អ្នកនឹងញុំានំប៉័ងនៅក្នុងញើសមុខរបស់អ្នក



នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣: ១៧-១៩『រួច​ទ្រង់​ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​អ័ដាម​ថា ដោយ​ព្រោះ​ឯង​បាន​ស្តាប់​តាម​ប្រពន្ធ​ឯង ហើយ​ស៊ី​ផ្លែ​ឈើ​នោះ ដែល​អញ​បាន​ហាម​មិន​ឲ្យ​ស៊ី​ឡើយ នោះ​ដី​ត្រូវ​បណ្តាសា​ដោយ​ព្រោះ​ឯង ឯង​ត្រូវ​រក​ស៊ី​ពី​ដី​ដោយ​នឿយ‌ហត់​អស់​១​ជីវិត  ដី​នឹង​ដុះ​ជា​បន្លា ហើយ​និង​អញ្ចាញ​ឲ្យ​ឯង ឯង​ត្រូវ​ស៊ី​អស់​ទាំង​តិណ‌ជាតិ​ដែល​ដុះ​នៅ​ស្រែ​ចម្ការ  ឯង​នឹង​បាន​អាហារ​ស៊ី​ដោយ​ការ​បែក​ញើស ដរាប​ដល់​ឯង​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​ដី​វិញ ពី​ព្រោះ​អញ​បាន​យក​ឯង​ពី​ដី​មក ដ្បិត​ឯង​ជា​ធូលី​ដី ក៏​ត្រូវ​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​ធូលី​ដី​វិញ 』


ដីនិងចម្ការខុសគ្នា។ វាលស្រែគឺជាដីដែលត្រូវបានគេឈូសឆាយសម្រាប់ធ្វើកសិកម្ម។ នៅម៉ោង ៣ ៈ ២៣『 ដូច្នេះ ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ​ទ្រង់​ក៏​បណ្តេញ​គាត់​ពី​សួន‌ច្បារ​អេដែន​ចេញ ឲ្យ​ទៅ​ភ្ជួរ‌រាស់​ដី​ដែល​ទ្រង់​បាន​យក​មក​បង្កើត​គាត់​នោះ​វិញ 』ដីត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅជាវាលស្រែហើយដីនិងវាលត្រូវបានប្រដូចទៅនឹងបេះដូង។ អាដាម៉ាគឺជាដីមិនមែនជាវាលស្រែទេ។ ដី (អាដាម៉ា) ត្រូវបានដាំដុះយ៉ាងល្អហើយក្លាយជាវាលស្រែ។ កន្លែងដែលមានបន្លានិងបន្លាចេញមកគឺជាដីហើយកន្លែងដែលមានបន្លែចេញមកគឺចំការ។ ចាប់តាំងពីធូលី (អាផាត) ត្រូវបានលាយជាមួយទឹកវាក្លាយជាដី (ភក់: អាដាម៉ា) ហើយវាគឺជាអ័ដាមដែលបានធ្វើភក់នេះឱ្យទៅជារាងមនុស្ស។ ទឹកជានិមិត្តរូបនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។『 នោះ​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ‌ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​សួរ​ថា តើ​អ្នក​ណា​ប្រាប់​ឲ្យ​ឯង​ដឹង​ថា ឯង​នៅ​ខ្លួន​ទទេ​ដូច្នេះ តើ​ឯង​បាន​ស៊ី​ផ្លែ​ឈើ​ដែល​អញ​ហាម​មិន​ឲ្យ​ស៊ី​ឬ​អី  អ័ដាម​ទូល​ទ្រង់​ថា ស្ត្រី​ដែល​ទ្រង់​បាន​ប្រទាន​ឲ្យ​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ទូល‌បង្គំ វា​ឲ្យ​ផ្លែ​ឈើ​នោះ​មក​ទូល‌បង្គំ ទូល‌បង្គំ​ក៏​ទទួល​ទាន​ទៅ』(លោកុប្បត្ដិ ៣: ១១-១២) អ័ដាមប្រហែលជាបានពិពណ៌នាអំពី«ស្ថានភាពដែលប្រពន្ធបាននិយាយ»។ ស្ត្រី (ទេវតា) បាននិយាយទៅកាន់ប្តីរបស់នាង (ព្រះគ្រីស្ទ) ថា "ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំអាចដូចជាព្រះបន្ទាប់ពីបានស្តាប់ពាក្យរបស់សាតាំងហើយព្យាយាមចាកចេញពីព្រះ" ។ ដូច្នេះបុរស (គ្រិស្ដ) បានបរិភោគផ្លែឈើដែលស្ដ្រីបាន ឲ្យ ។ ការបរិភោគផ្លែឈើមិនបញ្ឆោតសាថានដូចស្ត្រីទេប៉ុន្តែស្វាមី (ព្រះគ្រីស្ទ) នាំប្រពន្ធ (វិញ្ញាណ) របស់គាត់ចូលក្នុងពិភពលោកនេះពីព្រោះវិញ្ញាណត្រូវតែចូលក្នុងពិភពលោក។ ដើម្បីចូលក្នុងពិភពលោកនេះគឺបានក្លាយជារូបកាយនៃអំពើបាប។ ប្រសិនបើអាដាមបានបរិភោគនិងធ្វើបាបនៅសួនច្បារអេដែននោះគាត់មិនអាចជានិមិត្តរូបនៃព្រះគ្រីស្ទទេ។ ការតំណាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទមានអត្ថន័យនៃការធ្វើបាប។ តាមរយៈការចូលក្នុងពិភពលោកពីនគររបស់ព្រះផែនដីនឹងក្លាយជាបណ្តាសា។ ដូច្នេះដីបង្កើតជាបន្លានិងបន្លា។
បន្លានិងបន្លាតំណាងអោយការជំនុំជំរះរបស់ព្រះ។ នៅក្នុងចៅក្រម ៨: ៧

『 គេឌាន​ឆ្លើយ​តប​ថា បើ​ដូច្នេះ កាល​ណា​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​បាន​ប្រគល់​សេបាស និង​សាល‌មូន៉ា​មក​ក្នុង​កណ្តាប់​ដៃ​ខ្ញុំ​ហើយ នោះ​ខ្ញុំ​នឹង​ខ្វារ​ហែក​សាច់​អ្នក​រាល់​គ្នា ដោយ​បន្លា​ពី​ទី​រហោ‌ស្ថាន ហើយ​និង​បន្លា​ស្អិត』. 『 លោក​ក៏​ចាប់​ពួក​ចាស់‌ទុំ​នៃ​ក្រុង​សិកូត និង​មនុស្ស​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​ក្រុង​នោះ​មក​វាយ‌ផ្ចាល ដោយ​បន្លា​ពី​ទី​រហោ‌ស្ថាន និង​បន្លា​ស្អិត 』

ហើយនៅក្នុងចៅក្រម ៨:១៦
ហូសេ ១០: ៨ មានការបញ្ចេញមតិដូចគ្នា។ វាគឺជាការជំនុំជំរះរបស់ព្រះដែលបានចាកចេញពីព្រះហើយចូលក្នុងផែនដី។ ហើយវាក៏ជាការវិនិច្ឆ័យលើការព្យាយាមបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់គាត់ដោយគ្មានព្រះនៅលើផែនដី។ និយាយម៉្យាងទៀតវានឹងមានការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះសម្រាប់អ្នកដែលចង់រក្សាច្បាប់ឱ្យបានល្អនិងទទួលបានសេចក្តីសុចរិត។ ព្រះជាម្ចាស់វិនិច្ឆ័យពិភពលោកតាមរយៈព្រះបន្ទូល។ ព្រះបន្ទូលគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ មិនយូរប៉ុន្មានព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានយាងមកក្នុងពិភពលោកដើម្បីវិនិច្ឆ័យ។『 ដី​នឹង​ដុះ​ជា​បន្លា ហើយ​និង​អញ្ចាញ​ឲ្យ​ឯង ឯង​ត្រូវ​ស៊ី​អស់​ទាំង​តិណ‌ជាតិ​ដែល​ដុះ​នៅ​ស្រែ​ចម្ការ
 
ឯង​នឹង​បាន​អាហារ​ស៊ី​ដោយ​ការ​បែក​ញើស ដរាប​ដល់​ឯង​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​ដី​វិញ ពី​ព្រោះ​អញ​បាន​យក​ឯង​ពី​ដី​មក ដ្បិត​ឯង​ជា​ធូលី​ដី ក៏​ត្រូវ​ត្រឡប់​ទៅ​ជា​ធូលី​ដី​វិញ 』(លោកុប្បត្ដិ ៣: ១៨-១៩) វាមានន័យថាបរិភោគបន្លែនៅតាមវាលរហូតដល់ព្រះវិនិច្ឆ័យពួកគេ។ និយាយម្យ៉ាងទៀតរហូតដល់ពួកគេផ្តល់ឱ្យបន្លានិងបន្លាពួកគេនឹងបរិភោគបន្លែនៅឯវាល។ បន្ទាប់ពីការវិនិច្ឆ័យបានកន្លងផុតទៅព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៩: ៣-៤ បានអនុញ្ញាតឱ្យយើងបរិភោគសាច់។
ចំពោះការបែកញើសនៅលើមុខវាមានន័យថាញើសហូរ។ នោះគឺវាតំណាងឱ្យច្រមុះ។ ការបែកញើសនៅលើមុខរបស់អ្នកអាចត្រូវបានគេគិតថាជាការខិតខំធ្វើការនិងបែកញើសប៉ុន្តែវាជានិមិត្តរូបនៃច្រមុះរបស់អ្នកនៅទីនេះ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២: ៧ ព្រះដកដង្ហើមចូលច្រមុះហើយនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៧:២២ គេនិយាយថានៅក្នុងទឹកជំនន់របស់ណូអេ“ ដង្ហើមតាមច្រមុះ” បានស្លាប់ហើយ។ វាមានន័យថារុក្ខជាតិអាចបរិភោគបានតែបន្ទាប់ពីវាហូរចេញពីច្រមុះ។ អាហារដែលត្រូវបរិភោគ (ឡេម) គឺជានំអង្ករ។ នៅលើទីសក្ការៈអ្នកកើតឃ្លង់នៅលើតុគឺលេម។ អ្វីដែលព្រះចង់និយាយគឺថា«ផែនដីបង្កើតជាបន្លាមួយដូច្នេះទោះជាមនុស្សខំប្រឹងប្រព្រឹត្ដអំពើសុចរិតរបស់ខ្លួនក៏ដោយក៏គ្មានអ្វីដែលត្រូវវិនិច្ឆ័យដែរ»។ រហូតដល់ពេលនោះមនុស្សត្រូវបរិភោគរុក្ខជាតិនៅវាលស្រែ 『អ្នកនឹងញុំាំញើស face របស់ដែលព្រះបានប្រទាន (វិញ្ញាណ) ពីច្រមុះហូរចេញដើម្បីបរិភោគនំប៉័ង (ច្បាប់៖ ការសន្យា) ។ មនុស្សនិយាយថាពួកគេព្យាយាមបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេប៉ុន្តែទីបំផុតពួកគេត្រូវស្លាប់ដោយការវិនិច្ឆ័យ។ ការជំនុំជំរះទីមួយគឺទឹកជំនន់របស់លោកណូអេ។ សែសិបថ្ងៃបង្អួចនៃមេឃបានបើកចាក់ទឹកនិងសត្វដកដង្ហើមទាំងអស់នៅលើផែនដីបានស្លាប់។ ណូអេនិងគ្រួសារទាំងប្រាំពីរនាក់រស់នៅលើទូកហើយកូនចៅនឹងទទួលបានច្បាប់របស់ព្រះ។ គឺត្រូវបរិភោគនំបាយ។ នំប៉័ងមានន័យថាច្បាប់។ គឺរក្សាច្បាប់អោយបានល្អ (បរិភោគនំប៉័ង) ហើយព្យាយាមសំរេចបានសេចក្តីសុចរិត។
ព្រះបានជ្រើសរើសអាប្រាហាំហើយនៅពេលដែលយ៉ាកុបនិងកូនប្រុសទាំងដប់ពីរនាក់បានចូលទៅក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីបហើយបន្ទាប់ពីទាសភាព 430 ឆ្នាំម្តងទៀតចូលទៅស្រុកកាណាន។ ព្រះបានប្រទានច្បាប់ដល់ពួកគេហើយបានរកឃើញការពិតនៅក្នុងច្បាប់។ ព្រះកំពុងតែពន្យល់ពន្យល់ជាអត្ថបដិរូបលើពិភពលោកនេះនិងព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះតាមរយៈប្រទេសអេហ្ស៊ីបនិងកាណាន។ អ្នកដែលបានចាកចេញពីនគររបស់ព្រះបានចូលក្នុងពិភពលោកដើម្បីស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ (ច្បាប់) ហើយចូលមកក្នុងព្រះគ្រីស្ទដើម្បីវិលត្រឡប់ទៅនគររបស់ព្រះម្តងទៀត។ ទូកធំគឺនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ អ្នកនៅលើលោកនេះមិនដឹងថាពួកគេបានចាកចេញពីព្រះទេ។ លទ្ធផលគឺការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះ។
បន្ទាប់ពីការជំនុំជម្រះនោះព្រះនឹងប្រទាននំប៉័ងជីវិត (ព្រះបន្ទូល) សម្រាប់សេចក្ដីសង្គ្រោះ។ នំប៉័ងជីវិតនេះត្រូវបានលាក់នៅក្នុងច្បាប់។ ដើមឈើជីវិតត្រូវបានលាក់នៅក្នុងដើមឈើ (ច្បាប់) នៃការស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់។ ដូចជាពួកគេបានស៊ីផ្លែឈើនៅសួនអេដែនដើម្បីដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានច្បាប់ដល់អ៊ីស្រាអែលដែលជាតំណាងនៃប្រជាជនទាំងអស់ដើម្បីផ្តល់សេចក្តីសុចរិតដល់ពួកគេ។ ដូច្នេះប្រសិនបើពួកគេដឹងថាពួកគេមិនអាចទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមច្បាប់ទេនោះពួកគេគួរតែត្រឡប់ទៅរកព្រះវិញ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនត្រឡប់មកវិញពួកគេនឹងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យនៅចុងបញ្ចប់។
ទឹកជំនន់របស់លោកណូអេគឺជាការវិនិច្ឆ័យចំពោះអ្នកដែលព្យាយាមបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេនៅពេលដែលទឹកនៅខាងលើបង្អួច (ពាក្យនៃជីវិត) បានចុះពីបង្អួច។ នៅពេលទឹកខាងលើមេឃ (ព្រះគ្រីស្ទ) ចុះមកផែនដីទឹកនៅក្រោមមេឃ (ច្បាប់) ស្ថិតនៅក្រោមព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះគ្រីស្ទគឺខ្ពស់ជាងច្បាប់។ ដូច្នេះអ្នកដែលនៅក្រោមច្បាប់ត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយព្រះគ្រីស្ទទាំងអស់។ អ្នកដែលនិយាយថាពួកគេនឹងបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយព្រះគ្រីស្ទ។ អស់អ្នកដែលលះបង់សេចក្ដីសុចរិតរបស់ខ្លួននឹងចូលទៅក្នុងព្រះគ្រិស្ដហើយអ្នកដែលមិនត្រូវកាត់ទោស។
"នៅក្នុងញើសមុខរបស់អ្នកអ្នកនឹងញ៉ាំនំបុ័ង" ។ អត្ថន័យចុងក្រោយនៃពាក្យនេះគឺវាត្រូវតែហូរចេញពីច្រមុះ (នៅពេលដែលរាងកាយងាប់) ដើម្បីបរិភោគនោះគឺដើម្បីស្វែងរកជីវិត (ព្រះគ្រីស្ទ) នៅក្នុងច្បាប់ហើយត្រូវពាក់រូបកាយរបស់វិញ្ញាណ។ ការបែកញើសមានន័យថាបុរសចំណាស់ស្លាប់ហើយការញ៉ាំអាហារមានន័យថាផ្លាស់ប្តូរទៅរកជីវិតថ្មី។ ដូច្នេះវាត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងរ៉ូម ៦: ៤ ។

『 ដូច្នេះ យើង​បាន​ត្រូវ​កប់​ជា​មួយ​នឹង​ទ្រង់​ហើយ ដោយ​ទទួល​ជ្រមុជ​ក្នុង​សេចក្ដី​ស្លាប់ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​បាន​ដើរ​ក្នុង​ជីវិត​បែប​ថ្មី ដូច​ជា​ព្រះ‌គ្រីស្ទ​បាន​រស់​ពី​ស្លាប់​ឡើង​វិញ ដោយ‌សារ​សិរី‌ល្អ នៃ​ព្រះ‌វរ‌បិតា​ដែរ 』

『ហើយ​ដោយ​នូវ​ព្រះ‌វិញ្ញាណ​នោះ​ឯង ទ្រង់​បាន​យាង​ទៅ​ប្រដៅ​ដល់​ពួក​វិញ្ញាណ​ដែល​ជាប់​ឃុំ ជា​ពួក​អ្នក​ដែល​ពី​ដើម​មិន​ព្រម​ជឿ  គឺ​ក្នុង​ខណៈ​ដែល​សេចក្ដី​អត់‌ធ្មត់​របស់​ព្រះ បាន​រង់‌ចាំ​នៅ​ជំនាន់​លោក​ណូអេ កាល​លោក​កំពុង​តែ​ធ្វើ​ទូក​ធំ ហើយ​នៅ​ក្នុង​ទូក​នោះ​មាន​មនុស្ស​តែ​បន្តិច គឺ​៨​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​រួច​ដោយ‌សារ​ទឹក 』(ពេត្រុសទី ១ ៣: ១៩-២០) គាត់គឺជាព្រះយេស៊ូវ។ ណូអេស្រែកថាការប្រែចិត្តអស់ ១២០ ឆ្នាំប៉ុន្តែអ្នកដែលបានស្លាប់នៅក្នុងទូកណូអេបានស្លាប់ដោយមិនជឿអ្វីដែលណូអេបាននិយាយ។ ទូកធំគឺជាផ្លូវតែមួយគត់ដើម្បីរស់នៅ។ ព្រះយេស៊ូវបានសុគតហើយបន្ទាប់មកបានទៅកាន់ឋាននរកជាកន្លែងដែលអ្នកស្លាប់កំពុងប្រាប់ពួកគេថាទូកធំគឺជាព្រះគ្រីស្ទហើយថាព្រះគ្រីស្ទគឺជានំប៉័ងពិត។ គេនិយាយថាអ្នកត្រូវបានគេវិនិច្ឆ័យព្រោះអ្នកមិនជឿលើទូកពីព្រោះអ្នកមិនបានបែកញើសនៅលើមុខរបស់អ្នកហើយដោយសារតែបុរសចំណាស់មិនបានស្លាប់ជាមួយព្រះគ្រីស្ទ។
អនុវត្តដូចគ្នាចំពោះការរស់នៅ។ អ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវឡើងទៅនគរព្រះជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
ក្នុងសៀវភៅសាស្ដាគឺថាអ្នកគឺជាដីហើយអ្នកនឹងត្រឡប់ទៅដីវិញ។ គាត់បាននិយាយថារាងកាយវិលត្រឡប់មកផែនដីវិញហើយវិញ្ញាណនឹងទៅដល់ព្រះ។ ដីមានន័យថាកន្លែងស្នាក់នៅបណ្តោះអាសន្ន។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?