កន្លែងដែលខ្ញុំរស់នៅក្នុងចំណោមពួកគេ
『ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលនឹងម៉ូសេថា ចូរប្រាប់ដល់ពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែលឲ្យគេយកតង្វាយមកថ្វាយអញ ត្រូវទទួលតង្វាយដែលថ្វាយដល់អញនោះ ពីអស់អ្នកណាដែលថ្វាយដោយស្ម័គ្រពីចិត្ត នេះជាតង្វាយដែលឯងត្រូវទទួលពីគេ គឺជាមាស ប្រាក់ លង្ហិន ហើយអំបោះពណ៌ផ្ទៃមេឃ ពណ៌ស្វាយ ពណ៌ក្រហម និងអំបោះខ្លូតទេសយ៉ាងម៉ដ្ត ព្រមទាំងរោមពពែ ស្បែកចៀមឈ្មោលជ្រលក់ពណ៌ក្រហម ស្បែកផ្សោត និងឈើនាងនួន ប្រេងសម្រាប់ដុត គ្រឿងក្រអូបសម្រាប់ប្រេងចាក់លាប ហើយសម្រាប់គ្រឿងដុត ត្បូងអូនីក្ស ហើយត្បូងគ្រប់យ៉ាង សម្រាប់ដាំនៅអេផូឌ និងនៅប្រដាប់បាំងទ្រូង រួចឲ្យគេស្អាងទីបរិសុទ្ធ ដើម្បីឲ្យអញបាននៅកណ្តាលគេ ត្រូវឲ្យឯងធ្វើរោងឧបោសថ និងគ្រឿងប្រដាប់ទាំងប៉ុន្មាន តាមគំរូដែលអញនឹងបង្ហាញឯង។ 』 (និក្ខមនំ ២៥: ១-៩)
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ពីមូលហេតុដែលព្រះបានប្រាប់យើងអោយសង់ទីសក្ការៈ។ អេហ្ស៊ីបជានិមិត្តរូបពិភពលោកនិងទឹកដីកាណានតំណាងឱ្យឋានសួគ៌។ ព្រះបានសង្គ្រោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលពីស្រុកអេស៊ីបតាមរយៈឈាមរបស់កូនចៀម។
ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ៊ីស្រាអែល។ ព្រះបានប្រាប់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ឲ្យ សង់កន្លែងរស់នៅក្នុងចំណោមពួកគេ។ ដើម្បីសាងសង់កន្លែងរស់នៅគឺត្រូវនិយាយថាព្រះជាម្ចាស់មិនគង់នៅក្នុងចំណោមពួកគេទេ។ វាគឺជាអំពើបាបមួយក្នុងការចាកចេញពីព្រះ។
ពីព្រោះអ៊ីស្រាអែលបានចាកចេញពីព្រះហើយជាមនុស្សមានបាប។ ព្រះជាម្ចាស់បានយាងមកស្រុកអ៊ីស្រាអែលដើម្បីសង្គ្រោះ។ ព្រះបានមករកអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះពីព្រោះពួកគេមិនដឹងថាពួកគេបានចាកចេញពីព្រះ។ "ព្រះកំពុងយាងមក" មិនមែនជាព្រះដែលយាងមកដោយផ្ទាល់ទេប៉ុន្តែឈ្មោះរបស់ព្រះបានដាក់នៅទីនោះ។
ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានសង់ទីសក្ការៈហើយដាក់ហិបនៅក្នុងត្រសាល។ ពួកគេបានប្រកាសថាព្រះគឺនៅទីនេះ។ ព្រះនិងមនុស្សអាចជួបគ្នាបានព្រោះព្រះគង់នៅក្នុងត្រសាល។ ប៉ុន្តែដើម្បីជួបខ្ញុំត្រូវលះបង់។ ទោះបីព្រះបានចូលមកទីជម្រកក៏ដោយមនុស្សមិនអាចមើលឃើញព្រះបានទេដោយសារពួកគេជាមនុស្សមានបាប។ មានមនុស្សជាច្រើននៅវិហារគិតថាដោយសារព្រះគឺបរិសុទ្ធមនុស្សត្រូវតែលះបង់ដើម្បីទទួលបាននៅទីនោះដូច្នេះពួកបូជាចារ្យជួបគ្នាវិញ។ មូលហេតុដែលព្រះបានផ្តល់ទីជម្រកដល់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគឺដើម្បីបង្ហាញថាបុរសគឺជាមនុស្សមានបាបម្នាក់ដែលបានចាកចេញពីព្រះ។ ដូច្នេះដើម្បីបានជួបព្រះការបូជាជាចាំបាច់។
ជាទូទៅមនុស្សគិតថាពួកគេថ្វាយយញ្ញបូជានិងធ្វើដង្វាយធួនពីព្រោះពួកគេមិនបានរក្សាច្បាប់នៅក្នុងពិភពលោកនេះទេ។ ព្រះបានធ្វើឱ្យជនជាតិអ៊ីស្រាអែលសាងសង់ទីសក្ការៈមួយព្រះវិហារនិងត្រូវបានផ្តន្ទាទោសពីអំពើបាប។ មានការសន្យានៅក្នុងទីជម្រកថាព្រះនឹងជួយសង្គ្រោះប្រជាជន។
『ដ្បិតឯក្រឹត្យវិន័យ ដែលមានតែស្រមោល ពីសេចក្ដីល្អដែលត្រូវមក មិនមែនជាតួរូបរបស់សេចក្ដីទាំងនោះទេ នោះពុំអាចនឹងធ្វើឲ្យពួកអ្នក ដែលចូលមកថ្វាយយញ្ញបូជាដដែលៗ រាល់តែឆ្នាំជានិច្ច បានគ្រប់លក្ខណ៍ឡើយ ដ្បិតបើបាន តើគេមិនបានលែងថ្វាយទេឬអី ពីព្រោះបញ្ញាចិត្តនៃពួកអ្នកដែលថ្វាយបង្គំ នោះមិនបានដឹងថាមានបាបទៀតទេ ដោយព្រោះបានញែកសម្អាតម្តងហើយ តែយញ្ញបូជាទាំងនោះនាំឲ្យរំឭកឃើញ ពីអំពើបាបរបស់គេរាល់តែឆ្នាំវិញ ដ្បិតឈាមគោឈ្មោល និងពពែឈ្មោល នោះពុំអាចនឹងដោះបាបបានឡើយ ហេតុនោះបានជាកាលទ្រង់យាងមកក្នុងលោកីយ៍ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា «ព្រះអង្គមិនចង់បានយញ្ញបូជា និងតង្វាយទេ តែទ្រង់បានរៀបចំរូបកាយឲ្យទូលបង្គំវិញ 』 (ហេព្រើរ ១០: ១-៥)
ច្បាប់ (ច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធ) ប្រាប់ប្រជាជនថាមានអ្វីដែលល្អនាពេលអនាគត។ ការធ្វើពិធីសម្រាប់សត្វសាហាវជាការបញ្ជាក់ពីការងារល្អដែលត្រូវមក។ ដូចនោះដែរក្នុងនាមជាកូនចៀមនៃបុណ្យរំលងព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទនឹងលះបង់ជាបន្ទាន់និងសង្គ្រោះមនុស្សដូចជាការសម្លាប់សត្វ។ មូលហេតុដែលព្រះជាម្ចាស់បានផ្តល់ទីសក្ការៈនិងព្រះវិហារដល់ប្រជាជនគឺដើម្បីជួយសង្គ្រោះប្រជាជន។ វាបង្ហាញថាបុរសគឺជាមនុស្សមានបាប។
នៅក្នុងព្រះវិហារមានសេចក្តីសន្យារបស់ព្រះ។ តាមរយៈព្រះវិហារព្រះសន្យាថានឹងជួយសង្គ្រោះមនុស្សមានបាបតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ព្រះជាម្ចាស់ក៏នឹងរំដោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលពីស្រុកអេស៊ីបដែរហើយតែងតាំងពួកគេជាប្រជារាស្ដ្ររបស់ព្រះអង្គ។ តាមរយៈពិធីនៃការបូជានៅក្នុងព្រះវិហារព្រះប្រាប់ប្រជាជនថាអ៊ីស្រាអែលគឺជាមនុស្សមានបាបដែលបានចាកចេញពីព្រះហើយព្រះនឹងជួយសង្គ្រោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែល។
មានអ្វីដែលព្រះមានបន្ទូលតាមរយៈព្យាការីយេរេមា។ នៅពេលអនាគតកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីត្រូវបានធ្វើឡើងដែលមិនដូចច្បាប់ចាស់និងយញ្ញបូជាទេពីព្រោះអ៊ីស្រាអែលខកខានមិនបានរក្សាកិច្ចព្រមព្រៀងនេះ។ ប៉ុន្តែកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីគឺជាអ្វីដែលពួកគេអាចរក្សាបានព្រោះវាជាអ្វីដែលព្រះធ្វើ។ កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីតំណាងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ព្រះបានប្រទានប្រជាជននូវកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីដើម្បីសរសេរនៅក្នុងដួងចិត្តនិងគំនិតរបស់ពួកគេហើយនិយាយថា "អ្នកជាប្រជាជនរបស់ខ្ញុំខ្ញុំនឹងធ្វើជាព្រះរបស់អ្នក" ។ "ខ្ញុំនឹងធ្វើជាព្រះរបស់អ្នកហើយខ្ញុំនឹងមិនថ្កោលទោសអំពើបាបទៀតទេសំរាប់អ្នកដែលស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ" ។ តាមរយៈព្រះវិហារព្រះនឹងធ្វើឱ្យប្រជាជនដឹងពីអំពើបាបរបស់ពួកគេហើយនឹងជួយសង្រ្គោះពួកគេ។
មានពាក្យជាច្រើននៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលនិយាយថា "អ្នកជាប្រជាជនរបស់ខ្ញុំហើយខ្ញុំជាព្រះរបស់អ្នក" ។ ជាការពិតណាស់មានការបញ្ចេញមតិស្រដៀងគ្នាជាច្រើនពីមុនមកប៉ុន្តែលើកដំបូងពាក្យទាំងនេះត្រូវបានគេនិយាយនៅពេលព្រះជាម្ចាស់រំដោះអ៊ីស្រាអែលចេញពីស្រុកអេស៊ីប។ យេរេមានិយាយដូចគ្នា។ នៅក្នុងទីសក្ការៈ "ខ្ញុំនឹងជាព្រះនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែល" ។
ច្បាប់ (ច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធ) ប្រាប់ប្រជាជនថាមានអ្វីដែលល្អនាពេលអនាគត។ ការធ្វើពិធីសម្រាប់សត្វសាហាវជាការបញ្ជាក់ពីការងារល្អដែលត្រូវមក។ ដូចនោះដែរក្នុងនាមជាកូនចៀមនៃបុណ្យរំលងព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទនឹងលះបង់ជាបន្ទាន់និងសង្គ្រោះមនុស្សដូចជាការសម្លាប់សត្វ។ មូលហេតុដែលព្រះជាម្ចាស់បានផ្តល់ទីសក្ការៈនិងព្រះវិហារដល់ប្រជាជនគឺដើម្បីជួយសង្គ្រោះប្រជាជន។ វាបង្ហាញថាបុរសគឺជាមនុស្សមានបាប។
នៅក្នុងព្រះវិហារមានសេចក្តីសន្យារបស់ព្រះ។ តាមរយៈព្រះវិហារព្រះសន្យាថានឹងជួយសង្គ្រោះមនុស្សមានបាបតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ព្រះជាម្ចាស់ក៏នឹងរំដោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលពីស្រុកអេស៊ីបដែរហើយតែងតាំងពួកគេជាប្រជារាស្ដ្ររបស់ព្រះអង្គ។ តាមរយៈពិធីនៃការបូជានៅក្នុងព្រះវិហារព្រះប្រាប់ប្រជាជនថាអ៊ីស្រាអែលគឺជាមនុស្សមានបាបដែលបានចាកចេញពីព្រះហើយព្រះនឹងជួយសង្គ្រោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែល។
មានអ្វីដែលព្រះមានបន្ទូលតាមរយៈព្យាការីយេរេមា។ នៅពេលអនាគតកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីត្រូវបានធ្វើឡើងដែលមិនដូចច្បាប់ចាស់និងយញ្ញបូជាទេពីព្រោះអ៊ីស្រាអែលខកខានមិនបានរក្សាកិច្ចព្រមព្រៀងនេះ។ ប៉ុន្តែកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីគឺជាអ្វីដែលពួកគេអាចរក្សាបានព្រោះវាជាអ្វីដែលព្រះធ្វើ។ កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីតំណាងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ព្រះបានប្រទានប្រជាជននូវកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីដើម្បីសរសេរនៅក្នុងដួងចិត្តនិងគំនិតរបស់ពួកគេហើយនិយាយថា "អ្នកជាប្រជាជនរបស់ខ្ញុំខ្ញុំនឹងធ្វើជាព្រះរបស់អ្នក" ។ "ខ្ញុំនឹងធ្វើជាព្រះរបស់អ្នកហើយខ្ញុំនឹងមិនថ្កោលទោសអំពើបាបទៀតទេសំរាប់អ្នកដែលស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ" ។ តាមរយៈព្រះវិហារព្រះនឹងធ្វើឱ្យប្រជាជនដឹងពីអំពើបាបរបស់ពួកគេហើយនឹងជួយសង្រ្គោះពួកគេ។
មានពាក្យជាច្រើននៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលនិយាយថា "អ្នកជាប្រជាជនរបស់ខ្ញុំហើយខ្ញុំជាព្រះរបស់អ្នក" ។ ជាការពិតណាស់មានការបញ្ចេញមតិស្រដៀងគ្នាជាច្រើនពីមុនមកប៉ុន្តែលើកដំបូងពាក្យទាំងនេះត្រូវបានគេនិយាយនៅពេលព្រះជាម្ចាស់រំដោះអ៊ីស្រាអែលចេញពីស្រុកអេស៊ីប។ យេរេមានិយាយដូចគ្នា។ នៅក្នុងទីសក្ការៈ "ខ្ញុំនឹងជាព្រះនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែល" ។
『ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា នឹងមានគ្រាមកដល់ ដែលអញនឹងតាំងសញ្ញាថ្មីនឹងពួកវង្សអ៊ីស្រាអែល ហើយនិងពួកវង្សយូដា មិនមែនតាមសញ្ញាដែលអញបានតាំងនឹងពួកអយ្យកោគេ នៅថ្ងៃដែលអញបានចាប់ដៃដឹកគេ ចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទមកនោះទេ ជាសេចក្ដីសញ្ញាដែលព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា គេផ្តាច់ចេញហើយ ទោះបើអញជាប្ដីដល់គេក៏ដោយ គឺព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា សេចក្ដីសញ្ញា ដែលអញនឹងតាំងចំពោះពួកវង្សអ៊ីស្រាអែល ក្នុងពេលក្រោយគ្រានោះ គឺយ៉ាងដូច្នេះ អញនឹងដាក់ក្រឹត្យវិន័យរបស់អញនៅខាងក្នុងខ្លួនគេ ទាំងចារឹកទុកក្នុងចិត្តគេ នោះអញនឹងធ្វើជាព្រះដល់គេ ហើយគេនឹងបានជារាស្ត្ររបស់អញ រួចគេនឹងលែងបង្រៀនអ្នកជិតខាង ហើយនិងបងប្អូនគេរៀងខ្លួនទៀតថា ចូរឲ្យស្គាល់ព្រះយេហូវ៉ាចុះ ដ្បិតព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា គេនឹងស្គាល់អញគ្រប់ៗគ្នា តាំងពីអ្នកតូចបំផុត រហូតដល់អ្នកធំបំផុតក្នុងពួកគេ ព្រោះអញនឹងអត់ទោសចំពោះអំពើទុច្ចរិតរបស់គេ ហើយនិងលែងនឹកចាំពីអំពើបាបគេទៀតជាដរាបទៅ។ 』 (យេរេមា ៣១: ៣១-៣៤)
នៅឡើយ។ ប៉ុន្តែសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីមាននៅក្នុងចិត្តអ៊ីស្រាអែលក្លាយជាប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះហើយព្រះជាម្ចាស់ក៏ក្លាយជាព្រះរបស់អ៊ីស្រាអែលដែរ។
វាត្រូវបានគេនិយាយនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មីថា "ដោយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានក្លាយជាអ្នកដែលហៅថាព្រះជាព្រះវរបិតា" ។ សាវកប៉ូលនិយាយថា "តើអ្នកមិនដឹងទេថាអ្នកជាព្រះវិហាររបស់ព្រះហើយថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ព្រះគង់នៅ?" សាវ័កប៉ូលបាននិយាយដូចគ្នានៅអេភេសូរ។
នៅឡើយ។ ប៉ុន្តែសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីមាននៅក្នុងចិត្តអ៊ីស្រាអែលក្លាយជាប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះហើយព្រះជាម្ចាស់ក៏ក្លាយជាព្រះរបស់អ៊ីស្រាអែលដែរ។
វាត្រូវបានគេនិយាយនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មីថា "ដោយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានក្លាយជាអ្នកដែលហៅថាព្រះជាព្រះវរបិតា" ។ សាវកប៉ូលនិយាយថា "តើអ្នកមិនដឹងទេថាអ្នកជាព្រះវិហាររបស់ព្រះហើយថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ព្រះគង់នៅ?" សាវ័កប៉ូលបាននិយាយដូចគ្នានៅអេភេសូរ។
『រីឯបងប្អូនក៏ដូច្នោះដែរដោយបងប្អូនរួមជាមួយព្រះអង្គបងប្អូនបានផ្គុំគ្នាឡើងធ្វើជាព្រះដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណ។
』. (អេភេសូរ ២:២២) សាវ័កប៉ូលមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នករាល់គ្នាជាវិហារទាំងអស់នៅក្នុងគ្រិស្ដ។
លោកយេស៊ូគ្រិស្ដជាថ្មជ្រុងហើយលោកជាប់គ្នាហើយក្លាយទៅជាវិហារ»។ ហេតុផលសម្រាប់ការផ្តល់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធដល់ប្រជាជនរបស់ព្រះគឺដើម្បីឱ្យពួកគេដឹងថាមនុស្សមានបាបបានចាកចេញពីព្រះប៉ុន្តែអ្នកណាជឿលើព្រះយេស៊ូវព្រះនឹងអនុញ្ញាតឱ្យក្លាយជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។
នៅក្នុងវិវរណៈ (២១: ៧)"ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូនរបស់អញ " ដើម្បីមើលវាតាមរយៈជម្រកប្រាសាទ។
នៅអេភេសូរអ្វីដែលសាវ័កប៉ូលកំពុងនិយាយគឺអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះជាម្ចាស់គឺជាបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ។『 តាមដែលទ្រង់បានរើសយើងរាល់គ្នាក្នុងព្រះគ្រីស្ទ តាំងពីមុនកំណើតលោកីយ៍មកប្រយោជន៍ឲ្យយើងរាល់គ្នាបានបរិសុទ្ធ ហើយឥតកន្លែងបន្ទោសបាននៅចំពោះទ្រង់ ដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ពីព្រោះទ្រង់បានតម្រូវយើងរាល់គ្នាទុកជាមុន សម្រាប់ឲ្យទ្រង់បានទទួលយើងជាកូនចិញ្ចឹម ដោយសារព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តាមបំណងព្រះហឫទ័យទ្រង់ 』(អេភេសូរ ១: ៤-៥)
Comments
Post a Comment