កុំឲ្យរបស់បរិសុទ្ធដល់ឆ្កែ ឬបោះកែវមុក្តារបស់ខ្លួននៅមុខជ្រូកឡើយ
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ
(៧: ៦) ។『កុំឲ្យរបស់បរិសុទ្ធដល់ឆ្កែ ឬបោះកែវមុក្តារបស់ខ្លួននៅមុខជ្រូកឡើយ ក្រែងវាជាន់ឈ្លី រួចត្រឡប់ស្ទុះមកខ្វេះអ្នកវិញ។』
អ្នកគួរតែមើលឆ្កែនិងជ្រូក។
ប្រសិនបើអ្នកក្រឡេកមើលព្រះគម្ពីរជាឆ្កែព្រះគម្ពីរប្រាប់វានៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ (១៥:
២៦-២៨) ។『
ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ដែលយកនំបុ័ងរបស់កូនក្មេងបោះទៅឲ្យកូនឆ្កែ នោះមិនល្អទេ តែស្ត្រីនោះទូលថា មែនហើយ ព្រះអម្ចាស់ ប៉ុន្តែ កូនឆ្កែវាស៊ីកម្ទេចដែលធ្លាក់ចុះពីតុម្ចាស់វាមកដែរ នោះព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា នាងស្រីអើយ នាងមានសេចក្ដីជំនឿជាខ្លាំងមែន ចូរឲ្យនាងបានដូចសេចក្ដីប្រាថ្នាចុះ ស្រាប់តែកូនស្រីរបស់នាងបានជា ចាប់តាំងពីវេលានោះឯងទៅ។ 』
នេះគឺជាការសន្ទនារវាងព្រះយេស៊ូនិងស្ត្រីសាសន៍កាណាន។
កូនស្រីរបស់ស្ដ្រីជនជាតិកាណានម្នាក់ត្រូវបានខ្មោចលងហើយស្ដ្រីជនជាតិកាណានម្នាក់បានអង្វរព្រះយេស៊ូ
ឲ្យ ព្យាបាលកូនស្រីរបស់គាត់។ ប៉ុន្តែនៅម៉ោង ១៥:២៤
『
តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ខ្ញុំបានទទួលបង្គាប់នឹងមកឯពួកកូនចៀម ដែលបាត់បង់របស់ពូជពង្សសាសន៍អ៊ីស្រាអែល តែប៉ុណ្ណោះទេ 』. ហើយបានសម្តែងនារីកាណានថាជាឆ្កែ។
ស្ដ្រីជនជាតិកាណានដឹងថាព្រះយេស៊ូជាព្រះមេស្ស៊ីហើយអត្ថន័យនេះអាចរកឃើញដោយពាក្យថា“ កូនចៅដាវីឌអើយ! ទោះយ៉ាងណាលោកយេស៊ូបានបែរចេញពីស្ដ្រីនោះដោយចេតនា។ ទោះយ៉ាងណាស្ត្រីជនជាតិកាណានបានឆ្លើយតបវិញថា "ឆ្កែនៅតែស៊ីកំទេចដែលធ្លាក់ពីតុរបស់ម្ចាស់វា" ។ នៅទីនេះយើងអាចឃើញថាសេចក្ដីសង្រ្គោះត្រូវបានរីករាលដាលពីសាសន៍យូដាដល់សាសន៍ផ្សេងៗ។ ឆ្កែមានន័យថាសុភាពរាបសា។
នៅពេលព្រះគម្ពីរបង្ហាញសត្វឆ្កែវាតំណាងឱ្យទម្លាប់របស់ឆ្កែ។ ព្រះគម្ពីរចែងនៅក្នុងសុភាសិត (២៦:១១) ។『 មនុស្សល្ងីល្ងើដែលចេះតែធ្វើអំពើចម្កួតរបស់វាច្រំដែលទៀត នោះធៀបដូចជាឆ្កែដែលត្រឡប់ទៅស៊ីកំអួតវាវិញ』 សេចក្តីថ្លែងការណ៍នេះអនុវត្តចំពោះអ្នកទាំងឡាយណាដែលបានផ្តល់សេរីភាពដល់ព្រះជាម្ចាស់ពីច្បាប់ហើយដែលបានរស់នៅក្នុងច្បាប់នោះម្តងទៀត។
សាវ័កប៉ូលនិយាយនៅក្នុងកាឡាទី (៥: ១) ។『 ព្រះគ្រីស្ទបានប្រោសយើងឲ្យរួចហើយ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាឈរឲ្យមាំមួន ក្នុងសេរីភាពនោះចុះ កុំឲ្យត្រូវជាប់ចំណងជាបាវបម្រើទៀតឡើយ 』 ជាថ្មីម្តងទៀតអ្វីដែលព្រះគម្ពីរចែងគឺពួកគេកំពុងនឹមរបស់អ្នកបំរើ។ ព្រះបានលើកតម្កើងជនជាតិអ៊ីស្រាអែលហើយបានបង្ហាញអព្ភូតហេតុដ៏អស្ចារ្យនៃការបំបែកសមុទ្រក្រហមដោយព្យាយាមវិលត្រឡប់ទៅស្រុកអេស៊ីបវិញពីទីរហោស្ថាន។ នេះជាភាពល្ងង់ខ្លៅដូចជាដាក់នឹមអ្នកបម្រើម្នាក់ចំពោះព្រះ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងភីលីព (៣: ២) ។『 ចូរប្រយ័តនឹងពួកឆ្កែ ហើយនិងពួកអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ព្រមទាំងពួកកាត់ស្បែកក្លែងក្លាយផង 』
ស្ដ្រីជនជាតិកាណានដឹងថាព្រះយេស៊ូជាព្រះមេស្ស៊ីហើយអត្ថន័យនេះអាចរកឃើញដោយពាក្យថា“ កូនចៅដាវីឌអើយ! ទោះយ៉ាងណាលោកយេស៊ូបានបែរចេញពីស្ដ្រីនោះដោយចេតនា។ ទោះយ៉ាងណាស្ត្រីជនជាតិកាណានបានឆ្លើយតបវិញថា "ឆ្កែនៅតែស៊ីកំទេចដែលធ្លាក់ពីតុរបស់ម្ចាស់វា" ។ នៅទីនេះយើងអាចឃើញថាសេចក្ដីសង្រ្គោះត្រូវបានរីករាលដាលពីសាសន៍យូដាដល់សាសន៍ផ្សេងៗ។ ឆ្កែមានន័យថាសុភាពរាបសា។
នៅពេលព្រះគម្ពីរបង្ហាញសត្វឆ្កែវាតំណាងឱ្យទម្លាប់របស់ឆ្កែ។ ព្រះគម្ពីរចែងនៅក្នុងសុភាសិត (២៦:១១) ។『 មនុស្សល្ងីល្ងើដែលចេះតែធ្វើអំពើចម្កួតរបស់វាច្រំដែលទៀត នោះធៀបដូចជាឆ្កែដែលត្រឡប់ទៅស៊ីកំអួតវាវិញ』 សេចក្តីថ្លែងការណ៍នេះអនុវត្តចំពោះអ្នកទាំងឡាយណាដែលបានផ្តល់សេរីភាពដល់ព្រះជាម្ចាស់ពីច្បាប់ហើយដែលបានរស់នៅក្នុងច្បាប់នោះម្តងទៀត។
សាវ័កប៉ូលនិយាយនៅក្នុងកាឡាទី (៥: ១) ។『 ព្រះគ្រីស្ទបានប្រោសយើងឲ្យរួចហើយ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាឈរឲ្យមាំមួន ក្នុងសេរីភាពនោះចុះ កុំឲ្យត្រូវជាប់ចំណងជាបាវបម្រើទៀតឡើយ 』 ជាថ្មីម្តងទៀតអ្វីដែលព្រះគម្ពីរចែងគឺពួកគេកំពុងនឹមរបស់អ្នកបំរើ។ ព្រះបានលើកតម្កើងជនជាតិអ៊ីស្រាអែលហើយបានបង្ហាញអព្ភូតហេតុដ៏អស្ចារ្យនៃការបំបែកសមុទ្រក្រហមដោយព្យាយាមវិលត្រឡប់ទៅស្រុកអេស៊ីបវិញពីទីរហោស្ថាន។ នេះជាភាពល្ងង់ខ្លៅដូចជាដាក់នឹមអ្នកបម្រើម្នាក់ចំពោះព្រះ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងភីលីព (៣: ២) ។『 ចូរប្រយ័តនឹងពួកឆ្កែ ហើយនិងពួកអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ព្រមទាំងពួកកាត់ស្បែកក្លែងក្លាយផង 』
ការរងរបួសលើរាងកាយមានន័យថាកាត់ស្បែកតាមច្បាប់។
សត្វឆ្កែមនុស្សអាក្រក់និងអ្នកដែលកាត់ស្បែកខាងសាច់ឈាមគឺជាអ្នកដែលជឿថាពួកគេត្រូវបានសង្គ្រោះដោយការជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប៉ុន្តែអ្នកដែលនៅតែមិនអាចគេចផុតពីភាពស្របច្បាប់។
ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេឆ្កាងនៅក្រោមច្បាប់ហើយអ្នកទាំងអស់ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺស្លាប់ដោយសារក្រិត្យវិន័យហើយប្រសិនបើពួកគេព្យាយាមអនុវត្តច្បាប់ម្តងទៀតពួកគេនឹងដូចជាឆ្កែដែលព្រងើយកន្តើយនឹងអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានសំរេចនៅក្នុងព្រះនេត្ររបស់ព្រះ។
នៅក្នុងប្រយោគ "កុំផ្តល់អ្វីដែលបរិសុទ្ធចំពោះសត្វឆ្កែ" អ្វីដែលបរិសុទ្ធគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ នេះមានន័យថាដំណឹងល្អ "អ្នកដែលប្រែចិត្តហើយចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានសង្គ្រោះ" ។ នោះគឺវាមិនចាំបាច់ក្នុងការផ្តល់ដំណឹងល្អនេះដល់អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែត្រូវតែរក្សាច្បាប់។ ប្រជាជនបានចេញពីស្រុកអេស៊ីបហើយព្យាយាមត្រឡប់ទៅស្រុកអេស៊ីបវិញ។ ព្រះមិនបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេចូលស្រុកកាណានទេ។
ហើយកុំបោះត្បូងពេជ្ររបស់អ្នកនៅមុខជ្រូក 』គុជមានន័យថា“ ព្រះវិហារដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទលក់អស់ហើយបង់ថ្លៃសម្រាប់វា” ។ សមាជិកនៃសាសនាចក្រត្រូវបានអត់ទោសពីអំពើបាបរបស់ពួកគេហើយរួចផុតពីច្បាប់ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែព្យាយាមគោរពច្បាប់ហើយចូលក្នុងអំពើបាប។ ព្រះគម្ពីរហៅពួកគេថាឆ្កែនិងជ្រូក។ ប្រសិនបើនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទការខុសឆ្គងទាំងអស់ត្រូវបានលើកលែងទោសប៉ុន្តែមនុស្សព្យាយាមបរិសុទ្ធដោយធ្វើការវិនិច្ឆ័យថាតើពួកគេបានធ្វើបាបម្តងទៀតឬអត់ដោយផ្អែកលើច្បាប់បន្ទាប់មកគាត់ជាឆ្កែនិងជ្រូកត្រឹមត្រូវនៅចំពោះព្រះ។
est ក្រែងពួកគេជាន់ឈ្លីពួកវានៅក្រោមជើងរបស់ពួកគេហើយបង្វែរមកអ្នកវិញ 』ឆ្កែនិងជ្រូកធ្វើឱ្យក្រុមជំនុំឈឺចាប់។ អ្នកដែលជឿលើក្រឹត្យវិន័យជាន់ឈ្លីហើយធ្វើបាបពួកបរិសុទ្ធនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ នៅក្នុងព្រះវិហារដំបូងអ្នកច្បាប់ធ្វើឱ្យមនុស្សបរិសុទ្ធនៅក្នុងព្រះវិហារហើយបង្វែរពួកគេត្រឡប់ទៅសាសនាយូដាវិញ។ ពួកគេបានធ្វើទុក្ខបុកម្នេញពួកបរិសុទ្ធដោយការបៀតបៀននិងការអំពាវនាវ។
នៅក្នុងប្រយោគ "កុំផ្តល់អ្វីដែលបរិសុទ្ធចំពោះសត្វឆ្កែ" អ្វីដែលបរិសុទ្ធគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ នេះមានន័យថាដំណឹងល្អ "អ្នកដែលប្រែចិត្តហើយចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានសង្គ្រោះ" ។ នោះគឺវាមិនចាំបាច់ក្នុងការផ្តល់ដំណឹងល្អនេះដល់អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែត្រូវតែរក្សាច្បាប់។ ប្រជាជនបានចេញពីស្រុកអេស៊ីបហើយព្យាយាមត្រឡប់ទៅស្រុកអេស៊ីបវិញ។ ព្រះមិនបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេចូលស្រុកកាណានទេ។
ហើយកុំបោះត្បូងពេជ្ររបស់អ្នកនៅមុខជ្រូក 』គុជមានន័យថា“ ព្រះវិហារដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទលក់អស់ហើយបង់ថ្លៃសម្រាប់វា” ។ សមាជិកនៃសាសនាចក្រត្រូវបានអត់ទោសពីអំពើបាបរបស់ពួកគេហើយរួចផុតពីច្បាប់ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែព្យាយាមគោរពច្បាប់ហើយចូលក្នុងអំពើបាប។ ព្រះគម្ពីរហៅពួកគេថាឆ្កែនិងជ្រូក។ ប្រសិនបើនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទការខុសឆ្គងទាំងអស់ត្រូវបានលើកលែងទោសប៉ុន្តែមនុស្សព្យាយាមបរិសុទ្ធដោយធ្វើការវិនិច្ឆ័យថាតើពួកគេបានធ្វើបាបម្តងទៀតឬអត់ដោយផ្អែកលើច្បាប់បន្ទាប់មកគាត់ជាឆ្កែនិងជ្រូកត្រឹមត្រូវនៅចំពោះព្រះ។
est ក្រែងពួកគេជាន់ឈ្លីពួកវានៅក្រោមជើងរបស់ពួកគេហើយបង្វែរមកអ្នកវិញ 』ឆ្កែនិងជ្រូកធ្វើឱ្យក្រុមជំនុំឈឺចាប់។ អ្នកដែលជឿលើក្រឹត្យវិន័យជាន់ឈ្លីហើយធ្វើបាបពួកបរិសុទ្ធនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ នៅក្នុងព្រះវិហារដំបូងអ្នកច្បាប់ធ្វើឱ្យមនុស្សបរិសុទ្ធនៅក្នុងព្រះវិហារហើយបង្វែរពួកគេត្រឡប់ទៅសាសនាយូដាវិញ។ ពួកគេបានធ្វើទុក្ខបុកម្នេញពួកបរិសុទ្ធដោយការបៀតបៀននិងការអំពាវនាវ។
『
កុំឲ្យរបស់បរិសុទ្ធដល់ឆ្កែ ឬបោះកែវមុក្តារបស់ខ្លួននៅមុខជ្រូកឡើយ ក្រែងវាជាន់ឈ្លី រួចត្រឡប់ស្ទុះមកខ្វេះអ្នកវិញ។』 ទាក់ទងនឹងសេចក្តីថ្លែងនេះព្រះគម្ពីរចែងនៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ (៥:១៦) ។『 បើអ្នកណាឃើញបងប្អូនកំពុងតែធ្វើបាប គឺជាបាបដែលមិនមានទោសដល់ស្លាប់ទេ នោះត្រូវសូមចុះ ទ្រង់នឹងប្រទានជីវិតមកដល់អស់អ្នកធ្វើបាប ដែលមិនមែនមានទោសដល់ស្លាប់នោះជាពិត តែមានបាបម្យ៉ាងដែលមានទោសដល់ស្លាប់វិញ ឯបាបនោះខ្ញុំមិនថា ឲ្យសូមអង្វរឲ្យទេ 』
អំពើបាបដែលនាំទៅដល់សេចក្ដីស្លាប់គឺថាមនុស្សមិនជឿនូវអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធ្វើ។
ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដបានសោយទិវង្គតនៅក្រោមក្រឹត្យវិន័យហើយអស់អ្នកដែលរួមរស់ជាមួយព្រះគ្រិស្ដបានទទួលមរណភាពជាមួយព្រះយេស៊ូក្រោមក្រឹត្យវិន័យ។
ដូច្នេះពួកគេបានស្លាប់សំរាប់អំពើបាបទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោក។
អ្នកដែលជឿលើព្រះគ្រីស្ទជឿថាព្រះយេស៊ូវបានដកអំពើបាបទាំងអស់
(អតីតកាលបច្ចុប្បន្ននិងអនាគត) នៅលើពិភពលោក។
សម្រាប់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺបានស្លាប់ចំពោះពិភពលោក។​
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយប្រសិនបើយើងនិយាយថាយើងត្រូវបានសង្គ្រោះដោយការជឿលើព្រះយេស៊ូវប៉ុន្តែយើងត្រូវតែប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់យើងរាល់ថ្ងៃនិងទទួលបានការអត់ទោសបន្ទាប់មកយើងមិនជឿនូវអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធ្វើឡើយ។ មនុស្សបែបនេះមានទោសដល់ស្លាប់។ ជាជាងសុំការអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបដំបូងអ្នកត្រូវតែពិនិត្យមើលថាតើគាត់បានស្លាប់ដោយសារបាបច្បាប់និងពិភពលោក។ គិតថាពួកគេនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទមិនមែនស្លាប់តាមច្បាប់ទេ។ ដូច្នេះពួកគេគិតថាវាចាំបាច់ក្នុងការប្រែចិត្តពីការអភ័យទោសពីអំពើបាប។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងរ៉ូម (៦: ៧) ។
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយប្រសិនបើយើងនិយាយថាយើងត្រូវបានសង្គ្រោះដោយការជឿលើព្រះយេស៊ូវប៉ុន្តែយើងត្រូវតែប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់យើងរាល់ថ្ងៃនិងទទួលបានការអត់ទោសបន្ទាប់មកយើងមិនជឿនូវអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធ្វើឡើយ។ មនុស្សបែបនេះមានទោសដល់ស្លាប់។ ជាជាងសុំការអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបដំបូងអ្នកត្រូវតែពិនិត្យមើលថាតើគាត់បានស្លាប់ដោយសារបាបច្បាប់និងពិភពលោក។ គិតថាពួកគេនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទមិនមែនស្លាប់តាមច្បាប់ទេ។ ដូច្នេះពួកគេគិតថាវាចាំបាច់ក្នុងការប្រែចិត្តពីការអភ័យទោសពីអំពើបាប។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងរ៉ូម (៦: ៧) ។
『 ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ 』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ
(១២:៣១) ។『
ហេតុនេះបានជាខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អស់ទាំងបាប ហើយពាក្យប្រមាថ នឹងអត់ទោសឲ្យមនុស្សលោកបាន តែឯពាក្យប្រមាថដល់ព្រះវិញ្ញាណវិញ នោះមិនដែលបានអត់ទោសដល់មនុស្សឡើយ 』
ចាប់តាំងពីព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងអំពើបាបនិងការប្រមាថទាំងអស់នៃពិភពលោកត្រូវបានដោះស្រាយសម្រាប់អ្នកប្រែចិត្ត។
ប៉ុន្តែនៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើបន្ទាល់នោះគឺអស់អ្នកដែលមិនជឿប្រមាថដល់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
នេះគឺដោយសារតែព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើបន្ទាល់នៅពេលផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អ។
ដូច្នេះអ្នកមានកំហុសពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
ទោះបីជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានយកអំពើបាបទាំងអស់របស់ពិភពលោកសំរាប់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទក៏ដោយក៏មនុស្សគិតថាពួកគេអាចប្រែចិត្តពីអំពើបាបព្យាយាមធ្វើឱ្យបរិសុទ្ធហើយធ្វើអ្វីដើម្បីជួយសង្រ្គោះពួកគេ។
នេះគឺជាបទឧក្រិដ្ឋប្រឆាំងនឹងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
ជាជាងព្យាយាមសម្រេចអ្វីមួយយើងត្រូវពិនិត្យមើលថា "ខ្ញុំស្លាប់រាល់ថ្ងៃ" ។
ដូច្នេះអ្នកណាម្នាក់ដែលធ្វើបាបប្រឆាំងនឹងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានដូចជាឆ្កែនិងជ្រូកដូចបានរៀបរាប់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ (ម៉ាថាយ ៧: ៦) ។ ប្រសិនបើអ្នកស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់អ្នកក្លាយជាខ្ញុំបម្រើនៃអំពើបាបហើយអ្នកដែលប្តេជ្ញារក្សាច្បាប់ក្លាយជាទាសករនៃអំពើបាប។ អ្នកដែលជាទាសករនៃអំពើបាបមិនគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូទេ។ ប៉ុន្តែការរួចផុតពីក្រឹត្យវិន័យគឺរួចផុតពីអំពើបាបហើយធ្វើជាកូនរបស់ព្រះ។ អ្នកដែលស្តាប់ព្រះយេស៊ូស្តាប់ប៉ុន្តែអ្នកដែលមិនស្តាប់មិនស្តាប់។ ពួកអ្នកទារពន្ធនិងមនុស្សបាបបាន heard ដែរប៉ុន្ដែពួកផារិស៊ីមិនបានស្ដាប់តាមលោកយេស៊ូទេ។ វានឹងដូចគ្នានៅថ្ងៃនេះ។ សព្វថ្ងៃនេះលើកលែងតែមនុស្សបោះបង់ចោលការខិតខំដើម្បីរក្សាច្បាប់នៅក្នុងព្រះវិហារពួកគេមិននៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទទេ។
ដូច្នេះអ្នកណាម្នាក់ដែលធ្វើបាបប្រឆាំងនឹងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានដូចជាឆ្កែនិងជ្រូកដូចបានរៀបរាប់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ (ម៉ាថាយ ៧: ៦) ។ ប្រសិនបើអ្នកស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់អ្នកក្លាយជាខ្ញុំបម្រើនៃអំពើបាបហើយអ្នកដែលប្តេជ្ញារក្សាច្បាប់ក្លាយជាទាសករនៃអំពើបាប។ អ្នកដែលជាទាសករនៃអំពើបាបមិនគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូទេ។ ប៉ុន្តែការរួចផុតពីក្រឹត្យវិន័យគឺរួចផុតពីអំពើបាបហើយធ្វើជាកូនរបស់ព្រះ។ អ្នកដែលស្តាប់ព្រះយេស៊ូស្តាប់ប៉ុន្តែអ្នកដែលមិនស្តាប់មិនស្តាប់។ ពួកអ្នកទារពន្ធនិងមនុស្សបាបបាន heard ដែរប៉ុន្ដែពួកផារិស៊ីមិនបានស្ដាប់តាមលោកយេស៊ូទេ។ វានឹងដូចគ្នានៅថ្ងៃនេះ។ សព្វថ្ងៃនេះលើកលែងតែមនុស្សបោះបង់ចោលការខិតខំដើម្បីរក្សាច្បាប់នៅក្នុងព្រះវិហារពួកគេមិននៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទទេ។
Comments
Post a Comment