លោកនឹង ឲ្យ រង្វាន់ដល់ម្នាក់ៗតាមអំពើដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្ដ។
『តាំងពីគ្រានោះមក ព្រះយេស៊ូវ ទ្រង់ចាប់ផ្តើមប្រាប់ដល់ពួកសិស្សថា ទ្រង់ត្រូវតែយាងទៅឯក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយត្រូវរងទុក្ខជាច្រើននៅដៃនៃពួកចាស់ទុំ ពួកសង្គ្រាជ និងពួកអាចារ្យ ហើយត្រូវគេធ្វើគុតផង តែក្រោយ៣ថ្ងៃមក ទ្រង់នឹងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះពេត្រុសក៏នាំទ្រង់មកជិត ចាប់តាំងទូលចំទាស់ថា ឱព្រះអង្គម្ចាស់អើយ សូមទ្រង់ប្រណីអង្គទ្រង់វិញ ការនោះមិនត្រូវមកដល់ទ្រង់ឡើយ តែទ្រង់បែរទៅមានព្រះបន្ទូលនឹងគាត់ថា សាតាំងអើយ ចូរថយទៅក្រោយអញទៅ ឯងជាសេចក្ដីបង្អាក់ដល់ចិត្តអញ ព្រោះមិនចេះគិតតាមគំនិតនៃព្រះសោះ គឺគិតតាមតែគំនិតរបស់មនុស្សលោកវិញ រួចទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅពួកសិស្សទាំងអស់គ្នាថា បើអ្នកណាចង់មកតាមខ្ញុំ នោះត្រូវឲ្យលះកាត់ចិត្តខ្លួនឯងចោលចេញ ហើយផ្ទុកឈើឆ្កាងខ្លួនមកតាមខ្ញុំចុះ ព្រោះអ្នកណាដែលចង់ឲ្យរួចជីវិត នោះនឹងបាត់ជីវិតទៅ តែអ្នកណាដែលបាត់ជីវិត ដោយព្រោះខ្ញុំ នោះនឹងបានវិញ ដ្បិតបើមនុស្សណានឹងបានលោកីយ៍ទាំងមូល តែបាត់ព្រលឹងទៅ នោះតើមានប្រយោជន៍អ្វីដល់អ្នកនោះ ឬតើមនុស្សនឹងយកអ្វីទៅដូរឲ្យបានព្រលឹងខ្លួនវិញ ព្រោះកូនមនុស្សនឹងមកក្នុងសិរីល្អនៃព្រះវរបិតា ជាមួយនឹងពួកទេវតារបស់លោក គ្រានោះលោកនឹងសងដល់គ្រប់គ្នា តាមការដែលបានធ្វើរៀងខ្លួន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា ក្នុងពួកអ្នកដែលឈរនៅទីនេះ មានអ្នកខ្លះមិនត្រូវភ្លក់សេចក្ដីស្លាប់ ទាល់តែបានឃើញកូនមនុស្សមក ក្នុងនគររបស់លោក។ 』 (ម៉ាថាយ ១៦: ២១-២៨)
ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលទៅកាន់សិស្សរបស់ទ្រង់ថាពួកគេត្រូវតែរងទុក្ខវេទនាហើយត្រូវសម្លាប់ដោយពួកព្រឹទ្ធាចារ្យពួកនាយកបូជាចារ្យនិងពួកអាចារ្យហើយគេនឹងរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទីបី។ ប៉ុន្តែពេត្រុសបាននិយាយថា“ ការនេះនឹងមិនទៅដល់អ្នកឡើយ” ។ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលជាច្រើនដងថាទ្រង់នឹងសុគតហើយរស់ឡើងវិញក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃប៉ុន្តែពួកសិស្សមិនត្រឹមតែស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែពួកគេបាននិយាយថាព្រះយេស៊ូវមិនគួរស្លាប់ដូចពេត្រុសទេ។ លោកយេស៊ូបានប្រាប់ពេត្រុសថាអ្នកគឺជាសាថានពីព្រោះគាត់គិតអំពីការងាររបស់មនុស្សមិនមែនអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះទេ។『ប៉ុន្តែ ចាប់តាំងពីលោកអ័ដាម ដរាបដល់លោកម៉ូសេ នោះសេចក្ដីស្លាប់បានសោយរាជ្យលើទាំងពួកអ្នក ដែលធ្វើបាប មិនមែនដូចជាអំពើរំលងរបស់លោកអ័ដាមផង ដែលលោកជាគំរូពីព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមក 』
ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលទៅកាន់សិស្សរបស់ទ្រង់ថាពួកគេត្រូវតែរងទុក្ខវេទនាហើយត្រូវសម្លាប់ដោយពួកព្រឹទ្ធាចារ្យពួកនាយកបូជាចារ្យនិងពួកអាចារ្យហើយគេនឹងរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទីបី។ ប៉ុន្តែពេត្រុសបាននិយាយថា“ ការនេះនឹងមិនទៅដល់អ្នកឡើយ” ។ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលជាច្រើនដងថាទ្រង់នឹងសុគតហើយរស់ឡើងវិញក្នុងរយៈពេលបីថ្ងៃប៉ុន្តែពួកសិស្សមិនត្រឹមតែស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែពួកគេបាននិយាយថាព្រះយេស៊ូវមិនគួរស្លាប់ដូចពេត្រុសទេ។ លោកយេស៊ូបានប្រាប់ពេត្រុសថាអ្នកគឺជាសាថានពីព្រោះគាត់គិតអំពីការងាររបស់មនុស្សមិនមែនអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះទេ។『ប៉ុន្តែ ចាប់តាំងពីលោកអ័ដាម ដរាបដល់លោកម៉ូសេ នោះសេចក្ដីស្លាប់បានសោយរាជ្យលើទាំងពួកអ្នក ដែលធ្វើបាប មិនមែនដូចជាអំពើរំលងរបស់លោកអ័ដាមផង ដែលលោកជាគំរូពីព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមក 』
ការងាររបស់ព្រះគឺជឿលើអ្នកដែលព្រះបានចាត់
(ព្រះគ្រីស្ទ) ។ ពេត្រុសបានសារភាពប្រាប់ព្រះយេស៊ូថា "ព្រះអង្គពិតជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់"
។ ការជឿលើព្រះគ្រីស្ទមានន័យថាការជាប់ទាក់ទងនឹងព្រះគ្រីស្ទ។
ដើម្បីរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទគឺធ្វើតាមអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូល។
ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលអំពីការដើរតាមព្រះយេស៊ូ: any បើអ្នកណាចង់មកតាមក្រោយខ្ញុំត្រូវលះបង់ខ្លួនឯងចោលត្រូវលីឈើឆ្កាងរបស់ខ្លួនហើយមកតាមខ្ញុំចុះ។
』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងរ៉ូម (៥:១៤) 『 គឺជាវិញ្ញាណដែលឲ្យមានជីវិត រូបសាច់គ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ ឯពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយនឹងអ្នករាល់គ្នា នោះត្រូវខាងវិញ្ញាណ និងជីវិតវិញ 』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងរ៉ូម (៥:១៤) 『 គឺជាវិញ្ញាណដែលឲ្យមានជីវិត រូបសាច់គ្មានប្រយោជន៍អ្វីទេ ឯពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយនឹងអ្នករាល់គ្នា នោះត្រូវខាងវិញ្ញាណ និងជីវិតវិញ 』
វិញ្ញាណទាំងអស់បានដើរតាមអ័ដាមទៅកាន់លោកីយនេះ។ មនុស្សគ្រប់គ្នាបានមកបន្ទាប់ពីអ័ដាមជាវិញ្ញាណដែលមានបាបនៅក្នុងនគរព្រះមិនមែននៅក្នុងអំពើបាបរបស់ពិភពលោកនេះទេ។ ដូច្នេះវិញ្ញាណទាំងអស់ដែលដើរតាមអ័ដាមបានក្លាយជាមនុស្សដោយពាក់រាងកាយធូលី។ វិញ្ញាណទាំងអស់ស្លាប់នៅក្នុងដី។ អ័ដាមគឺជាគំរូនៃការមកដល់។ គឺលោកយេស៊ូគ្រិស្ដដែលបានមក។ ដូចគ្នានេះដែរស្មារតីនៅក្នុងមនុស្សទាំងអស់មិនអាចរស់បានទេលើកលែងតែពួកគេដើរតាមព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ លុះត្រាតែវិញ្ញាណត្រូវបានលើកឡើងវិញ្ញាណអាចវិលត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងយ៉ូហាន (៦:៦៣) ។
『 ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ 』 បើអ្នកមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូទេអ្នកមិនដើរតាមព្រះយេស៊ូទេ។
ប្រសិនបើរូបវ័ន្តមិនស្លាប់ទេពួកគេនឹងរស់នៅស្របតាមគំនិតរបស់ពួកគេ។
ប្រសិនបើអ្នកធ្វើតាមព្រះយេស៊ូហើយរូបកាយងាប់អ្នកនឹងកើតជាថ្មីក្នុងរូបកាយនៃវិញ្ញាណហើយទទួលបានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងអេភេសូរ (២: ៦) ។『 ហើយទ្រង់បានប្រោសឲ្យយើងរស់ឡើងវិញ ក៏ឲ្យយើងអង្គុយជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ នៅស្ថានដ៏ខ្ពស់ដែរ 』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូល៉ុស (៣: ៣) 『ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាបានស្លាប់ហើយ ជីវិតអ្នករាល់គ្នាក៏លាក់ទុកក្នុងព្រះ ជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ 』, ជីវិតរបស់គាត់នៅជួរមុខមានន័យថាព្រលឹង។
ជីវិតនៅពីក្រោយគឺជាវិញ្ញាណ។ ប្រសិនបើព្រលឹងរស់នៅនោះព្រលឹងស្លាប់;
ប្រសិនបើព្រលឹងបាត់បង់នោះព្រលឹងនឹងទៅជាជីវិត។ ប្រសិនបើអ្នកបាត់បង់ព្រលឹង
(បដិសេធខ្លួនអ្នក) យោងទៅតាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនោះព្រះវិញ្ញាណនឹងមានជីវិត។
ខ្លួនឯងដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយមនុស្សគឺជាព្រលឹងដែលមានប្រភពចេញពីរាងកាយ។ ព្រលឹងនេះត្រូវបានគេហៅថាចិត្តរាងកាយបុរសចំណាស់។
វាមានលោភលន់នៅក្នុងវា។ បំណងប្រាថ្នាដូចជាព្រះកំពុងលាក់ខ្លួនដូចជាពស់។
ការដើរតាមព្រះយេស៊ូគឺជាការស្លាប់របស់បុរសលោភលន់នេះ។
ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកមានន័យថាស្លាប់។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងរ៉ូម (៦: ៣) 『តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬអី ថា យើងទាំងប៉ុន្មានដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះគឺបានទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីសុគតនៃទ្រង់ដែរ 』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងរ៉ូម (៦: ៣) 『តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬអី ថា យើងទាំងប៉ុន្មានដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះគឺបានទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីសុគតនៃទ្រង់ដែរ 』
ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូល។ «ដ្បិតកូនមនុស្សនឹងមកដោយសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះវរបិតាជាមួយនឹងពួកទេវតារបស់លោក។
បន្ទាប់មកលោកនឹង ឲ្យ រង្វាន់ដល់មនុស្សម្នាក់ៗតាមអំពើដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្ដ។
ការងាររបស់គាត់គឺថាតើពួកគេបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវឬក៏អត់។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ២ (៥:១០) ។
『 ដ្បិតយើងទាំងអស់គ្នាត្រូវទៅនៅមុខទីជំនុំជម្រះរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យគ្រប់គ្នាបានទទួលតាមការដែលបានធ្វើ ពីកាលនៅក្នុងរូបកាយរៀងខ្លួន ទោះល្អឬអាក្រក់ក្តី។ 』 ពាក្យល្អនិងអាក្រក់គឺល្អសម្រាប់ជឿលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះហើយអាក្រក់សម្រាប់ការមិនជឿ។
ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគឺថារាល់អំពើទុច្ចរិតរបស់មនុស្សដែលស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានបាត់ទៅហើយពួកគេនឹងក្លាយជាមនុស្សសុចរិត។
ប៉ុន្តែវាអាក្រក់ណាស់ដែលមិនជឿរឿងនេះ។
ខណៈពេលដែលមនុស្សនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវពួកគេគិតថាពួកគេត្រូវតែប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេជារៀងរាល់ថ្ងៃហើយត្រូវបានលើកលែងទោសដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូ។
អ្នកដែលគិតដូច្នេះមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេ។ ពួកគេរស់នៅតាមច្បាប់ដោយនិយាយថាពួកគេគ្មានច្បាប់។
ដូច្នេះអ្នកដែលមានច្បាប់គឺជាអ្នកដែលមិនបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ (១០: ៣២-៣៣) 『 ដូច្នេះ អស់អ្នកណាដែលទទួលថ្លែងប្រាប់ពីខ្ញុំ នៅមុខមនុស្សលោក នោះខ្ញុំនឹងទទួលថ្លែងប្រាប់ពីអ្នកនោះ នៅចំពោះព្រះវរបិតាខ្ញុំ ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ដែរ តែអ្នកណាដែលមិនព្រមទទួលស្គាល់ខ្ញុំ នៅមុខមនុស្សលោកទេ នោះខ្ញុំក៏មិនព្រមទទួលស្គាល់អ្នកនោះ នៅចំពោះព្រះវរបិតាខ្ញុំ ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ដែរ។ 』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងម៉ាថាយ (១០: ៣២-៣៣) 『 ដូច្នេះ អស់អ្នកណាដែលទទួលថ្លែងប្រាប់ពីខ្ញុំ នៅមុខមនុស្សលោក នោះខ្ញុំនឹងទទួលថ្លែងប្រាប់ពីអ្នកនោះ នៅចំពោះព្រះវរបិតាខ្ញុំ ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ដែរ តែអ្នកណាដែលមិនព្រមទទួលស្គាល់ខ្ញុំ នៅមុខមនុស្សលោកទេ នោះខ្ញុំក៏មិនព្រមទទួលស្គាល់អ្នកនោះ នៅចំពោះព្រះវរបិតាខ្ញុំ ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ដែរ។ 』
ការជឿលើព្រះយេស៊ូមានន័យថាការជឿលើអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានសំរេច។
ព្រះគម្ពីរចែងនៅក្នុងរ៉ូម (១០: ៤)『 ដ្បិតព្រះគ្រីស្ទជាចុងបំផុតនៃក្រឹត្យវិន័យ សម្រាប់ជាសេចក្ដីសុចរិតដល់អស់អ្នកណាដែលជឿ។ 』 ចុងបញ្ចប់នៃច្បាប់
(ច្បាប់នៃសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះ) មានន័យថាព្រះយេស៊ូវបានបញ្ចប់ច្បាប់។
នោះគឺការសន្យាត្រូវបានបំពេញ។ ឧទាហរណ៍ការបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺត្រូវជឿថាព្រះគ្រីស្ទនឹងយាងមកហើយការសន្យានឹងកើតឡើង។
ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូយាងមកហើយបំពេញតាមសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះអង្គ។
ទោះយ៉ាងណាការនិយាយអំពីដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់នៅថ្ងៃនេះគឺដូចជាការមិនជឿលើអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានសំរេច។
សម្រាប់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់គឺជាច្បាប់។
ព្រះបានបញ្ជូនព្រះយេស៊ូវទៅក្នុងពិភពលោកដើម្បីលោះ“ មនុស្សស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ” ។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានគេលោះ។ សម្រាប់អ្នកស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកនិយាយថាអ្នកបានសង្រ្គោះដោយទទួលព្រះយេស៊ូវដោយមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែអ្នកត្រូវតែជាអ្នកដែលព្រះយេស៊ូវស្គាល់។ រឿងតែមួយគត់ដែលព្រះយេស៊ូវដឹងគឺអ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងមករកមនុស្សស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ដូច្នេះព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះវិហារ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (៦:១៩) ។
ព្រះបានបញ្ជូនព្រះយេស៊ូវទៅក្នុងពិភពលោកដើម្បីលោះ“ មនុស្សស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ” ។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានគេលោះ។ សម្រាប់អ្នកស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកនិយាយថាអ្នកបានសង្រ្គោះដោយទទួលព្រះយេស៊ូវដោយមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែអ្នកត្រូវតែជាអ្នកដែលព្រះយេស៊ូវស្គាល់។ រឿងតែមួយគត់ដែលព្រះយេស៊ូវដឹងគឺអ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងមករកមនុស្សស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ដូច្នេះព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះវិហារ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ (៦:១៩) ។
『 តើមិនដឹងទេឬអីថា រូបកាយអ្នករាល់គ្នាជាវិហារនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលមកពីព្រះ ហើយអ្នករាល់គ្នាមិនមែនជារបស់ផងខ្លួនទេ 』
Comments
Post a Comment