភ័យជានិច្ចដោយមើលបុរសចំណាស់។ បើបុរសចំណាស់របស់យើងមិនស្លាប់ទោះបីសន្យាយ៉ាងណាក៏យើងមិនអាចចូលក្នុងនគរព្រះបានដែរ។ បុរសចំណាស់របស់យើងមិនស្លាប់ទេហើយយើងក៏មិនត្រូវបានលើកលែងទោសដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូដែរ។ មានតែអ្នកដែលបានសម្លាប់មនុស្សចាស់ប៉ុណ្ណោះដែលរួចផុតពីអំពើបាប។ (រ៉ូម ៦: ៧) ព្រះអម្ចាស់ប្រាប់យើង ឲ្យ សម្លាប់បុរសចំណាស់ដែលគិតថាវាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់បុរសចំណាស់នោះ។ ព្រះមានបន្ទូលថាអ្នកត្រូវតែខ្លាចប៉ុន្តែមនុស្សមិនខ្លាចព្រះទេ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថា "សម្លាប់មនុស្សចាស់ (លោភលន់)" មនុស្សប្រកាន់ខ្ជាប់នូវពាក្យថា "ព្រះតែងតែស្រឡាញ់អ្នកហើយនៅជាមួយអ្នក" ដ្បិតដំណឹងល្អបានផ្សាយមកយើងរាល់គ្នាដូចជាដល់គេដែរ ប៉ុន្តែ ព្រះបន្ទូលដែលគេ នោះគ្មានប្រយោជន៍ដល់គេសោះ ដោយព្រោះមិនបានលាយនឹងសេចក្ដីជំនឿ ក្នុងចិត្តនៃពួកអ្នកដែលនោះ (ហេព្រើរ ៤: ២)
សេចក្តីជំនឿដែលមិនស្តាប់បង្គាប់មិនជាប់ទាក់ទងនឹងសេចក្តីជំនឿដែលបានសង្រ្គោះទេ។ រ៉ូម (៦: ៦) និយាយថាបុរសចំណាស់គឺជារូបកាយនៃអំពើបាប។ បុរសចំណាស់គឺមានបាប។ បុរសចំណាស់នេះត្រូវតែស្លាប់។ ដូច្នេះយើងប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងចាស់ហើយក្លាយជាអ្នកឈ្នះ។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?