អ្នកនឹងញុំានំប៉័ងនៅក្នុងញើសមុខរបស់អ្នក



នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣: ១៧-១៩រួចទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលទៅអ័ដាមថា ដោយព្រោះឯងបានស្តាប់តាមប្រពន្ធឯង ហើយស៊ីផ្លែឈើនោះ ដែលអញបានហាមមិនឲ្យស៊ីឡើយ នោះដីត្រូវបណ្តាសាដោយព្រោះឯង ឯងត្រូវរកស៊ីពីដីដោយនឿយហត់អស់ជីវិត  ដីនឹងដុះជាបន្លា ហើយនិងអញ្ចាញឲ្យឯង ឯងត្រូវស៊ីអស់ទាំងតិណជាតិដែលដុះនៅស្រែចម្ការ  ឯងនឹងបានអាហារស៊ីដោយការបែកញើស ដរាបដល់ឯងត្រឡប់ទៅជាដីវិញ ពីព្រោះអញបានយកឯងពីដីមក ដ្បិតឯងជាធូលីដី ក៏ត្រូវត្រឡប់ទៅជាធូលីដីវិញ


ដីនិងចម្ការខុសគ្នា។ វាលស្រែគឺជាដីដែលត្រូវបានគេឈូសឆាយសម្រាប់ធ្វើកសិកម្ម។ នៅម៉ោង ៣ ៈ ២៣ ដូច្នេះ ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ក៏បណ្តេញគាត់ពីសួនច្បារអេដែនចេញ ឲ្យទៅភ្ជួររាស់ដីដែលទ្រង់បានយកមកបង្កើតគាត់នោះវិញ ដីត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅជាវាលស្រែហើយដីនិងវាលត្រូវបានប្រដូចទៅនឹងបេះដូង។ អាដាម៉ាគឺជាដីមិនមែនជាវាលស្រែទេ។ ដី (អាដាម៉ា) ត្រូវបានដាំដុះយ៉ាងល្អហើយក្លាយជាវាលស្រែ។ កន្លែងដែលមានបន្លានិងបន្លាចេញមកគឺជាដីហើយកន្លែងដែលមានបន្លែចេញមកគឺចំការ។ ចាប់តាំងពីធូលី (អាផាត) ត្រូវបានលាយជាមួយទឹកវាក្លាយជាដី (ភក់: អាដាម៉ា) ហើយវាគឺជាអ័ដាមដែលបានធ្វើភក់នេះឱ្យទៅជារាងមនុស្ស។ ទឹកជានិមិត្តរូបនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ នោះព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលសួរថា តើអ្នកណាប្រាប់ឲ្យឯងដឹងថា ឯងនៅខ្លួនទទេដូច្នេះ តើឯងបានស៊ីផ្លែឈើដែលអញហាមមិនឲ្យស៊ីអី  អ័ដាមទូលទ្រង់ថា ស្ត្រីដែលទ្រង់បានប្រទានឲ្យនៅជាមួយនឹងទូលបង្គំ វាឲ្យផ្លែឈើនោះមកទូលបង្គំ ទូលបង្គំក៏ទទួលទានទៅ(លោកុប្បត្ដិ ៣: ១១-១២) អ័ដាមប្រហែលជាបានពិពណ៌នាអំពី«ស្ថានភាពដែលប្រពន្ធបាននិយាយ»។ ស្ត្រី (ទេវតា) បាននិយាយទៅកាន់ប្តីរបស់នាង (ព្រះគ្រីស្ទ) ថា "ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំអាចដូចជាព្រះបន្ទាប់ពីបានស្តាប់ពាក្យរបស់សាតាំងហើយព្យាយាមចាកចេញពីព្រះ" ។ ដូច្នេះបុរស (គ្រិស្ដ) បានបរិភោគផ្លែឈើដែលស្ដ្រីបាន ឲ្យ ។ ការបរិភោគផ្លែឈើមិនបញ្ឆោតសាថានដូចស្ត្រីទេប៉ុន្តែស្វាមី (ព្រះគ្រីស្ទ) នាំប្រពន្ធ (វិញ្ញាណ) របស់គាត់ចូលក្នុងពិភពលោកនេះពីព្រោះវិញ្ញាណត្រូវតែចូលក្នុងពិភពលោក។ ដើម្បីចូលក្នុងពិភពលោកនេះគឺបានក្លាយជារូបកាយនៃអំពើបាប។ ប្រសិនបើអាដាមបានបរិភោគនិងធ្វើបាបនៅសួនច្បារអេដែននោះគាត់មិនអាចជានិមិត្តរូបនៃព្រះគ្រីស្ទទេ។ ការតំណាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទមានអត្ថន័យនៃការធ្វើបាប។ តាមរយៈការចូលក្នុងពិភពលោកពីនគររបស់ព្រះផែនដីនឹងក្លាយជាបណ្តាសា។ ដូច្នេះដីបង្កើតជាបន្លានិងបន្លា។
បន្លានិងបន្លាតំណាងអោយការជំនុំជំរះរបស់ព្រះ។ នៅក្នុងចៅក្រម ៨: ៧

គេឌានឆ្លើយតបថា បើដូច្នេះ កាលណាព្រះយេហូវ៉ាបានប្រគល់សេបាស និងសាលមូន៉ាមកក្នុងកណ្តាប់ដៃខ្ញុំហើយ នោះខ្ញុំនឹងខ្វារហែកសាច់អ្នករាល់គ្នា ដោយបន្លាពីទីរហោស្ថាន ហើយនិងបន្លាស្អិត. លោកក៏ចាប់ពួកចាស់ទុំនៃក្រុងសិកូត និងមនុស្សទាំងប៉ុន្មាននៅក្រុងនោះមកវាយផ្ចាល ដោយបន្លាពីទីរហោស្ថាន និងបន្លាស្អិត

ហើយនៅក្នុងចៅក្រម ៨:១៦
ហូសេ ១០: ៨ មានការបញ្ចេញមតិដូចគ្នា។ វាគឺជាការជំនុំជំរះរបស់ព្រះដែលបានចាកចេញពីព្រះហើយចូលក្នុងផែនដី។ ហើយវាក៏ជាការវិនិច្ឆ័យលើការព្យាយាមបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់គាត់ដោយគ្មានព្រះនៅលើផែនដី។ និយាយម៉្យាងទៀតវានឹងមានការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះសម្រាប់អ្នកដែលចង់រក្សាច្បាប់ឱ្យបានល្អនិងទទួលបានសេចក្តីសុចរិត។ ព្រះជាម្ចាស់វិនិច្ឆ័យពិភពលោកតាមរយៈព្រះបន្ទូល។ ព្រះបន្ទូលគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ មិនយូរប៉ុន្មានព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានយាងមកក្នុងពិភពលោកដើម្បីវិនិច្ឆ័យ។ ដីនឹងដុះជាបន្លា ហើយនិងអញ្ចាញឲ្យឯង ឯងត្រូវស៊ីអស់ទាំងតិណជាតិដែលដុះនៅស្រែចម្ការ
 
ឯងនឹងបានអាហារស៊ីដោយការបែកញើស ដរាបដល់ឯងត្រឡប់ទៅជាដីវិញ ពីព្រោះអញបានយកឯងពីដីមក ដ្បិតឯងជាធូលីដី ក៏ត្រូវត្រឡប់ទៅជាធូលីដីវិញ (លោកុប្បត្ដិ ៣: ១៨-១៩) វាមានន័យថាបរិភោគបន្លែនៅតាមវាលរហូតដល់ព្រះវិនិច្ឆ័យពួកគេ។ និយាយម្យ៉ាងទៀតរហូតដល់ពួកគេផ្តល់ឱ្យបន្លានិងបន្លាពួកគេនឹងបរិភោគបន្លែនៅឯវាល។ បន្ទាប់ពីការវិនិច្ឆ័យបានកន្លងផុតទៅព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៩: ៣-៤ បានអនុញ្ញាតឱ្យយើងបរិភោគសាច់។
ចំពោះការបែកញើសនៅលើមុខវាមានន័យថាញើសហូរ។ នោះគឺវាតំណាងឱ្យច្រមុះ។ ការបែកញើសនៅលើមុខរបស់អ្នកអាចត្រូវបានគេគិតថាជាការខិតខំធ្វើការនិងបែកញើសប៉ុន្តែវាជានិមិត្តរូបនៃច្រមុះរបស់អ្នកនៅទីនេះ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២: ៧ ព្រះដកដង្ហើមចូលច្រមុះហើយនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៧:២២ គេនិយាយថានៅក្នុងទឹកជំនន់របស់ណូអេ“ ដង្ហើមតាមច្រមុះ” បានស្លាប់ហើយ។ វាមានន័យថារុក្ខជាតិអាចបរិភោគបានតែបន្ទាប់ពីវាហូរចេញពីច្រមុះ។ អាហារដែលត្រូវបរិភោគ (ឡេម) គឺជានំអង្ករ។ នៅលើទីសក្ការៈអ្នកកើតឃ្លង់នៅលើតុគឺលេម។ អ្វីដែលព្រះចង់និយាយគឺថា«ផែនដីបង្កើតជាបន្លាមួយដូច្នេះទោះជាមនុស្សខំប្រឹងប្រព្រឹត្ដអំពើសុចរិតរបស់ខ្លួនក៏ដោយក៏គ្មានអ្វីដែលត្រូវវិនិច្ឆ័យដែរ»។ រហូតដល់ពេលនោះមនុស្សត្រូវបរិភោគរុក្ខជាតិនៅវាលស្រែ អ្នកនឹងញុំាំញើស face របស់ដែលព្រះបានប្រទាន (វិញ្ញាណ) ពីច្រមុះហូរចេញដើម្បីបរិភោគនំប៉័ង (ច្បាប់៖ ការសន្យា) ។ មនុស្សនិយាយថាពួកគេព្យាយាមបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេប៉ុន្តែទីបំផុតពួកគេត្រូវស្លាប់ដោយការវិនិច្ឆ័យ។ ការជំនុំជំរះទីមួយគឺទឹកជំនន់របស់លោកណូអេ។ សែសិបថ្ងៃបង្អួចនៃមេឃបានបើកចាក់ទឹកនិងសត្វដកដង្ហើមទាំងអស់នៅលើផែនដីបានស្លាប់។ ណូអេនិងគ្រួសារទាំងប្រាំពីរនាក់រស់នៅលើទូកហើយកូនចៅនឹងទទួលបានច្បាប់របស់ព្រះ។ គឺត្រូវបរិភោគនំបាយ។ នំប៉័ងមានន័យថាច្បាប់។ គឺរក្សាច្បាប់អោយបានល្អ (បរិភោគនំប៉័ង) ហើយព្យាយាមសំរេចបានសេចក្តីសុចរិត។
ព្រះបានជ្រើសរើសអាប្រាហាំហើយនៅពេលដែលយ៉ាកុបនិងកូនប្រុសទាំងដប់ពីរនាក់បានចូលទៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបហើយបន្ទាប់ពីទាសភាព 430 ឆ្នាំម្តងទៀតចូលទៅស្រុកកាណាន។ ព្រះបានប្រទានច្បាប់ដល់ពួកគេហើយបានរកឃើញការពិតនៅក្នុងច្បាប់។ ព្រះកំពុងតែពន្យល់ពន្យល់ជាអត្ថបដិរូបលើពិភពលោកនេះនិងព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះតាមរយៈប្រទេសអេហ្ស៊ីបនិងកាណាន។ អ្នកដែលបានចាកចេញពីនគររបស់ព្រះបានចូលក្នុងពិភពលោកដើម្បីស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ (ច្បាប់) ហើយចូលមកក្នុងព្រះគ្រីស្ទដើម្បីវិលត្រឡប់ទៅនគររបស់ព្រះម្តងទៀត។ ទូកធំគឺនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកនៅលើលោកនេះមិនដឹងថាពួកគេបានចាកចេញពីព្រះទេ។ លទ្ធផលគឺការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះ។
បន្ទាប់ពីការជំនុំជម្រះនោះព្រះនឹងប្រទាននំប៉័ងជីវិត (ព្រះបន្ទូល) សម្រាប់សេចក្ដីសង្គ្រោះ។ នំប៉័ងជីវិតនេះត្រូវបានលាក់នៅក្នុងច្បាប់។ ដើមឈើជីវិតត្រូវបានលាក់នៅក្នុងដើមឈើ (ច្បាប់) នៃការស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់។ ដូចជាពួកគេបានស៊ីផ្លែឈើនៅសួនអេដែនដើម្បីដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានច្បាប់ដល់អ៊ីស្រាអែលដែលជាតំណាងនៃប្រជាជនទាំងអស់ដើម្បីផ្តល់សេចក្តីសុចរិតដល់ពួកគេ។ ដូច្នេះប្រសិនបើពួកគេដឹងថាពួកគេមិនអាចទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមច្បាប់ទេនោះពួកគេគួរតែត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនត្រឡប់មកវិញពួកគេនឹងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យនៅចុងបញ្ចប់។
ទឹកជំនន់របស់លោកណូអេគឺជាការវិនិច្ឆ័យចំពោះអ្នកដែលព្យាយាមបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេនៅពេលដែលទឹកនៅខាងលើបង្អួច (ពាក្យនៃជីវិត) បានចុះពីបង្អួច។ នៅពេលទឹកខាងលើមេឃ (ព្រះគ្រីស្ទ) ចុះមកផែនដីទឹកនៅក្រោមមេឃ (ច្បាប់) ស្ថិតនៅក្រោមព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះគ្រីស្ទគឺខ្ពស់ជាងច្បាប់។ ដូច្នេះអ្នកដែលនៅក្រោមច្បាប់ត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយព្រះគ្រីស្ទទាំងអស់។ អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេនឹងបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយព្រះគ្រីស្ទ។ អស់អ្នកដែលលះបង់សេចក្ដីសុចរិតរបស់ខ្លួននឹងចូលទៅក្នុងព្រះគ្រិស្ដហើយអ្នកដែលមិនត្រូវកាត់ទោស។
"នៅក្នុងញើសមុខរបស់អ្នកអ្នកនឹងញ៉ាំនំបុ័ង" ។ អត្ថន័យចុងក្រោយនៃពាក្យនេះគឺវាត្រូវតែហូរចេញពីច្រមុះ (នៅពេលដែលរាងកាយងាប់) ដើម្បីបរិភោគនោះគឺដើម្បីស្វែងរកជីវិត (ព្រះគ្រីស្ទ) នៅក្នុងច្បាប់ហើយត្រូវពាក់រូបកាយរបស់វិញ្ញាណ។ ការបែកញើសមានន័យថាបុរសចំណាស់ស្លាប់ហើយការញ៉ាំអាហារមានន័យថាផ្លាស់ប្តូរទៅរកជីវិតថ្មី។ ដូច្នេះវាត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងរ៉ូម ៦: ៤ ។

ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ

ហើយដោយនូវព្រះវិញ្ញាណនោះឯង ទ្រង់បានយាងទៅប្រដៅដល់ពួកវិញ្ញាណដែលជាប់ឃុំ ជាពួកអ្នកដែលពីដើមមិនព្រមជឿ  គឺក្នុងខណៈដែលសេចក្ដីអត់ធ្មត់របស់ព្រះ បានរង់ចាំនៅជំនាន់លោកណូអេ កាលលោកកំពុងតែធ្វើទូកធំ ហើយនៅក្នុងទូកនោះមានមនុស្សតែបន្តិច គឺនាក់ប៉ុណ្ណោះដែលបានរួចដោយសារទឹក (ពេត្រុសទី ១ ៣: ១៩-២០) គាត់គឺជាព្រះយេស៊ូវ។ ណូអេស្រែកថាការប្រែចិត្តអស់ ១២០ ឆ្នាំប៉ុន្តែអ្នកដែលបានស្លាប់នៅក្នុងទូកណូអេបានស្លាប់ដោយមិនជឿអ្វីដែលណូអេបាននិយាយ។ ទូកធំគឺជាផ្លូវតែមួយគត់ដើម្បីរស់នៅ។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតហើយបន្ទាប់មកបានទៅកាន់ឋាននរកជាកន្លែងដែលអ្នកស្លាប់កំពុងប្រាប់ពួកគេថាទូកធំគឺជាព្រះគ្រីស្ទហើយថាព្រះគ្រីស្ទគឺជានំប៉័ងពិត។ គេនិយាយថាអ្នកត្រូវបានគេវិនិច្ឆ័យព្រោះអ្នកមិនជឿលើទូកពីព្រោះអ្នកមិនបានបែកញើសនៅលើមុខរបស់អ្នកហើយដោយសារតែបុរសចំណាស់មិនបានស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទ។
អនុវត្តដូចគ្នាចំពោះការរស់នៅ។ អ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវឡើងទៅនគរព្រះជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
ក្នុងសៀវភៅសាស្ដាគឺថាអ្នកគឺជាដីហើយអ្នកនឹងត្រឡប់ទៅដីវិញ។ គាត់បាននិយាយថារាងកាយវិលត្រឡប់មកផែនដីវិញហើយវិញ្ញាណនឹងទៅដល់ព្រះ។ ដីមានន័យថាកន្លែងស្នាក់នៅបណ្តោះអាសន្ន។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?