ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូត្រូវបានល្បួងដោយសាតាំង(2)
『គ្រានោះ ព្រះវិញ្ញាណក៏នាំព្រះយេស៊ូវទៅឯទីរហោស្ថាន ដើម្បីឲ្យត្រូវអារក្សល្បួង កាលទ្រង់បានតម៤០ថ្ងៃ ៤០យប់ហើយ ក្រោយមក ទ្រង់ឃ្លាន រួចមេល្បួងក៏មកទូលទ្រង់ថា បើអ្នកជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន ចូរបង្គាប់ឲ្យថ្មទាំងនេះត្រឡប់ជានំបុ័ងទៅ តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលតបថា មានសេចក្ដីចែងទុកមកដូច្នេះ «មនុស្សមិនមែនរស់ដោយសារតែនំបុ័ង ប៉ុណ្ណោះទេ គឺរស់ដោយសារគ្រប់ទាំងព្រះបន្ទូល ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋព្រះមកដែរ» ។ នោះអារក្សក៏នាំទ្រង់ទៅឯក្រុងបរិសុទ្ធ ដាក់លើកំពូលព្រះវិហារ ទូលថា បើអ្នកជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន ចូរទម្លាក់ខ្លួនទៅក្រោមចុះ ដ្បិតមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «ទ្រង់នឹងបង្គាប់ពួកទេវតានៃទ្រង់ពីដំណើរអ្នក ទេវតានឹងទ្រអ្នកដោយដៃ ក្រែងលោជើងអ្នកទង្គិចនឹងថ្ម» ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅវាថា មានសេចក្ដីចែងទុកដូច្នេះទៀត «កុំឲ្យឯងល្បួងព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃឯងឡើយ» ។ មួយទៀត អារក្សបាននាំទ្រង់ទៅលើកំពូលភ្នំយ៉ាងខ្ពស់ ក៏បង្ហាញអស់ទាំងនគរក្នុងលោកីយ៍ និងសិរីលំអរបស់នគរទាំងនោះថ្វាយទ្រង់ទត រួចទូលថា បើសិនជាអ្នកក្រាបថ្វាយបង្គំខ្ញុំ នោះខ្ញុំនឹងឲ្យរបស់ទាំងនេះដល់អ្នក នោះព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលតបថា នែ សាតាំង ចូរឯងថយចេញពីអញទៅ ដ្បិតមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «ឯងត្រូវថ្វាយបង្គំដល់ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃឯង ហើយត្រូវគោរពដល់ទ្រង់តែមួយព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះ» 』 (ម៉ាថាយ ៤: ១-១០)
សេចក្ដីល្បួងដំបូង『រួចមេល្បួងក៏មកទូលទ្រង់ថា បើអ្នកជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន ចូរបង្គាប់ឲ្យថ្មទាំងនេះត្រឡប់ជានំបុ័ងទៅ 』 លោកយេស៊ូបានមានប្រសាសន៍អំពីការល្បួងនេះ។『តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលតបថា មានសេចក្ដីចែងទុកមកដូច្នេះ «មនុស្សមិនមែនរស់ដោយសារតែនំបុ័ង ប៉ុណ្ណោះទេ គឺរស់ដោយសារគ្រប់ទាំងព្រះបន្ទូល ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋព្រះមកដែរ» ។.』
នេះគឺជាពាក្យមកពីចោទិយកថា
៨: ៣ ។『ទ្រង់ក៏បានបន្ទាបចិត្តឯងមែន ព្រមទាំងឲ្យឃ្លានផង រួចបានចិញ្ចឹមឯងដោយនំម៉ាន៉ា ដែលឯង និងពួកអយ្យកោឯងមិនដែលស្គាល់ឡើយ ដើម្បីឲ្យឯងបានដឹងថា មនុស្សមិនមែនរស់ដោយសារតែនំបុ័ងប៉ុណ្ណោះទេ គឺរស់ដោយសារគ្រប់ទាំងព្រះបន្ទូលដែលចេញពីព្រះឱស្ឋនៃព្រះយេហូវ៉ាមកដែរ 』 ថ្មនេះមានឈ្មោះថាអេបេនជាភាសាហេប្រឺ។
ថ្មនេះគឺអេបេនដែលយ៉ាកុបដេកជាមួយខ្នើយរបស់គាត់។ អេបេនមានន័យថាប្រាសាទ។
ថ្មទាំងនេះនៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ ៤ សំដៅទៅលើថេប្លេតនៃក្រឹត្យទាំង ១០ ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងនិក្ខមនំ (២៤:១២) ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងនិក្ខមនំ (២៤:១២) ។
『រួចព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលនឹងម៉ូសេថា ចូរឡើងមកឯអញនៅលើភ្នំឲ្យបាននៅឯណេះចុះ អញនឹងឲ្យក្រឹត្យវិន័យ ហើយនិងសេចក្ដីបង្គាប់ទាំងប៉ុន្មានដែលអញបានចារឹកទុកនៅបន្ទះថ្មដល់ឯង សម្រាប់នឹងបង្រៀនដល់បណ្តាជន.』
នំប៉័ងគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។
នំប៉័ងគឺជាពាក្យដែលតាមរយៈច្បាប់ដឹងពីបំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ២ (៣: ៧) ។『ហើយបើការងារខាងឯសេចក្ដីស្លាប់ ដែលបានឆ្លាក់ជាអក្សរលើថ្មបានកើតមកក្នុងសិរីល្អ ដល់ម៉្លេះបានជាសាសន៍អ៊ីស្រាអែល មិនអាចនឹងសម្លឹងមើលមុខលោកម៉ូសេបានទេ ដោយព្រោះសិរីល្អនៃមុខលោក គឺជាសេចក្ដីដែលកំពុងតែសូន្យបាត់ទៅ 』 «តែគ្រប់ទាំងព្រះបន្ទូលដែលចេញពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះយេហូវ៉ានោះនឹងមានជីវិតរស់នៅ។
គ្រប់ទាំងព្រះបន្ទូលដែលចេញពីមាត់របស់ព្រះយេហូវ៉ាគឺតំណាងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជានំប៉័ងជីវិតពីលើមេឃទោះបីច្បាប់ជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះក៏ដោយ
សព្វថ្ងៃនេះព្រះវិហារជាច្រើនបង្រៀនមនុស្សដូចជាពួកគេអាចទទួលបានជីវិតដោយធ្វើឱ្យមនុស្សគិតដោយស្របច្បាប់និងធ្វើតាមផ្លូវច្បាប់។
និយាយអញ្ចឹងសាតាំងប្រាប់ព្រះយេស៊ូវឱ្យក្លាយជានំប៉័ងនំប៉័ង (ពាក្យនៃជីវិត) ដោយថ្ម (ច្បាប់) ។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតដោយច្បាប់ហើយបានធ្វើឱ្យល្អឥតខ្ចោះ។ ដូច្នេះច្បាប់មិនមែនជាព្រះបន្ទូលនៃជីវិតរបស់ព្រះយេស៊ូវទេ។ នោះគឺជាច្បាប់មិនមែនជាព្រះបន្ទូលនៃជីវិតទេសូម្បីតែអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទក៏ដោយ។ សាតាំងបាននិយាយថា“ ប្រសិនបើអ្នកជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែននោះ” ។ សាថានកំពុងល្បួងបញ្ឆោតថា«អស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទទាំងអស់អាចមានជីវិតដោយសារច្បាប់»។
ការល្បួងទីពីរ『បើអ្នកជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន ចូរទម្លាក់ខ្លួនទៅក្រោមចុះ ដ្បិតមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «ទ្រង់នឹងបង្គាប់ពួកទេវតានៃទ្រង់ពីដំណើរអ្នក ទេវតានឹងទ្រអ្នកដោយដៃ ក្រែងលោជើងអ្នកទង្គិចនឹងថ្ម» 』 អារក្សដកស្រង់ចេញពីទំនុកតម្កើង (៩១: ១១-១២) ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូ, មានចែងទុកទៀតថាកុំល្បងលព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នកឡើយ 』អ្វីដែលមានចែងនៅក្នុងគម្ពីរចោទិយកថា (៦:១៦) ។
និយាយអញ្ចឹងសាតាំងប្រាប់ព្រះយេស៊ូវឱ្យក្លាយជានំប៉័ងនំប៉័ង (ពាក្យនៃជីវិត) ដោយថ្ម (ច្បាប់) ។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតដោយច្បាប់ហើយបានធ្វើឱ្យល្អឥតខ្ចោះ។ ដូច្នេះច្បាប់មិនមែនជាព្រះបន្ទូលនៃជីវិតរបស់ព្រះយេស៊ូវទេ។ នោះគឺជាច្បាប់មិនមែនជាព្រះបន្ទូលនៃជីវិតទេសូម្បីតែអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទក៏ដោយ។ សាតាំងបាននិយាយថា“ ប្រសិនបើអ្នកជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែននោះ” ។ សាថានកំពុងល្បួងបញ្ឆោតថា«អស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទទាំងអស់អាចមានជីវិតដោយសារច្បាប់»។
ការល្បួងទីពីរ『បើអ្នកជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន ចូរទម្លាក់ខ្លួនទៅក្រោមចុះ ដ្បិតមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «ទ្រង់នឹងបង្គាប់ពួកទេវតានៃទ្រង់ពីដំណើរអ្នក ទេវតានឹងទ្រអ្នកដោយដៃ ក្រែងលោជើងអ្នកទង្គិចនឹងថ្ម» 』 អារក្សដកស្រង់ចេញពីទំនុកតម្កើង (៩១: ១១-១២) ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូ, មានចែងទុកទៀតថាកុំល្បងលព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នកឡើយ 』អ្វីដែលមានចែងនៅក្នុងគម្ពីរចោទិយកថា (៦:១៦) ។
『កុំឲ្យឯងរាល់គ្នាល្បងលព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃឯង ដូចជាបានល្បងទ្រង់នៅត្រង់ម៉ាសា នោះឡើយ 』
ពាក្យនិក្ខមនំ (១៧: ១-៧) និយាយថា«ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលគ្មានទឹកសម្រាប់ផឹកដូច្នេះពួកគេបានល្បួងនិងអាក់អន់ចិត្តចំពោះព្រះនៅកន្លែងមួយដែលមានឈ្មោះថាម៉ាសា
(ឬមេរីបា) ហើយប្រជាជនបានព្យាយាមគប់ដុំថ្មនឹងលោកម៉ូសេ។ លោកម៉ូសេ,
"គ្រវីថ្មដោយដំបង។
ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានស្រែករកព្រះដឹកនាំពួកគេទៅកាន់ការចាកចេញហើយបានឃើញសមុទ្រក្រហមបែកបាក់។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយបីថ្ងៃបន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់សមុទ្រក្រហមពួកគេបានតូចចិត្តនឹងព្រះព្រោះពួកគេមិនអាចផឹកនៅម៉ារ៉ា។
ព្រះអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេផឹកទឹក។;
ប៉ុន្តែព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងនិក្ខមនំ (១៥: ២៥-២៦) ។『លោកក៏អំពាវនាវដល់ព្រះយេហូវ៉ា រួចទ្រង់បង្ហាញដើមឈើ១ ឲ្យលោកបោះទៅក្នុងទឹក នោះទឹកក៏ត្រឡប់ទៅជាសាបវិញ នៅទីនោះទ្រង់បានតែងជាច្បាប់ និងបញ្ញត្តសម្រាប់គេ ព្រមទាំងល្បងគេដែរ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា បើឯងរាល់គ្នាប្រុងនឹងស្តាប់តាមព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃឯង ហើយធ្វើការត្រឹមត្រូវនៅព្រះនេត្រនៃទ្រង់ ព្រមទាំងផ្ទៀងត្រចៀកស្តាប់តាមបញ្ញត្តទ្រង់ ហើយកាន់តាមច្បាប់ទ្រង់ទាំងប៉ុន្មាន នោះអញនឹងមិនធ្វើឲ្យឯងរាល់គ្នាកើតមានជំងឺរោគាណាមួយ ដូចជាអញបានធ្វើឲ្យកើតឡើងដល់ពួកសាសន៍អេស៊ីព្ទនោះឡើយ ដ្បិតអញនេះជាយេហូវ៉ា គឺជាព្រះដែលប្រោសឯងរាល់គ្នាឲ្យជា។ 』
ប៉ុន្តែព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងនិក្ខមនំ (១៥: ២៥-២៦) ។『លោកក៏អំពាវនាវដល់ព្រះយេហូវ៉ា រួចទ្រង់បង្ហាញដើមឈើ១ ឲ្យលោកបោះទៅក្នុងទឹក នោះទឹកក៏ត្រឡប់ទៅជាសាបវិញ នៅទីនោះទ្រង់បានតែងជាច្បាប់ និងបញ្ញត្តសម្រាប់គេ ព្រមទាំងល្បងគេដែរ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា បើឯងរាល់គ្នាប្រុងនឹងស្តាប់តាមព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃឯង ហើយធ្វើការត្រឹមត្រូវនៅព្រះនេត្រនៃទ្រង់ ព្រមទាំងផ្ទៀងត្រចៀកស្តាប់តាមបញ្ញត្តទ្រង់ ហើយកាន់តាមច្បាប់ទ្រង់ទាំងប៉ុន្មាន នោះអញនឹងមិនធ្វើឲ្យឯងរាល់គ្នាកើតមានជំងឺរោគាណាមួយ ដូចជាអញបានធ្វើឲ្យកើតឡើងដល់ពួកសាសន៍អេស៊ីព្ទនោះឡើយ ដ្បិតអញនេះជាយេហូវ៉ា គឺជាព្រះដែលប្រោសឯងរាល់គ្នាឲ្យជា។ 』
គឺមុនពេលដែលព្រះបានប្រទានច្បាប់នៅលើភ្នំស៊ីណាយដែលព្រះបានតែងតាំងច្បាប់និងលក្ខន្តិកៈនៅម៉ាសា។
ប៉ុន្តែនៅក្នុងនិក្ខមនំ (១៦: ៣)
ប្រជាជនត្អូញត្អែរថាពួកគេគ្មានសាច់បរិភោគហើយពួកគេនឹកស្រុកអេស៊ីប។ ដូច្នេះព្រះបានប្រទាននំម៉ាន៉ា។
នំម៉ាណាគឺជាព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែលជាអាហារពិតមកពីស្ថានសួគ៌។
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះគម្ពីរចែងនៅក្នុងនិក្ខមនំ (១៦: ៤-៥) ។;『បន្ទាប់នោះមក ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលនឹងម៉ូសេថា មើល អញនឹងបង្អុរភ្លៀងជានំបុ័ងពីលើមេឃមកឲ្យឯងរាល់គ្នា ត្រូវឲ្យបណ្តាជនចេញទៅរើសឲ្យល្មមតែ១ថ្ងៃរាល់ៗថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យអញបានល្បងលគេមើល តើគេនឹងដើរតាមច្បាប់របស់អញឬទេ ដល់ថ្ងៃទី៦ នោះត្រូវឲ្យគេរើសលើសជាងធម្មតា១ជា២ យកទៅរៀបចំទុក។ 』 ព្រះបានបញ្ជាប្រជាជនមិនឱ្យទៅម៉ាន៉ានៅថ្ងៃឈប់សម្រាក។
ប៉ុន្តែប្រជាជនមិនបានគោរពតាមបញ្ជារបស់ព្រះទេ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងនិក្ខមនំ (១៦:២៨) ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងនិក្ខមនំ (១៦:២៨) ។
『នោះព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលនឹងម៉ូសេថា តើឯងរាល់គ្នាមិនព្រមធ្វើតាមបញ្ញត្ត ហើយនិងច្បាប់អញដល់កាលណាទៀត 』 ក្នុងស្ថានភាពនេះប្រជាជនបានល្បួងនិងស្តីបន្ទោសព្រះនៅម៉ាសា។
ការល្បួងព្រះមានន័យថាមិនជឿពាក្យសន្យារបស់ព្រះ។ នៅចំពោះមុខទឹកដីកាណានអ្នកស៊ើបការណ៍
១០ នាក់បាននិយាយថាយើងស្លាប់នៅស្រុកកាណានហើយមិនជឿពាក្យសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។
ប្រជាជនបានល្បួងព្រះជាម្ចាស់។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកិច្ចការ (១៥:១០) ។『 ចុះហេតុអ្វីបានជាល្បងព្រះ ដោយបំពាក់នឹម នៅកពួកសិស្សដូច្នេះ ដែលទោះទាំងពួកអយ្យកោយើង ឬយើងរាល់គ្នាក៏ពុំអាចនឹងទ្រទ្រាំបានផង 』 មានទំនាស់ជាមួយប៉ូលនិងគូកនរបស់គាត់នៅវិហារអាន់ទីយ៉ូកព្យាយាមបង្រៀនច្បាប់ (ច្បាប់នៃសេចក្ដីក្រោធ) ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១០: ៩) ។『 ឬល្បងព្រះគ្រីស្ទ ដូចជាពួកគេខ្លះបានល្បងទ្រង់ ហើយត្រូវវិនាសទៅ ដោយពស់ចឹក 』.
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកិច្ចការ (១៥:១០) ។『 ចុះហេតុអ្វីបានជាល្បងព្រះ ដោយបំពាក់នឹម នៅកពួកសិស្សដូច្នេះ ដែលទោះទាំងពួកអយ្យកោយើង ឬយើងរាល់គ្នាក៏ពុំអាចនឹងទ្រទ្រាំបានផង 』 មានទំនាស់ជាមួយប៉ូលនិងគូកនរបស់គាត់នៅវិហារអាន់ទីយ៉ូកព្យាយាមបង្រៀនច្បាប់ (ច្បាប់នៃសេចក្ដីក្រោធ) ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១០: ៩) ។『 ឬល្បងព្រះគ្រីស្ទ ដូចជាពួកគេខ្លះបានល្បងទ្រង់ ហើយត្រូវវិនាសទៅ ដោយពស់ចឹក 』.
ព្រះគម្ពីរចែងនៅក្នុងហេព្រើរ (៣: ៨-៩) ។『ដូចជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានមានព្រះបន្ទូលថា «នៅថ្ងៃនេះ បើឯងរាល់គ្នាឮសំឡេងទ្រង់ នោះកុំឲ្យតាំងចិត្តរឹងរូសឡើយ ដូចកាលគ្រាបះបោរ នៅថ្ងៃដែលមានសេចក្ដីល្បួង នៅក្នុងទីរហោស្ថាន.』
រាងកាយរបស់ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះវិហារ។ ប្រាសាទនៅក្រុងយេរូសាឡិមគឺជាស្រមោលនៃព្រះវិហារពិត។
ចាប់តាំងពីព្រះវិហារពិត (ព្រះគ្រីស្ទ) បានមកដល់ប្រាសាទស្រមោលនឹងធ្លាក់ចុះ។
ចំពោះការលះបង់មិនចាំបាច់ទេ។
អារក្សវានឹងនាំព្រះយេស៊ូវទៅទីក្រុងបរិសុទ្ធដាក់គាត់នៅលើកំពូលប្រាសាទហើយប្រាប់គាត់អោយលោតចុះ។
អារក្សប្រាប់ព្រះយេស៊ូថាព្រះវិហារពិតត្រូវចុះពីប្រាសាទស្រមោល។
មេកំណាចនៅតែនិយាយដូចជាប្រាសាទដែលសាងសង់គឺជាប្រាសាទពិត។
ពួកផារិស៊ីនិយាយថាពួកគេនឹងជួបព្រះតាមរយៈព្រះវិហារ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ (២៧:៤០) ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ (២៧:៤០) ។
『ឯងដែលបំផ្លាញព្រះវិហារ ហើយសង់ឡើងវិញក្នុងរវាង៣ថ្ងៃអើយ ចូរជួយសង្គ្រោះខ្លួនចុះ បើឯងជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន នោះឲ្យចុះពីឈើឆ្កាងមក.』 សាតាំងលបមាត់ហើយប្រាប់ព្រះយេស៊ូវ
ឲ្យ ចុះពីព្រះវិហារ។ ព្រះយេស៊ូវត្រូវតែសុគតនៅលើឈើឆ្កាងហើយអារក្សសាតាំងល្បួងព្រះតាមរយៈមនុស្ស។
ដូច្នេះព្រះយេស៊ូមានបន្ទូលប្រាប់អារក្សកុំ ឲ្យ
ល្បួងព្រះដូចពួកអ៊ីស្រាអែលបានល្បួងព្រះកាលពីលើកមុន ៗ ដែរ។
Comments
Post a Comment