បានជាអ្នកណាដែលបរិភោគនំបុ័ងនេះ ឬផឹកពីពែងនៃព្រះអម្ចាស់បែបមិនគួរសម នោះនឹងមានទោសចំពោះរូបអង្គ ហើយនិងព្រះលោហិតនៃព្រះអម្ចាស់
『ដ្បិតឯសេចក្ដីដែលខ្ញុំបានបង្រៀនដល់អ្នករាល់គ្នា នោះខ្ញុំបានទទួលពីព្រះអម្ចាស់មក គឺថានៅពេលយប់ដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវត្រូវគេបញ្ជូន នោះទ្រង់បានយកនំបុ័ង លុះទ្រង់បានអរព្រះគុណរួចហើយ ក៏កាច់នំបុ័ងដោយមានព្រះបន្ទូលថា «ចូរយកពិសាចុះ នេះជារូបកាយខ្ញុំ ដែលត្រូវកាច់សម្រាប់អ្នករាល់គ្នា ចូរធ្វើកិច្ចនេះទុកជាសេចក្ដីរំឭកពីខ្ញុំចុះ» លុះក្រោយដែលបានបរិភោគរួចហើយ នោះទ្រង់ក៏យកពែងបែបដូច្នោះដែរ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា «ពែងនេះជាសញ្ញាថ្មី ដោយនូវឈាមខ្ញុំ ចូរធ្វើដូច្នេះរាល់វេលាណាដែលផឹក ទុកជាសេចក្ដីរំឭកដល់ខ្ញុំ» ដ្បិតរាល់វេលាណា ដែលអ្នករាល់គ្នាបរិភោគនំបុ័ងនេះ ហើយផឹកពីពែងនេះ នោះឈ្មោះថាសម្ដែងពីសេចក្ដីសុគតរបស់ផងព្រះអម្ចាស់ ដរាបដល់ទ្រង់យាងមក បានជាអ្នកណាដែលបរិភោគនំបុ័ងនេះ ឬផឹកពីពែងនៃព្រះអម្ចាស់បែបមិនគួរសម នោះនឹងមានទោសចំពោះរូបអង្គ ហើយនិងព្រះលោហិតនៃព្រះអម្ចាស់ ត្រូវឲ្យមនុស្សល្បងខ្លួនឯងមើល រួចសឹមបរិភោគនំបុ័ង ហើយផឹកពីពែងនេះចុះ ដ្បិតអ្នកណាដែលបរិភោគបែបមិនគួរសម អ្នកនោះឈ្មោះថាបរិភោគជាសេចក្ដីជំនុំជម្រះដល់ខ្លួនវិញ ដោយព្រោះមិនពិចារណាឃើញរូបអង្គនៃព្រះអម្ចាស់ទេ គឺដោយហេតុនោះបានជាមានអ្នករាល់គ្នាជាច្រើន ទៅជាខ្សោយ ហើយឈឺ ក៏មានគ្នាជាច្រើនដេកលក់ទៅហើយដែរ បើសិនជាយើងរាល់គ្នាពិចារណាមើលក្នុងខ្លួនយើង នោះយើងមិនត្រូវជាប់ជំនុំជម្រះទេ តែកាលណាយើងរាល់គ្នាត្រូវជាប់ជំនុំជម្រះ នោះព្រះអម្ចាស់ទ្រង់វាយផ្ចាលយើងវិញ ដើម្បីកុំឲ្យយើងជាប់ទោសជាមួយនឹងលោកីយ៍ឡើយ ដូច្នេះ បងប្អូនអើយ កាលណាប្រជុំគ្នា ដើម្បីនឹងបរិភោគនោះ ត្រូវបង្អង់ចាំគ្នាផង បើសិនជាអ្នកណាឃ្លាន ឲ្យអ្នកនោះបរិភោគនៅឯផ្ទះចុះ ដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាប្រជុំទៅ នាំឲ្យជាប់មានទោសឡើយ ឯការឯទៀត ដល់កាលណាខ្ញុំមក នោះខ្ញុំនឹងសម្រេចគ្រប់ទាំងអស់។ 』 (កូរិនថូសទី ១ ១១: ២៣-៣៤);
ប្រយោគខាងលើត្រូវបានសង្កត់ធ្ងន់នៅក្នុងការប្រជុំសាក្រាម៉ង់។
『 បានជាអ្នកណាដែលបរិភោគនំបុ័ងនេះ ឬផឹកពីពែងនៃព្រះអម្ចាស់បែបមិនគួរសម នោះនឹងមានទោសចំពោះរូបអង្គ ហើយនិងព្រះលោហិតនៃព្រះអម្ចាស់ 』 មានរឿងបីដែលត្រូវពិចារណានៅទីនេះគឺៈមិនសមនឹង dam ការធ្វើទុក្ខទោសចំពោះខ្លួនឯង› not“ មិនពិចារណាលើរូបកាយរបស់ព្រះអម្ចាស់
"។ មនុស្សភាគច្រើននៅក្នុងសាសនាចក្រគិតអំពីវាដូចខាងក្រោមៈមើលថាតើអ្នកបានរស់នៅស្របតាមព្រះហឫទ័យព្រះអស់រយៈពេលមួយសប្តាហ៍កន្លងមកហើយហើយកុំផឹកប្រសិនបើអ្នកចងចាំអំពើបាប។
ស្ថានភាពនៅគ្រានោះព្រះវិហារកូរិនថូសមិនមែនជាការប្រារព្ធពិធីសាក្រាម៉ង់ដូចព្រះវិហារសព្វថ្ងៃនេះទេ។ វាជាបរិយាកាសមួយដែលមនុស្សយកម្ហូបនិងចែករំលេកគ្នាទៅវិញទៅមកដើម្បីផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ប៉ុន្តែមានភាពខុសគ្នារវាងអាហារដែលនាំដោយអ្នកមាននិងអ្នកក្រ។ ហើយដោយសារតែអ្នកដែលបរិភោគអាហារដំបូងកង្វះអាហារបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាអ្វីមួយ។ នេះបណ្តាលមកពីការមិនចុះសម្រុងគ្នា។ ចំណុចរបស់សាវ័កប៉ូលគឺថាវាមិនត្រឹមត្រូវទេក្នុងការបង្កើតបរិយាកាសខុសដោយសារម្ហូបអាហារ។
ការប្រជុំសាក្រាម៉ង់បានចាប់ផ្តើមមួយថ្ងៃមុនពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងដោយចែករំsharingកបុណ្យរំលងចុងក្រោយជាមួយពួកសិស្សរបស់ទ្រង់។ ព្រះគម្ពីរប្រាប
ស្ថានភាពនៅគ្រានោះព្រះវិហារកូរិនថូសមិនមែនជាការប្រារព្ធពិធីសាក្រាម៉ង់ដូចព្រះវិហារសព្វថ្ងៃនេះទេ។ វាជាបរិយាកាសមួយដែលមនុស្សយកម្ហូបនិងចែករំលេកគ្នាទៅវិញទៅមកដើម្បីផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ប៉ុន្តែមានភាពខុសគ្នារវាងអាហារដែលនាំដោយអ្នកមាននិងអ្នកក្រ។ ហើយដោយសារតែអ្នកដែលបរិភោគអាហារដំបូងកង្វះអាហារបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហាអ្វីមួយ។ នេះបណ្តាលមកពីការមិនចុះសម្រុងគ្នា។ ចំណុចរបស់សាវ័កប៉ូលគឺថាវាមិនត្រឹមត្រូវទេក្នុងការបង្កើតបរិយាកាសខុសដោយសារម្ហូបអាហារ។
ការប្រជុំសាក្រាម៉ង់បានចាប់ផ្តើមមួយថ្ងៃមុនពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងដោយចែករំsharingកបុណ្យរំលងចុងក្រោយជាមួយពួកសិស្សរបស់ទ្រង់។ ព្រះគម្ពីរប្រាប
『 ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា មុនដែលខ្ញុំរងទុក្ខលំបាក ខ្ញុំបានចង់ទទួលទានបុណ្យរំលងនេះ ជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នាយ៉ាងអស់ពីចិត្ត 』
អ្នកត្រូវតែយល់ពីបុណ្យរំលងយ៉ាងច្បាស់។
ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដែលជាបាវនៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបបានស្រែករកព្រះហើយព្រះបានarsពួកគេចងចាំពីកិច្ចព្រមព្រៀងរបស់គាត់ជាមួយអ័ប្រាហាំហើយបានជ្រើសរើសម៉ូសេ ឲ្យ
ចាកចេញពីប្រទេសអ៊ីស្រាអែល។ ព្រះចៅផារ៉ោនមិនអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលចាកចេញពីស្រុកនោះទេប៉ុន្តែព្រះចៅផារ៉ោនបានអនុញ្ញាតឱ្យមានគ្រោះកាចចំនួនដប់។
គ្រោះកាចចុងក្រោយក្នុងចំណោមគ្រោះកាចទាំងដប់គឺការស្លាប់របស់កូនច្បង។
កូនច្បងរបស់ជនជាតិអេស៊ីបបានទទួលមរណភាព។ ប៉ុន្តែកូនច្បងរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមិនបានស្លាប់ទេ។ នៅពេលដែលប្រជាជនសម្លាប់កូនចៀមហើយយកឈាមទៅមាត់ទ្វារកន្លែងដែលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលរស់នៅនោះទេវតានៃសេចក្តីស្លាប់បានឆ្លងទៅ។ ប៉ុន្ដែកូនប្រុសច្បងរបស់អ៊ីស្រាអែលមិនបានស្លាប់ទេតែពួកគេបានប្រគល់ខ្លួនជូនព្រះ។ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះគឺត្រូវស្លាប់នៅចំពោះព្រះ។ វាគឺដូចជាការលះបង់សត្វត្រូវបានផ្តល់ជូនដោយការសម្លាប់។ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះគឺត្រូវបំផ្លាញដល់ព្រះ។ ព្រះបានប្រាប់ប្រជាជន ឲ្យ ធ្វើបុណ្យរំលង។ វាត្រូវបានគេចងចាំថាពួកគេបានចាកចេញហើយបានសង្គ្រោះពីប្រទេសអេហ្ស៊ីប។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងនិក្ខមនំ (១២:១៤) ។
កូនច្បងរបស់ជនជាតិអេស៊ីបបានទទួលមរណភាព។ ប៉ុន្តែកូនច្បងរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមិនបានស្លាប់ទេ។ នៅពេលដែលប្រជាជនសម្លាប់កូនចៀមហើយយកឈាមទៅមាត់ទ្វារកន្លែងដែលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលរស់នៅនោះទេវតានៃសេចក្តីស្លាប់បានឆ្លងទៅ។ ប៉ុន្ដែកូនប្រុសច្បងរបស់អ៊ីស្រាអែលមិនបានស្លាប់ទេតែពួកគេបានប្រគល់ខ្លួនជូនព្រះ។ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះគឺត្រូវស្លាប់នៅចំពោះព្រះ។ វាគឺដូចជាការលះបង់សត្វត្រូវបានផ្តល់ជូនដោយការសម្លាប់។ ដើម្បីឧទ្ទិសដល់ព្រះគឺត្រូវបំផ្លាញដល់ព្រះ។ ព្រះបានប្រាប់ប្រជាជន ឲ្យ ធ្វើបុណ្យរំលង។ វាត្រូវបានគេចងចាំថាពួកគេបានចាកចេញហើយបានសង្គ្រោះពីប្រទេសអេហ្ស៊ីប។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងនិក្ខមនំ (១២:១៤) ។
『 ថ្ងៃនេះនឹងបានជាសេចក្ដីរំឭកដល់ឯងរាល់គ្នា ត្រូវឲ្យឯងរាល់គ្នាកាន់ថ្ងៃនេះជាបុណ្យថ្វាយព្រះយេហូវ៉ា គឺត្រូវកាន់ថ្ងៃនេះទុកជាច្បាប់ជាដរាបនៅអស់ទាំងតំណរៀងរាបតទៅ។』
និក្ខមនំ
(១២: ២៦-២៧) ប្រាប់ពីមូលហេតុដែលព្រះបានប្រាប់ប្រជាជន ឲ្យ ធ្វើបុណ្យរំលង។『 បើកាលណាកូនចៅអ្នករាល់គ្នាសួរថា តើរបៀបនេះមានន័យដូចម្តេច នោះត្រូវឆ្លើយថា នេះគឺជាយញ្ញបូជានៃបុណ្យរំលងថ្វាយដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដែលទ្រង់យាងរំលងផ្ទះពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែលនៅស្រុកអេស៊ីព្ទ ក្នុងកាលដែលទ្រង់បានវាយពួកសាសន៍អេស៊ីព្ទ ហើយបានប្រោសឲ្យពួកផ្ទះយើងរាល់គ្នារួច នោះពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលគេឱនក្បាលចុះថ្វាយបង្គំ 』 នៅពេលដែលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលចូល
"កាណាន"
សូមចាំពីការរំដោះរបស់ព្រះពីប្រទេសអេហ្ស៊ីបក្នុងកំឡុងបុណ្យរំលងសូមគិតអំពីការសន្យានាពេលអនាគតដែលថាព្រះគ្រីស្ទនឹងយាងមកហើយជួយសង្គ្រោះអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះ។
ដើម្បីរក្សាពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់គឺត្រូវរក្សារហូតដល់ព្រះមេស្ស៊ីយាងមក។
ព្រះយេស៊ូវធ្វើបុណ្យរំលងជាមួយសិស្សរបស់ទ្រង់នៅក្នុងលូកា (២២: ១៩-២០) ។『រួចទ្រង់ក៏យកនំបុ័ងមកអរព្រះគុណ ហើយកាច់ប្រទានទៅគេ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា នេះហើយជារូបកាយខ្ញុំ ដែលបានប្រទានមកសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា ចូរធ្វើបុណ្យនេះ ដើម្បីរំឭកពីខ្ញុំចុះ ក្រោយដែលបានបរិភោគហើយ នោះទ្រង់យកពែងមកធ្វើបែបដូច្នោះដែរ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា ពែងនេះជាសញ្ញាថ្មី ដែលតាំងដោយនូវឈាមខ្ញុំ គឺជាឈាម ដែលត្រូវច្រួចចេញសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា 』 ដូច្នេះថ្ងៃនេះមនុស្សនៅក្នុងព្រះវិហារគឺជាការប្រជុំសាក្រាម៉ង់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយខណៈពេលដែលពួកកូរិនថូសមិនបានដឹងពីអត្ថន័យនៃការប្រជុំសាក្រាម៉ង់នោះមនុស្សដែលញ៉ាំអាហារស្រវឹងស្រាហើយធ្វើឱ្យបរិយាកាសអាប់អួរ។ ដូច្នេះសាវ័កប៉ូលពន្យល់អំពីសាក្រាម៉ង់។
តាមរយៈការប្រជុំសាក្រាម៉ង់ពួកគេធ្វើពិធីរំtoកដល់សេចក្ដីសញ្ញាថ្មីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូល។ កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីនៅក្នុងឈាមគឺថាគ្មាននរណាម្នាក់អាចត្រូវបានសង្គ្រោះលើកលែងតែតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកក្នុងលោកនេះហើយបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងពីព្រោះទ្រង់បានយាងមកជួយសង្រ្គោះវិញ្ញាណដែលបានចេញពីព្រះ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហាន (៦:៦៣) ។
ព្រះយេស៊ូវធ្វើបុណ្យរំលងជាមួយសិស្សរបស់ទ្រង់នៅក្នុងលូកា (២២: ១៩-២០) ។『រួចទ្រង់ក៏យកនំបុ័ងមកអរព្រះគុណ ហើយកាច់ប្រទានទៅគេ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា នេះហើយជារូបកាយខ្ញុំ ដែលបានប្រទានមកសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា ចូរធ្វើបុណ្យនេះ ដើម្បីរំឭកពីខ្ញុំចុះ ក្រោយដែលបានបរិភោគហើយ នោះទ្រង់យកពែងមកធ្វើបែបដូច្នោះដែរ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា ពែងនេះជាសញ្ញាថ្មី ដែលតាំងដោយនូវឈាមខ្ញុំ គឺជាឈាម ដែលត្រូវច្រួចចេញសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា 』 ដូច្នេះថ្ងៃនេះមនុស្សនៅក្នុងព្រះវិហារគឺជាការប្រជុំសាក្រាម៉ង់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយខណៈពេលដែលពួកកូរិនថូសមិនបានដឹងពីអត្ថន័យនៃការប្រជុំសាក្រាម៉ង់នោះមនុស្សដែលញ៉ាំអាហារស្រវឹងស្រាហើយធ្វើឱ្យបរិយាកាសអាប់អួរ។ ដូច្នេះសាវ័កប៉ូលពន្យល់អំពីសាក្រាម៉ង់។
តាមរយៈការប្រជុំសាក្រាម៉ង់ពួកគេធ្វើពិធីរំtoកដល់សេចក្ដីសញ្ញាថ្មីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូល។ កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីនៅក្នុងឈាមគឺថាគ្មាននរណាម្នាក់អាចត្រូវបានសង្គ្រោះលើកលែងតែតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកក្នុងលោកនេះហើយបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងពីព្រោះទ្រង់បានយាងមកជួយសង្រ្គោះវិញ្ញាណដែលបានចេញពីព្រះ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហាន (៦:៦៣) ។
『 គឺជាវិញ្ញាណដែលឲ្យមានជីវិត រូបសាច់គ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ ឯពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយនឹងអ្នករាល់គ្នា នោះត្រូវខាងវិញ្ញាណ និងជីវិតវិញ 』 ដើម្បីជួយសង្គ្រោះព្រលឹងរូបវន្តត្រូវតែស្លាប់ហើយរស់ឡើងវិញដល់រូបកាយវិញ្ញាណ។
ហេតុដូច្នេះហើយបានជាមានតែពេលវិញ្ញាណ we រាងកាយរបស់វិញ្ញាណដើម្បីរស់។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១៥:៤៤) ។『បានកប់ទៅ ជារូបកាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូបកាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូបកាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូបកាយខាងវិញ្ញាណដែរ 』 ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១៥:៤៩) ។『យើងក៏នឹងមានរូបរាងរបស់ព្រះអម្ចាស់ពីស្ថានសួគ៌ ដូចជាយើងមានរូបរាងរបស់មនុស្ស ដែលធ្វើពីធូលីមកដែរ 』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១៥:៤៤) ។『បានកប់ទៅ ជារូបកាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូបកាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូបកាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូបកាយខាងវិញ្ញាណដែរ 』 ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១៥:៤៩) ។『យើងក៏នឹងមានរូបរាងរបស់ព្រះអម្ចាស់ពីស្ថានសួគ៌ ដូចជាយើងមានរូបរាងរបស់មនុស្ស ដែលធ្វើពីធូលីមកដែរ 』
ការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូគឺជាការស្លាប់នៃរូបកាយសាច់ឈាមហើយការរស់ឡើងវិញនៃរូបកាយវិញ្ញាណ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងពេត្រុសទី ១ (៣:១៨) 『 ព្រោះព្រះគ្រីស្ទទ្រង់បានរងទុក្ខម្តង ដោយព្រោះបាបដែរ គឺជាព្រះដ៏សុចរិត ទ្រង់រងទុក្ខជំនួសមនុស្សទុច្ចរិត ដើម្បីនឹងនាំយើងរាល់គ្នាទៅដល់ព្រះ ដោយទ្រង់ត្រូវគេធ្វើគុតខាងសាច់ឈាម តែបានវិញ្ញាណប្រោសឲ្យរស់វិញ 』 សព្វថ្ងៃនេះមនុស្សភាគច្រើននៅព្រះវិហារជឿថាសាច់បានរស់ឡើងវិញបន្ទាប់ពីសាច់ឈាមទទួលបានពីឪពុកម្តាយរបស់ខ្លួន។
ប៉ុន្តែសាច់ឈាមដែលទទួលបានពីឪពុកម្តាយបានស្លាប់ហើយត្រូវបានរស់ឡើងវិញជារូបកាយវិញ្ញាណពីស្ថានសួគ៌។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១៥:៤២) ។
『 សេចក្ដីដែលមនុស្សស្លាប់បានរស់ឡើងវិញ នោះក៏បែបដូច្នោះដែរ គេបានកប់ទៅ ជារូបកាយ ដែលពុករលួយ តែរស់ឡើងវិញ ជារូបកាយមិនចេះពុករលួយឡើយ 』
អ្វីដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“
ចូរចងចាំតាមរយៈសាក្រាម៉ង់” គឺត្រូវចាំអំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះនៃព្រះវិញ្ញាណ។
ត្រូវដឹងថាអ្នកទាំងអស់គ្នាបានស្លាប់ខាងសាច់ឈាមហើយរស់នៅដោយវិញ្ញាណ។
ប្រសិនបើអ្នកមិនដឹងពីអត្ថន័យនិងការប្រជុំសាក្រាម៉ង់ទេវាមិនសក្តិសមទេ។ “
ការដាក់ទោសចំពោះខ្លួនឯង” ។
ប្រសិនបើយើងមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទហើយមានសាក្រាម៉ង់តាមរបៀបដែលយើងត្រូវបានសង្គ្រោះដោយការជឿលើព្រះយេស៊ូវនោះយើងមិនអាចយល់ពីរូបកាយរបស់ព្រះអម្ចាស់បានទេ។
គាត់មិនដូចជាស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេផឹកពែងហើយសារភាពថា "ខ្ញុំរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង"
។
សេចក្តីសង្គ្រោះគឺជាការសន្សំស្មារតី។ នៅពេលដែលវិញ្ញាណពាក់រូបកាយនៃវិញ្ញាណវាអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបាន។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហាន (៣: ៣១-៣២) ។『ព្រះអង្គដែលមកពីស្ថានលើ នោះខ្ពស់លើសទាំងអស់ ឯមនុស្សដែលនៅផែនដី នោះកើតពីផែនដីមក ហើយក៏និយាយតាមរបៀបផែនដី តែព្រះអង្គដែលយាងមកពីស្ថានសួគ៌ នោះខ្ពស់លើសជាងទាំងអស់ ទ្រង់ធ្វើបន្ទាល់ពីការដែលទ្រង់បានឃើញ ហើយឮ តែគ្មានអ្នកណាដែលទទួលសេចក្ដីបន្ទាល់របស់ទ្រង់ទេ』 ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលពីឋានសួគ៌ហើយអ្នកនៅលើផែនដីទទួលយកវានៅលើផែនដី។ មូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូវបានបង្ហាញការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ដល់ពួកសិស្សគឺដើម្បីបង្ហាញថាមានរូបកាយវិញ្ញាណ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមនុស្សនៅតែគិតអំពីសាច់ឈាមដែលពួកគេទទួលបានពីឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ។ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលប្រាប់ពួកគេអោយបដិសេធការនេះ។ ព្រះយេស៊ូរំusកយើងថារូបកាយដែលយើងមើលឃើញដោយភ្នែកផ្ទាល់របស់យើងមិនមែនជារូបកាយពិតទេតែជារូបកាយដែលមកពីស្ថានសួគ៌។
សេចក្តីសង្គ្រោះគឺជាការសន្សំស្មារតី។ នៅពេលដែលវិញ្ញាណពាក់រូបកាយនៃវិញ្ញាណវាអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបាន។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហាន (៣: ៣១-៣២) ។『ព្រះអង្គដែលមកពីស្ថានលើ នោះខ្ពស់លើសទាំងអស់ ឯមនុស្សដែលនៅផែនដី នោះកើតពីផែនដីមក ហើយក៏និយាយតាមរបៀបផែនដី តែព្រះអង្គដែលយាងមកពីស្ថានសួគ៌ នោះខ្ពស់លើសជាងទាំងអស់ ទ្រង់ធ្វើបន្ទាល់ពីការដែលទ្រង់បានឃើញ ហើយឮ តែគ្មានអ្នកណាដែលទទួលសេចក្ដីបន្ទាល់របស់ទ្រង់ទេ』 ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលពីឋានសួគ៌ហើយអ្នកនៅលើផែនដីទទួលយកវានៅលើផែនដី។ មូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូវបានបង្ហាញការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ដល់ពួកសិស្សគឺដើម្បីបង្ហាញថាមានរូបកាយវិញ្ញាណ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមនុស្សនៅតែគិតអំពីសាច់ឈាមដែលពួកគេទទួលបានពីឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ។ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលប្រាប់ពួកគេអោយបដិសេធការនេះ។ ព្រះយេស៊ូរំusកយើងថារូបកាយដែលយើងមើលឃើញដោយភ្នែកផ្ទាល់របស់យើងមិនមែនជារូបកាយពិតទេតែជារូបកាយដែលមកពីស្ថានសួគ៌។
Comments
Post a Comment