ធម្មទានលើភ្នំព្រះយេស៊ូវ (២)
『 ាលបានឃើញហ្វូងមនុស្ស ទ្រង់ក៏យាងឡើងទៅលើភ្នំ រួចកាលបានគង់ចុះហើយ នោះពួកសិស្សចូលមកឯទ្រង់ ហើយទ្រង់បើកព្រះឱស្ឋបង្រៀនគេថា មានពរហើយ អស់អ្នកដែលមានសេចក្ដីកំសត់ ខាងឯវិញ្ញាណ ដ្បិតនគរស្ថានសួគ៌ជារបស់ផងអ្នកទាំងនោះ មានពរហើយ អស់អ្នកដែលយំសោក ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានសេចក្ដីកំសាន្តចិត្ត មានពរហើយ អស់អ្នកដែលស្លូតត្រង់ ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងគ្រងផែនដីជាមរដក មានពរហើយ អស់អ្នកដែលស្រេកឃ្លាននូវសេចក្ដីសុចរិត ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានឆ្អែត មានពរហើយ អស់អ្នកដែលមានចិត្តមេត្តាករុណា ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានសេចក្ដីមេត្តាករុណាវិញ មានពរហើយ អស់អ្នកដែលមានចិត្តបរិសុទ្ធ ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានឃើញព្រះ មានពរហើយ អស់អ្នកដែលផ្សះផ្សាគេ ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានហៅជាកូនរបស់ព្រះ មានពរហើយ អស់អ្នកដែលត្រូវគេបៀតបៀន ដោយព្រោះសេចក្ដីសុចរិត ដ្បិតនគរស្ថានសួគ៌ជារបស់ផងអ្នកទាំងនោះ អ្នករាល់គ្នាមានពរ ក្នុងកាលដែលគេជេរ បៀតបៀន ហើយនិយាយបង្ខុសគ្រប់ទាំងសេចក្ដីអាក្រក់ពីអ្នករាល់គ្នា ដោយព្រោះខ្ញុំ ចូរមានចិត្តអំណរ ហើយរីករាយជាខ្លាំងចុះ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាមានរង្វាន់ជាធំនៅឯស្ថានសួគ៌ ពីព្រោះគេក៏បានធ្វើទុក្ខដល់ពួកហោរា ដែលនៅមុនអ្នករាល់គ្នាបែបដូច្នោះដែរ។ 』 ម៉ាថាយ ៥: ១-១២)
『 មានពរហើយ អស់អ្នកដែលមានចិត្តមេត្តាករុណា ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានសេចក្ដីមេត្តាករុណាវិញ
』សេចក្តីមេត្តាករុណាមានន័យថាសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះ។ គោលបំណងនៃសេចក្តីមេត្តាដែលយើងអាចគិតបានគឺមនុស្ស។ ការស្រឡាញ់បងប្អូនគឺការជួយសង្គ្រោះស្មារតីរបស់បងប្រុស។ មនុស្សដែលមានចិត្ដមេត្ដាករុណាគឺមកពីព្រះ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលេវីវិន័យ (១៩:១៨) 『 មិនត្រូវសងសឹក ឬចងគំនុំគុំគួននឹងពួកកូនចៅរបស់សាសន៍ឯងឡើយ គឺត្រូវឲ្យស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងដូចខ្លួនឯងវិញ អញនេះជាព្រះយេហូវ៉ា។ 』 សេចក្តីស្រឡាញ់មានន័យថាការសន្សំស្មារតី។ ស្មារតីរបស់បងប្រុសគឺស្ថិតនៅក្នុងសេចក្តីស្លាប់ហើយយើងត្រូវតែផ្តល់ពន្លឺដល់ជីវិត។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ (៣: ១៤-១៥)
』សេចក្តីមេត្តាករុណាមានន័យថាសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ព្រះ។ គោលបំណងនៃសេចក្តីមេត្តាដែលយើងអាចគិតបានគឺមនុស្ស។ ការស្រឡាញ់បងប្អូនគឺការជួយសង្គ្រោះស្មារតីរបស់បងប្រុស។ មនុស្សដែលមានចិត្ដមេត្ដាករុណាគឺមកពីព្រះ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់នៅក្នុងលេវីវិន័យ (១៩:១៨) 『 មិនត្រូវសងសឹក ឬចងគំនុំគុំគួននឹងពួកកូនចៅរបស់សាសន៍ឯងឡើយ គឺត្រូវឲ្យស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងដូចខ្លួនឯងវិញ អញនេះជាព្រះយេហូវ៉ា។ 』 សេចក្តីស្រឡាញ់មានន័យថាការសន្សំស្មារតី។ ស្មារតីរបស់បងប្រុសគឺស្ថិតនៅក្នុងសេចក្តីស្លាប់ហើយយើងត្រូវតែផ្តល់ពន្លឺដល់ជីវិត។
ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថានៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ (៣: ១៤-១៥)
『 យើងរាល់គ្នាដឹងថា យើងបានកន្លងផុតពីសេចក្ដីស្លាប់ ទៅដល់ជីវិតហើយ ពីព្រោះយើងស្រឡាញ់ដល់ពួកបងប្អូន ឯអ្នកណាដែលមិនស្រឡាញ់បងប្អូន អ្នកនោះជាអ្នកនៅជាប់ក្នុងសេចក្ដីស្លាប់នៅឡើយ អ្នកណាដែលមានចិត្តស្អប់ដល់បងប្អូន នោះឈ្មោះថាជាអ្នកសម្លាប់គេ ហើយអ្នករាល់គ្នាដឹងហើយ ថាគ្មានអ្នកណាសម្លាប់គេណាមួយ ដែលមានជីវិតដ៏រស់អស់កល្បជានិច្ចនៅក្នុងខ្លួនឡើយ 』
ព្រះគម្ពីរប្រាប់រឿងដដែលនៅក្នុងយ៉ូហានទី
១ (៤:២០)『 បើអ្នកណាថា ខ្លួនស្រឡាញ់ព្រះ តែស្អប់ដល់បងប្អូនវិញ អ្នកនោះជាអ្នកកុហក ដ្បិតអ្នកណាដែលមិនស្រឡាញ់បងប្អូន ដែលបានមើលឃើញទៅហើយ នោះធ្វើដូចម្តេចឡើយ ឲ្យស្រឡាញ់ដល់ព្រះ ដែលមើលមិនឃើញទៅបាន 』
『 មានពរហើយ អស់អ្នកដែលមានចិត្តបរិសុទ្ធ ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានឃើញព្រះ
』(5:8) អត្ថន័យនៃភាពស្អាតនៃដួងចិត្តអាចមើលឃើញនៅក្នុងទំនុកដំកើង ២៤: ៤『 គឺជាអ្នកដែលមានដៃស្អាត និងចិត្តបរិសុទ្ធ ជាអ្នកដែលមិនបណ្តោយឲ្យព្រលឹងខ្លួនទៅតាម សេចក្ដីភូតភរ ហើយមិនបានស្បថប្រវ័ញ្ចគេឡើយ 』
』(5:8) អត្ថន័យនៃភាពស្អាតនៃដួងចិត្តអាចមើលឃើញនៅក្នុងទំនុកដំកើង ២៤: ៤『 គឺជាអ្នកដែលមានដៃស្អាត និងចិត្តបរិសុទ្ធ ជាអ្នកដែលមិនបណ្តោយឲ្យព្រលឹងខ្លួនទៅតាម សេចក្ដីភូតភរ ហើយមិនបានស្បថប្រវ័ញ្ចគេឡើយ 』
ភាពបរិសុទ្ធនៃបេះដូងមានន័យថា
"អ្នកដែលមិនដាក់ឆន្ទៈរបស់ខ្លួនដោយឥតប្រយោជន៍ហើយមិនស្បថមិនពិត" ។
នៅក្នុងទំនុកតម្កើង ១៩: ៨『 សេចក្ដីបញ្ញត្តរបស់ព្រះយេហូវ៉ាសុទ្ធតែទៀងត្រង់ ក៏បណ្តាលឲ្យចិត្តរីករាយសប្បាយ ក្រឹត្យក្រមនៃព្រះយេហូវ៉ាជាសុទ្ធសាធ ក៏បំភ្លឺភ្នែក 』 អ្នកណាដែលមានចិត្តបរិសុទ្ធនោះភ្លឺភ្នែកហើយមើលឃើញព្រះ។ ច្បាប់គឺបរិសុទ្ធ
ដូច្នេះនៅពេលពួកគេព្យាយាមរក្សាក្រិត្យវិន័យពួកគេដឹងថាពួកគេមិនអាចរក្សាវាបានហើយពួកគេបានរកឃើញព្រះគ្រីស្ទនៃសេចក្ដីសង្រ្គោះ។ ដើម្បីស្វែងយល់ពីព្រះគ្រីស្ទគឺត្រូវស្វែងរកព្រះ។ ត្បិតព្រះគ្រិស្ដជាព្រះជាម្ចាស់។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ១៤: ៩
ដូច្នេះនៅពេលពួកគេព្យាយាមរក្សាក្រិត្យវិន័យពួកគេដឹងថាពួកគេមិនអាចរក្សាវាបានហើយពួកគេបានរកឃើញព្រះគ្រីស្ទនៃសេចក្ដីសង្រ្គោះ។ ដើម្បីស្វែងយល់ពីព្រះគ្រីស្ទគឺត្រូវស្វែងរកព្រះ។ ត្បិតព្រះគ្រិស្ដជាព្រះជាម្ចាស់។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ១៤: ៩
『 ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅថា ភីលីពអើយ ខ្ញុំបាននៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នាជាយូរដល់ម៉្លេះ ហើយអ្នកមិនទាន់ស្គាល់ខ្ញុំឬ អ្នកណាដែលឃើញខ្ញុំ នោះក៏បានឃើញព្រះវរបិតាដែរ ចុះធ្វើដូចម្តេចបានជាអ្នកថា សូមបង្ហាញឲ្យឃើញព្រះវរបិតាផងដូច្នេះ 』 សព្វថ្ងៃនេះអ្នកដែលរក្សាច្បាប់គឺមិនមានភាពបរិសុទ្ធនៅក្នុងចិត្តទេ『
មានពរហើយ អស់អ្នកដែលផ្សះផ្សាគេ ដ្បិតអ្នកទាំងនោះនឹងបានហៅជាកូនរបស់ព្រះ 』(5:9) ព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្នកផ្សះផ្សារវាងព្រះនិងមនុស្សមានបាប។
មនុស្សមានបាបមិនអាចចូលមកឯព្រះបានទេ។
តែដោយសារព្រះគ្រីស្ទមនុស្សមានបាបអាចឈោងទៅរកព្រះបាន។
នៅពេលមនុស្សមានបាបប្រែចិត្ដហើយស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងនោះអំពើបាបរបស់មនុស្សមានបាបទាំងអស់បានបាត់ខ្លួនចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយមានភាពសុខសាន្ដជាមួយព្រះ។
ដូច្នេះអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទធ្វើឱ្យមនុស្សមានបាបផ្សេងទៀតមានមេត្រីភាពជាមួយព្រះ។ តាមរយៈការផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយើងអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សមានបាបផ្សេងទៀតប្រែចិត្តហើយត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។
ដូច្នេះអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទធ្វើឱ្យមនុស្សមានបាបផ្សេងទៀតមានមេត្រីភាពជាមួយព្រះ។ តាមរយៈការផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយើងអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សមានបាបផ្សេងទៀតប្រែចិត្តហើយត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។
『
មានពរហើយ អស់អ្នកដែលត្រូវគេបៀតបៀន ដោយព្រោះសេចក្ដីសុចរិត ដ្បិតនគរស្ថានសួគ៌ជារបស់ផងអ្នកទាំងនោះ 』(5:10)
មនុស្សនៅព្រះវិហារជាច្រើនគិតថានេះត្រូវបានធ្វើទុក្ខបុកម្នេញដោយពិភពលោកនៅពេលពួកគេទៅព្រះវិហារ។
នៅសម័យរ៉ូម៉ាំងជនគ្រីស្ទានត្រូវបានគេបៀតបៀនដោយសារជឿលើព្រះយេស៊ូ។
នៅក្នុង "សម្រាប់ភាពសុចរិត" អ្នកគួរតែដឹងច្បាស់ថា "សេចក្ដីសុចរិត" ។ ព្រះយេស៊ូវកំពុងតែមានបន្ទូលប្រាប់ជនជាតិយូដាដែលចង់យល់អត្ថន័យនៃព្រះតាមរយៈក្រិត្យវិន័យ។ ជនជាតិយូដាមិនបានយល់ពីអត្ថន័យរបស់យ៉ូហានបាទីស្ទឬការប្រែចិត្តរបស់ព្រះយេស៊ូវចំពោះជនជាតិយូដាទេ។
ការប្រែចិត្តមានន័យថាបានរកឃើញព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងក្រិត្យវិន័យប៉ុន្តែមិនមែនទេ។ ដូច្នេះព្រះយេស៊ូត្រូវជនជាតិយូដាបៀតបៀន។ ថ្ងៃនេះយើងត្រូវបានរួចផុតពីច្បាប់នៃព្រះវិហារហើយចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមានមនុស្សជាច្រើនដែលអនុវត្តច្បាប់។ មនុស្សនៅព្រះវិហារជាច្រើននៅតែគិតថាពួកគេអាចត្រូវបានសង្រ្គោះដោយការបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ថាអាគារព្រះវិហារគឺជាព្រះវិហារហើយពួកគេអាចជួបព្រះនៅទីនោះហើយពួកគេអាចត្រូវបានសង្រ្គោះដោយការប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ទាំងអស់នេះមកពីការគិតតាមច្បាប់។
ព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងពីព្រោះព្រះគឺយុត្តិធម៌។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតជំនួសមនុស្សមានបាបទាំងអស់។ ប៉ុន្តែលើកលែងតែមនុស្សមានបាបប្រែចិត្ដព្រះមិនអត់ទោសបាបទេ។ អ្នកដែលប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេដែលបានចាកចេញពីព្រះអាចទទួលបានសេចក្តីសុចរិតពីព្រះ។ ការប្រែចិត្តត្រូវបានរួបរួមជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវហើយបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
ត្រូវតែមានការវិនិច្ឆ័យនៅក្នុងអំពើបាប។ ចំពោះអំពើបាបដែលចេញពីព្រះជាម្ចាស់លទ្ធផលគឺសេចក្ដីស្លាប់។ មនុស្សមានបាបត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវដើម្បីទទួលការអត់ទោស។ មនុស្សស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវត្រូវបានអត់ទោសមិនត្រឹមតែពីបាបដើម (អំពើបាបពីស្ថានសួគ៌អំពើបាបដើមនៃផែនដី) ប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែក៏មានបាបពីអតីតកាលបច្ចុប្បន្ននិងបច្ចុប្បន្ននៃលោកីយនេះដែរ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលគិតស្របច្បាប់នៅក្នុងសាសនាចក្រថ្កោលទោសនិងបៀតបៀនពាក្យទាំងនេះ។ អ្វីដែលពួកគេគិតថាគឺជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកសេចក្តីសុចរិត។ ពួកគេនិយាយថាពួកគេត្រូវបានសង្គ្រោះតែដោយសារជំនឿប៉ុណ្ណោះប៉ុន្តែពួកគេមិនរួចផុតពីការគិតតាមច្បាប់ទេ។
នៅក្នុង "សម្រាប់ភាពសុចរិត" អ្នកគួរតែដឹងច្បាស់ថា "សេចក្ដីសុចរិត" ។ ព្រះយេស៊ូវកំពុងតែមានបន្ទូលប្រាប់ជនជាតិយូដាដែលចង់យល់អត្ថន័យនៃព្រះតាមរយៈក្រិត្យវិន័យ។ ជនជាតិយូដាមិនបានយល់ពីអត្ថន័យរបស់យ៉ូហានបាទីស្ទឬការប្រែចិត្តរបស់ព្រះយេស៊ូវចំពោះជនជាតិយូដាទេ។
ការប្រែចិត្តមានន័យថាបានរកឃើញព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងក្រិត្យវិន័យប៉ុន្តែមិនមែនទេ។ ដូច្នេះព្រះយេស៊ូត្រូវជនជាតិយូដាបៀតបៀន។ ថ្ងៃនេះយើងត្រូវបានរួចផុតពីច្បាប់នៃព្រះវិហារហើយចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមានមនុស្សជាច្រើនដែលអនុវត្តច្បាប់។ មនុស្សនៅព្រះវិហារជាច្រើននៅតែគិតថាពួកគេអាចត្រូវបានសង្រ្គោះដោយការបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ថាអាគារព្រះវិហារគឺជាព្រះវិហារហើយពួកគេអាចជួបព្រះនៅទីនោះហើយពួកគេអាចត្រូវបានសង្រ្គោះដោយការប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ទាំងអស់នេះមកពីការគិតតាមច្បាប់។
ព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងពីព្រោះព្រះគឺយុត្តិធម៌។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតជំនួសមនុស្សមានបាបទាំងអស់។ ប៉ុន្តែលើកលែងតែមនុស្សមានបាបប្រែចិត្ដព្រះមិនអត់ទោសបាបទេ។ អ្នកដែលប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេដែលបានចាកចេញពីព្រះអាចទទួលបានសេចក្តីសុចរិតពីព្រះ។ ការប្រែចិត្តត្រូវបានរួបរួមជាមួយនឹងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវហើយបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
ត្រូវតែមានការវិនិច្ឆ័យនៅក្នុងអំពើបាប។ ចំពោះអំពើបាបដែលចេញពីព្រះជាម្ចាស់លទ្ធផលគឺសេចក្ដីស្លាប់។ មនុស្សមានបាបត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវដើម្បីទទួលការអត់ទោស។ មនុស្សស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវត្រូវបានអត់ទោសមិនត្រឹមតែពីបាបដើម (អំពើបាបពីស្ថានសួគ៌អំពើបាបដើមនៃផែនដី) ប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែក៏មានបាបពីអតីតកាលបច្ចុប្បន្ននិងបច្ចុប្បន្ននៃលោកីយនេះដែរ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលគិតស្របច្បាប់នៅក្នុងសាសនាចក្រថ្កោលទោសនិងបៀតបៀនពាក្យទាំងនេះ។ អ្វីដែលពួកគេគិតថាគឺជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកសេចក្តីសុចរិត។ ពួកគេនិយាយថាពួកគេត្រូវបានសង្គ្រោះតែដោយសារជំនឿប៉ុណ្ណោះប៉ុន្តែពួកគេមិនរួចផុតពីការគិតតាមច្បាប់ទេ។
『
អ្នករាល់គ្នាមានពរ ក្នុងកាលដែលគេជេរ បៀតបៀន ហើយនិយាយបង្ខុសគ្រប់ទាំងសេចក្ដីអាក្រក់ពីអ្នករាល់គ្នា ដោយព្រោះខ្ញុំ 』(5:11) វានឹងមានរឿងជាច្រើននៅក្នុងព្រះវិហារ។
ចំពោះអ្វីដែលកើតឡើងរវាងដំណឹងល្អនិងច្បាប់នៅក្នុងព្រះវិហារព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីស្ត្រីព្រហ្មចារី
១០ នាក់។
ស្ត្រីក្រមុំប្រាំនាក់ដែលមានប្រាជ្ញាបានរៀបចំក្អមប្រេងមួយផ្សេងទៀតប៉ុន្តែស្ត្រីក្រមុំប្រាំនាក់ដែលល្ងង់មិនអាចរៀបចំកន្លែងផ្សេងទៀតបានទេ។
ធុងប្រេងមួយទៀតមានន័យថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
តាមរយៈការសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយើងបានកើតជាថ្មីម្តងទៀតចូលទៅក្នុងរូបកាយនៃព្រះវិញ្ញាណដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដោយទទួលបានការបំពេញនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលមិនបានរៀបចំសម្រាប់កំប៉ុងប្រេងផ្សេងទៀតបានគិតថាព្រះយេស៊ូវជាកូនកំលោះប៉ុន្តែនៅតែពិចារណាលើច្បាប់ដោយនិយាយថាគ្មានវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
លោកយេស៊ូបានប្រាប់ជនជាតិយូដាអំពីពរទាំងប្រាំបីនៅលើធម្មទានលើភ្នំ។ ព្រះបានប្រទានក្រិត្យវិន័យដល់ប្រជាជនហើយបានប្រាប់ពួកគេអោយរក្សាភាពសុចរិត។ មូលហេតុចំបងគឺអ្នកដឹងថាអ្នកជាមនុស្សមានបាបដែលមិនអាចកាន់តាមច្បាប់ហើយជាមនុស្សមានបាបដែលបានចាកចេញពីនគរព្រះហើយអ្នកមិនអាចសង្រ្គោះបានទេលើកលែងតែអ្នកបានឃើញព្រះគ្រីស្ទ។
ដូច្នេះលោកយេស៊ូបានប្រាប់ជនជាតិយូដា ឲ្យ ប្រែចិត្ដ។ ការប្រសិទ្ធពរគឺការស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទក្នុងក្រិត្យវិន័យដោយដឹងថាពួកគេជាមនុស្សមានបាប។ ប៉ុន្តែប្រជាជនមិនបានរកឃើញព្រះគ្រីស្ទទេហើយព្រះយេស៊ូវត្រូវគេឆ្កាង។
តាមរយៈការសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយើងបានកើតជាថ្មីម្តងទៀតចូលទៅក្នុងរូបកាយនៃព្រះវិញ្ញាណដោយអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដោយទទួលបានការបំពេញនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលមិនបានរៀបចំសម្រាប់កំប៉ុងប្រេងផ្សេងទៀតបានគិតថាព្រះយេស៊ូវជាកូនកំលោះប៉ុន្តែនៅតែពិចារណាលើច្បាប់ដោយនិយាយថាគ្មានវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
លោកយេស៊ូបានប្រាប់ជនជាតិយូដាអំពីពរទាំងប្រាំបីនៅលើធម្មទានលើភ្នំ។ ព្រះបានប្រទានក្រិត្យវិន័យដល់ប្រជាជនហើយបានប្រាប់ពួកគេអោយរក្សាភាពសុចរិត។ មូលហេតុចំបងគឺអ្នកដឹងថាអ្នកជាមនុស្សមានបាបដែលមិនអាចកាន់តាមច្បាប់ហើយជាមនុស្សមានបាបដែលបានចាកចេញពីនគរព្រះហើយអ្នកមិនអាចសង្រ្គោះបានទេលើកលែងតែអ្នកបានឃើញព្រះគ្រីស្ទ។
ដូច្នេះលោកយេស៊ូបានប្រាប់ជនជាតិយូដា ឲ្យ ប្រែចិត្ដ។ ការប្រសិទ្ធពរគឺការស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទក្នុងក្រិត្យវិន័យដោយដឹងថាពួកគេជាមនុស្សមានបាប។ ប៉ុន្តែប្រជាជនមិនបានរកឃើញព្រះគ្រីស្ទទេហើយព្រះយេស៊ូវត្រូវគេឆ្កាង។
Comments
Post a Comment