ឥឡូវនេះអស់អ្នកដែលរួមជាមួយព្រះគ្រិស្ដយេស៊ូឥតមានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ
មនុស្សនៅវិហារភាគច្រើននិយាយថា“ ខ្ញុំជឿលើព្រះយេស៊ូវ” ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថាច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធមិនគួរត្រូវបានបោះបង់ចោលទេ។
មនុស្សភាគច្រើននៅក្នុងសាសនាចក្រនិយាយថា៖ ទោះបីព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានបំពេញក្រឹត្យវិន័យនៅលើឈើឆ្កាងក៏ដោយក៏យើងលែងជាប់ជំពាក់នឹងច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធទៀតដែរតែយើងរក្សាច្បាប់ដោយរីករាយនិងស្វយ័តដោយរីករាយដោយជំនឿមិនមែនបង្ខំឬ បង្ខំឲ្យ ជឿឡើយ។
『ផ្ទៃមេឃ ហើយផែនដីនឹងកន្លងបាត់ទៅ តែពាក្យខ្ញុំមិនដែលបាត់ឡើយ។ 』ម៉ាថាយ
២៤:៣៥)『 កុំឲ្យគិតស្មានថា ខ្ញុំមកដើម្បីនឹងលើកក្រឹត្យវិន័យ ឬទំនាយពួកហោរាចោលឡើយ ខ្ញុំមិនមែនមកនឹងលើកចោលទេ គឺមកនឹងធ្វើឲ្យសម្រេចវិញ 』(ម៉ាថាយ ៥:១៧)
តើច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះជាអ្វី?『 ឯក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ានោះគ្រប់លក្ខណ៍ ក៏កែព្រលឹងឡើងវិញ សេចក្ដីបន្ទាល់នៃព្រះយេហូវ៉ាជាពិត ក៏ធ្វើឲ្យមនុស្សខ្លៅល្ងង់មានប្រាជ្ញា 』 (ទំនុកដំកើង ១៩: ៧) ។『ហើយខ្ញុំឃើញថា បញ្ញត្តនោះ ដែលសម្រាប់ឲ្យមានជីវិត នោះបានឲ្យខ្ញុំត្រូវស្លាប់វិញ 』(រ៉ូម ៧:១០) ។
ជាលទ្ធផលច្បាប់នេះបានក្លាយជាបញ្ញត្តិដែលនាំទៅដល់ការស្លាប់។ ច្បាប់ត្រូវតែផ្តល់ឱ្យខ្ញុំនូវជីវិតប៉ុន្តែវាបាននាំឱ្យខ្ញុំស្លាប់។ ក្រិត្យវិន័យរបស់ព្រះជាបញ្ញត្ដិដ៏ឥតខ្ចោះនិងគ្មានកំហុសតែមនុស្សជាតិមានលក្ខណៈខ្វះចន្លោះ។
តើច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះជាអ្វី?『 ឯក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ានោះគ្រប់លក្ខណ៍ ក៏កែព្រលឹងឡើងវិញ សេចក្ដីបន្ទាល់នៃព្រះយេហូវ៉ាជាពិត ក៏ធ្វើឲ្យមនុស្សខ្លៅល្ងង់មានប្រាជ្ញា 』 (ទំនុកដំកើង ១៩: ៧) ។『ហើយខ្ញុំឃើញថា បញ្ញត្តនោះ ដែលសម្រាប់ឲ្យមានជីវិត នោះបានឲ្យខ្ញុំត្រូវស្លាប់វិញ 』(រ៉ូម ៧:១០) ។
ជាលទ្ធផលច្បាប់នេះបានក្លាយជាបញ្ញត្តិដែលនាំទៅដល់ការស្លាប់។ ច្បាប់ត្រូវតែផ្តល់ឱ្យខ្ញុំនូវជីវិតប៉ុន្តែវាបាននាំឱ្យខ្ញុំស្លាប់។ ក្រិត្យវិន័យរបស់ព្រះជាបញ្ញត្ដិដ៏ឥតខ្ចោះនិងគ្មានកំហុសតែមនុស្សជាតិមានលក្ខណៈខ្វះចន្លោះ។
『បើសិនជាខ្ញុំតែងតែប្រព្រឹត្តការដែលខ្ញុំមិនចង់ធ្វើ នោះខ្ញុំយល់ព្រមថា ក្រឹត្យវិន័យល្អមែន ដូច្នេះ មិនមែនខ្ញុំដែលធ្វើការនោះទៀតទេ គឺជាបាបទេតើ ដែលនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំវិញ ដ្បិតខ្ញុំដឹងថា នៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ គឺក្នុងសាច់ឈាមខ្ញុំ គ្មានអ្វីល្អទេ ព្រោះខ្ញុំមានចិត្តចង់ធ្វើល្អជានិច្ច ប៉ុន្តែ រកធ្វើមិនកើតសោះ ខ្ញុំមិនប្រព្រឹត្តការល្អ ដែលខ្ញុំចង់ធ្វើនោះទេ តែការអាក្រក់ដែលខ្ញុំមិនចង់ធ្វើ នោះបែរជាខ្ញុំធ្វើវិញ 』(រ៉ូម ៧: ១៦-១៩)
មូលហេតុនៃការស្លាប់គឺដោយសារតែអំពើបាបនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ។ មនុស្សនិយាយថា“ ខ្ញុំមិនអាចបំពេញតាមច្បាប់បានទេ” ដូច្នេះពួកគេគិតថាដូចជាមានអ្វីខុសនឹងច្បាប់។ គាត់ជាសាវកប៉ូលពិពណ៌នាអំពីទំនាក់ទំនងរវាងច្បាប់និងមនុស្សមានបាប។ ប៉ូលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាអ្នកជំនាញខាងច្បាប់។ ប៉ូលបានចាត់ទុកមនុស្សសុចរិតពីព្រោះគាត់នៅក្រោមច្បាប់។『តែពីដើម ក្រៅពីក្រឹត្យវិន័យ នោះខ្ញុំបានរស់នៅ លុះសេចក្ដីបញ្ញត្តបានកើតមក នោះបាបក៏រស់ឡើង ឯខ្ញុំក៏ត្រូវស្លាប់វិញ 』 (រ៉ូម ៧: ៩) ។ នៅពេលគាត់ពិបាកនឹងច្បាប់គាត់យល់ច្រឡំថាគាត់ជាមនុស្សសុចរិត។
ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគាត់ដឹងថាច្បាប់គឺជាអ្វី (តាមរយៈបទបញ្ញត្តិ) "អំពើបាបបានរស់នៅហើយខ្ញុំបានស្លាប់" ។ នៅពេលអំពើបាបត្រូវបានបង្ហាញគាត់ដឹងថាគាត់មិនមែនជាមនុស្សសុចរិតទេតែជាមនុស្សមានបាបម្នាក់ដែលអាចស្លាប់បាន។ តើអ្នកច្បាប់ដូចសាវ័កប៉ូលព្យាយាមធ្វើឱ្យមានភាពយុត្តិធម៌ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋាននៃច្បាប់យ៉ាងដូចម្តេច? យើងសន្មតថាប៉ូលបានប្រព្រឹត្ដប្រឆាំងនឹងច្បាប់យ៉ាងខ្លាំងប៉ុន្តែសាវ័កប៉ូលបានសារភាពថាប្រសិនបើច្បាប់មិនបាននិយាយគាត់នឹងមិនដឹងពីគំនិតរបស់គាត់ទេ។
មូលហេតុនៃការស្លាប់គឺដោយសារតែអំពើបាបនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ។ មនុស្សនិយាយថា“ ខ្ញុំមិនអាចបំពេញតាមច្បាប់បានទេ” ដូច្នេះពួកគេគិតថាដូចជាមានអ្វីខុសនឹងច្បាប់។ គាត់ជាសាវកប៉ូលពិពណ៌នាអំពីទំនាក់ទំនងរវាងច្បាប់និងមនុស្សមានបាប។ ប៉ូលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាអ្នកជំនាញខាងច្បាប់។ ប៉ូលបានចាត់ទុកមនុស្សសុចរិតពីព្រោះគាត់នៅក្រោមច្បាប់។『តែពីដើម ក្រៅពីក្រឹត្យវិន័យ នោះខ្ញុំបានរស់នៅ លុះសេចក្ដីបញ្ញត្តបានកើតមក នោះបាបក៏រស់ឡើង ឯខ្ញុំក៏ត្រូវស្លាប់វិញ 』 (រ៉ូម ៧: ៩) ។ នៅពេលគាត់ពិបាកនឹងច្បាប់គាត់យល់ច្រឡំថាគាត់ជាមនុស្សសុចរិត។
ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគាត់ដឹងថាច្បាប់គឺជាអ្វី (តាមរយៈបទបញ្ញត្តិ) "អំពើបាបបានរស់នៅហើយខ្ញុំបានស្លាប់" ។ នៅពេលអំពើបាបត្រូវបានបង្ហាញគាត់ដឹងថាគាត់មិនមែនជាមនុស្សសុចរិតទេតែជាមនុស្សមានបាបម្នាក់ដែលអាចស្លាប់បាន។ តើអ្នកច្បាប់ដូចសាវ័កប៉ូលព្យាយាមធ្វើឱ្យមានភាពយុត្តិធម៌ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋាននៃច្បាប់យ៉ាងដូចម្តេច? យើងសន្មតថាប៉ូលបានប្រព្រឹត្ដប្រឆាំងនឹងច្បាប់យ៉ាងខ្លាំងប៉ុន្តែសាវ័កប៉ូលបានសារភាពថាប្រសិនបើច្បាប់មិនបាននិយាយគាត់នឹងមិនដឹងពីគំនិតរបស់គាត់ទេ។
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលនៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ
(១៥:១១)៖『 មិនមែនជារបស់ចូលតាមមាត់ ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សស្មោកគ្រោកនោះទេ ឯរបស់ដែលធ្វើឲ្យគេស្មោកគ្រោក នោះគឺជាសេចក្ដីដែលចេញពីមាត់វិញទេតើ។ 』 ប្រសិនបើវាមិនមានសម្រាប់ការផ្តល់ច្បាប់ថា
"កុំលោភលន់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកជិតខាងរបស់អ្នក"
នោះសាវកប៉ូលនឹងមិនដឹងថាគាត់មានចិត្តលោភលន់ទេ។ សាវកប៉ុលបានដឹងពីវា។
សាវកប៉ូលបានគិតហើយបានដឹងថាគាត់មានគំនិតបែបនេះនៅក្នុងខ្លួនគាត់។
ដោយសារការលោភលន់គឺនៅក្នុងចិត្តការលោភលន់បានអូសទាញគាត់ហើយទៅរកច្បាប់។ ច្បាប់ចែងថា“ កុំលោភលន់” តែខ្ញុំលោភលន់វាជាអំពើបាប។
សាវកប៉ូលបានគិតអំពីខ្លួនគាត់ថាគ្មានទោសពៃរ៍ហើយនៅពេលគាត់បានដឹងច្បាប់ភ្លាមៗគាត់បាននិយាយថា "ខ្ញុំជាមនុស្សមានបាបជាប់នឹងច្បាប់ដែលមិនអាចបំបែកបាននៅក្រោមច្បាប់" ។
សាវកប៉ូលបានស្រែកថ្ងូរថា«អូrahខ្ញុំពិបាកហើយតើអ្នកណានឹងជួយខ្ញុំ ឲ្យ រួចពីរូបកាយស្លាប់នេះបាន? »។ សាវកប៉ូលបានដឹងថាគាត់មិនអាចគេចផុតពីក្រិត្យវិន័យបានទេ។ នៅពេលដែលសាវ័កប៉ូលដឹងពីអ្វីដែលច្បាប់បានចែងគាត់បានដឹងថា«ខ្ញុំគ្មានផ្លូវដើម្បីគេចចេញពីច្បាប់នោះទេ»។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការសារភាពនោះគាត់កំពុងនិយាយថា "សូមអរគុណចំពោះព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទរបស់យើង" ។
មនុស្សជាច្រើននៅព្រះវិហារបានព្យាយាមពិនិត្យមើលខ្លួនឯងដោយស្របច្បាប់និងមិនធ្លាក់ខ្លួនធ្វើបាបប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេមិនសារភាពថាពួកគេមិនអាចល្អឥតខ្ចោះតាមស្តង់ដារច្បាប់ទេនោះចម្លើយសារភាពរបស់សាវ័កប៉ូលនឹងមិនមែនជាការសារភាពរបស់គាត់ទេ។ នឹងត្រូវបាន។ ទោះបីខ្ញុំព្យាយាមរស់នៅដោយសុចរិតនៅចំពោះព្រះហើយខំធ្វើអស់ពីសមត្ថភាពនៅពេលខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំមិនអាចធ្វើវាដោយខ្លួនឯងបានទេពាក្យសំដីដូចជាការសារភាពរបស់សាវ័កប៉ូលបានមកដល់ខ្ញុំ។
នៅពេលការសារភាពបែបនេះកើតឡើងព្រះជាម្ចាស់ធ្វើអោយយើងដឹងតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដដំណឹងល្អនៃជីវិតបានរួចផុតពីក្រឹត្យវិន័យ។ សាវកប៉ុលដឹងរឿងនេះហើយអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់។ សៀវភៅរ៉ូម (ជំពូក ៧ និង ៨) ពន្យល់តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់គាត់ថាសាវកបានដឹងថាអំពើបាបមិនអាចត្រូវបានរាប់ជាសុចរិតដោយក្រិត្យវិន័យទេហើយត្រូវបានរំដោះដោយដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ រ៉ូម (ជំពូក ៧-៨) ពន្យល់ពីរបៀបដែលព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានសង្រ្គោះមនុស្សមានបាបទាំងអស់នៅលើពិភពលោក។
ដោយសារការលោភលន់គឺនៅក្នុងចិត្តការលោភលន់បានអូសទាញគាត់ហើយទៅរកច្បាប់។ ច្បាប់ចែងថា“ កុំលោភលន់” តែខ្ញុំលោភលន់វាជាអំពើបាប។
សាវកប៉ូលបានគិតអំពីខ្លួនគាត់ថាគ្មានទោសពៃរ៍ហើយនៅពេលគាត់បានដឹងច្បាប់ភ្លាមៗគាត់បាននិយាយថា "ខ្ញុំជាមនុស្សមានបាបជាប់នឹងច្បាប់ដែលមិនអាចបំបែកបាននៅក្រោមច្បាប់" ។
សាវកប៉ូលបានស្រែកថ្ងូរថា«អូrahខ្ញុំពិបាកហើយតើអ្នកណានឹងជួយខ្ញុំ ឲ្យ រួចពីរូបកាយស្លាប់នេះបាន? »។ សាវកប៉ូលបានដឹងថាគាត់មិនអាចគេចផុតពីក្រិត្យវិន័យបានទេ។ នៅពេលដែលសាវ័កប៉ូលដឹងពីអ្វីដែលច្បាប់បានចែងគាត់បានដឹងថា«ខ្ញុំគ្មានផ្លូវដើម្បីគេចចេញពីច្បាប់នោះទេ»។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការសារភាពនោះគាត់កំពុងនិយាយថា "សូមអរគុណចំពោះព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទរបស់យើង" ។
មនុស្សជាច្រើននៅព្រះវិហារបានព្យាយាមពិនិត្យមើលខ្លួនឯងដោយស្របច្បាប់និងមិនធ្លាក់ខ្លួនធ្វើបាបប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេមិនសារភាពថាពួកគេមិនអាចល្អឥតខ្ចោះតាមស្តង់ដារច្បាប់ទេនោះចម្លើយសារភាពរបស់សាវ័កប៉ូលនឹងមិនមែនជាការសារភាពរបស់គាត់ទេ។ នឹងត្រូវបាន។ ទោះបីខ្ញុំព្យាយាមរស់នៅដោយសុចរិតនៅចំពោះព្រះហើយខំធ្វើអស់ពីសមត្ថភាពនៅពេលខ្ញុំដឹងថាខ្ញុំមិនអាចធ្វើវាដោយខ្លួនឯងបានទេពាក្យសំដីដូចជាការសារភាពរបស់សាវ័កប៉ូលបានមកដល់ខ្ញុំ។
នៅពេលការសារភាពបែបនេះកើតឡើងព្រះជាម្ចាស់ធ្វើអោយយើងដឹងតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដដំណឹងល្អនៃជីវិតបានរួចផុតពីក្រឹត្យវិន័យ។ សាវកប៉ុលដឹងរឿងនេះហើយអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់។ សៀវភៅរ៉ូម (ជំពូក ៧ និង ៨) ពន្យល់តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់គាត់ថាសាវកបានដឹងថាអំពើបាបមិនអាចត្រូវបានរាប់ជាសុចរិតដោយក្រិត្យវិន័យទេហើយត្រូវបានរំដោះដោយដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ រ៉ូម (ជំពូក ៧-៨) ពន្យល់ពីរបៀបដែលព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានសង្រ្គោះមនុស្សមានបាបទាំងអស់នៅលើពិភពលោក។
មានល័ក្ខខ័ណ្ឌពីរសម្រាប់ព្រះដើម្បីជួយសង្គ្រោះមនុស្សជាតិតាមច្បាប់ពោលគឺបាប។
ទីមួយមិនមានពិការភាពនៅក្នុងច្បាប់នោះទេប៉ុន្តែមនុស្ស។ ពាក្យថា“ មានរូបកាយ”
មានន័យថា“ បានចាកចេញពីព្រះ” ។ សាវ័កប៉ូលបាននិយាយនៅក្នុងកូរិនថូសទី ២ ថា
"នៅពេលដែលខ្ញុំនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំខ្ញុំឃ្លាតឆ្ងាយពីព្រះអម្ចាស់" ។
និយាយថាការចាកចេញពីព្រះគឺជាអំពើបាប។
ដរាបណាយើងមានរូបកាយបាបគឺតែងតែនៅជាប់នឹងរាងកាយមនុស្ស។ ប្រសិនបើអ្នកព្យាយាមកម្ចាត់អំពើបាបនៅក្នុងសាច់ឈាមនោះរូបកាយនៃអំពើបាបបានស្លាប់ហើយបានកើតជាថ្មីនៅក្នុងរូបកាយនៃវិញ្ញាណ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិអ័ដាមនិងអេវ៉ាបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវ។ នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បណ្តេញពួកគេចេញពីសួនច្បារអេដែនទេវតាបានការពារសួនច្បារអេដែនដោយមានអណ្តាតភ្លើងដែលដើរតាមផ្លូវដើមឈើនៃជីវិត។ ដើម្បីបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើជីវិតពួកគេត្រូវឆ្លងកាត់ផ្លុំផ្លុំនិងទេវតា។ រូបកាយនៃអំពើបាបត្រូវតែស្លាប់។ រូបកាយនៃអំពើបាបត្រូវតែបញ្ចុះជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដើម្បីសុគត។ មរណភាពនៃរូបកាយនៃបាបគឺការស្លាប់របស់បុរសចំណាស់ (អំពើអាក្រក់) ។
ទីពីរព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជួយសង្រ្គោះមនុស្សមិនមែនខ្ញុំទេ។ នៅក្នុងគម្ពីរអេសាយព្រះមានបន្ទូលអំពីព្រះមែស៊ី។ "អ៊ីស្រាអែលត្រូវខ្ចាត់ខ្ចាយនិងត្រូវបំផ្លាញប៉ុន្តែវាជារឿងស្រាលក្នុងការនាំអ៊ីស្រាអែលដែលខ្ចាត់ខ្ចាយទាំងអស់មករួមគ្នានិងធ្វើអោយអ៊ីស្រាអែលឡើងវិញ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ (១២: ១-៣) ព្រះបានមានបន្ទូលទៅកាន់អ័ប្រាហាំថា“ ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យអ្នកក្លាយជាប្រភពនៃពរជ័យពិភពលោក” ។ បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានយាងមកហើយទទួលយកអំពើបាបនិងការប្រមាថទាំងអស់នៃពិភពលោកឥឡូវនេះប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវគ្រាន់តែចូលទៅក្នុងនគររបស់ព្រះនោះអ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើនឹងត្រូវបាត់បង់។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូវត្រូវតែជ្រើសរើសពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ហើយបញ្ជូនព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមកផ្សព្វផ្សាយនិងធ្វើជាសាក្សី។ ប្រជាជនទាំងអស់នៅលើពិភពលោកគួរតែត្រូវបានសង្គ្រោះតើតួនាទីរបស់ខ្ញុំជាអ្វី?
ព្រះបានប្រាប់ពួកបរិសុទ្ធឱ្យផ្សាយដំណឹងល្អជាវិធីនៃការផ្សាយដំណឹងល្អជាមធ្យោបាយនៃការសង្គ្រោះ។ ព្រះបានប្រទានដំណឹងល្អដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដល់ពួកបរិសុទ្ធតាមរបៀបល្ងីល្ងើនៃការផ្សាយដំណឹងល្អប៉ុន្តែរូបកាយមនុស្សនៅតែមិនស្ថិតស្ថេរ។
ថ្វីត្បិតតែគាត់កើតមកដោយវិញ្ញាណមែនតែគាត់មានរូបកាយដូច្នេះគាត់ប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងអំពើបាបរាល់ថ្ងៃ។ សាវ័កប៉ូលពន្យល់នៅក្នុងរ៉ូម (៨: ១)៖ ដូច្នេះឥឡូវនេះគ្មានការថ្កោលទោសចំពោះអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវដែលមិនដើរតាមសាច់ឈាមទេតែតាមព្រះវិញ្ញាណវិញ។ ទោះបីគាត់មានរូបកាយពិតមែនតែព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ចំពោះប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធដែលបានកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិអ័ដាមនិងអេវ៉ាបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវ។ នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បណ្តេញពួកគេចេញពីសួនច្បារអេដែនទេវតាបានការពារសួនច្បារអេដែនដោយមានអណ្តាតភ្លើងដែលដើរតាមផ្លូវដើមឈើនៃជីវិត។ ដើម្បីបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើជីវិតពួកគេត្រូវឆ្លងកាត់ផ្លុំផ្លុំនិងទេវតា។ រូបកាយនៃអំពើបាបត្រូវតែស្លាប់។ រូបកាយនៃអំពើបាបត្រូវតែបញ្ចុះជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដើម្បីសុគត។ មរណភាពនៃរូបកាយនៃបាបគឺការស្លាប់របស់បុរសចំណាស់ (អំពើអាក្រក់) ។
ទីពីរព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជួយសង្រ្គោះមនុស្សមិនមែនខ្ញុំទេ។ នៅក្នុងគម្ពីរអេសាយព្រះមានបន្ទូលអំពីព្រះមែស៊ី។ "អ៊ីស្រាអែលត្រូវខ្ចាត់ខ្ចាយនិងត្រូវបំផ្លាញប៉ុន្តែវាជារឿងស្រាលក្នុងការនាំអ៊ីស្រាអែលដែលខ្ចាត់ខ្ចាយទាំងអស់មករួមគ្នានិងធ្វើអោយអ៊ីស្រាអែលឡើងវិញ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ (១២: ១-៣) ព្រះបានមានបន្ទូលទៅកាន់អ័ប្រាហាំថា“ ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យអ្នកក្លាយជាប្រភពនៃពរជ័យពិភពលោក” ។ បន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានយាងមកហើយទទួលយកអំពើបាបនិងការប្រមាថទាំងអស់នៃពិភពលោកឥឡូវនេះប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវគ្រាន់តែចូលទៅក្នុងនគររបស់ព្រះនោះអ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើនឹងត្រូវបាត់បង់។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូវត្រូវតែជ្រើសរើសពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ហើយបញ្ជូនព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមកផ្សព្វផ្សាយនិងធ្វើជាសាក្សី។ ប្រជាជនទាំងអស់នៅលើពិភពលោកគួរតែត្រូវបានសង្គ្រោះតើតួនាទីរបស់ខ្ញុំជាអ្វី?
ព្រះបានប្រាប់ពួកបរិសុទ្ធឱ្យផ្សាយដំណឹងល្អជាវិធីនៃការផ្សាយដំណឹងល្អជាមធ្យោបាយនៃការសង្គ្រោះ។ ព្រះបានប្រទានដំណឹងល្អដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដល់ពួកបរិសុទ្ធតាមរបៀបល្ងីល្ងើនៃការផ្សាយដំណឹងល្អប៉ុន្តែរូបកាយមនុស្សនៅតែមិនស្ថិតស្ថេរ។
ថ្វីត្បិតតែគាត់កើតមកដោយវិញ្ញាណមែនតែគាត់មានរូបកាយដូច្នេះគាត់ប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងអំពើបាបរាល់ថ្ងៃ។ សាវ័កប៉ូលពន្យល់នៅក្នុងរ៉ូម (៨: ១)៖ ដូច្នេះឥឡូវនេះគ្មានការថ្កោលទោសចំពោះអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវដែលមិនដើរតាមសាច់ឈាមទេតែតាមព្រះវិញ្ញាណវិញ។ ទោះបីគាត់មានរូបកាយពិតមែនតែព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ចំពោះប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធដែលបានកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណ។
Comments
Post a Comment