ស្រូវសាលីនិងស្រងែ
『ទ្រង់មានបន្ទូលដោយពាក្យប្រៀបប្រដូច១ទៀតថា នគរស្ថានសួគ៌ប្រៀបដូចជាថៅកែម្នាក់ ដែលព្រោះពូជល្អនៅស្រែខ្លួន ប៉ុន្តែ កាលមនុស្សទាំងអស់កំពុងតែដេកលក់ នោះសត្រូវរបស់ថៅកែនោះ ក៏មកព្រោះស្រងែនៅក្នុងស្រូវសាលីដែរ រួចចេញបាត់ទៅ លុះពន្លកឡើង ហើយស្រូវចេញ នោះស្រងែក៏លេចមកឲ្យស្គាល់ដែរ ពួកបាវរបស់ថៅកែនោះ គេមកជម្រាបថា លោកម្ចាស់ តើលោកមិនបានព្រោះពូជល្អ នៅស្រែរបស់លោកទេឬអី ដូច្នេះ តើស្រងែនេះកើតពីណាមក គាត់ក៏ឆ្លើយថា នោះគឺជាខ្មាំងសត្រូវហើយ ដែលបានធ្វើការនោះ រួចពួកបាវសួរថា ដូច្នេះ តើលោកចង់ឲ្យយើងខ្ញុំទៅដកចេញឬទេ គាត់ឆ្លើយថា កុំ ក្រែងកាលណាដកស្រងែចេញ នោះស្រូវសាលីក៏រលើងទៅដែរ ទុកឲ្យវាដុះជាមួយគ្នា ដរាបដល់ពេលច្រូតចុះ ចាំដល់រដូវចម្រូូត នោះអញនឹងប្រាប់ពួកចម្រូូតថា ចូរច្រូតស្រងែសិន ហើយចងជាកណ្តាប់ ទុកសម្រាប់ដុត ឯស្រូវសាលី ឲ្យប្រមូលដាក់ក្នុងជង្រុកអញវិញ។ 』 (ម៉ាថាយ ១៣: ២៤-៣០)
សព្វថ្ងៃនេះព្រះវិហារជាច្រើនប្រៀបធៀបស្រូវសាលីទៅនឹងស្រងែហើយនិយាយថា៖ "គ្រាប់ធញ្ញជាតិគឺជាអ្នកដែលមានជំនឿល្អហើយស្រងែមិនល្អទេ" ។ ពួកគេពន្យល់ថាការធ្វើឱ្យជីវិតមានជំនឿល្អគឺមិនទៅថ្វាយបង្គំបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់និងបម្រើក្រុមជំនុំបានល្អទេ។ តើទស្សនៈរបស់អ្នកណា? តើវាជាព្រះឬជាមនុស្ស?
គ្រាប់ធញ្ញជាតិគឺជាស្រូវសាលី។ ដោយវិធីនេះស្រងែស្រដៀងនឹងស្រូវសាលីប៉ុន្តែមិនអាចបរិភោគបាន។ ព្រះទ្រង់មានបន្ទូលថា“ ចូរទុកស្រូវសាលីនិងស្រងែនៅសល់រហូតដល់រដូវច្រូតកាត់” ។ គាត់នឹងដុតស្រងែនៅពេលច្រូតកាត់។ មូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូលើកឧទាហរណ៍អំពីស្រូវសាលីនិងស្រងែគឺមានអត្ថន័យ។
ព្រះគម្ពីរពន្យល់ពីមាតិការបស់ម៉ាថាយ (១៣: ២៤-៣០) នៅក្នុងម៉ាថាយ (១៣: ៣៦-៤៣) ។
សព្វថ្ងៃនេះព្រះវិហារជាច្រើនប្រៀបធៀបស្រូវសាលីទៅនឹងស្រងែហើយនិយាយថា៖ "គ្រាប់ធញ្ញជាតិគឺជាអ្នកដែលមានជំនឿល្អហើយស្រងែមិនល្អទេ" ។ ពួកគេពន្យល់ថាការធ្វើឱ្យជីវិតមានជំនឿល្អគឺមិនទៅថ្វាយបង្គំបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់និងបម្រើក្រុមជំនុំបានល្អទេ។ តើទស្សនៈរបស់អ្នកណា? តើវាជាព្រះឬជាមនុស្ស?
គ្រាប់ធញ្ញជាតិគឺជាស្រូវសាលី។ ដោយវិធីនេះស្រងែស្រដៀងនឹងស្រូវសាលីប៉ុន្តែមិនអាចបរិភោគបាន។ ព្រះទ្រង់មានបន្ទូលថា“ ចូរទុកស្រូវសាលីនិងស្រងែនៅសល់រហូតដល់រដូវច្រូតកាត់” ។ គាត់នឹងដុតស្រងែនៅពេលច្រូតកាត់។ មូលហេតុដែលព្រះយេស៊ូលើកឧទាហរណ៍អំពីស្រូវសាលីនិងស្រងែគឺមានអត្ថន័យ។
ព្រះគម្ពីរពន្យល់ពីមាតិការបស់ម៉ាថាយ (១៣: ២៤-៣០) នៅក្នុងម៉ាថាយ (១៣: ៣៦-៤៣) ។
『នោះទ្រង់ក៏ឲ្យហ្វូងមនុស្សទៅវិញ រួចយាងចូលទៅក្នុងផ្ទះ ឯពួកសិស្សមកទូលទ្រង់ថា សូមអធិប្បាយឲ្យយើងខ្ញុំយល់ន័យពាក្យប្រៀប ពីស្មៅស្រងែនៅស្រែផង ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា អ្នកដែលព្រោះពូជល្អ នោះគឺជាកូនមនុស្ស ចំណែកស្រែ នោះគឺជាតួលោកីយ៍ ឯពូជល្អ គឺអស់ទាំងមនុស្សរបស់នគរស្ថានសួគ៌ ហើយស្រងែ គឺជាអស់ទាំងមនុស្សរបស់អាកំណាចវិញ ខ្មាំងសត្រូវដែលប្លមព្រោះស្រងែនោះ គឺជាអារក្ស ចម្រូូត គឺជាបំផុតកល្ប ហើយពួកច្រូតនោះ គឺជាពួកទេវតា ដូច្នេះ ដែលគេច្រូតស្រងែដុតបន្សុសក្នុងភ្លើងជាយ៉ាងណា នោះដល់បំផុតកល្បក៏នឹងបានដូច្នោះដែរ គឺកូនមនុស្សនឹងចាត់ពួកទេវតា ទៅច្រូតយកអស់ទាំងក្បួន ដែលនាំឲ្យមនុស្សរវាតចិត្ត និងពួកអ្នកដែលប្រព្រឹត្តទទឹងច្បាប់ពីនគរចេញ ហើយនិងបោះគេចោលទៅក្នុងគុកភ្លើង នៅទីនោះគេនឹងយំ ហើយសង្កៀតធ្មេញ គ្រានោះ ពួកសុចរិតនឹងភ្លឺដូចជាថ្ងៃ នៅក្នុងនគររបស់ព្រះវរបិតានៃគេ អ្នកណាដែលមានត្រចៀកសម្រាប់ស្តាប់ ឲ្យស្តាប់ចុះ។ 』
ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកក្នុងលោកនេះហើយសាបព្រោះគ្រាប់ពូជល្អ
(ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់) ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ “
ពាក្យនោះបានកើតមកជាសាច់ឈាមហើយរស់នៅក្នុងពួកយើង” គឺជាព្រះគ្រីស្ទ។
វានឹងក្លាយជាឈាមនិងសាច់ឈាមដោយការសុគតនៅលើឈើឆ្កាងដូចជាព្រះបានខ្ចាត់ព្រាត់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទៅក្នុងពិភពលោក។
ព្រះបានកំណត់ទុកជាមុននូវសេចក្ដីសង្គ្រោះនៅលើពិភពលោកមុនពេលបង្កើតហើយសេចក្ដីសញ្ញាទីមួយគឺជាពាក្យនៅលោកុប្បត្ដិ
៣:១៥ ។『 អញនឹងធ្វើឲ្យឯង ហើយនិងស្ត្រី គឺទាំងពូជឯង និងពូជនាងមានសេចក្ដីខ្មាំងនឹងគ្នា ពូជនាងនឹងកិនក្បាលឯង ហើយឯងនឹងចឹកកែងជើងគេ. 』
ដោយផ្អែកលើការសន្យានេះព្រះបានជ្រើសរើសណូអេអ័ប្រាហាំហើយបានបញ្ជូនហោរាម្នាក់ដើម្បីបន្តពាក្យនៃកិច្ចព្រមព្រៀង។
ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបាន heard ពីការសន្យាពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ហើយពួកគេបានមើលឆ្ងាយពីការសន្យាដែលនឹងកើតឡើង។
ការសន្យានាពេលអនាគតគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។
នៅពេលដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកការសន្យាត្រូវបានបំពេញហើយការសន្យាដែលទទួលបានគឺជាសេចក្តីជំនឿ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកាឡាទី (៣: ២៣-២៤) ។
『 តែកាលមុនដែលមានសេចក្ដីជំនឿចូលមក នោះយើងរាល់គ្នាត្រូវបង្ខាំងនៅក្រោមក្រឹត្យវិន័យ គឺត្រូវឃុំទុក សម្រាប់សេចក្ដីជំនឿ ដែលត្រូវលេចមក បានជាក្រឹត្យវិន័យធ្វើជាអ្នកដឹកនាំយើងរាល់គ្នាទៅដល់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យយើងបានរាប់ជាសុចរិត ដោយអាងសេចក្ដីជំនឿ 』 ត្រង់នេះជំនឿគឺព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ។
នៅពេលជំនឿនេះចូលមកក្នុងយើងយើងអាចចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយក្លាយជាមនុស្សសុចរិត។
គ្រាប់ពូជល្អត្រូវបានគេនិយាយថាជាកូននៃស្ថានសួគ៌។
គ្រាប់ធញ្ញជាតិដែលត្រូវបានផលិតដោយគ្រាប់ល្អក្លាយជាកូននៅស្ថានសួគ៌។
«ស្រែគឺពិភពលោកគ្រាប់ពូជល្អគឺជាកូនចៅរបស់រាជាណាចក្ររីឯស្រងែវិញជាកូនចៅរបស់មារកំណាច»។ កូនរបស់មនុស្សអាក្រក់ជាកូនចៅរបស់មារសាតាំង។ ពេលលោកយេស៊ូតំណាងជនជាតិអ៊ីស្រាអែលលោកមានប្រសាសន៍ថាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជាកូនរបស់មេកំណាច។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហាន (៨:៤៤) ។『 អ្នករាល់គ្នាមានអារក្សសាតាំងជាឪពុក ហើយអ្នករាល់គ្នាចូលចិត្តធ្វើតាមតណ្ហា ដែលគាប់ចិត្តដល់ឪពុករបស់អ្នក វាជាអ្នកសម្លាប់គេតាំងពីដើមមក វាមិនបាននៅជាប់ក្នុងសេចក្ដីពិត ព្រោះគ្មានសេចក្ដីពិតនៅក្នុងវាទេ កាលណាវាពោលពាក្យភូតភរ នោះដុះចេញអំពីចិត្តវាមក ដ្បិតវាជាអ្នកកំភូត ហើយជាឪពុកនៃសេចក្ដីនោះឯង 』 ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលប្រាប់អ៊ីស្រាអែលប៉ុន្តែមនុស្សទាំងអស់នៅលើពិភពលោកគឺជាកូនចៅរបស់អារក្ស។
មូលហេតុដែលពិភពលោកបានក្លាយទៅជាអារក្សគឺដោយសារតែអេវ៉ាបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងការអាក្រក់ដោយការល្បួងរបស់សាតាំងហើយដូច្នេះវាបានក្លាយជាកូនរបស់អារក្ស។ ការល្បួងរបស់សាតាំងគឺដូចជាព្រះដែរ។ គ្រាប់ធញ្ញជាតិនិងស្រងែមាននៅក្នុងពិភពលោកជាមួយគ្នា។ វាអាចនៅក្នុងព្រះវិហារផងដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានគ្រាប់និងស្រងែរួមគ្នានៅក្នុងក្រុមជំនុំរហូតដល់រដូវច្រូតកាត់។ ការប្រមូលផលគឺជាចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោក។ មានការវិនិច្ឆ័យនៅចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោក។ នៅឯការជំនុំជំរះនោះពួកទេវតាប្រមូលក្រង។ លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យនៃការប្រមូលផ្ដុំគ្នាគឺអ្វីៗទាំងអស់ដែលធ្វើខុសនិងអ្នកដែលធ្វើខុស។
ស្រងែគឺ "អ្វីៗទាំងអស់ដែលធ្វើឱ្យអាក់អន់ចិត្តហើយជាអ្នកដែលប្រព្រឹត្ដអំពើអាក្រក់" ។ ការអាក់អន់ចិត្តគឺធ្វើឱ្យជំពប់ដួល។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលូកា (១៧: ១-៣) ។
«ស្រែគឺពិភពលោកគ្រាប់ពូជល្អគឺជាកូនចៅរបស់រាជាណាចក្ររីឯស្រងែវិញជាកូនចៅរបស់មារកំណាច»។ កូនរបស់មនុស្សអាក្រក់ជាកូនចៅរបស់មារសាតាំង។ ពេលលោកយេស៊ូតំណាងជនជាតិអ៊ីស្រាអែលលោកមានប្រសាសន៍ថាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជាកូនរបស់មេកំណាច។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហាន (៨:៤៤) ។『 អ្នករាល់គ្នាមានអារក្សសាតាំងជាឪពុក ហើយអ្នករាល់គ្នាចូលចិត្តធ្វើតាមតណ្ហា ដែលគាប់ចិត្តដល់ឪពុករបស់អ្នក វាជាអ្នកសម្លាប់គេតាំងពីដើមមក វាមិនបាននៅជាប់ក្នុងសេចក្ដីពិត ព្រោះគ្មានសេចក្ដីពិតនៅក្នុងវាទេ កាលណាវាពោលពាក្យភូតភរ នោះដុះចេញអំពីចិត្តវាមក ដ្បិតវាជាអ្នកកំភូត ហើយជាឪពុកនៃសេចក្ដីនោះឯង 』 ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលប្រាប់អ៊ីស្រាអែលប៉ុន្តែមនុស្សទាំងអស់នៅលើពិភពលោកគឺជាកូនចៅរបស់អារក្ស។
មូលហេតុដែលពិភពលោកបានក្លាយទៅជាអារក្សគឺដោយសារតែអេវ៉ាបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងការអាក្រក់ដោយការល្បួងរបស់សាតាំងហើយដូច្នេះវាបានក្លាយជាកូនរបស់អារក្ស។ ការល្បួងរបស់សាតាំងគឺដូចជាព្រះដែរ។ គ្រាប់ធញ្ញជាតិនិងស្រងែមាននៅក្នុងពិភពលោកជាមួយគ្នា។ វាអាចនៅក្នុងព្រះវិហារផងដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានគ្រាប់និងស្រងែរួមគ្នានៅក្នុងក្រុមជំនុំរហូតដល់រដូវច្រូតកាត់។ ការប្រមូលផលគឺជាចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោក។ មានការវិនិច្ឆ័យនៅចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោក។ នៅឯការជំនុំជំរះនោះពួកទេវតាប្រមូលក្រង។ លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យនៃការប្រមូលផ្ដុំគ្នាគឺអ្វីៗទាំងអស់ដែលធ្វើខុសនិងអ្នកដែលធ្វើខុស។
ស្រងែគឺ "អ្វីៗទាំងអស់ដែលធ្វើឱ្យអាក់អន់ចិត្តហើយជាអ្នកដែលប្រព្រឹត្ដអំពើអាក្រក់" ។ ការអាក់អន់ចិត្តគឺធ្វើឱ្យជំពប់ដួល។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលូកា (១៧: ១-៣) ។
『 ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅពួកសិស្សថា នឹងធ្វើឲ្យបាត់ហេតុដែលនាំឲ្យរវាតចិត្ត នោះមិនបានឡើយ តែវេទនាដល់អ្នកណាដែលបង្កើតហេតុនោះឡើង បើគេយកថ្មត្បាល់កិនយ៉ាងធំ ទៅចងកអ្នកនោះ ទម្លាក់ចុះទៅក្នុងសមុទ្រ នោះមានប្រយោជន៍ដល់អ្នកនោះ ជាជាងទុកឲ្យនៅធ្វើហេតុនាំឲ្យកូនតូចណាមួយនេះរវាតចិត្តវិញ ចូរប្រយ័តខ្លួន បើបងប្អូនធ្វើបាបនឹងអ្នក ត្រូវឲ្យអ្នកបន្ទោសដល់គាត់ បើគាត់ប្រែចិត្តមកវិញ នោះចូរអត់ទោសដល់គាត់ចុះ 』
បទល្មើសនេះមានជាប់ទាក់ទងនឹងការអភ័យទោសរបស់បងប្អូន។
ព្រះគម្ពីរពន្យល់អំពីការអត់ទោសដល់បងប្អូនដោយប្រៀបធៀបពួកគេជាមួយអ្នកដែលមានទ្រព្យសម្បត្ដិដប់ម៉ឺននិងមួយរយឌីណារី។
អ្នកបានទទួលការលើកលែងទោសពីប្រាក់មួយម៉ឺនណែនហេតុអ្វីអ្នកមិនអាចអត់ទោសបានដោយសារជំពាក់ប្រាក់មួយរយឌីណារី? អ្នកដែលមិនស្រឡាញ់បងប្អូនមិនស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ទេ។​
សូមពន្យល់ថាអ្នកដែលធ្វើអំពើអាក្រក់គឺមាននៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ ៧: ២១ 7២៣ 『មិនមែនអស់អ្នកណាដែលគ្រាន់តែនិយាយមកខ្ញុំថា ឱព្រះអម្ចាស់ៗអើយ ដែលនឹងចូលទៅក្នុងនគរស្ថានសួគ៌នោះទេ គឺជាអស់អ្នកដែលធ្វើតាមព្រះហឫទ័យនៃព្រះវរបិតា ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌វិញទេតើ នៅថ្ងៃនោះ នឹងមានមនុស្សជាច្រើននិយាយមកខ្ញុំថា ឱព្រះអម្ចាស់ៗអើយ តើយើងខ្ញុំមិនបានទាយដោយនូវព្រះនាមទ្រង់ ហើយដេញអារក្សដោយនូវព្រះនាមទ្រង់ ព្រមទាំងធ្វើការឫទ្ធិបារមីជាច្រើន ដោយនៅព្រះនាមទ្រង់ទេឬអី នោះខ្ញុំនឹងនិយាយដោយត្រង់ថា អញមិនដែលបានស្គាល់ឯងរាល់គ្នាទេ នែ ពួកទទឹងច្បាប់អើយ ចូរថយចេញពីអញទៅ ។』
សូមពន្យល់ថាអ្នកដែលធ្វើអំពើអាក្រក់គឺមាននៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ ៧: ២១ 7២៣ 『មិនមែនអស់អ្នកណាដែលគ្រាន់តែនិយាយមកខ្ញុំថា ឱព្រះអម្ចាស់ៗអើយ ដែលនឹងចូលទៅក្នុងនគរស្ថានសួគ៌នោះទេ គឺជាអស់អ្នកដែលធ្វើតាមព្រះហឫទ័យនៃព្រះវរបិតា ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌វិញទេតើ នៅថ្ងៃនោះ នឹងមានមនុស្សជាច្រើននិយាយមកខ្ញុំថា ឱព្រះអម្ចាស់ៗអើយ តើយើងខ្ញុំមិនបានទាយដោយនូវព្រះនាមទ្រង់ ហើយដេញអារក្សដោយនូវព្រះនាមទ្រង់ ព្រមទាំងធ្វើការឫទ្ធិបារមីជាច្រើន ដោយនៅព្រះនាមទ្រង់ទេឬអី នោះខ្ញុំនឹងនិយាយដោយត្រង់ថា អញមិនដែលបានស្គាល់ឯងរាល់គ្នាទេ នែ ពួកទទឹងច្បាប់អើយ ចូរថយចេញពីអញទៅ ។』
អ្នកដែលប្រព្រឹត្ដអំពើអាក្រក់គឺជាអ្នកដែលមិនធ្វើតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះវរបិតានៅស្ថានសួគ៌។
ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះវរបិតាគឺត្រូវសុគតនៅលើឈើឆ្កាងដោយមានព្រះគ្រីស្ទ។
មនុស្សជាច្រើនគិតថាវាជាឆន្ទៈរបស់ព្រះបិតាក្នុងការគិតថាពួកគេបានធ្វើអ្វីមួយហើយ។​. "មិនមែនអស់អ្នកណាដែលគ្រាន់តែនិយាយមកខ្ញុំថា ឱព្រះអម្ចាស់ៗអើយ ដែលនឹងចូលទៅក្នុងនគរស្ថានសួគ៌នោះទេ គឺជាអស់អ្នកដែលធ្វើតាមព្រះហឫទ័យនៃព្រះវរបិតា ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌វិញទេតើ " ទោះបីជាមនុស្សព្យាយាមធ្វើជាតំណាងខ្លួនឯងក៏ដោយព្រះប្រាប់ពួកគេឱ្យបដិសេធខ្លួនឯង។
Comments
Post a Comment