ចូរកែប្រែចិត្ដគំនិតឡើងដ្បិតព្រះរាជ្យនៃស្ថានបរមសុខមកជិតបង្កើយហើយ។
『«ស្រុកសាប់យូល៉ូន និងណែបថាលី តាមផ្លូវទៅឯសមុទ្រ ខាងនាយទន្លេយ័រដាន់ គឺជាស្រុកកាលីឡេរបស់សាសន៍ដទៃ ឯបណ្តាជន ដែលអង្គុយក្នុងសេចក្ដីងងឹត គេបានឃើញពន្លឺយ៉ាងធំ មានពន្លឺរះឡើង បំភ្លឺដល់ពួកអ្នកដែលអង្គុយក្នុងកំលុង ហើយនិងម្លប់នៃសេចក្ដីស្លាប់» តាំងពីគ្រានោះមក ព្រះយេស៊ូវក៏ចាប់តាំងប្រកាសដោយព្រះបន្ទូលថា ចូរប្រែចិត្តឡើង ដ្បិតនគរស្ថានសួគ៌ជិតដល់ហើយ។ 』(ម៉ាថាយ ៤: ១៥-១៧)
មនុស្សនៅព្រះវិហារជាទូទៅយល់ពីពាក្យដែលប្រែចិត្តថាជា "សារភាពហើយអត់ទោសចំពោះអ្វីដែលខុស" ។ នៅពេលអ្នកធ្វើអ្វីដែលមិនសមនឹងព្រះឬអ្វីដែលមិនល្អសម្រាប់អ្នកដទៃអ្នកមកព្រះវិហារហើយប្រែចិត្តពីការប្រព្រឹត្ដរបស់អ្នកហើយសង្ឃឹមថាព្រះនឹងអត់ទោសអ្នក។
ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលថា៖ «ចូរកែប្រែចិត្ដគំនិតឡើង! »។ ប្រសិនបើអ្នកយល់ពីអត្ថន័យនៃការ«ប្រែចិត្ត»ដោយព្រះយេស៊ូវថា«ធ្វើអ្វីខុសប្រែចិត្តសារភាពនិងអត់ទោស»អ្នកដឹងព្រះគម្ពីរមិនត្រឹមត្រូវ។
សេដ្ឋីចូលមករកព្រះយេស៊ូហើយទូលថា៖ «លោកគ្រូល្អ»ហើយមានប្រសាសន៍ថាខ្ញុំបានប្រតិបត្ដិតាមក្រឹត្យវិន័យហើយ។ ដូច្នេះគាត់គិតថាគ្មានបាបទេ។ ដោយសារជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់បានរក្សាក្រិត្យវិន័យបានល្អពួកគេគិតថាគ្មានបាបទេ។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ ខ្ញុំបានមកហៅមនុស្សមានបាបមិនមែនជាមនុស្សសុចរិតទេ” ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានគិតថាវាមិនពាក់ព័ន្ធនឹងពួកគេទេ។
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលនៅក្នុងយ៉ូហាន ៨: ៣១-៣២ ។
មនុស្សនៅព្រះវិហារជាទូទៅយល់ពីពាក្យដែលប្រែចិត្តថាជា "សារភាពហើយអត់ទោសចំពោះអ្វីដែលខុស" ។ នៅពេលអ្នកធ្វើអ្វីដែលមិនសមនឹងព្រះឬអ្វីដែលមិនល្អសម្រាប់អ្នកដទៃអ្នកមកព្រះវិហារហើយប្រែចិត្តពីការប្រព្រឹត្ដរបស់អ្នកហើយសង្ឃឹមថាព្រះនឹងអត់ទោសអ្នក។
ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលថា៖ «ចូរកែប្រែចិត្ដគំនិតឡើង! »។ ប្រសិនបើអ្នកយល់ពីអត្ថន័យនៃការ«ប្រែចិត្ត»ដោយព្រះយេស៊ូវថា«ធ្វើអ្វីខុសប្រែចិត្តសារភាពនិងអត់ទោស»អ្នកដឹងព្រះគម្ពីរមិនត្រឹមត្រូវ។
សេដ្ឋីចូលមករកព្រះយេស៊ូហើយទូលថា៖ «លោកគ្រូល្អ»ហើយមានប្រសាសន៍ថាខ្ញុំបានប្រតិបត្ដិតាមក្រឹត្យវិន័យហើយ។ ដូច្នេះគាត់គិតថាគ្មានបាបទេ។ ដោយសារជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់បានរក្សាក្រិត្យវិន័យបានល្អពួកគេគិតថាគ្មានបាបទេ។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ ខ្ញុំបានមកហៅមនុស្សមានបាបមិនមែនជាមនុស្សសុចរិតទេ” ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានគិតថាវាមិនពាក់ព័ន្ធនឹងពួកគេទេ។
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលនៅក្នុងយ៉ូហាន ៨: ៣១-៣២ ។
『នោះព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅពួកសាសន៍យូដា ដែលជឿដល់ទ្រង់ថា បើអ្នករាល់គ្នានៅជាប់ក្នុងពាក្យខ្ញុំ នោះអ្នករាល់គ្នាជាសិស្សខ្ញុំមែន អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់សេចក្ដីពិត ហើយសេចក្ដីពិតនោះនឹងប្រោសឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានរួច 』 ជនជាតិយូដានិយាយទៅកាន់ព្រះយេស៊ូ។.
គេទូលឆ្លើយថា យើងរាល់គ្នាជាពូជលោកអ័ប្រាហាំ ក៏មិនដែលធ្វើជាបាវបម្រើរបស់អ្នកណាឡើយ ម្តេចក៏អ្នកថា យើងនឹងបានរួចដូច្នេះ 』. (៨:៣៣) ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលតបថា៖.『ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលតបថា ប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា អស់អ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាប នោះជាបាវបម្រើរបស់អំពើបាបនោះហើយ 』. (៨:៣៤) ។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគិតថាពួកគេមិនមែនជាមនុស្សមានបាបដោយសារពួកគេរក្សាច្បាប់បានល្អប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូបានមានបន្ទូលថាពួកគេទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាប។
នៅពេលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានធ្វើបាបពួកគេបានថ្វាយយញ្ញបូជាស្របតាមច្បាប់។
ដូច្នេះពួកគេបានគិតថាពួកគេមិនមែនជាមនុស្សមានបាបទេពីព្រោះពួកគេជឿថាអំពើបាបនឹងត្រូវបាត់បង់តាមរយៈយញ្ញបូជា។
ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលមិនមានអ្វីដែលត្រូវប្រែចិត្តពីខ្លួនឯងនោះទេតែព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា
"ចូរប្រែចិត្តចុះ" ។
មនុស្សនៅព្រះវិហារជាច្រើនគិតថាប្រសិនបើពួកគេធ្វើបាបនៅក្នុងពិភពលោកពួកគេត្រូវតែប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។ តាមទស្សនៈរបស់លោកយេស៊ូតើជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានប្រព្រឹត្ដអំពើខុសឆ្គងអ្វីខ្លះ? អំពើបាបរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលនិងអំពើបាបរបស់មនុស្សនៅក្រុមជំនុំសព្វថ្ងៃគឺមិនខុសគ្នាប៉ុន្មានទេ។ ប៉ុន្តែអត្ថន័យគឺខុសគ្នា។ វាគឺជាការតំណាងនិងគំរូនៃពិភពលោកដែលព្រះបានជ្រើសរើសសម្រាប់ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល។ អំពើបាបរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគឺជាអំពើបាបរបស់ប្រជាជនពិភពលោកគឺជាអំពើបាបរបស់ប្រជាជននៅសម័យទំនើប។
អំពើបាបគឺជាអំពើបាបដែលចាកចេញពីព្រះ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិព្រះបានបញ្ជាឱ្យអ័ដាមមិនបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងអាក្រក់ប៉ុន្តែវាជាអំពើបាបដែលមនុស្សបានបរិភោគវា។ ការធ្វើតាមសាថានវាជាអំពើបាបហើយការចាកចេញពីព្រះជាម្ចាស់គឺជាអំពើបាប។
បទបញ្ជាមិនឱ្យបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងមានន័យថាច្បាប់។ ច្បាប់ចែងថា“ កុំធ្វើបាប” ដែលមានន័យថាការបរិភោគផ្លែពីដើមដឹងល្អនិងអាក្រក់។ លទ្ធផលនៃការបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងល្អនោះគឺ "បើគ្មានព្រះទេខ្ញុំនឹងដឹងថាអ្វីដែលល្អនិងអ្វីដែលអាក្រក់បើគ្មានព្រះដូច្នេះខ្ញុំនឹងមិនធ្វើអំពើអាក្រក់ទេតែធ្វើល្អវិញ" ។ ច្បាប់មិនត្រូវធ្វើបាបឡើយ។
ច្បាប់ត្រូវបានផ្តល់ដល់អ្នកទាំងឡាយណាដែលបានចាកចេញពីព្រះឱ្យខិតខំហើយទទួលបានសេចក្តីសុចរិត។ ដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិតមិនមែនដើម្បីសុចរិតទេតែដើម្បីរកជីវិតនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមច្បាប់។ ពួកគេដឹងថាពួកគេជាមនុស្សមានបាបដែលមិនអាចទទួលបានសេចក្ដីសុចរិតដោយក្រិត្យវិន័យហើយដឹងថាព្រះគ្រីស្ទជាគ្រាប់ពូជនៃសេចក្តីសន្យា។ ទោះយ៉ាងណាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានគិតថាការរក្សាច្បាប់ឱ្យបានល្អឥតខ្ចោះគឺជាផ្លូវដែលត្រូវសុចរិត។ ដូច្នេះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគិតថាពួកគេសុចរិតដោយគោរពច្បាប់។ វាមានន័យដូចគ្នាក្នុងការរក្សាច្បាប់និងបរិភោគផ្លែនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងវិនិច្ឆ័យល្អនិងអាក្រក់ដោយខ្លួនឯង។ ព្រោះវាមិននៅជាមួយព្រះទេ។
មនុស្សនៅព្រះវិហារជាច្រើនគិតថាប្រសិនបើពួកគេធ្វើបាបនៅក្នុងពិភពលោកពួកគេត្រូវតែប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។ តាមទស្សនៈរបស់លោកយេស៊ូតើជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានប្រព្រឹត្ដអំពើខុសឆ្គងអ្វីខ្លះ? អំពើបាបរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលនិងអំពើបាបរបស់មនុស្សនៅក្រុមជំនុំសព្វថ្ងៃគឺមិនខុសគ្នាប៉ុន្មានទេ។ ប៉ុន្តែអត្ថន័យគឺខុសគ្នា។ វាគឺជាការតំណាងនិងគំរូនៃពិភពលោកដែលព្រះបានជ្រើសរើសសម្រាប់ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល។ អំពើបាបរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគឺជាអំពើបាបរបស់ប្រជាជនពិភពលោកគឺជាអំពើបាបរបស់ប្រជាជននៅសម័យទំនើប។
អំពើបាបគឺជាអំពើបាបដែលចាកចេញពីព្រះ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិព្រះបានបញ្ជាឱ្យអ័ដាមមិនបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងអាក្រក់ប៉ុន្តែវាជាអំពើបាបដែលមនុស្សបានបរិភោគវា។ ការធ្វើតាមសាថានវាជាអំពើបាបហើយការចាកចេញពីព្រះជាម្ចាស់គឺជាអំពើបាប។
បទបញ្ជាមិនឱ្យបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងមានន័យថាច្បាប់។ ច្បាប់ចែងថា“ កុំធ្វើបាប” ដែលមានន័យថាការបរិភោគផ្លែពីដើមដឹងល្អនិងអាក្រក់។ លទ្ធផលនៃការបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងល្អនោះគឺ "បើគ្មានព្រះទេខ្ញុំនឹងដឹងថាអ្វីដែលល្អនិងអ្វីដែលអាក្រក់បើគ្មានព្រះដូច្នេះខ្ញុំនឹងមិនធ្វើអំពើអាក្រក់ទេតែធ្វើល្អវិញ" ។ ច្បាប់មិនត្រូវធ្វើបាបឡើយ។
ច្បាប់ត្រូវបានផ្តល់ដល់អ្នកទាំងឡាយណាដែលបានចាកចេញពីព្រះឱ្យខិតខំហើយទទួលបានសេចក្តីសុចរិត។ ដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិតមិនមែនដើម្បីសុចរិតទេតែដើម្បីរកជីវិតនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមច្បាប់។ ពួកគេដឹងថាពួកគេជាមនុស្សមានបាបដែលមិនអាចទទួលបានសេចក្ដីសុចរិតដោយក្រិត្យវិន័យហើយដឹងថាព្រះគ្រីស្ទជាគ្រាប់ពូជនៃសេចក្តីសន្យា។ ទោះយ៉ាងណាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានគិតថាការរក្សាច្បាប់ឱ្យបានល្អឥតខ្ចោះគឺជាផ្លូវដែលត្រូវសុចរិត។ ដូច្នេះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគិតថាពួកគេសុចរិតដោយគោរពច្បាប់។ វាមានន័យដូចគ្នាក្នុងការរក្សាច្បាប់និងបរិភោគផ្លែនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងវិនិច្ឆ័យល្អនិងអាក្រក់ដោយខ្លួនឯង។ ព្រោះវាមិននៅជាមួយព្រះទេ។
អ្វីទាំងអស់ដែលមិននៅជាមួយព្រះគឺអាក្រក់ទោះបីពួកគេនិយាយថាពួកគេវិនិច្ឆ័យល្អនិងអាក្រក់ដោយខ្លួនឯង។
ចំពោះការកាន់តាមក្រឹត្យវិន័យនោះមិនធ្វើនៅក្នុងព្រះជាម្ចាស់ទេគឺនៅក្នុងក្រឹត្យវិន័យដោយគ្មានព្រះជាម្ចាស់។
ពួកគេមានបំណងមិនធ្វើបាបតាមច្បាប់ដែលពួកគេមិនបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាបដោយវិនិច្ឆ័យនិងរក្សាខ្លួនឯងនៅលើមូលដ្ឋាននៃច្បាប់។
បទដ្ឋានគឺជាច្បាប់ដែលព្រះប្រទានប៉ុន្តែការវិនិច្ឆ័យនិងសកម្មភាពរបស់វាគឺថាបុរសធ្វើវាដោយខ្លួនឯង។
ការរក្សាក្រិត្យវិន័យគឺជាអ្វីដែលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលធ្វើដើម្បីបានជួបព្រះ។
ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលថា«ចូរប្រែចិត្តចុះ»ទៅអ័ដាមនិងអេវ៉ាដែលត្រូវបានល្បួងដោយពស់ហើយបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ការល្អនិងអាក្រក់តើ“ ប្រែចិត្ត” ជាអ្វី? វាត្រូវបានសត្វពស់ល្បួងនិយាយថា "ខ្ញុំនឹងវិនិច្ឆ័យសេចក្ដីល្អនិងអាក្រក់" គឺបរិភោគផ្លែឈើហើយចាកចេញពីព្រះជាម្ចាស់។ “ ប្រែចិត្ត” មានន័យថា“ ត្រឡប់ទៅព្រះវិញ” ។
ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនៃការបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងសេចក្តីអាក្រក់“ បោះបង់ការងារវិនិច្ឆ័យសេចក្តីល្អនិងអំពើអាក្រក់ដោយគ្មានព្រះហើយត្រលប់ទៅរកព្រះវិញ” ។ ពីព្រោះ“ បើគ្មានព្រះទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សអាក្រក់” ។
អ្នកដែលគិតថាពួកគេនឹងកាន់តាមក្រិត្យវិន័យហើយក្លាយជាមនុស្សសុចរិតគួរតែ«ស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទដោយដឹងថាមិនអាចទៅរួចទេបើគ្មានព្រះ។ ប៉ុន្តែពួកគេគិតថាពួកគេសុចរិតព្រោះពួកគេបានរក្សាច្បាប់ដោយខ្លួនឯង។ ពួកគេដូចជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបន្តអះអាងថាពួកគេអាចជាមនុស្សសុចរិត។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ ចូរប្រែចិត្តចុះ” ។ ដោយសារក្រិត្យវិន័យមិនបាន ធ្វើឲ្យ អ្នកសុចរិតអ្នកត្រូវតែស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទ។
ការបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់ហើយគិតថាអ្នកអាចវិនិច្ឆ័យសេចក្តីល្អនិងអាក្រក់បានបើគ្មានព្រះមានអត្ថន័យដូចគ្នានឹងការរក្សាក្រិត្យវិន័យហើយនិយាយថា“ ខ្ញុំនឹងសុចរិត” ។ ប្រសិនបើអ្នកអនុវត្តពាក្យ "ប្រែចិត្ត" ទៅអ័ដាមនិងអេវ៉ាចូរប្រគល់វាហើយត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។ ក្នុងការរក្សាច្បាប់បុរសត្រូវដឹងថាពួកគេមិនអាចឈានដល់ភាពសុចរិតរបស់ខ្លួនហើយរកឃើញគ្រាប់ពូជនៃការសន្យារបស់គ្រីស្ទបរិស័ទ។
អំពើបាបគឺជាការចាកចេញពីព្រះ។ វាជាអំពើបាបមួយដែលគិតថា“ អាចវិនិច្ឆ័យល្អនិងអាក្រក់ដោយខ្លួនឯង” ឬ“ ខ្ញុំនឹងទទួលបានសេចក្តីសុចរិត” តាមរយៈច្បាប់ដោយគ្មានព្រះ។ ដូច្នេះពីព្រោះនេះខុសហើយពាក្យថា“ វិលត្រឡប់ទៅរកព្រះ” មិនមែនធ្វើដោយខ្លួនឯងទេ។ សព្វថ្ងៃនេះនៅតែមានមនុស្សជាច្រើនដែលវិនិច្ឆ័យខ្លួនឯងតាមពន្លឺនៃច្បាប់។ ដើម្បីបានលោះគឺត្រូវស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងរ៉ូម (៦: ៧) ។
ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលថា«ចូរប្រែចិត្តចុះ»ទៅអ័ដាមនិងអេវ៉ាដែលត្រូវបានល្បួងដោយពស់ហើយបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ការល្អនិងអាក្រក់តើ“ ប្រែចិត្ត” ជាអ្វី? វាត្រូវបានសត្វពស់ល្បួងនិយាយថា "ខ្ញុំនឹងវិនិច្ឆ័យសេចក្ដីល្អនិងអាក្រក់" គឺបរិភោគផ្លែឈើហើយចាកចេញពីព្រះជាម្ចាស់។ “ ប្រែចិត្ត” មានន័យថា“ ត្រឡប់ទៅព្រះវិញ” ។
ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនៃការបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងសេចក្តីអាក្រក់“ បោះបង់ការងារវិនិច្ឆ័យសេចក្តីល្អនិងអំពើអាក្រក់ដោយគ្មានព្រះហើយត្រលប់ទៅរកព្រះវិញ” ។ ពីព្រោះ“ បើគ្មានព្រះទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សអាក្រក់” ។
អ្នកដែលគិតថាពួកគេនឹងកាន់តាមក្រិត្យវិន័យហើយក្លាយជាមនុស្សសុចរិតគួរតែ«ស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទដោយដឹងថាមិនអាចទៅរួចទេបើគ្មានព្រះ។ ប៉ុន្តែពួកគេគិតថាពួកគេសុចរិតព្រោះពួកគេបានរក្សាច្បាប់ដោយខ្លួនឯង។ ពួកគេដូចជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបន្តអះអាងថាពួកគេអាចជាមនុស្សសុចរិត។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ ចូរប្រែចិត្តចុះ” ។ ដោយសារក្រិត្យវិន័យមិនបាន ធ្វើឲ្យ អ្នកសុចរិតអ្នកត្រូវតែស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទ។
ការបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់ហើយគិតថាអ្នកអាចវិនិច្ឆ័យសេចក្តីល្អនិងអាក្រក់បានបើគ្មានព្រះមានអត្ថន័យដូចគ្នានឹងការរក្សាក្រិត្យវិន័យហើយនិយាយថា“ ខ្ញុំនឹងសុចរិត” ។ ប្រសិនបើអ្នកអនុវត្តពាក្យ "ប្រែចិត្ត" ទៅអ័ដាមនិងអេវ៉ាចូរប្រគល់វាហើយត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។ ក្នុងការរក្សាច្បាប់បុរសត្រូវដឹងថាពួកគេមិនអាចឈានដល់ភាពសុចរិតរបស់ខ្លួនហើយរកឃើញគ្រាប់ពូជនៃការសន្យារបស់គ្រីស្ទបរិស័ទ។
អំពើបាបគឺជាការចាកចេញពីព្រះ។ វាជាអំពើបាបមួយដែលគិតថា“ អាចវិនិច្ឆ័យល្អនិងអាក្រក់ដោយខ្លួនឯង” ឬ“ ខ្ញុំនឹងទទួលបានសេចក្តីសុចរិត” តាមរយៈច្បាប់ដោយគ្មានព្រះ។ ដូច្នេះពីព្រោះនេះខុសហើយពាក្យថា“ វិលត្រឡប់ទៅរកព្រះ” មិនមែនធ្វើដោយខ្លួនឯងទេ។ សព្វថ្ងៃនេះនៅតែមានមនុស្សជាច្រើនដែលវិនិច្ឆ័យខ្លួនឯងតាមពន្លឺនៃច្បាប់។ ដើម្បីបានលោះគឺត្រូវស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងរ៉ូម (៦: ៧) ។
『ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ 』. ដូច្នេះអ្នកដែលប្រែចិត្តនឹងចូលទៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។
ប្រសិនបើអ្នកនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបញ្ហានៃអំពើបាបត្រូវបានដោះស្រាយ។ ពាក្យ
"ប្រែចិត្ត" មានន័យថា "ពិចារណាឡើងវិញប្រែចិត្តហើយត្រឡប់តាមរបៀបដែលអ្នកបានទៅ"
។ នៅពេលព្រះយេស៊ូមានបន្ទូលទៅកាន់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលថា«ចូរប្រែចិត្តចុះ»មានន័យថា«ត្រូវបោះបង់ចោលក្រឹត្យវិន័យហើយបំពេញតាមសេចក្ដីសុចរិតតែត្រូវទៅជួបព្រះគ្រីស្ទវិញ»។
នោះគឺការវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញការលះបង់ខ្លួនឯងហើយត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។
Comments
Post a Comment