លក់របស់ទាំងអស់ដែលគាត់មានហើយទិញដីនោះ
ម៉ាថាយ (១៣:៤៤) 『 មួយទៀត នគរស្ថានសួគ៌ក៏ប្រៀបដូចជាកំណប់កប់ទុកក្នុងចម្ការ ដែលកាលណាមនុស្សម្នាក់បានឃើញ នោះក៏លាក់ទុក រួចចេញទៅលក់របស់ទ្រព្យខ្លួនទាំងអស់ដោយអំណរ ដើម្បីនឹងទិញចម្ការនោះ។ 』 ទាក់ទងនឹងពាក្យនេះមនុស្សអាចយល់ច្រឡំថាពួកគេអាចទិញឋានសួគ៌ដោយលក់អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលពួកគេមាន។ នៅពេលពួកសិស្សសួរព្រះយេស៊ូថា "ហេតុអ្វីបានជាព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលជាពាក្យប្រស្នា"? ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលតបថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់បានប្រោសប្រទានអោយអ្នករាល់គ្នាយល់គំរោងការដ៏លាក់កំបាំងនៃព្រះរាជ្យនៃស្ថានបរមសុខរីឯអ្នកដទៃវិញព្រះអង្គមិនប្រទានអោយយល់ឡើយ។
វាគឺជាការលាក់បាំងវាដល់មនុស្សមួយចំនួននិងជូនដំណឹងដល់អ្នកដទៃ។ ព្រះគម្ពីរនិយាយអំពីវត្ថុលាក់កំបាំងនៅក្នុងម៉ាថាយ (១៣: ១៤-១៥) ។
『 ពាក្យទំនាយរបស់ហោរាអេសាយបានសម្រេច នៅលើអ្នកទាំងនោះហើយ គឺជាសេចក្ដីដែលទាយទុកមកថា «ដែលឯងរាល់គ្នាឮ នោះនឹងឮមែន តែស្ដាប់មិនបាន ហើយដែលឃើញ នោះនឹងឃើញមែន តែមិនយល់សោះ ព្រោះចិត្តរបស់សាសន៍នេះបានត្រឡប់ជាស្ពឹកវិញ គេឮដោយត្រចៀកធ្ងន់ ហើយធ្មេចភ្នែក ក្រែងមើលឃើញនឹងភ្នែក ស្តាប់ឮនឹងត្រចៀក ហើយយល់ក្នុងចិត្ត រួចគេប្រែចិត្ត ហើយអញប្រោសឲ្យគេបានជា» 』
អ្នកទាំងឡាយណាដែលដឹងពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌ដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលគឺជាអ្នកដែលដឹងថាខ្លួនជាមនុស្សមានបាបហើយប្រែចិត្ត។
ដូច្នេះមានតែអ្នកប្រមូលពន្ធនិងមនុស្សមានបាបដែលចង់បានសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះគឺអ្នកដែលដឹងពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌។
ពួកផារិស៊ីព្យាយាមបង្ហាញពីភាពសុចរិតរបស់ពួកគេហើយពួកគេមិនដឹងអំពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌។
សាវកប៉ូលក៏បានដឹងពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌ដែរ។ គាត់បានជួបព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងពន្លឺនៅក្រុងដាម៉ាស។
ហើយគាត់បានឡើងទៅឋានសួគ៌ទីបីដោយផ្ទាល់ហើយបាន អាថ៌កំបាំងពីព្រះ។
អាថ៌កំបាំងគឺជាអ្វីដែលត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងកិច្ចការ (២៦: ១៧-១៨) ។『 ខ្ញុំបានញែកអ្នកចេញពីបណ្តាជន និងពីពួកសាសន៍ដទៃ ដើម្បីនឹងចាត់អ្នកឲ្យទៅឯគេវិញ ប្រយោជន៍នឹងបំភ្លឺភ្នែកគេ ឲ្យបានបែរចេញពីសេចក្ដីងងឹត មកឯពន្លឺ ហើយពីអំណាចអារក្សសាតាំង មកឯព្រះវិញ ដើម្បីឲ្យគេបានរួចពីបាប ហើយបានទទួលមរដក ជាមួយនឹងពួកអ្នកដែលបានញែកជាបរិសុទ្ធ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿជឿដល់ខ្ញុំ 』 សាវ័កប៉ូលពន្យល់ពីរឿងនេះនៅក្នុងអេភេសូរ (៣: ៦) ម្តងទៀត។『 គឺដែលពួកសាសន៍ដទៃ បានត្រឡប់ជាអ្នកគ្រងមរដកជាមួយគ្នា និងជារូបកាយជាមួយគ្នា ហើយជាអ្នកទទួលចំណែកនៃសេចក្ដីសន្យារបស់ទ្រង់ ជាមួយគ្នាក្នុងព្រះគ្រីស្ទដែរ ដោយសារដំណឹងល្អ 』
អាថ៌កំបាំងគឺជាអ្វីដែលត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងកិច្ចការ (២៦: ១៧-១៨) ។『 ខ្ញុំបានញែកអ្នកចេញពីបណ្តាជន និងពីពួកសាសន៍ដទៃ ដើម្បីនឹងចាត់អ្នកឲ្យទៅឯគេវិញ ប្រយោជន៍នឹងបំភ្លឺភ្នែកគេ ឲ្យបានបែរចេញពីសេចក្ដីងងឹត មកឯពន្លឺ ហើយពីអំណាចអារក្សសាតាំង មកឯព្រះវិញ ដើម្បីឲ្យគេបានរួចពីបាប ហើយបានទទួលមរដក ជាមួយនឹងពួកអ្នកដែលបានញែកជាបរិសុទ្ធ ដោយសារសេចក្ដីជំនឿជឿដល់ខ្ញុំ 』 សាវ័កប៉ូលពន្យល់ពីរឿងនេះនៅក្នុងអេភេសូរ (៣: ៦) ម្តងទៀត។『 គឺដែលពួកសាសន៍ដទៃ បានត្រឡប់ជាអ្នកគ្រងមរដកជាមួយគ្នា និងជារូបកាយជាមួយគ្នា ហើយជាអ្នកទទួលចំណែកនៃសេចក្ដីសន្យារបស់ទ្រង់ ជាមួយគ្នាក្នុងព្រះគ្រីស្ទដែរ ដោយសារដំណឹងល្អ 』
សាវ័កប៉ូលក៏ប្រាប់ពីអាថ៌កំបាំងនេះនៅក្នុងរ៉ូម
(១១: ២៥-២៦) ។『 បងប្អូនអើយ ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យអ្នករាល់គ្នានៅល្ងង់ខាងឯសេចក្ដីអាថ៌កំបាំងនេះទេ ក្រែងអ្នករាល់គ្នាទុកចិត្តថាខ្លួនមានប្រាជ្ញា គឺចង់ឲ្យដឹងថា សាសន៍អ៊ីស្រាអែលកើតមានសេចក្ដីរឹងរបឹងប៉ុន្មានភាគនេះទៅហើយ ទាល់តែសាសន៍ដទៃទាំងប៉ុន្មានបានចូលជឿគ្រប់ចំនួន នោះសាសន៍អ៊ីស្រាអែលទាំងអស់គ្នា នឹងបានសង្គ្រោះជាក្រោយ ដូចជាមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «មានព្រះដ៏ប្រោសឲ្យរួច ទ្រង់នឹងចេញពីស៊ីយ៉ូនមក ទ្រង់នឹងបង្វែរសេចក្ដីទមិឡល្មើសពីយ៉ាកុបទៅ 』
នេះត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុងគម្ពីរអេសាយ
(៤៩: ៦) ។
『 អើ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ការដែលឯងធ្វើជាអ្នកបម្រើរបស់អញ ដើម្បីលើកអស់ទាំងពូជអំបូរនៃយ៉ាកុបឡើង ហើយនិងនាំពួកបម្រុងទុកក្នុងសាសន៍អ៊ីស្រាអែលឲ្យមកវិញ នោះជាការតិចតួចពេកដល់ឯង អញនឹងបន្ថែមការនេះឲ្យឯងបានធ្វើជាពន្លឺដល់សាសន៍ដទៃទាំងប៉ុន្មានទៀត ដើម្បីឲ្យឯងបានធ្វើជាអ្នកជួយសង្គ្រោះរបស់អញ រហូតដល់ចុងផែនដីបំផុត 』
ព្រះបានជ្រើសរើសអ៊ីស្រាអែលពីព្រោះអ៊ីស្រាអែលជាគំរូនៃពិភពលោក។
វាមានន័យថាប្រទេសទាំងអស់មើលឃើញនិងរៀនពីអ៊ីស្រាអែល។
ដើម្បីជួយសង្គ្រោះពួកសាសន៍ដទៃគឺជាអាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះដែលបានបង្កើតឡើងមុនពេលបង្កើត។
ដូច្នេះព្រះបានជ្រើសរើសអ៊ីស្រាអែលជាមុនដើម្បីអនុវត្តអាថ៌កំបាំងនេះ។
យ៉ូណាសបានទៅនីនីវេដើម្បីផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អនៃការប្រែចិត្តហើយសៀវភៅព្រះគម្ពីររូថបង្ហាញពីសេចក្តីសង្រ្គោះរបស់សាសន៍ដទៃ។
តាមរយៈចក្ខុវិស័យនិងវិវរណៈព្រះជាម្ចាស់ប្រាប់សាវ័កពេត្រុសអោយផ្សាយដំណឹងល្អដល់ពួកសាសន៍ដទៃនៅក្នុងកិច្ចការ
១០: ១១-១៦ ។ ជាពិសេសប៉ូលនិយាយនៅក្នុងកិច្ចការ (១០: ១២-១៣) ។
『
នៅក្នុងសំពត់នោះ មានសត្វជើង៤ សត្វព្រៃ សត្វលូនវារគ្រប់មុខ ដែលនៅលើដី និងសត្វហើរលើអាកាសដែរ ក៏ឮសំឡេងមានព្រះបន្ទូលមកថា ពេត្រុសអើយ ចូរក្រោកឡើងសម្លាប់ ហើយបរិភោគទៅ 』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ
(១៣:៣១) ។『 ហេតុនោះបានជាខ្ញុំនិយាយនឹងគេ ជាពាក្យប្រៀបប្រដូច ដ្បិតដែលគេមើលនោះមិនឃើញវិញ ហើយដែលគេស្តាប់ នោះក៏មិនឮ ហើយមិនយល់ផង 』
ព្រះគម្ពីរចែងថា“
ស្ថានសួគ៌គឺដូចជាគ្រាប់ពូជល្អិត” ។
បុរសម្នាក់បានដាំគ្រាប់ពូជល្អិតនៅក្នុងចម្ការរបស់គាត់។ បុរសគឺជាព្រះ។
ស្ថានសួគ៌គឺជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ហើយវាលរបស់គាត់តំណាងឱ្យអ៊ីស្រាអែល។
ពេលលោកយេស៊ូមកដល់ស្រុកសាម៉ារីមានឈុតមួយដែលនាងនិយាយជាមួយស្ដ្រីជនជាតិសាម៉ារីម្នាក់។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហាន (៤:២២) ។
『
អ្នករាល់គ្នាមិនដឹងជាខ្លួនថ្វាយបង្គំអ្វីទេ ឯយើងវិញ យើងស្គាល់ព្រះដែលយើងថ្វាយបង្គំ ដ្បិតសេចក្ដីសង្គ្រោះកើតមកពីសាសន៍យូដា』 គ្រាប់មូស្ដាតបានដុះឡើងជាដើមឈើធំហើយបក្សាបក្សីក៏ហើរទៅ។
បក្សីដែលហើរលើអាកាសទាំងនេះគឺជាសត្វដែលពេត្រុសបានឃើញក្នុងចក្ខុវិស័យ។
បក្សីមានន័យថាពួកសាសន៍ដទៃ។
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានប្រសូតនៅអ៊ីស្រាអែលប៉ុន្តែសាសន៍ដទៃចូលក្នុងនគរព្រះមុនគេ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ (១៣:៣៣) 『 ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលពាក្យប្រៀបប្រដូចនេះ ឲ្យគេទៀតថា នគរស្ថានសួគ៌ប្រៀបដូចជាដំបែ ដែលស្ត្រីម្នាក់ បានយកមកលាយនឹងម្សៅ៣រង្វាល់ ទាល់តែម្សៅនោះបានដោរឡើងគ្រប់ទាំងអស់។ 』 ស្ថានសួគ៌គឺជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាដំបែ។ ស្ត្រីមានន័យថាកូនក្រមុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងអេភេសូរ (៥: ៣១-៣២) ។『 ដោយហេតុនោះបានជាមនុស្សប្រុស និងលាចេញពីឪពុកម្តាយ ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១វិញ សេចក្ដីអាថ៌កំបាំងនេះជ្រៅណាស់ តែខ្ញុំនិយាយខាងឯព្រះគ្រីស្ទនឹងពួកជំនុំវិញ 』 ប្រពន្ធមានន័យថាព្រះវិហារ។ សមាជិកក្រុមជំនុំចេញទៅក្រៅពិភពលោកដើម្បីផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ម្សៅប្រៀបធៀបនឹងពិភពលោក។ នេះមានន័យថាដំណឹងល្អត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយនិងផ្សព្វផ្សាយដល់សាសន៍ដទៃ។『 មួយទៀត នគរស្ថានសួគ៌ក៏ប្រៀបដូចជាកំណប់កប់ទុកក្នុងចម្ការ ដែលកាលណាមនុស្សម្នាក់បានឃើញ នោះក៏លាក់ទុក រួចចេញទៅលក់របស់ទ្រព្យខ្លួនទាំងអស់ដោយអំណរ ដើម្បីនឹងទិញចម្ការនោះ។.』ម៉ាថាយ ១៣:៤៤) ។ នៅទីនេះដែរនគរស្ថានសួគ៌គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ពីព្រោះស្ថានសួគ៌ប្រៀបដូចជាទ្រព្យសម្បត្ដិលោកយេស៊ូជាទ្រព្យ។ ប៉ុន្តែទ្រព្យសម្បត្តិត្រូវបានលាក់នៅក្នុងវាល។ វាលនេះគឺពិភពលោក (ឬអ៊ីស្រាអែល) ។ វាលនេះត្រូវបានគេហៅថាអាហ្គ្រូជាភាសាក្រិក។ មានដីដាំដុះនិងគ្មានដីដាំដុះ។ វាលដាំដុះមានន័យថាអ៊ីស្រាអែលដីដែលគ្មានដីមានន័យថាពិភពលោក។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងម៉ាកុស (១២: ១) ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ (១៣:៣៣) 『 ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលពាក្យប្រៀបប្រដូចនេះ ឲ្យគេទៀតថា នគរស្ថានសួគ៌ប្រៀបដូចជាដំបែ ដែលស្ត្រីម្នាក់ បានយកមកលាយនឹងម្សៅ៣រង្វាល់ ទាល់តែម្សៅនោះបានដោរឡើងគ្រប់ទាំងអស់។ 』 ស្ថានសួគ៌គឺជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាដំបែ។ ស្ត្រីមានន័យថាកូនក្រមុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងអេភេសូរ (៥: ៣១-៣២) ។『 ដោយហេតុនោះបានជាមនុស្សប្រុស និងលាចេញពីឪពុកម្តាយ ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១វិញ សេចក្ដីអាថ៌កំបាំងនេះជ្រៅណាស់ តែខ្ញុំនិយាយខាងឯព្រះគ្រីស្ទនឹងពួកជំនុំវិញ 』 ប្រពន្ធមានន័យថាព្រះវិហារ។ សមាជិកក្រុមជំនុំចេញទៅក្រៅពិភពលោកដើម្បីផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ម្សៅប្រៀបធៀបនឹងពិភពលោក។ នេះមានន័យថាដំណឹងល្អត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយនិងផ្សព្វផ្សាយដល់សាសន៍ដទៃ។『 មួយទៀត នគរស្ថានសួគ៌ក៏ប្រៀបដូចជាកំណប់កប់ទុកក្នុងចម្ការ ដែលកាលណាមនុស្សម្នាក់បានឃើញ នោះក៏លាក់ទុក រួចចេញទៅលក់របស់ទ្រព្យខ្លួនទាំងអស់ដោយអំណរ ដើម្បីនឹងទិញចម្ការនោះ។.』ម៉ាថាយ ១៣:៤៤) ។ នៅទីនេះដែរនគរស្ថានសួគ៌គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ពីព្រោះស្ថានសួគ៌ប្រៀបដូចជាទ្រព្យសម្បត្ដិលោកយេស៊ូជាទ្រព្យ។ ប៉ុន្តែទ្រព្យសម្បត្តិត្រូវបានលាក់នៅក្នុងវាល។ វាលនេះគឺពិភពលោក (ឬអ៊ីស្រាអែល) ។ វាលនេះត្រូវបានគេហៅថាអាហ្គ្រូជាភាសាក្រិក។ មានដីដាំដុះនិងគ្មានដីដាំដុះ។ វាលដាំដុះមានន័យថាអ៊ីស្រាអែលដីដែលគ្មានដីមានន័យថាពិភពលោក។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងម៉ាកុស (១២: ១) ។
『
ទ្រង់ក៏ចាប់តាំងមានព្រះបន្ទូលទៅគេ ជាពាក្យប្រៀបប្រដូចថា មានមនុស្សម្នាក់ដែលដាំចម្ការទំពាំងបាយជូរ គាត់បានធ្វើរបងព័ទ្ធជុំវិញ ព្រមទាំងជីកទីជាន់ផ្លែ និងសង់ប៉ម ហើយប្រវាស់ទៅឲ្យពួកអ្នកធ្វើចម្ការ រួចចេញពីស្រុកនោះទៅ 』 ចម្ការទំពាំងបាយជូរមានន័យថាអ៊ីស្រាអែល។
ដូច្នេះបុរសម្នាក់គឺជាព្រះ។ ព្រះគម្ពីរនិយាយនៅក្នុងលូកា (១៤:១៦) ។『 តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា មានបុរសម្នាក់រៀបជប់លៀងជាយ៉ាងធំ ក៏អញ្ជើញមនុស្សជាច្រើន 』 បុរសគឺជាព្រះ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលូកា (១៣: ៦) ។『 រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលពាក្យប្រៀបប្រដូចនេះថា មានបុរសម្នាក់ មានដើមល្វាដុះក្នុងចម្ការខ្លួន គាត់បានមករកផលផ្លែពីដើមនោះ តែគ្មានសោះ.』 មួយគឺព្រះហើយដើមល្វាមានន័យថាអ៊ីស្រាអែល។
បន្ទាប់ពីមនុស្សបានរកឃើញវាគាត់បានលាក់វាអរសប្បាយហើយបានត្រឡប់មកវិញហើយព្រះជាម្ចាស់បានរកឃើញវាដោយនិយាយថាគាត់បានគ្រោងទុកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមុនពេលការបង្កើតពិភពលោក។ ការពិតដែលថាព្រះបានលាក់រតនសម្បត្ដិនៅក្នុងព្រះ (អ៊ីស្រាអែល) មានន័យថាព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទត្រូវបានលាក់ដោយជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដែលបានទទួលមរតកពីអាប្រាហាំ។ វាត្រូវបានលាក់នៅក្នុងច្បាប់ (ច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធ) ។ ច្បាប់គឺជាគ្រូបង្រៀនបឋមដែលនាំទៅដល់ព្រះគ្រីស្ទ។ និយាយថា“ លក់ទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់របស់អ្នកហើយទិញដីនោះ” ។ មានអ្នកដែលនិយាយថាមនុស្សជាច្រើនអាចលក់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេហើយទិញឋានសួគ៌បាន។ ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីលើលោកនេះអាចរស់នៅស្ថានសួគ៌បានឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកនិយាយដូច្នេះអ្នកមិនដឹងអត្ថន័យនៅក្នុងឧទាហរណ៍ទេ។ អត្ថន័យនៃការលក់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ព្រះគឺព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទត្រូវគេធ្វើគុត។ នេះគឺជាការប្រោសលោះ។ ការប្រោសលោះគឺថាព្រះជាម្ចាស់ទិញមនុស្សមានបាបដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទសំរាប់អ្នកដែលប្រែចិត្ត។ ដូច្នេះព្រះទិញវាល (ជនបរទេសនៅលើពិភពលោក) ដោយឈាម។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលូកា (១៣: ៦) ។『 រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលពាក្យប្រៀបប្រដូចនេះថា មានបុរសម្នាក់ មានដើមល្វាដុះក្នុងចម្ការខ្លួន គាត់បានមករកផលផ្លែពីដើមនោះ តែគ្មានសោះ.』 មួយគឺព្រះហើយដើមល្វាមានន័យថាអ៊ីស្រាអែល។
បន្ទាប់ពីមនុស្សបានរកឃើញវាគាត់បានលាក់វាអរសប្បាយហើយបានត្រឡប់មកវិញហើយព្រះជាម្ចាស់បានរកឃើញវាដោយនិយាយថាគាត់បានគ្រោងទុកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមុនពេលការបង្កើតពិភពលោក។ ការពិតដែលថាព្រះបានលាក់រតនសម្បត្ដិនៅក្នុងព្រះ (អ៊ីស្រាអែល) មានន័យថាព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទត្រូវបានលាក់ដោយជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដែលបានទទួលមរតកពីអាប្រាហាំ។ វាត្រូវបានលាក់នៅក្នុងច្បាប់ (ច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធ) ។ ច្បាប់គឺជាគ្រូបង្រៀនបឋមដែលនាំទៅដល់ព្រះគ្រីស្ទ។ និយាយថា“ លក់ទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់របស់អ្នកហើយទិញដីនោះ” ។ មានអ្នកដែលនិយាយថាមនុស្សជាច្រើនអាចលក់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេហើយទិញឋានសួគ៌បាន។ ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីលើលោកនេះអាចរស់នៅស្ថានសួគ៌បានឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកនិយាយដូច្នេះអ្នកមិនដឹងអត្ថន័យនៅក្នុងឧទាហរណ៍ទេ។ អត្ថន័យនៃការលក់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ព្រះគឺព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទត្រូវគេធ្វើគុត។ នេះគឺជាការប្រោសលោះ។ ការប្រោសលោះគឺថាព្រះជាម្ចាស់ទិញមនុស្សមានបាបដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទសំរាប់អ្នកដែលប្រែចិត្ត។ ដូច្នេះព្រះទិញវាល (ជនបរទេសនៅលើពិភពលោក) ដោយឈាម។
Comments
Post a Comment