ប្រស្នាអំពីគ្រាប់ពូជ
『ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគេ ជាពាក្យប្រៀបប្រដូចអំពីរឿងជាច្រើនថា មើល មានអ្នកព្រោះពូជម្នាក់ចេញទៅព្រោះ កំពុងដែលគាត់ព្រោះ នោះមានខ្លះធ្លាក់ចុះតាមផ្លូវ ហើយសត្វស្លាបក៏ហើរមកចឹកស៊ីអស់ទៅ មានខ្លះទៀតធ្លាក់ទៅក្នុងកន្លែងថ្ម ដែលមានដីរាក់ពេក ស្រាប់តែដុះឡើងភ្លាម ព្រោះដីមិនជ្រៅទេ ប៉ុន្តែ កាលថ្ងៃរះឡើង នោះក៏ក្រៀមខ្លោចទៅ ពីព្រោះគ្មានឫស ហើយខ្លះទៀតធ្លាក់ទៅកណ្តាលបន្លាៗក៏ដុះឡើងខ្ទប់ជិត តែមានខ្លះទៀតធ្លាក់ទៅក្នុងដីល្អ ហើយបង្កើតផលបាន១ជា១រយ មួយទៀតបាន៦០ ហើយមួយទៀតបាន៣០ អ្នកណាដែលមានត្រចៀកសម្រាប់ស្តាប់ ឲ្យស្តាប់ចុះ ។ 』 (ម៉ាថាយ ១៣: ៣-៩)
រឿងប្រៀបប្រដូចនេះនិយាយអំពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ (១៣:១១) ។『 ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ពីព្រោះបានប្រទានមកអ្នករាល់គ្នា ឲ្យបានស្គាល់ការអាថ៌កំបាំងរបស់នគរស្ថានសួគ៌ តែមិនបានប្រទានឲ្យអ្នកទាំងនោះស្គាល់ទេ 』 នៅទីនេះអ្នកគឺជាសិស្ស។ មានតែពួកសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យដឹងពីអាថ៌កំបាំង។ អស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺជាសិស្សមិនមែនដោយសារពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែដោយសារតែពួកគេបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូប្រាប់ពួកគេអោយបដិសេធខ្លួនឯង?
សម្រាប់ "ខ្លួនឯង" គឺជាបុរសចំណាស់ខាងសាច់ឈាមដែលសម្លាប់ព្រលឹង។ ដូច្នេះគោលបំណងនៃការយាងមករបស់លោកយេស៊ូគឺដើម្បីជួយសង្គ្រោះវិញ្ញាណ។ ព្រះវិញ្ញាណគឺជាអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានល្បួងដោយសាតាំងបំបែកចេញពីព្រះគ្រីស្ទហើយបានជាប់នៅក្នុងពិភពលោកនេះ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងអេភេសូរ (៥: ៣១-៣២) ។
រឿងប្រៀបប្រដូចនេះនិយាយអំពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ (១៣:១១) ។『 ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ពីព្រោះបានប្រទានមកអ្នករាល់គ្នា ឲ្យបានស្គាល់ការអាថ៌កំបាំងរបស់នគរស្ថានសួគ៌ តែមិនបានប្រទានឲ្យអ្នកទាំងនោះស្គាល់ទេ 』 នៅទីនេះអ្នកគឺជាសិស្ស។ មានតែពួកសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យដឹងពីអាថ៌កំបាំង។ អស់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺជាសិស្សមិនមែនដោយសារពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែដោយសារតែពួកគេបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូប្រាប់ពួកគេអោយបដិសេធខ្លួនឯង?
សម្រាប់ "ខ្លួនឯង" គឺជាបុរសចំណាស់ខាងសាច់ឈាមដែលសម្លាប់ព្រលឹង។ ដូច្នេះគោលបំណងនៃការយាងមករបស់លោកយេស៊ូគឺដើម្បីជួយសង្គ្រោះវិញ្ញាណ។ ព្រះវិញ្ញាណគឺជាអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានល្បួងដោយសាតាំងបំបែកចេញពីព្រះគ្រីស្ទហើយបានជាប់នៅក្នុងពិភពលោកនេះ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងអេភេសូរ (៥: ៣១-៣២) ។
『 ដោយហេតុនោះបានជាមនុស្សប្រុស និងលាចេញពីឪពុកម្តាយ ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១វិញ សេចក្ដីអាថ៌កំបាំងនេះជ្រៅណាស់ តែខ្ញុំនិយាយខាងឯព្រះគ្រីស្ទនឹងពួកជំនុំវិញ 』 ព្រះវិហារមានន័យថាស្មារតីរបស់ពួកបរិសុទ្ធ។
វិញ្ញាណស្លាប់ពីការជាប់នៅលើផែនដីសម្ភារៈនៃពិភពលោកនេះហើយមនុស្សបានក្លាយជាព្រលឹង។
ការស្លាប់មានន័យថាបាត់បង់ទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយព្រះ។
ដើម្បីដឹងពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌មនុស្សម្នាក់ត្រូវតែដឹងថាអ្នកណាជាអ្នកព្រោះគ្រាប់ពូជនិងគ្រាប់ពូជ។ អ្នកព្រោះស្រូវគឺជាព្រះហើយគ្រាប់ពូជគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ វាលនិយាយពីដួងចិត្តរបស់មនុស្ស។『ញុំជាដើមទំពាំងបាយជូរដ៏ពិត ហើយព្រះវរបិតាខ្ញុំជាអ្នកដាំ
ដើម្បីដឹងពីអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានសួគ៌មនុស្សម្នាក់ត្រូវតែដឹងថាអ្នកណាជាអ្នកព្រោះគ្រាប់ពូជនិងគ្រាប់ពូជ។ អ្នកព្រោះស្រូវគឺជាព្រះហើយគ្រាប់ពូជគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ វាលនិយាយពីដួងចិត្តរបស់មនុស្ស។『ញុំជាដើមទំពាំងបាយជូរដ៏ពិត ហើយព្រះវរបិតាខ្ញុំជាអ្នកដាំ
』 នៅក្នុងយ៉ូហាន
១៥: ១“ ព្រះជាកសិករនិងអ្នកព្រោះពូជ” ។ លោកុប្បត្តិ ២
ប្រាប់រឿងរ៉ាវនៃសួនច្បារអេដែន។ មានផ្លែនៃដើមជីវិតនិងផ្លែនៃដើមដឹងខុសត្រូវ។
ផលផ្លែនៃដើមជីវិតគឺជាផលផ្លែនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ សូមពន្យល់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ
៣:២២ ថា«អ័ដាមនិងអេវ៉ា»បរិភោគផ្លែឈើពីដើមជីវិតហើយទទួលបានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។
『រួចព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា មើលមនុស្សបានត្រឡប់ដូចជាយើង១ដែរ ទាំងដឹងខុសត្រូវផង ឥឡូវខ្លាចក្រែងវាលូកដៃទៅបេះផ្លែជីវិតស៊ីទៀត ហើយរស់ជារៀងរាបដរាបទៅ 』 បើអ្នកណាបរិភោគផ្លែនៃដើមឈើជីវិតនោះគាត់នៅអស់កល្បជានិច្ច។ ប៉ុន្ដែបើអ្នកណាមិនប្រតិបត្ដិតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេអ្នកនោះមិនអាចបរិភោគផលផ្លែនៃដើមឈើជីវិតបានឡើយ។
ដូច្នេះព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ (៣:២៤) ។
『 ទ្រង់បណ្តេញមនុស្សចេញ ហើយដាក់ចេរូប៊ីននៅខាងកើតសួនច្បារអេដែន និងដាវ ដែលជាអណ្តាតភ្លើងរេបែរទៅគ្រប់ទិស ដើម្បីនឹងរក្សាផ្លូវទៅឯដើមជីវិត។ 』
ដាវដែលឆាបឆេះដែលបង្វែរគ្រប់វិធីជានិមិត្តរូបនៃច្បាប់។
ច្បាប់គឺត្រូវដឹងពីអំពើបាបហើយអ្នកដែលធ្វើបាបត្រូវតែស្លាប់។
ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់បានលាក់ផ្លែឈើនៃជីវិតនៅក្នុងក្រឹត្យវិន័យ។
មនុស្សត្រូវតែស៊ីផ្លែឈើដែលមានជីវិតដែលព្រះជាម្ចាស់ហាមឃាត់មិនអោយបរិភោគឡើយព្រោះមនុស្សបាបដែលបានចាកចេញពីព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនត្រូវបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលផ្ដល់ជីវិតឡើយ។ ដូច្នេះព្រះដាក់វិញ្ញាណទៅក្នុងដីដើម្បីឱ្យវិញ្ញាណនិងរូបកាយបានជួបហើយក្លាយជាមនុស្សហើយព្រះមានបន្ទូលប្រាប់មនុស្សតាមរយៈច្បាប់ថា“ ចូរ ឲ្យ អ្នកបានដូចជាព្រះ” ។
ដូច្នេះនៅពេលពួកគេដឹងថាពួកគេមិនអាចទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះបានពួកគេគួរតែបោះបង់ចោលហើយស្វែងរកផលផ្លែនៃដើមឈើជីវិត (ព្រះគ្រីស្ទ) ដែលលាក់នៅក្នុងក្រិត្យវិន័យ។ ដូច្នេះព្រះកំពុងផ្ញើសារទៅមនុស្ស។ "ខ្ញុំនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវភាពសុចរិតប្រសិនបើអ្នកបោះបង់" ដើម្បីទទួលបាននូវភាពសុចរិត "តាមរយៈច្បាប់ហើយចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ" ។
ពូជមានន័យថាព្រះគ្រីស្ទជាគ្រាប់ពូជនៃសេចក្តីសន្យា។ និយាយអញ្ចឹងផែនដីមានន័យថាបេះដូងរបស់មនុស្សហើយដីគឺជាដី។ ឬសរបស់មនុស្សគឺដី។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣:២៣
មនុស្សត្រូវតែស៊ីផ្លែឈើដែលមានជីវិតដែលព្រះជាម្ចាស់ហាមឃាត់មិនអោយបរិភោគឡើយព្រោះមនុស្សបាបដែលបានចាកចេញពីព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនត្រូវបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលផ្ដល់ជីវិតឡើយ។ ដូច្នេះព្រះដាក់វិញ្ញាណទៅក្នុងដីដើម្បីឱ្យវិញ្ញាណនិងរូបកាយបានជួបហើយក្លាយជាមនុស្សហើយព្រះមានបន្ទូលប្រាប់មនុស្សតាមរយៈច្បាប់ថា“ ចូរ ឲ្យ អ្នកបានដូចជាព្រះ” ។
ដូច្នេះនៅពេលពួកគេដឹងថាពួកគេមិនអាចទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះបានពួកគេគួរតែបោះបង់ចោលហើយស្វែងរកផលផ្លែនៃដើមឈើជីវិត (ព្រះគ្រីស្ទ) ដែលលាក់នៅក្នុងក្រិត្យវិន័យ។ ដូច្នេះព្រះកំពុងផ្ញើសារទៅមនុស្ស។ "ខ្ញុំនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវភាពសុចរិតប្រសិនបើអ្នកបោះបង់" ដើម្បីទទួលបាននូវភាពសុចរិត "តាមរយៈច្បាប់ហើយចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ" ។
ពូជមានន័យថាព្រះគ្រីស្ទជាគ្រាប់ពូជនៃសេចក្តីសន្យា។ និយាយអញ្ចឹងផែនដីមានន័យថាបេះដូងរបស់មនុស្សហើយដីគឺជាដី។ ឬសរបស់មនុស្សគឺដី។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣:២៣
"ដូច្នេះ ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ក៏បណ្តេញគាត់ពីសួនច្បារអេដែនចេញ ឲ្យទៅភ្ជួររាស់ដីដែលទ្រង់បានយកមកបង្កើតគាត់នោះវិញ " រហូតដល់ដីគឺសម្រាប់ការសាបព្រួស។
"រហូតដល់ដួងចិត្ត" គឺត្រូវទទួលព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់និងបង្កើតផល។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ (៣: ១៧-១៩) ។『 រួចទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលទៅអ័ដាមថា ដោយព្រោះឯងបានស្តាប់តាមប្រពន្ធឯង ហើយស៊ីផ្លែឈើនោះ ដែលអញបានហាមមិនឲ្យស៊ីឡើយ នោះដីត្រូវបណ្តាសាដោយព្រោះឯង ឯងត្រូវរកស៊ីពីដីដោយនឿយហត់អស់១ជីវិត ដីនឹងដុះជាបន្លា ហើយនិងអញ្ចាញឲ្យឯង ឯងត្រូវស៊ីអស់ទាំងតិណជាតិដែលដុះនៅស្រែចម្ការ ឯងនឹងបានអាហារស៊ីដោយការបែកញើស ដរាបដល់ឯងត្រឡប់ទៅជាដីវិញ ពីព្រោះអញបានយកឯងពីដីមក ដ្បិតឯងជាធូលីដី ក៏ត្រូវត្រឡប់ទៅជាធូលីដីវិញ 』 ដើម្បីរស់នៅលើផែនដីមនុស្សត្រូវតែបង្កើតអាហារដូច្នេះមនុស្សត្រូវតែដាំដុះនិងរស់នៅហើយប្រសិនបើមនុស្សគិតថាព្រះបានធ្វើដូច្នេះនេះគឺជាគំនិតរបស់ពិភពលោក។ ប្រសិនបើអ្នកគិតដូច្នេះអ្នកមិនដឹងពីផ្លែឈើនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ចទេ។ "បរិភោគនំបុ័ង" មានន័យថាជាអាហារនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះបានប្រាប់មនុស្សឱ្យធ្វើផែនដីរហូតដល់បេះដូងដើម្បីទទួលបានអាហារសម្រាប់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:១៥ ។『 ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់យកអ័ដាមទៅដាក់នៅក្នុងសួនច្បារអេដែន ឲ្យគាត់ធ្វើការហើយថែរក្សា 』 ព្រះបានបង្កើតមនុស្សនៅពិភពលោកមួយនៅខាងក្រៅអេដែន។ ដូច្នេះព្រះបាននាំអ័ដាមចូលក្នុងសួនអេដែន។ សួនច្បារអេដែនជានិមិត្តរូបនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ នេះមានន័យថាព្រះមានការសន្យាថានឹងនាំមនុស្សចូលក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ព្រះប្រាប់អ័ដាម ឲ្យ ដាំដុះនិងថែរក្សាដើមជីវិត។ ប្រសិនបើអាដាមមិនបានដាំដុះនិងរក្សាវាទេគាត់មិនអាចបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើជីវិតបានទេ។
អ្នកត្រូវបរិភោគស្មៅនៅតាមវាល។ អ្នកនឹងញ៉ាំញើសនៅលើមុខអ្នកអាចមើលឃើញថានេះគឺដើម្បីទទួលបានផ្លែអស់កល្បជានិច្ច។ ឧទាហរណ៍រឿងបណ្តុះគ្រាប់ពូជគឺដើម្បីទទួលបានផ្លែអស់កល្បជានិច្ច។ ហេតុផលសម្រាប់ការបរិភោគផ្លែឈើអស់កល្បគឺថាមនុស្សមិននៅអស់កល្បទេ។ វាលបួនប្រភេទត្រូវបានណែនាំនៅក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីវាលសាបព្រួស។ នោះគឺដួងចិត្តរបស់មនុស្សបួនប្រភេទ។
មានតែមនុស្សប្រភេទមួយប៉ុណ្ណោះដែលជាវាលល្អ។ វាគឺជាវាលដ៏ល្អដែលគ្រាប់ពូជនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអាចធ្លាក់ចូលក្នុងចិត្តហើយក្លាយជាជីវិត។ វាលល្អគឺជាវាលដែលមានស្ថានភាពល្អសម្រាប់ភ្ជួររាស់ដី។ "រហូតដល់ដួងចិត្ត" គឺជាអ្នកដែលដាំដុះវិស័យចិត្តដែលបានសិក្សាពាក្យក្នុងព្រះគម្ពីរជាច្រើនដងហើយដឹងថាគាត់បានធ្វើបាបនៅក្នុងនគរព្រះហើយត្រូវបានគេបង្ខាំងទុកនៅលើផែនដី។
ទោះយ៉ាងណាសព្វថ្ងៃនេះមានមនុស្សព្រះវិហារជាច្រើនគិតពីស្ថានភាពនៃបេះដូងដូចតទៅ៖ នៅពេលដែលពួកគេសំអាតចិត្តនិងយល់ច្បាស់នៅពេលដែលពួកគេបាន hear ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ពួកគេគិតថាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺជាជីវិតនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ពួកគេគិតថាដើម្បីធ្វើឱ្យវាលល្អពួកគេត្រូវតែគោរពនិងអនុវត្តតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនៅក្នុងស្ថានភាពនៃដួងចិត្តដ៏បរិសុទ្ធ។ ប៉ុន្ដែមនុស្សមិនអាចបរិសុទ្ធដោយខ្លួនឯងបានទេ។
ដើម្បី“ ដាំដុះនៅក្នុងវាលល្អ” គឺត្រូវស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទ៖ ត្រូវដឹងថាយើងនឹងត្រូវស្លាប់ដោយដាច់ឆ្ងាយពីព្រះហើយសេចក្ដីសង្រ្គោះមិនអាចទៅរួចទេបើគ្មានព្រះគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះការស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទគឺការដាំដុះ។ ស្លាប់គឺស្លាប់ដោយលោភលន់។ វាគឺដើម្បីរកឱ្យឃើញថាមនុស្សអាចត្រូវបានសង្គ្រោះតែតាមរយៈការដឹងអំពីអំពើបាបរបស់ពួកគេនៅក្នុងច្បាប់ហើយដោយដឹងថាពួកគេនឹងត្រូវស្លាប់ដោយសារការបូជាហើយតាមរយៈការរកឃើញព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងពួកគេ។ នេះគឺជាអត្ថន័យនៃការដាក់ដី។
នៅក្នុងវិស័យបេះដូងទាំងបួនអ្វីដែលល្អទាំងអស់គឺជាបេះដូងដែលមានបេះដូងនៅលើពិភពលោក។ ដូច្នេះពួកគេគឺជាវាលស្រែដែលមិនចាប់អារម្មណ៍លើនគរព្រះ។
វាលល្អគឺជាបេះដូងរបស់អ្នកដែលដឹងថាពួកគេជាអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះត្រូវបានគេឃុំឃាំងនៅក្នុងភាពងងឹតហើយត្រូវការផ្លែឈើដែលមានជីវិត។ ដូច្នេះព្រះគុណនិងការងាររបស់ព្រះត្រូវបានគេមើលឃើញតែនៅក្នុងវិស័យល្អប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងថាការលោភលន់ដែលបណ្តាលឱ្យយើងចាកចេញពីព្រះត្រូវតែស្លាប់មុនពេលដែលយើងអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបាន។ ស្លាប់គឺស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ ប្រសិនបើអ្នកស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវអ្នកត្រូវបានកើតជាថ្មីម្តងទៀតនៅក្នុងរូបកាយនៃព្រះវិញ្ញាណដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ អស់អ្នកដែលបានកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ (៣: ១៧-១៩) ។『 រួចទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលទៅអ័ដាមថា ដោយព្រោះឯងបានស្តាប់តាមប្រពន្ធឯង ហើយស៊ីផ្លែឈើនោះ ដែលអញបានហាមមិនឲ្យស៊ីឡើយ នោះដីត្រូវបណ្តាសាដោយព្រោះឯង ឯងត្រូវរកស៊ីពីដីដោយនឿយហត់អស់១ជីវិត ដីនឹងដុះជាបន្លា ហើយនិងអញ្ចាញឲ្យឯង ឯងត្រូវស៊ីអស់ទាំងតិណជាតិដែលដុះនៅស្រែចម្ការ ឯងនឹងបានអាហារស៊ីដោយការបែកញើស ដរាបដល់ឯងត្រឡប់ទៅជាដីវិញ ពីព្រោះអញបានយកឯងពីដីមក ដ្បិតឯងជាធូលីដី ក៏ត្រូវត្រឡប់ទៅជាធូលីដីវិញ 』 ដើម្បីរស់នៅលើផែនដីមនុស្សត្រូវតែបង្កើតអាហារដូច្នេះមនុស្សត្រូវតែដាំដុះនិងរស់នៅហើយប្រសិនបើមនុស្សគិតថាព្រះបានធ្វើដូច្នេះនេះគឺជាគំនិតរបស់ពិភពលោក។ ប្រសិនបើអ្នកគិតដូច្នេះអ្នកមិនដឹងពីផ្លែឈើនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ចទេ។ "បរិភោគនំបុ័ង" មានន័យថាជាអាហារនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះបានប្រាប់មនុស្សឱ្យធ្វើផែនដីរហូតដល់បេះដូងដើម្បីទទួលបានអាហារសម្រាប់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:១៥ ។『 ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់យកអ័ដាមទៅដាក់នៅក្នុងសួនច្បារអេដែន ឲ្យគាត់ធ្វើការហើយថែរក្សា 』 ព្រះបានបង្កើតមនុស្សនៅពិភពលោកមួយនៅខាងក្រៅអេដែន។ ដូច្នេះព្រះបាននាំអ័ដាមចូលក្នុងសួនអេដែន។ សួនច្បារអេដែនជានិមិត្តរូបនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ នេះមានន័យថាព្រះមានការសន្យាថានឹងនាំមនុស្សចូលក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ព្រះប្រាប់អ័ដាម ឲ្យ ដាំដុះនិងថែរក្សាដើមជីវិត។ ប្រសិនបើអាដាមមិនបានដាំដុះនិងរក្សាវាទេគាត់មិនអាចបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើជីវិតបានទេ។
អ្នកត្រូវបរិភោគស្មៅនៅតាមវាល។ អ្នកនឹងញ៉ាំញើសនៅលើមុខអ្នកអាចមើលឃើញថានេះគឺដើម្បីទទួលបានផ្លែអស់កល្បជានិច្ច។ ឧទាហរណ៍រឿងបណ្តុះគ្រាប់ពូជគឺដើម្បីទទួលបានផ្លែអស់កល្បជានិច្ច។ ហេតុផលសម្រាប់ការបរិភោគផ្លែឈើអស់កល្បគឺថាមនុស្សមិននៅអស់កល្បទេ។ វាលបួនប្រភេទត្រូវបានណែនាំនៅក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីវាលសាបព្រួស។ នោះគឺដួងចិត្តរបស់មនុស្សបួនប្រភេទ។
មានតែមនុស្សប្រភេទមួយប៉ុណ្ណោះដែលជាវាលល្អ។ វាគឺជាវាលដ៏ល្អដែលគ្រាប់ពូជនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអាចធ្លាក់ចូលក្នុងចិត្តហើយក្លាយជាជីវិត។ វាលល្អគឺជាវាលដែលមានស្ថានភាពល្អសម្រាប់ភ្ជួររាស់ដី។ "រហូតដល់ដួងចិត្ត" គឺជាអ្នកដែលដាំដុះវិស័យចិត្តដែលបានសិក្សាពាក្យក្នុងព្រះគម្ពីរជាច្រើនដងហើយដឹងថាគាត់បានធ្វើបាបនៅក្នុងនគរព្រះហើយត្រូវបានគេបង្ខាំងទុកនៅលើផែនដី។
ទោះយ៉ាងណាសព្វថ្ងៃនេះមានមនុស្សព្រះវិហារជាច្រើនគិតពីស្ថានភាពនៃបេះដូងដូចតទៅ៖ នៅពេលដែលពួកគេសំអាតចិត្តនិងយល់ច្បាស់នៅពេលដែលពួកគេបាន hear ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ពួកគេគិតថាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺជាជីវិតនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ពួកគេគិតថាដើម្បីធ្វើឱ្យវាលល្អពួកគេត្រូវតែគោរពនិងអនុវត្តតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនៅក្នុងស្ថានភាពនៃដួងចិត្តដ៏បរិសុទ្ធ។ ប៉ុន្ដែមនុស្សមិនអាចបរិសុទ្ធដោយខ្លួនឯងបានទេ។
ដើម្បី“ ដាំដុះនៅក្នុងវាលល្អ” គឺត្រូវស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទ៖ ត្រូវដឹងថាយើងនឹងត្រូវស្លាប់ដោយដាច់ឆ្ងាយពីព្រះហើយសេចក្ដីសង្រ្គោះមិនអាចទៅរួចទេបើគ្មានព្រះគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះការស្លាប់ជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទគឺការដាំដុះ។ ស្លាប់គឺស្លាប់ដោយលោភលន់។ វាគឺដើម្បីរកឱ្យឃើញថាមនុស្សអាចត្រូវបានសង្គ្រោះតែតាមរយៈការដឹងអំពីអំពើបាបរបស់ពួកគេនៅក្នុងច្បាប់ហើយដោយដឹងថាពួកគេនឹងត្រូវស្លាប់ដោយសារការបូជាហើយតាមរយៈការរកឃើញព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងពួកគេ។ នេះគឺជាអត្ថន័យនៃការដាក់ដី។
នៅក្នុងវិស័យបេះដូងទាំងបួនអ្វីដែលល្អទាំងអស់គឺជាបេះដូងដែលមានបេះដូងនៅលើពិភពលោក។ ដូច្នេះពួកគេគឺជាវាលស្រែដែលមិនចាប់អារម្មណ៍លើនគរព្រះ។
វាលល្អគឺជាបេះដូងរបស់អ្នកដែលដឹងថាពួកគេជាអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះត្រូវបានគេឃុំឃាំងនៅក្នុងភាពងងឹតហើយត្រូវការផ្លែឈើដែលមានជីវិត។ ដូច្នេះព្រះគុណនិងការងាររបស់ព្រះត្រូវបានគេមើលឃើញតែនៅក្នុងវិស័យល្អប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងថាការលោភលន់ដែលបណ្តាលឱ្យយើងចាកចេញពីព្រះត្រូវតែស្លាប់មុនពេលដែលយើងអាចចូលទៅក្នុងនគរព្រះបាន។ ស្លាប់គឺស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។ ប្រសិនបើអ្នកស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវអ្នកត្រូវបានកើតជាថ្មីម្តងទៀតនៅក្នុងរូបកាយនៃព្រះវិញ្ញាណដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ អស់អ្នកដែលបានកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយវិញ្ញាណក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូ។
Comments
Post a Comment