ប្លន់ឆ្វេងនិងស្តាំ
តាំងពីថ្ងៃត្រង់ ដរាបដល់ម៉ោង៣រសៀល នោះមានងងឹតដាប គ្របពេញលើផែនដី ប្រហែលជាម៉ោង៣ នោះព្រះយេស៊ូវទ្រង់បន្លឺឡើងជាសំឡេងខ្លាំងថា អេលីៗល៉ាម៉ាសាបាច់ថានី គឺស្រាយថា ឱព្រះអង្គៗនៃទូលបង្គំអើយ ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ចោលទូលបង្គំ មានអ្នកខ្លះដែលឈរនៅទីនោះ កាលគេបានឮ នោះក៏និយាយថា វាស្រែកហៅរកលោកអេលីយ៉ាហើយ ស្រាប់តែមានម្នាក់រត់ទៅ យកសារាយរំហួត ជ្រលក់ទឹកខ្មេះជោកដាក់នឹងចុងដើមត្រែង ហុចទៅថ្វាយទ្រង់សោយ តែអ្នកឯទៀតនិយាយថា ឈប់សិន ចាំមើលលោកអេលីយ៉ាមកជួយសង្គ្រោះវា។ កាលព្រះយេស៊ូវទ្រង់បានស្រែកជាខ្លាំងម្តងទៀត នោះទ្រង់ប្រគល់វិញ្ញាណទ្រង់ទៅវិញ គ្រានោះ វាំងននក្នុងព្រះវិហារក៏រហែកជា២ភាគ ចាប់តាំងពីលើចុះទៅដល់ក្រោម ក៏មានកក្រើកដី ហើយថ្មប្រេះដាច់ពីគ្នា អស់ទាំងផ្នូរខ្មោចក៏របើកឡើង ឯខ្មោចពួកអ្នកបរិសុទ្ធ ដែលដេកលក់ទៅហើយ បានរស់ឡើងវិញជាច្រើន ទាំងចេញពីផ្នូរ ក្នុងពេលក្រោយដែលទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ហើយចូលទៅក្នុងទីក្រុងបរិសុទ្ធ លេចមកឲ្យមនុស្សជាច្រើនឃើញដែរ ឯមេទ័ព និងពួកអ្នកដែលចាំយាមព្រះយេស៊ូវជាមួយគ្នា កាលបានឃើញកក្រើកដី និងការទាំងប៉ុន្មាន ដែលកើតមកដូច្នោះ នោះក៏ភ័យញ័រជាខ្លាំង គាត់និយាយថា នេះពិតជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះមែន (ម៉ាថាយ ២៧: ៤៥-៥៤)
ចោរប្លន់ពីរនាក់បានបង្ហាញខ្លួននៅលើឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ចោរប្លន់ទាំងពីរគឺជាតួលេខនៃមនុស្សមានបាបដែលតំណាងឱ្យមនុស្សជាតិ។ រ៉ូម ៥:១២ ចែងថាមនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាបដោយគ្មានករណីលើកលែង។ ក្នុងករណីចោរប្លន់ពីរនាក់នេះគឺចង់និយាយថាថ្លៃបាបគឺសេចក្ដីស្លាប់។ ប្រសិនបើចោរប្លន់ទាំងពីរនេះបង្ហាញពីភាពខុសឆ្គងរបស់មនុស្សជាតិវាបង្ហាញថាយើងមិនអាចមានសេចក្តីសុចរិតនៅក្នុងខ្លួនយើងបានឡើយ។ ចោរប្លន់ទាំងពីរនាក់នេះប្រាប់ពីការពិតដែលថាមនុស្សជាតិត្រូវបានបែងចែកជាពីរផ្លូវដោយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។
យើងមិនដឹងអំពីចោរប្លន់ពីរនាក់នេះទេដែលឈរនៅខាងឆ្វេងឬខាងស្តាំ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះគម្ពីរចែងថាចោរប្លន់ដែលបានសង្រ្គោះគឺនៅខាងស្តាំហើយចោរដែលត្រូវបានបំផ្លាញគឺនៅខាងឆ្វេង។ ចោរប្លន់នៅខាងឆ្វេងបង្ហាញអ្នកដែលត្រូវបានផ្តន្ទាទោសដោយច្បាប់ហើយនឹងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយព្រះ។ ច្បាប់មិនបានថ្កោលទោសអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទទេប៉ុន្តែអ្នកដែលមិននៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនឹងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយច្បាប់។
ចោរប្លន់នៅខាងស្តាំដំបូងបានថ្កោលទោសនិងរិះគន់ព្រះយេស៊ូវប៉ុន្តែគាត់បានប្រែចិត្តហើយបានសង្រ្គោះ។ យើងដូចជាចោរប្លន់ដែលនឹងត្រូវទទួលការថ្កោលទោសជារៀងរហូតប៉ុន្តែយើងអាចប្រែចិត្តហើយបានសង្រ្គោះពីព្រះនៅពេលដែលយើងត្រូវគេឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ មនុស្សជាតិទាំងអស់ត្រូវតែក្រឡេកមើលឈើឆ្កាងទាំងបីនេះនៅលើភ្នំហ្គោលតាតាហើយជ្រើសរើសផ្លូវនៃការស្លាប់ឬផ្លូវនៃជីវិតដែលពួកគេត្រូវទៅ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយអ្នកត្រូវជ្រើសរើសផ្លូវតូច។
ចោរប្លន់ទាំងពីរនាក់បានធ្វើបាប។ ហើយវាគឺដូចគ្នានឹងការកាត់ទោសប្រហារជីវិតដោយការឆ្កាង។ ការចោទប្រកាន់លើកដំបូងរបស់ពួកគេចំពោះព្រះយេស៊ូនៅលើឈើឆ្កាងគឺដូចគ្នា។ ទោះយ៉ាងណាចោរប្លន់ទាំងពីរនាក់នេះបានចែកផ្លូវគ្នានៅវាសនាចុងក្រោយ។ ចោរប្លន់នៅខាងឆ្វេងមិនបានប្រែចិត្តពីការធ្វើបាបទេ។ អំពើប្លន់នេះនៅតែបន្តរហូតដល់ការនិយាយបង្កាច់បង្ខូចនិងការសើចចំអកដាក់ព្រះយេស៊ូវបានសុគត។ "អ្នកមិនមែនជាព្រះគ្រិស្ដទេ? សង្គ្រោះអ្នកនិងយើង" ។
ចោរប្លន់នៅខាងឆ្វេងត្រូវបានផ្តល់ឱកាសល្អក្នុងការជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប៉ុន្តែគាត់បានបដិសេធខ្លួនឯងហើយដើរទៅរកផ្លូវនៃការបំផ្លាញ។ មានមនុស្សជាច្រើននៅលើលោកនេះដែលកំពុងដើរលើផ្លូវនៃសេចក្តីស្លាប់ដោយបដិសេធមិនជឿលើព្រះយេស៊ូវដូចចោរប្លន់នេះ។
ចោរប្លន់នៅខាងស្តាំបានប្រែចិត្តថាគាត់ជាមនុស្សមានបាបហើយបែរទៅរកព្រះគ្រីស្ទសំរាប់ជីវិតរបស់គាត់។
ចោរប្លន់នេះគឺដូចគ្នានឹងចោរប្លន់នៅខាងឆ្វេងហើយជាអ្នកចំអកដល់ព្រះយេស៊ូវប៉ុន្តែមួយសន្ទុះក្រោយមកគាត់បាន
heard ពាក្យសង្គ្រោះពីព្រះយេស៊ូ។
គាត់បាននិយាយទៅកាន់ចោរប្លន់នៅខាងឆ្វេងថា“ តើអ្នកមិនខ្លាចព្រះសូម្បីតែបន្ទាប់ពីអ្នកត្រូវបានគេកាត់ទោស? យើងទទួលបានរង្វាន់សម្រាប់អ្វីដែលយើងបានធ្វើ។ គាត់បានមើលអំពើបាបរបស់គាត់ហើយបានប្រែចិត្ត។
ចោរប្លន់នៅខាងស្តាំបានភ័យខ្លាចព្រះ។ ការប្រែចិត្តចាប់ផ្តើមដោយការកោតខ្លាចព្រះ។ ហើយអ្នកត្រូវតែដឹងថាហេតុអ្វីបានជាអ្នកនៅក្នុងលោកនេះហើយប្រែចិត្តដូចជារឿងប្រៀបប្រដូចរបស់កូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយហើយត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ។ ចោរប្លន់ខាងស្តាំបាននិយាយថា "ព្រះយេស៊ូវសូមគិតពីខ្ញុំនៅពេលអ្នកចូលក្នុងប្រទេសរបស់អ្នក" ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖ «ថ្ងៃនេះអ្នកនឹងនៅជាមួយខ្ញុំក្នុងសួនឧទ្យាន»។ ជំនឿមិនត្រូវការរយៈពេលយូរទេ។
ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេឆ្កាងនៅលើឈើឆ្កាងនៃភ្នំគាល់កូថាហើយការឈឺចាប់កាន់តែអាក្រក់ទៅ ៗ ។ ទោះយ៉ាងណានៅចំពោះមុខការរងទុក្ខបែបនេះព្រះយេស៊ូបានទតមើលក្រុមមនុស្សដែលធ្វើបាបរូបគេហើយបានទូលអង្វរព្រះវរបិតាដោយក្តីមេត្តា។ ភ្លាមៗពិភពលោកបានងងឹត។ ប្រជាជនមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងដែលពួកគេមិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វី។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅភាពងងឹតនឹងត្រូវបញ្ចប់“ ឱព្រះអង្គជាព្រះនៃទូលបង្គំអើយហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គបោះបង់ចោលទូលបង្គំ? វាជាការស្រែកយំពីការរងទុក្ខរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែលបានបោះបង់ចោលដោយព្រះ។ តើមានការស្រែកយំអំពីការឈឺចាប់ដ៏សោកសៅតាំងពីប្រវត្តិសាស្ត្រមនុស្សជាតិដែរឬទេ? សម្រែកនៃការឈឺចាប់នេះនៅតែត្រូវបានគេផ្សព្វផ្សាយទូទាំងពិភពលោក។
មនុស្សត្រូវតែលឺសំរែកយំពីការរងទុក្ខរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែលបានមកពីឈើឆ្កាងប្រែចិត្តហើយវិលមករកព្រះអម្ចាស់វិញ។ ការប្រែចិត្តគឺជាជីវិតនៃការបដិសេធខ្លួនឯង។ គឺត្រូវឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូ។
ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេឆ្កាងនៅម៉ោងទីបី។ នេះជាពេលវេលាថ្ងៃនេះនៅម៉ោង ៩ ព្រឹក។ ហើយបន្ទាប់ពីបីម៉ោងភាពងងឹតបានមកដល់ពិភពលោកនៅម៉ោងប្រាំមួយ (ចង្អុលទៅម៉ោង 12:00) ។ ហើយភាពងងឹតនេះមានរយៈពេលបីម៉ោង។ នៅម៉ោង ៩ យប់ភាពងងឹតបានរលាយបាត់ (ប្រហែលម៉ោង ៣) ហើយបន្ទាប់មកព្រះអម្ចាស់បានសុគត។ ភាពងងឹតនេះបង្ហាញពីកំហឹងរបស់ព្រះ។ ព្រះបានខឹងនឹងកូនប្រុសរបស់គាត់យ៉ាងខ្លាំង។ សេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះនេះគឺជាការជំនុំជំរះរបស់ព្រះនៃយុត្តិធម៌ចំពោះមនុស្សមានបាប។
ព្រះបានចាក់ប្រេងអភ័យទោសដល់មនុស្សមានបាបនៅលើព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងកូលតាតា។ ឥឡូវនេះគាត់បានទទួលរងនូវសេចក្តីក្រោធនេះមិនមែនជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះទេប៉ុន្តែជាអ្នកតំណាងនៃអំពើបាបរបស់មនុស្សជាតិដែលបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងវិញជំនួសឱ្យអំពើបាបរបស់មនុស្សមានបាបទាំងអស់។ ព្រះបានធ្វើដូច្នេះដើម្បីជួយសង្រ្គោះមនុស្សមានបាបដោយចាក់ការជំនុំជំរះនៃសេចក្តីក្រោធលើព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះជួយសង្រ្គោះអ្នកដែលធ្វើបាបហើយប្រែចិត្តនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
គាត់បាននិយាយទៅកាន់ចោរប្លន់នៅខាងឆ្វេងថា“ តើអ្នកមិនខ្លាចព្រះសូម្បីតែបន្ទាប់ពីអ្នកត្រូវបានគេកាត់ទោស? យើងទទួលបានរង្វាន់សម្រាប់អ្វីដែលយើងបានធ្វើ។ គាត់បានមើលអំពើបាបរបស់គាត់ហើយបានប្រែចិត្ត។
ចោរប្លន់នៅខាងស្តាំបានភ័យខ្លាចព្រះ។ ការប្រែចិត្តចាប់ផ្តើមដោយការកោតខ្លាចព្រះ។ ហើយអ្នកត្រូវតែដឹងថាហេតុអ្វីបានជាអ្នកនៅក្នុងលោកនេះហើយប្រែចិត្តដូចជារឿងប្រៀបប្រដូចរបស់កូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយហើយត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ។ ចោរប្លន់ខាងស្តាំបាននិយាយថា "ព្រះយេស៊ូវសូមគិតពីខ្ញុំនៅពេលអ្នកចូលក្នុងប្រទេសរបស់អ្នក" ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគាត់ថា៖ «ថ្ងៃនេះអ្នកនឹងនៅជាមួយខ្ញុំក្នុងសួនឧទ្យាន»។ ជំនឿមិនត្រូវការរយៈពេលយូរទេ។
ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេឆ្កាងនៅលើឈើឆ្កាងនៃភ្នំគាល់កូថាហើយការឈឺចាប់កាន់តែអាក្រក់ទៅ ៗ ។ ទោះយ៉ាងណានៅចំពោះមុខការរងទុក្ខបែបនេះព្រះយេស៊ូបានទតមើលក្រុមមនុស្សដែលធ្វើបាបរូបគេហើយបានទូលអង្វរព្រះវរបិតាដោយក្តីមេត្តា។ ភ្លាមៗពិភពលោកបានងងឹត។ ប្រជាជនមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងដែលពួកគេមិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វី។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅភាពងងឹតនឹងត្រូវបញ្ចប់“ ឱព្រះអង្គជាព្រះនៃទូលបង្គំអើយហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គបោះបង់ចោលទូលបង្គំ? វាជាការស្រែកយំពីការរងទុក្ខរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែលបានបោះបង់ចោលដោយព្រះ។ តើមានការស្រែកយំអំពីការឈឺចាប់ដ៏សោកសៅតាំងពីប្រវត្តិសាស្ត្រមនុស្សជាតិដែរឬទេ? សម្រែកនៃការឈឺចាប់នេះនៅតែត្រូវបានគេផ្សព្វផ្សាយទូទាំងពិភពលោក។
មនុស្សត្រូវតែលឺសំរែកយំពីការរងទុក្ខរបស់ព្រះអម្ចាស់ដែលបានមកពីឈើឆ្កាងប្រែចិត្តហើយវិលមករកព្រះអម្ចាស់វិញ។ ការប្រែចិត្តគឺជាជីវិតនៃការបដិសេធខ្លួនឯង។ គឺត្រូវឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូ។
ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេឆ្កាងនៅម៉ោងទីបី។ នេះជាពេលវេលាថ្ងៃនេះនៅម៉ោង ៩ ព្រឹក។ ហើយបន្ទាប់ពីបីម៉ោងភាពងងឹតបានមកដល់ពិភពលោកនៅម៉ោងប្រាំមួយ (ចង្អុលទៅម៉ោង 12:00) ។ ហើយភាពងងឹតនេះមានរយៈពេលបីម៉ោង។ នៅម៉ោង ៩ យប់ភាពងងឹតបានរលាយបាត់ (ប្រហែលម៉ោង ៣) ហើយបន្ទាប់មកព្រះអម្ចាស់បានសុគត។ ភាពងងឹតនេះបង្ហាញពីកំហឹងរបស់ព្រះ។ ព្រះបានខឹងនឹងកូនប្រុសរបស់គាត់យ៉ាងខ្លាំង។ សេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះនេះគឺជាការជំនុំជំរះរបស់ព្រះនៃយុត្តិធម៌ចំពោះមនុស្សមានបាប។
ព្រះបានចាក់ប្រេងអភ័យទោសដល់មនុស្សមានបាបនៅលើព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងកូលតាតា។ ឥឡូវនេះគាត់បានទទួលរងនូវសេចក្តីក្រោធនេះមិនមែនជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះទេប៉ុន្តែជាអ្នកតំណាងនៃអំពើបាបរបស់មនុស្សជាតិដែលបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងវិញជំនួសឱ្យអំពើបាបរបស់មនុស្សមានបាបទាំងអស់។ ព្រះបានធ្វើដូច្នេះដើម្បីជួយសង្រ្គោះមនុស្សមានបាបដោយចាក់ការជំនុំជំរះនៃសេចក្តីក្រោធលើព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះជួយសង្រ្គោះអ្នកដែលធ្វើបាបហើយប្រែចិត្តនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
នៅពេលភាពងងឹតនៅតែបន្តពីម៉ោង ៦ ៈ ០០ ដល់ ៩ ៈព្រះយេស៊ូស្រែកខ្លាំង ៗ ថា៖ «អេលីអេលីឡាសាឡាថានី? ដែលមានន័យថា“
ឱព្រះនៃទូលបង្គំព្រះនៃទូលបង្គំអើយហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គបោះបង់ចោលទូលបង្គំ?
ព្រះបានបោះបង់ចោលកូនប្រុសរបស់គាត់។
ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាព្រះបោះបង់ចោលព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ដែលបានរងទុក្ខនៅលើឈើឆ្កាង?
គឺដោយសារតែគាត់បានឃើញព្រះបុត្រានៅលើឈើឆ្កាងជាមនុស្សមានបាបមិនមែនជាកូនប្រុសទេ។
ព្រះយេស៊ូវគឺជាសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះនៅលើឈើឆ្កាងជាមនុស្សមានបាប។
ដូច្នេះយើងត្រូវបានគេវិនិច្ឆ័យជាមួយព្រះយេស៊ូនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
សេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកដែលប្រែចិត្ដហើយវិលត្រឡប់មកវិញដែលព្រះអាចបោះបង់ចោលសូម្បីតែបុត្ររបស់លោកក៏ដោយ។
ព្រះមិនបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកណាឡើយ។ គ្រាន់តែប្រែចិត្តហើយផ្តល់សេចក្តីស្រឡាញ់ដល់អ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ «ត្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់មនុស្សលោកដល់ម៉្លេះបានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែមួយដើម្បី ឲ្យ អ្នកណាដែលជឿដល់ទ្រង់មិនត្រូវវិនាសឡើយគឺឱ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ”
ជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវវាំងនននៃទីសក្ការៈត្រូវបានជូតពីកំពូលទៅបាត។ "ទីសក្ការៈនៃទីសក្ការៈត្រូវបានរហែក" គឺជាសេចក្តីប្រកាសរបស់ព្រះដែលមិនត្រូវការការបូជាយញ្ញបូជាចាស់ទេ។ ស្បៃវាំងននគឺជាភាគថាសរវាងព្រះដ៏បរិសុទ្ធនិងបរិសុទ្ធ។ ប៉ុន្តែភាគថាសនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់យើង។ លោកមហាបូជាចារ្យនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានចូលទៅក្នុងទីសក្ការៈម្តងក្នុងមួយឆ្នាំដើម្បីទទួលអំពើបាបរបស់ប្រជាជនរបស់ព្រះជាម្ចាស់និងថ្វាយយញ្ញបូជាដល់ព្រះជាម្ចាស់ដើម្បីទទួលការរំដោះបាប។ នៅពេលនេះលោកមហាបូជាចារ្យបានសម្លាប់កូនគោនោះហើយយកឈាមទៅបូជា។ រីឯប្រជាជនលោកបានសម្លាប់ពពែនោះហើយចូលកន្លែងនោះដោយមានឈាមហើយធ្វើពិធីលោះបាប។ ឥឡូវនេះដោយការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូផ្លាកទីសក្ការៈត្រូវបានរហែកហើយភាពខុសគ្នារវាងព្រះដ៏បរិសុទ្ធនិងបរិសុទ្ធបំផុតគឺមិនមានទៀតទេ។
ឥឡូវសម្ដេចសង្ឃលែងចូលក្នុងទីនោះហើយមិនចាំបាច់យកឈាមពពែមកធ្វើបាបមនុស្សទេ។ មូលហេតុគឺថាព្រះគ្រីស្ទដែលជាកូនចៀមនៃព្រះបានក្លាយជាដង្វាយធួនដ៏អស់កល្បរបស់មនុស្សនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
ការបញ្ឈប់ផ្លាកទីសក្ការៈមានន័យថាទីជម្រកនៅលើផែនដីត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅឋានសួគ៌។ បរិសុទ្ធបំផុតនៃផែនដីគឺជាគំរូនៃព្រះដ៏បរិសុទ្ធបំផុតនៃស្ថានសួគ៌។ នៅក្នុងហេព្រើរ ៨: ៥-៦
ព្រះមិនបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកណាឡើយ។ គ្រាន់តែប្រែចិត្តហើយផ្តល់សេចក្តីស្រឡាញ់ដល់អ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ «ត្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់មនុស្សលោកដល់ម៉្លេះបានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែមួយដើម្បី ឲ្យ អ្នកណាដែលជឿដល់ទ្រង់មិនត្រូវវិនាសឡើយគឺឱ្យមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ”
ជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវវាំងនននៃទីសក្ការៈត្រូវបានជូតពីកំពូលទៅបាត។ "ទីសក្ការៈនៃទីសក្ការៈត្រូវបានរហែក" គឺជាសេចក្តីប្រកាសរបស់ព្រះដែលមិនត្រូវការការបូជាយញ្ញបូជាចាស់ទេ។ ស្បៃវាំងននគឺជាភាគថាសរវាងព្រះដ៏បរិសុទ្ធនិងបរិសុទ្ធ។ ប៉ុន្តែភាគថាសនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់យើង។ លោកមហាបូជាចារ្យនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានចូលទៅក្នុងទីសក្ការៈម្តងក្នុងមួយឆ្នាំដើម្បីទទួលអំពើបាបរបស់ប្រជាជនរបស់ព្រះជាម្ចាស់និងថ្វាយយញ្ញបូជាដល់ព្រះជាម្ចាស់ដើម្បីទទួលការរំដោះបាប។ នៅពេលនេះលោកមហាបូជាចារ្យបានសម្លាប់កូនគោនោះហើយយកឈាមទៅបូជា។ រីឯប្រជាជនលោកបានសម្លាប់ពពែនោះហើយចូលកន្លែងនោះដោយមានឈាមហើយធ្វើពិធីលោះបាប។ ឥឡូវនេះដោយការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូផ្លាកទីសក្ការៈត្រូវបានរហែកហើយភាពខុសគ្នារវាងព្រះដ៏បរិសុទ្ធនិងបរិសុទ្ធបំផុតគឺមិនមានទៀតទេ។
ឥឡូវសម្ដេចសង្ឃលែងចូលក្នុងទីនោះហើយមិនចាំបាច់យកឈាមពពែមកធ្វើបាបមនុស្សទេ។ មូលហេតុគឺថាព្រះគ្រីស្ទដែលជាកូនចៀមនៃព្រះបានក្លាយជាដង្វាយធួនដ៏អស់កល្បរបស់មនុស្សនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
ការបញ្ឈប់ផ្លាកទីសក្ការៈមានន័យថាទីជម្រកនៅលើផែនដីត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅឋានសួគ៌។ បរិសុទ្ធបំផុតនៃផែនដីគឺជាគំរូនៃព្រះដ៏បរិសុទ្ធបំផុតនៃស្ថានសួគ៌។ នៅក្នុងហេព្រើរ ៨: ៥-៦
『 ដែលគេជាគំរូ ហើយជាស្រមោល ពីរបស់នៅស្ថានសួគ៌វិញ ដូចជាព្រះបានបង្គាប់លោកម៉ូសេ ក្នុងកាលដែលលោករៀបនឹងធ្វើរោងឧបោសថថា «ចូរប្រយ័តនឹងធ្វើគ្រប់ទាំងអស់ តាមគំរូដែលអញបានបង្ហាញឯងនៅលើភ្នំ» តែឥឡូវនេះវិញ ដែលទ្រង់ជាអ្នកកណ្តាលរបស់សេចក្ដីសញ្ញា១ដ៏ប្រសើរជាងប៉ុណ្ណា ដែលសេចក្ដីសញ្ញានោះបានតាំងឡើង លើពាក្យសន្យាប្រសើរជាងផង នោះទ្រង់ក៏បានទទួលការងារដ៏ប្រសើរជាងប៉ុណ្ណោះដែរ 』 កន្លែងបរិសុទ្ធបំផុតនៅលើផែនដីត្រូវការតែរហូតដល់ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកហើយបានក្លាយជាសម្ដេចសង្ឃនៃទីបរិសុទ្ធបំផុតនៅស្ថានសួគ៌។
សម្តេចសង្ឃនៅលើផែនដីដែលបានចូលធ្វើការនិងធ្វើការនៅទីបរិសុទ្ធនៃព្រះដ៏បរិសុទ្ធបានបាត់ខ្លួននៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានលេចមុខជាសម្តេចសង្ឃដែលបានតាមបញ្ជារបស់ម៉ិលគីស្សាដែកព្រោះថាសម្តេចសង្ឃរបស់គេគឺជាគំរូរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែលត្រូវយាងមកគំរូនោះនឹងបាត់ទៅវិញបន្ទាប់ពីភាពជាក់ស្តែងបានមកដល់។ លោកយេស៊ូផ្ទាល់បានចូលក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុតនៃស្ថានសួគ៌ជាសម្ដេចសង្ឃ។ បូជាចារ្យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នេះនឹងមិនផ្លាស់ប្តូរទេហើយតង្វាយធួនដែលគាត់បានយកក៏មានឈាមរបស់គាត់ដែរដូច្នេះមិនចាំបាច់ផ្តល់អ្វីទៀតទេជាដង្វាយធួនដ៏អស់កល្បជានិច្ច។
ការបិទស្បៃមុខចេតិយមានន័យថាផ្លូវទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌បើកចំហ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ១០:២០ «ដោយរបៀបថ្មីនិងរបៀបរស់នៅដែលព្រះអង្គបានញែកចេញសំរាប់យើងតាមរយៈស្បៃមុខគឺមានន័យថាសាច់ឈាមរបស់គាត់។ ខ្ញុំបាននិយាយថា។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា "ខ្ញុំជាផ្លូវជាសេចក្ដីពិតនិងជាជីវិត។ គ្មាននរណាម្នាក់អាចទៅកាន់ព្រះបិតាបានឡើយលើកលែងតែទៅតាមរយៈខ្ញុំ។ " ព្រះយេស៊ូវបានហែកវាំងនននៃព្រះដ៏បរិសុទ្ធបំផុតដោយហែកព្រះកាយរបស់ទ្រង់ពីឈើឆ្កាងហើយថ្វាយវាជាតង្វាយសន្តិភាពដល់ព្រះហើយទ្រង់ផ្ទាល់បានក្លាយជាផ្លូវទៅកាន់ព្រះ។ ពិតជាគ្មានផ្លូវផ្សេងទៀតសំរាប់ព្រះទេ។ វាមិនពិតទេក្នុងការនិយាយថាមានការសង្គ្រោះនៅក្នុងសាសនាផ្សេងទៀត។ មានតែព្រះយេស៊ូវទេដែលជាផ្លូវពិត។ ការទៅពាក់កណ្តាលវាំងននមានន័យថាអ្នកអាចឆ្លងកាត់ព្រះយេស៊ូវដែលហែកស្បៃមុខ។
ចេតិយនៃទីសក្ការៈបានធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់រូបតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទទៅមុនបល្ល័ង្កនៃព្រះគុណ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ៤:១៦ គាត់បាននិយាយថា«ដូច្នេះចូរយើងមកឯបល្ល័ង្កនៃព្រះគុណដោយក្លាហានដើម្បីយើងអាចទទួលបានសេចក្តីមេត្តាហើយស្វែងរកព្រះគុណដើម្បីជួយក្នុងពេលត្រូវការ»។
នៅពេលដែលមានតែលោកមហាបូជាចារ្យអាចចូលមួយឆ្នាំម្តងយើងអាចចូលបានគ្រប់ពេលដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ហើយវាមិនមែនជាទីបរិសុទ្ធនៃផែនដីទេតែមនុស្សមានបាបដែលប្រែចិត្តដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចចូលទៅកាន់បល្ល័ង្កនៃព្រះគុណដែលព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់និងមហាបូជាចារ្យមាន។
ព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតឡើងភ្លាមៗបន្ទាប់ពីការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូមិនត្រឹមតែបណ្តាលឱ្យចេតិយត្រូវបានខ្ទេចខ្ទីប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែថែមទាំងមានការរញ្ជួយដីដែលបណ្តាលឱ្យផែនដីញ័ររញ្ជួយថ្មនិងប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធជាច្រើនដែលកំពុងដេកដើម្បីបើកផ្នូរ។ វាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលដែលសាកសពរបស់ពួកបរិសុទ្ធជាច្រើនដែលបានព្យាយាមបើកផ្នូរបានកើតឡើង។ ព្រះយេស៊ូវគឺជាផលដំបូងនៃការរស់ឡើងវិញហើយការរស់ឡើងវិញបន្ទាប់គឺជាអ្នកដែលបានកើតជាថ្មីដោយទឹកនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
សម្តេចសង្ឃនៅលើផែនដីដែលបានចូលធ្វើការនិងធ្វើការនៅទីបរិសុទ្ធនៃព្រះដ៏បរិសុទ្ធបានបាត់ខ្លួននៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានលេចមុខជាសម្តេចសង្ឃដែលបានតាមបញ្ជារបស់ម៉ិលគីស្សាដែកព្រោះថាសម្តេចសង្ឃរបស់គេគឺជាគំរូរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែលត្រូវយាងមកគំរូនោះនឹងបាត់ទៅវិញបន្ទាប់ពីភាពជាក់ស្តែងបានមកដល់។ លោកយេស៊ូផ្ទាល់បានចូលក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុតនៃស្ថានសួគ៌ជាសម្ដេចសង្ឃ។ បូជាចារ្យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នេះនឹងមិនផ្លាស់ប្តូរទេហើយតង្វាយធួនដែលគាត់បានយកក៏មានឈាមរបស់គាត់ដែរដូច្នេះមិនចាំបាច់ផ្តល់អ្វីទៀតទេជាដង្វាយធួនដ៏អស់កល្បជានិច្ច។
ការបិទស្បៃមុខចេតិយមានន័យថាផ្លូវទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌បើកចំហ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ១០:២០ «ដោយរបៀបថ្មីនិងរបៀបរស់នៅដែលព្រះអង្គបានញែកចេញសំរាប់យើងតាមរយៈស្បៃមុខគឺមានន័យថាសាច់ឈាមរបស់គាត់។ ខ្ញុំបាននិយាយថា។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា "ខ្ញុំជាផ្លូវជាសេចក្ដីពិតនិងជាជីវិត។ គ្មាននរណាម្នាក់អាចទៅកាន់ព្រះបិតាបានឡើយលើកលែងតែទៅតាមរយៈខ្ញុំ។ " ព្រះយេស៊ូវបានហែកវាំងនននៃព្រះដ៏បរិសុទ្ធបំផុតដោយហែកព្រះកាយរបស់ទ្រង់ពីឈើឆ្កាងហើយថ្វាយវាជាតង្វាយសន្តិភាពដល់ព្រះហើយទ្រង់ផ្ទាល់បានក្លាយជាផ្លូវទៅកាន់ព្រះ។ ពិតជាគ្មានផ្លូវផ្សេងទៀតសំរាប់ព្រះទេ។ វាមិនពិតទេក្នុងការនិយាយថាមានការសង្គ្រោះនៅក្នុងសាសនាផ្សេងទៀត។ មានតែព្រះយេស៊ូវទេដែលជាផ្លូវពិត។ ការទៅពាក់កណ្តាលវាំងននមានន័យថាអ្នកអាចឆ្លងកាត់ព្រះយេស៊ូវដែលហែកស្បៃមុខ។
ចេតិយនៃទីសក្ការៈបានធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់រូបតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទទៅមុនបល្ល័ង្កនៃព្រះគុណ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ៤:១៦ គាត់បាននិយាយថា«ដូច្នេះចូរយើងមកឯបល្ល័ង្កនៃព្រះគុណដោយក្លាហានដើម្បីយើងអាចទទួលបានសេចក្តីមេត្តាហើយស្វែងរកព្រះគុណដើម្បីជួយក្នុងពេលត្រូវការ»។
នៅពេលដែលមានតែលោកមហាបូជាចារ្យអាចចូលមួយឆ្នាំម្តងយើងអាចចូលបានគ្រប់ពេលដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ហើយវាមិនមែនជាទីបរិសុទ្ធនៃផែនដីទេតែមនុស្សមានបាបដែលប្រែចិត្តដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចចូលទៅកាន់បល្ល័ង្កនៃព្រះគុណដែលព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់និងមហាបូជាចារ្យមាន។
ព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតឡើងភ្លាមៗបន្ទាប់ពីការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូមិនត្រឹមតែបណ្តាលឱ្យចេតិយត្រូវបានខ្ទេចខ្ទីប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែថែមទាំងមានការរញ្ជួយដីដែលបណ្តាលឱ្យផែនដីញ័ររញ្ជួយថ្មនិងប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធជាច្រើនដែលកំពុងដេកដើម្បីបើកផ្នូរ។ វាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលដែលសាកសពរបស់ពួកបរិសុទ្ធជាច្រើនដែលបានព្យាយាមបើកផ្នូរបានកើតឡើង។ ព្រះយេស៊ូវគឺជាផលដំបូងនៃការរស់ឡើងវិញហើយការរស់ឡើងវិញបន្ទាប់គឺជាអ្នកដែលបានកើតជាថ្មីដោយទឹកនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
Comments
Post a Comment