ការគោរពប្រតិបត្តិយ៉ាងពេញលេញចំពោះព្រះ

『 ដោយ​ដឹង​សេចក្ដី​នេះ​ថា មនុស្ស​ចាស់​របស់​យើង បាន​ត្រូវ​ឆ្កាង​ជា​មួយ​នឹង​ទ្រង់​ហើយ ដើម្បី​ឲ្យ​តួ​អំពើ​បាប បាន​ត្រូវ​សូន្យ​ទៅ ប្រយោជន៍​កុំ​ឲ្យ​យើង​នៅ​បម្រើ​អំពើ​បាប​ទៀត​ឡើយ 』 (រ៉ូម ៦: ៦) ។
បុរសចំណាស់នោះត្រូវគេឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូ។ មនុស្សចាស់មានន័យថារូបកាយនៃបាបភាពខុសឆ្គង (បាបដើម) ។ នេះគឺត្រូវស្លាប់។ ប៉ុន្តែមិនមានមនុស្សជាច្រើនជឿថាភាពខុសឆ្គងបានស្លាប់នោះទេព្រោះវាស្ទើរតែមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការស្លាប់ដោយភ្នែកខាងសាច់ឈាម។ នេះគឺជាព្រះគុណដែលព្រះប្រទានដល់អ្នកដែលប្រែចិត្ត។ អ្នកស៊ើបការណ៍ទាំង ១០ នាក់ដែលបាននិយាយថា“ បើយើងចូលស្រុកកាណានយើងនឹងត្រូវស្លាប់” ហើយអ្នកដែលជឿវាគ្មានជំរើសក្រៅពីជឿលើភ្នែកខាងសាច់ឈាម។

អស់អ្នកដែលជឿពាក្យរបស់អ្នកស៊ើបការណ៍ទាំង ១០ នាក់បានស្លាប់នៅទីរហោស្ថាន។ មានតែយ៉ូស្វេនិងកាលែបទេដែលនិយាយថា“ បើយើងចូលទឹកដីកាណានយើងអាចកាន់កាប់ទឹកដីនេះបាន” ។ ព្រះទ្រង់ខឹងនឹងជនគណនា (១៤:១១) ។


『 ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​នឹង​ម៉ូសេ​ថា តើ​ជន​ទាំង‌ឡាយ​នេះ​នឹង​នៅ​តែ​មើល‌ងាយ​អញ​ដល់​កាល​ណា​ទៀត តើ​ដល់​កាល​ណា​ទៀត​ដែល​គេ​នៅ​តែ​មិន​ជឿ​ដល់​អញ ទោះ​បើ​ឃើញ​អស់​ទាំង​ទី​សម្គាល់ ដែល​អញ​បាន​ធ្វើ​នៅ​កណ្តាល​គេ​ជា​ច្រើន​ម៉្លេះ​ផង』

នៅថ្ងៃនោះអ្នកស៊ើបការណ៍ ១០ នាក់បានស្លាប់។ ថ្ងៃនេះអ្នករាល់គ្នាដែលនិយាយនៅក្នុងព្រះវិហារថា
"បុរសចំណាស់មិនដែលស្លាប់" នឹងបែបនេះទេ។ អ្នកដែលមិនស្លាប់ពី«មនុស្សចាស់»នឹងមិនចូលក្នុងនគរព្រះទេ។
ជំនឿលើ“ ក្នុងព្រះគ្រិស្ដយេស៊ូ” និងនៅស្រុកកាណានគឺដូចគ្នា។ ជំនឿនេះត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងសកម្មភាពនៃការចូល។ មិនថាមានជំនឿលើសមុទ្រក្រហមយ៉ាងណាទេប្រជាជនហេព្រើរទាំងអស់ដែលមិនបានចូលទឹកដីកាណានបានស្លាប់នៅទីរហោស្ថាន។ បើយើងចូលក្នុងព្រះគ្រិស្ដយេស៊ូយើងមិនអាចទទួលការសង្គ្រោះបានទេ។ ប្រសិនបើជំនឿមិននាំទៅរកការស្តាប់បង្គាប់យើងមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ ការគោរពប្រតិបត្តិមិនមែនជាអ្វីដែលខ្ញុំខំប្រឹងនោះទេប៉ុន្តែការគោរពតាមអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់ប្រាប់ខ្ញុំអោយធ្វើ។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា "មនុស្សចាស់ត្រូវតែស្លាប់" ។
ដូចរ៉ូម (៦: ៧) ចែងថាមានតែមនុស្សស្លាប់ទេ (បុរសចំណាស់) ចូលក្នុងនគរព្រះ។ បញ្ចូលអ្នកស៊ើបការណ៍ទាំង ១០ នាក់និងអ្នកដែលជឿពួកគេគឺជាអ្នកដែលស្រែករកព្រះនៅស្រុកអេស៊ីប។ តាមរយៈលោកម៉ូសេព្រះបានធ្វើឱ្យប្រជាជនមានបទពិសោធន៍អស្ចារ្យជាច្រើនឆ្លងកាត់សមុទ្រក្រហមដើម្បីមើលកងទ័ពអេហ្ស៊ីបបានស្លាប់។ សៀវភៅហេព្រើរក្នុងព្រះគម្ពីរចែងថា“ ប្រជាជនបានឆ្លងសមុទ្រក្រហមដោយសេចក្តីជំនឿ” ។ ទោះយ៉ាងណាពួកគេគិតថា“ យើងស្លាប់ពេលយើងចូលស្រុកកាណាន” ។ សព្វថ្ងៃនេះយើងជឿលើព្រះពិសោធអព្ភូតហេតុរស់នៅក្នុងភាពជឿជាក់នៃសេចក្ដីសង្រ្គោះប៉ុន្តែជំនួសគំនិតខាងសាច់ឈាមថា«ភាពខុសឆ្គងមិនស្លាប់ទេ»។ ការប្រែចិត្តចូលជាធរមាននៅពេលជំនឿនាំឱ្យមានសកម្មភាព។

តើរឿងសំខាន់នេះទេ? ប្រសិនបើមនុស្សចាស់ស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយើងមិនអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបានទេ។ មានតែអ្នកដែលត្រូវគេឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះទើបអាចចូលបាន។ មានតែអ្នកដែលបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះដែលបានស្លាប់ដោយអំពើបាប (បុរសចំណាស់) ពីព្រោះការស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងគឺជាបុរសចំណាស់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយតាមពិតមនុស្សដែលនិយាយថាភាពខុសឆ្គងធ្វើចលនានិងបណ្តាលឱ្យពួកគេធ្វើបាបគឺដូចជាការគិតពិចារណាអំពីពាក្យថាស្លាប់។ មានការនិយាយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលនិយាយថា“ សេចក្តីស្លាប់” ប៉ុន្តែមនុស្សជឿថា“ មិនស្លាប់ទេ” ។ គឺជាមនុស្សដែលមិនដែលស្តាប់តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ អ្នកដែលមិនស្តាប់បង្គាប់មិនបានកើតជាថ្មីទេ។ ប៉ុន្តែភាពខុសឆ្គងអាចកើនឡើងជាថ្មីម្តងទៀតព្រោះសាតាំងនៅតែបន្តរីករាលដាលគ្រាប់ពូជនៃអំពើអាក្រក់។ សាតាំងវាយប្រហាររាងកាយរបស់អ្នកដែលបានកើតជាថ្មី។ ដូច្នេះបុរសចំណាស់ស្លាប់រាល់ថ្ងៃ។

『 ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​ជា​កូន​ព្រះ ដោយ‌សារ​សេចក្ដី​ជំនឿ​ជឿ​ដល់​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ』 (កាឡាទី ៣:២៦) ។ ជំនឿនេះត្រូវការការពន្យល់ពីកាឡាទី (៣: ២៣-២៥) ។" តែ​កាល​មុន​ដែល​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​ចូល​មក នោះ​យើង​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​បង្ខាំង​នៅ​ក្រោម​ក្រឹត្យ‌វិន័យ គឺ​ត្រូវ​ឃុំ​ទុក សម្រាប់​សេចក្ដី​ជំនឿ ដែល​ត្រូវ​លេច​មក  បាន​ជា​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ដឹក‌នាំ​យើង​រាល់​គ្នា​ទៅ​ដល់​ព្រះ‌គ្រីស្ទ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត ដោយ​អាង​សេចក្ដី​ជំនឿ តែ​លុះ​កាល​សេចក្ដី​ជំនឿ​បាន​មក​ដល់ នោះ​យើង​មិន​មែន​នៅ​ក្រោម​អំណាច របស់​អ្នក​ដឹក‌នាំ​នោះ​ទៀត​ទេ ". ដូច្នេះជំនឿមិនកើតឡើងទេលុះត្រាតែគាត់ត្រូវបានគេនាំទៅរកព្រះគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាង។ មានតែអ្នកដែលរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងប៉ុណ្ណោះដែលទទួលបានសេចក្តីជំនឿ។ សាវ័កប៉ូលបាននិយាយថាជំនឿមិនត្រូវបានផ្តល់ដល់នរណាម្នាក់ឡើយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះវិហារជាច្រើននិយាយលើមូលដ្ឋាននៃកាឡាទី " ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​សុទ្ធ​តែ​ជា​កូន​ព្រះ ដោយ‌សារ​សេចក្ដី​ជំនឿ​ជឿ​ដល់​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​យេស៊ូវ". ជំនឿនេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំជឿលើជំនឿលើការព្យាបាលជំនឿលើការដោះស្រាយបញ្ហា។ បើគ្មានជំនឿពីស្ថានសួគ៌ទេយើងមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ ប្រសិនបើជំនឿមិនមកពីឋានសួគ៌ទេនោះយើងជាប់នៅក្នុងគំនិតនិងភ្នែកខាងសាច់ឈាមរបស់យើង។

『 ដ្បិត​អ្នក​ណា​ដែល​ស្លាប់ នោះ​ក៏​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត​រួច​ពី​បាប​ហើយ 』(រ៉ូម ៦: ៧) អ្នកដែលស្លាប់ដោយចាស់ជរាហើយភាពខុសឆ្គងរបស់ពួកគេបានស្លាប់នោះព្រះបានរាប់ជាសុចរិត។ ភាពលោភលន់គឺជាការលោភលន់ដែលលាក់នៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស។ នេះគឺជារូបព្រះ។ ប្រសិនបើវាមិនស្លាប់ទេយើងមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ រហូតដល់រាងកាយងាប់យើងត្រូវតែសម្លាប់បុរសចំណាស់ដើម្បីកុំអោយវានៅរស់។ បើអត្ដសញ្ញាណរបស់យើងស្ថិតនៅក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណយើងក្លាយជាអ្នកសម្លាប់បុរសចំណាស់រាល់ថ្ងៃតែបើយើងនៅក្នុងរូបកាយគឺការស្លាប់របស់បុរសចំណាស់គឺមិនអាចទៅរួចទេ។ ដូច្នេះអ្នកដែលធ្វើតាមស្មារតីគិតពីការប្រព្រឹត្ដរបស់វិញ្ញាណហើយអ្នកដែលធ្វើតាមសាច់ឈាមគិតពីការប្រព្រឹត្ដខាងសាច់ឈាម។
ចាប់ពីពេលដែលយើងរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងសង្គ្រាមខាងវិញ្ញាណរបស់យើងប្រឆាំងនឹងសាតាំងចាប់ផ្តើម។ សាតាំងព្យាយាមធ្វើឱ្យរាងកាយខាងសាច់ឈាមរស់ឡើងវិញ។ ប៉ុន្តែការកើតជាថ្មីត្រូវតែសម្លាប់បុរសចំណាស់ដោយគ្មានទីបញ្ចប់។ អ្នកដែលចូលទឹកដីកាណានត្រូវច្បាំងនឹងកុលសម្ព័ន្ធកាណាននិងកាន់កាប់ទឹកដីដូច្នេះអ្នកកើតជាថ្មីត្រូវតែប្រយុទ្ធនិងយកឈ្នះបុរសចំណាស់។ ដូច្នេះជំនឿគឺដូចជាការស្តាប់បង្គាប់។ ប្រសិនបើជំនឿមិនលេចចេញមកក្នុងការប្រព្រឹត្ដទេនោះគឺជាជំនឿលើខ្ញុំ។ ប្រសិនបើជំនឿរបស់យើងមិនជាប់ទាក់ទងនឹងជំនឿប្រឆាំងនឹងអំពើបាបទេនោះវាមិនមែនជាជំនឿពីព្រះទេ។

នៅលើភ្នំស៊ីណាយព្រះប្រទានដុំថ្មដល់ប្រជាជនប៉ុន្តែមនុស្សដែលមិនប្រែចិត្តមិនផ្លាស់ប្តូរទេ។ ពេត្រុសមិនបានផ្លាស់ប្តូរទេនៅពេលគាត់បានឃើញការសន្ទនាជាមួយម៉ូសេនិងអេលីយ៉ានៅលើភ្នំនៃការផ្លាស់ប្រែទ្រង់ទ្រាយ។ ភ្នែកខាងសាច់ឈាមមិនគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។

『 ហើយ​តើ​ទ្រង់​បាន​ស្បថ​នឹង​អ្នក​ណា​ថា «វា​រាល់​គ្នា​មិន​ត្រូវ​ចូល ទៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​សម្រាក របស់​អញ​សោះ​ឡើយ» បើ​មិន​មែន​នឹង​អស់​អ្នក ដែល​មិន​ស្តាប់​បង្គាប់​ទេ ដូច្នេះ យើង​ឃើញ​ថា អ្នក​ទាំង​នោះ​ពុំ​អាច​នឹង​ចូល​បាន​ទេ ដោយ​ព្រោះ​គេ​មិន​ជឿ។ ដូច្នេះយើងឃើញថាពួកគេមិនអាចចូលបានដោយសារតែការមិនជឿ។ ដូច្នេះ ដែល​នៅ​មាន​សេចក្ដី​សន្យា​ទុក​មក ឲ្យ​បាន​ចូល​ក្នុង​សេចក្ដី​សម្រាក​របស់​ទ្រង់ នោះ​ត្រូវ​ឲ្យ​យើង​រាល់​គ្នា​ខ្លាច​ចុះ ក្រែង​អ្នក​រាល់​គ្នា​ណា​មួយ​មើល​ទៅ​ដូច​ជា​ឈោង​ទៅ​មិន​ដល់ 』 ហេព្រើរ ៣: ១៨-៤: ១)

"ការភ័យខ្លាច" គឺជាអ្វីដែលព្រះមានបន្ទូលទៅកាន់អ្នកដែលគិតថា "បុរសចំណាស់មិនអាចធ្វើបាបបានទេ" ។ យើងត្រូវរស់នៅដោយភ័យជានិច្ចដោយមើលបុរសចំណាស់។ បើបុរសចំណាស់របស់យើងមិនស្លាប់ទោះបីសន្យាយ៉ាងណាក៏យើងមិនអាចចូលក្នុងនគរព្រះបានដែរ។ បុរសចំណាស់របស់យើងមិនស្លាប់ទេហើយយើងក៏មិនត្រូវបានលើកលែងទោសដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូដែរ។ មានតែអ្នកដែលបានសម្លាប់មនុស្សចាស់ប៉ុណ្ណោះដែលរួចផុតពីអំពើបាប។ (រ៉ូម ៦: ៧) ព្រះអម្ចាស់ប្រាប់យើង ឲ្យ សម្លាប់បុរសចំណាស់ដែលគិតថាវាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់បុរសចំណាស់នោះ។ ព្រះមានបន្ទូលថាអ្នកត្រូវតែខ្លាចប៉ុន្តែមនុស្សមិនខ្លាចព្រះទេ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថា "សម្លាប់មនុស្សចាស់ (លោភលន់)" មនុស្សប្រកាន់ខ្ជាប់នូវពាក្យថា "ព្រះតែងតែស្រឡាញ់អ្នកហើយនៅជាមួយអ្នក" 『 ដ្បិត​ដំណឹង​ល្អ​បាន​ផ្សាយ​មក​យើង​រាល់​គ្នា​ដូច​ជា​ដល់​គេ​ដែរ ប៉ុន្តែ ព្រះ‌បន្ទូល​ដែល​គេ​ឮ នោះ​គ្មាន​ប្រយោជន៍​ដល់​គេ​សោះ ដោយ​ព្រោះ​មិន​បាន​លាយ​នឹង​សេចក្ដី​ជំនឿ ក្នុង​ចិត្ត​នៃ​ពួក​អ្នក​ដែល​ឮ​នោះ 』(ហេព្រើរ ៤: ២)
សេចក្តីជំនឿដែលមិនស្តាប់បង្គាប់មិនជាប់ទាក់ទងនឹងសេចក្តីជំនឿដែលបានសង្រ្គោះទេ។ រ៉ូម (៦: ៦) និយាយថាបុរសចំណាស់គឺជារូបកាយនៃអំពើបាប។ បុរសចំណាស់គឺមានបាប។ បុរសចំណាស់នេះត្រូវតែស្លាប់។ ដូច្នេះយើងប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងចាស់ហើយក្លាយជាអ្នកឈ្នះ។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?