សេសារនិងរបស់ព្រះ

កាលពួកផារីស៊ីបានចេញទៅ នោះគេពិគ្រោះគ្នាពីដំណើរយ៉ាងណានឹងចាប់ទ្រង់ ដោយនូវព្រះបន្ទូល  រួចក៏ចាត់ពួកសិស្សរបស់គេឲ្យទៅទ្រង់ជាមួយនឹងពួកហេរ៉ូឌ ដោយពាក្យថា លោកគ្រូ យើងខ្ញុំដឹងថា លោកពិតត្រង់ ហើយថា លោកបង្រៀនពីផ្លូវព្រះដោយសេចក្ដីពិត ឥតមានអំពល់ដល់អ្នកណាឡើយ ព្រោះលោកមិនយល់មុខមនុស្សណាទេ ដូច្នេះ សូមប្រាប់យើងខ្ញុំដែលលោកគិតដូចម្តេច តើមានច្បាប់នឹងបង់ពន្ធថ្វាយសេសារទេ  តែព្រះយេស៊ូវទ្រង់ជ្រាបឧបាយកលរបស់គេ ក៏មានព្រះបន្ទូលតបថា មនុស្សកំពុតអើយ ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាល្បងខ្ញុំដូច្នេះ  ចូរបង្ហាញប្រាក់ដែលបង់ពន្ធមកឲ្យខ្ញុំមើលចុះ គេក៏យកប្រាក់កាក់ធំមកថ្វាយទ្រង់ទត  រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរថា រូបនេះ និងឈ្មោះនេះ តើជារបស់អ្នកណា គេទូលឆ្លើយថា របស់សេសារ នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ដូច្នេះ ចូរថ្វាយរបស់សេសារ ទៅសេសារទៅ របស់ព្រះ ចូរថ្វាយទៅព្រះវិញ (ម៉ាថាយ ២២: ១៥-២១);
ទាក់ទងនឹងបញ្ហានេះមនុស្សនៅព្រះវិហារតែងតែបង្រៀនថាអ្វីៗនៅលោកីយគួរតែត្រូវបានបង់ពន្ធហើយរបស់របស់ព្រះគួរតែត្រូវបានប្រគល់ទៅឱ្យព្រះវិហារក្នុងការបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (១៥:៥០) ។បងប្អូនអើយ សេចក្ដីដែលខ្ញុំចង់និយាយនេះ គឺថា សាច់ឈាមពុំអាចនឹងគ្រងនគរព្រះជាមរដកបានឡើយ ហើយសេចក្ដីពុករលួយក៏ពុំអាចនឹងគ្រងសេចក្ដី ដែលមិនចេះពុករលួយបានដែរ។ ពិភពលោកមិនអាចទទួលបាននគររបស់ព្រះទេ។ នៅលើលោកនេះគ្មានព្រះទេ។ ប៉ុន្តែចំពោះការកើតជាថ្មីការកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយជារាជាណាចក្ររបស់ព្រះនឹងមកដល់។ រូបកាយនៃវិញ្ញាណនៅជាមួយព្រះហើយរូបកាយនៃរូបកាយនៅលើផែនដី។ សាច់ឈាមនៃលោកីយ៍នេះនឹងត្រូវស្លាប់នៅថ្ងៃណាមួយ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងពេត្រុសទី ២ (៣: ៧) ។តែផ្ទៃមេឃ និងផែនដីនៅជាន់នេះ បានបម្រុងទុកដល់ថ្ងៃជំនុំជម្រះ ដោយសារព្រះបន្ទូលនៃទ្រង់ សម្រាប់ឲ្យភ្លើងឆេះវិញ ហើយបំផ្លាញមនុស្សទមិឡល្មើសចេញ


ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងពេត្រុសទី ២ (៣:១០) ។ រីឯថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់ នោះនឹងមកដូចជាចោរប្លន់ នៅថ្ងៃនោះផ្ទៃមេឃនឹងបាត់ទៅ ដោយសូរគ្រាំគ្រេង ធាតុសព្វសារពើនឹងរលាយទៅ ដោយកំដៅដ៏ក្រៃលែង ហើយផែនដី និងការសព្វសារពើ នឹងត្រូវឆេះអស់រលីងទៅ។

ព្រះគម្ពីរចែងនៅក្នុងសាស្ដា (១២: ៧) ។

"ហើយធូលីត្រឡប់ជាដីដូចដើមវិញ និងវិញ្ញាណ ត្រឡប់ទៅព្រះ ដែលទ្រង់បានប្រទានមកនោះ." ដីមានន័យថាសាច់។ ឈាមនិងរាងកាយវិលត្រឡប់មកផែនដីវិញហើយវិញ្ញាណវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។ នៅពេលយើងនិយាយអំពីសេសារនិងរបស់ព្រះសេសារជារបស់ពិភពលោកប៉ុន្តែមធ្យោបាយនៃវិញ្ញាណរបស់ព្រះ។ និយាយអីញ្ចឹងក្រុមជំនុំភាគច្រើនកំពុងនិយាយថា "ឧទ្ទិសដល់សេសាររឿងរ៉ាវនៃលោកិយនិងចំពោះព្រះ" ។ អ្នកដែលនិយាយថាដោយសារតែព្រះបានបង្កើតពិភពលោកនេះអ្វីគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងពិភពលោកនេះគឺជារបស់ព្រះ។ ប៉ុន្តែអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោកត្រូវបានប្រគល់ទៅឱ្យសាតាំងដូច្នេះអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោកនេះបានក្លាយជារបស់សាតាំង។ សេសារគឺជាឈ្មោះរបស់អធិរាជរ៉ូម៉ាំងប៉ុន្តែជានិមិត្តរូបរបស់សាតាំងជាស្តេចពិភពលោក។ របស់នៅលោកីយនេះគឺជារបស់សេសារ។​
​ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ (២: ១៥-១៦)   កុំឲ្យស្រឡាញ់លោកីយ៍ របស់អ្វីដែលនៅក្នុងលោកីយ៍នេះឲ្យសោះ បើអ្នកណាស្រឡាញ់លោកីយ៍ អ្នកនោះគ្មានសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះវរបិតានៅក្នុងខ្លួនឡើយ  ដ្បិតអស់ទាំងសេចក្ដី ដែលនៅក្នុងលោកីយ៍នេះ គឺជាសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់សាច់ឈាម និងសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់ភ្នែក ហើយសេចក្ដីអំនួតរបស់ជីវិត នោះមិនកើតមកពីព្រះវរបិតាទេ គឺមកតែពីលោកីយ៍នេះវិញ របស់នៅលោកីយនេះជារបស់សាតាំង។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលូកា (៤: ៦) ។

ហើយទូលថា ខ្ញុំនឹងឲ្យអំណាច និងសិរីលំអនៃនគរទាំងនេះដល់អ្នក ដ្បិតបានប្រគល់មកខ្ញុំហើយ ខ្ញុំនឹងឲ្យដល់អ្នកណាស្រេចនឹងចិត្តខ្ញុំ នេះជាអ្វីដែលសាតាំងនិយាយនៅពេលដែលល្បួងព្រះយេស៊ូ។ វាមានន័យថាព្រះបានប្រទានសាតាំងដល់លោកីយនេះ។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់ប្រគល់ពិភពលោកនេះទៅសាតាំង? វាត្រូវបានគ្រោងទុករួចហើយមុនពេលបង្កើត។ ចាប់តាំងពីសាតាំងធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះព្រះបានបង្កើតពិភពលោកខាងសម្ភារៈដើម្បីដាក់គុកគាត់ហើយអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ធ្វើនគររបស់អ្នក។ ការដែលព្រះបានប្រគល់សាថានដល់ពិភពលោកមានន័យថាសាថានបានត្រូវបណ្ដេញចេញពីរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងស្តេចពិភពលោកត្រូវបានគេយកពីលើអាកាសមកផែនដី។ ពេលលោកយេស៊ូត្រឡប់មកវិញសាថាននឹងត្រូវជាប់គុក។ ហើយព្រះជាម្ចាស់នឹងដាក់សាតាំងនិងអ្នកដែលដើរតាមវាចូលទៅក្នុងបឹងដ៏អស់កល្បនៅឯការជំនុំជំរះនៃបល្ល័ង្កដ៏អស្ចារ្យ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ (១២:២២) ។

នោះគេនាំមនុស្សម្នាក់មានអារក្សចូល ដែលខ្វាក់ ហើយ មកទ្រង់ ទ្រង់ក៏ប្រោសឲ្យបានជា គឺឲ្យមនុស្សខ្វាក់ ហើយនោះ បានទាំងនិយាយ ហើយមើលឃើញផង   នៅពេលនោះពួកផារិស៊ីបានឃើញអព្ភូតហេតុរបស់ព្រះយេស៊ូហើយនិយាយថា៖ «គាត់ធ្វើដូច្នេះដោយអំណាចបេលសេប៊ូល។ ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលនៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ (១២: ២៦-២៧) ។ ធ្វើដូចម្តេចឲ្យរាជ្យវាស្ថិតស្ថេរនៅបាន  មួយទៀត បើខ្ញុំដេញអារក្សដោយអាងបេលសេប៊ូលពិតនោះ តើកូនរបស់អ្នករាល់គ្នាដេញអារក្ស ដោយសារអ្វីវិញ ដូច្នេះ វានឹងធ្វើជាចៅក្រមជំនុំជម្រះអ្នករាល់គ្នាហើយ លោកយេស៊ូបានសារភាពថាសាថានបានបង្កើតរាជាណាចក្ររបស់លោក។
ពន្យល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះនៅក្នុងចន (៦:២៩) ។ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ការរបស់ព្រះ គឺឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានជឿដល់អ្នកដែលព្រះបានចាត់ឲ្យមក លោកយេស៊ូបានសារភាពថាសាថានបានបង្កើតរាជាណាចក្ររបស់លោក។
ពន្យល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះនៅក្នុងចន (៦:២៩) ។

. ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ការរបស់ព្រះ គឺឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានជឿដល់អ្នកដែលព្រះបានចាត់ឲ្យមក. ការងាររបស់ព្រះគឺ“ ជឿលើអ្នកដែលព្រះបានចាត់ (ព្រះគ្រីស្ទ)” ។ ជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ដែលបានបញ្ជូនមកគឺថាព្រះយេស៊ូវយកអំពើបាបទាំងអស់របស់ពិភពលោកសំរាប់អំពើបាបរបស់អ្នកដែលប្រែចិត្តហើយរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ ដូច្នេះអ្នកដែលប្រែចិត្តត្រូវបានកើតជាថ្មីនៃទឹកនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ សាវ័កប៉ូលក្នុងរឿងនេះនិយាយអំពីការកើតជាថ្មីនៃរូបកាយវិញ្ញាណដល់អស់អ្នកដែលបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាង។ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចកើតជាថ្មីនៅក្នុងរូបកាយនៃវិញ្ញាណទេអ្នកមិនអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបានទេ។ ដូច្នេះរូបកាយនៃវិញ្ញាណនឹងក្លាយជារូបកាយតែមួយជាមួយនឹងព្រះ។ ដូច្នេះវិញ្ញាណត្រូវបានថ្វាយដល់ព្រះ។ អ្វីៗមិនមែនជារបស់លោកីយនេះត្រូវបានប្រគល់ទៅឱ្យព្រះនោះទេប៉ុន្តែបានប្រទានព្រះវិញ្ញាណដល់ព្រះ។
ពួកបរិសុទ្ធពាក់រូបកាយដែលព្រះបានបង្កើតហើយការប្រគល់វិញ្ញាណដល់ព្រះគឺជាការបដិសេធសាច់ឈាមនៅលើលោកនេះគឺជាការលះបង់នៃការបូជាដែលមានជីវិតចំពោះព្រះ។ ចែងនៅក្នុងរ៉ូម (១២: ១-២) ។ដូច្នេះ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំទូន្មានអ្នករាល់គ្នា ដោយសេចក្ដីមេត្តាករុណានៃព្រះ ឲ្យបានថ្វាយរូបកាយទុកជាយញ្ញបូជារស់ ហើយបរិសុទ្ធ ដែលគាប់ព្រះហឫទ័យដល់ព្រះ ជាការគោរពនៃអ្នករាល់គ្នា ដែលមានទំនង  កុំឲ្យត្រាប់តាមសម័យនេះឡើយ ចូរឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានផ្លាស់ប្រែវិញ ដោយគំនិតបានកែជាថ្មីឡើង ដើម្បីនឹងអាចមើលឲ្យបានស្គាល់បំណងព្រះហឫទ័យនៃព្រះ ដែលល្អ ស្រួលទទួល ហើយគ្រប់លក្ខណ៍ផង

វាគឺជាការថ្វាយបង្គំខាងវិញ្ញាណដែលពួកបរិសុទ្ធបានថ្វាយរបស់របស់ព្រះជាម្ចាស់ដល់ព្រះជាម្ចាស់។ “ ផ្លាស់ប្តូរដោយការរំeneកចិត្តឡើងវិញ” នេះមិនមែនដើម្បី ធ្វើឲ្យ ចិត្តខាងសាច់ឈាមមានភាពប្រសើរឡើងនោះទេតែគឺដើម្បីផ្លាស់ប្តូរចិត្តនៅក្នុងរូបកាយវិញ។ ដើម្បីធ្វើដូចនេះបុរសចំណាស់ត្រូវតែស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ដូច្នេះវិញ្ញាណនឹងមានជីវិត។ និយាយនៅក្នុងចន (៦:៦៣) ។គឺជាវិញ្ញាណដែលឲ្យមានជីវិត រូបសាច់គ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ ពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយនឹងអ្នករាល់គ្នា នោះត្រូវខាងវិញ្ញាណ និងជីវិតវិញ មានតែនៅពេលដែលពួកបរិសុទ្ធពាក់រូបកាយដែលកើតជាថ្មីនៃវិញ្ញាណប៉ុណ្ណោះដែលអាចឱ្យវិញ្ញាណមានជីវិត។
សេសារមានន័យថាអ្វីៗទាំងអស់នៅលើពិភពលោក។ វាគឺដើម្បីផ្តល់ឱ្យអ្វីគ្រប់យ៉ាងនៅលើពិភពលោកពន្ធ។ រឿងរបស់ព្រះមិនមានន័យថាដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ទេតែមានន័យថាវិញ្ញាណ។ នៅក្នុងលេវីវិន័យ (២៧:៣០) ។ ហើយផលពីដីភាគក្នុង១០ ទោះបើជាផលដែលកើតពីដី ជាផ្លែឈើ នោះជារបស់ផងព្រះយេហូវ៉ា ហើយត្រូវតែបានទុកជាបរិសុទ្ធសម្រាប់ទ្រង់ មនុស្សក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានថ្វាយដល់ព្រះយោងទៅតាមក្រិត្យវិន័យប៉ុន្តែដោយសារតែព្រះយេស៊ូវបានយាងមកគម្ពីរសញ្ញាថ្មីហើយព្រះយេស៊ូវបានសុគតអំពីច្បាប់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទមិនត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយច្បាប់ហើយត្រូវបានដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះអស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទមិនត្រូវធ្វើតាមច្បាប់ឡើយ។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?