អ័ដាមនិងភរិយាបានលាក់ខ្លួនពីព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះជាអម្ចាស់នៅកណ្តាលដើមឈើ។



『រួច​មក​បាន​ឮ​សំឡេង​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ ដែល​ទ្រង់​យាង​ក្នុង​សួន‌ច្បារ​នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ល្ហើយ នោះ​អ័ដាម និង​ប្រពន្ធ​គាត់ ក៏​ពួន​នឹង​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ​នៅ​កណ្តាល​ដើម​ឈើ​ក្នុង​សួន‌ច្បារ។  ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ‌ទ្រង់​ហៅ​រក​អ័ដាម​ដោយ​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ឯង​នៅ​ឯ​ណា 』 (លោកុប្បត្តិ ៣: ៨-៩)
ថ្ងៃនៃថ្ងៃគឺដូចគ្នានឹងថ្ងៃដំបូងនិងទីពីរដែរ។ នៅពេលខ្យល់បក់វាគឺជា "រ៉ាហុក" ជាភាសាហេព្រើរ។ ម៉្យាងទៀតពាក្យភាសាហេព្រើរ "រ៉ាហុក" មានអត្ថន័យនៃខ្យល់ដង្ហើម (ដង្ហើម) ផ្លុំនិងវិញ្ញាណ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ២『ឯ​ផែនដី​បាន​ខូច ហើយ​នៅ​ទទេ មាន​សុទ្ធ​តែ​ងងឹត​នៅ​គ្រប​លើ​ជម្រៅ​ទឹក ហើយ​ព្រះ‌វិញ្ញាណ​នៃ​ព្រះ​ក៏​រេរា​នៅ​ពី​លើ​ទឹក 』 នៅទីនេះព្រះវិញ្ញាណគឺរ៉ាហុក។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ២ វាត្រូវបានបកប្រែជាវិញ្ញាណហើយនៅក្នុង ៣: ៨ វាត្រូវបានបកប្រែជា "នៅពេលដែលខ្យល់បក់" ។ ដូច្នេះឃ្លាថា“ នៅពេលដែលខ្យល់បក់នៅថ្ងៃនោះ” គួរតែត្រូវបានបកប្រែថា“ នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងមក” ។
វាមានន័យថា "ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះដែលដើរនៅសួនច្បារ" ដែលជាព្រះដែលមានវត្តមាន។ ដូច្នេះវាគឺ hear សំឡេងរបស់ព្រះលេចចេញមក។ នេះគឺជាការបង្ហាញជានិមិត្តរូបនៃការបង្ហាញផ្ទាល់របស់ព្រះនៅលើពិភពលោក។ នៅនិក្ខមនំ ១៩:១៨

『ឯ​ភ្នំ​ស៊ី‌ណាយ​ក៏​ហុយ​ផ្សែង​ឡើង​ពេញ​ទាំង​អស់ ដ្បិត​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​យាង​ចុះ​មក​លើ​ភ្នំ​គង់​ក្នុង​ភ្លើង ផ្សែង​នោះ​ហុយ​ឡើង​ដូច​ជា​ផ្សែង​នៃ​គុក​ភ្លើង តួ​ភ្នំ​ទាំង​មូល​ក៏​កក្រើក​រំពើក​យ៉ាង​ខ្លាំង។ 』 ដូចព្រះបានបង្ហាញខ្លួនជនជាតិអ៊ីស្រាអែលភ័យញាប់ញ័រ។ ដូច្នេះប្រជាជនបានសុំលោកម៉ូសេជួបព្រះជំនួសពួកគេ។『រួច​មក​បាន​ឮ​សំឡេង​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ ដែល​ទ្រង់​យាង​ក្នុង​សួន‌ច្បារ​នៅ​ពេល​ថ្ងៃ​ល្ហើយ នោះ​អ័ដាម និង​ប្រពន្ធ​គាត់ ក៏​ពួន​នឹង​ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ​នៅ​កណ្តាល​ដើម​ឈើ​ក្នុង​សួន‌ច្បារ។ 』(លោកុប្បត្តិ ៣: ៨)
ពួកគេមិនបានលាក់ខ្លួនដោយសារតែពួកគេខ្មាស់អៀននោះទេប៉ុន្តែដោយសារតែព្រះដែលកោតខ្លាច។『គាត់​ទូល​ឆ្លើយ​ថា ទូល‌បង្គំ​បាន​ឮ​សំឡេង​ទ្រង់​នៅ​ក្នុង​សួន‌ច្បារ ក៏​រត់​ទៅ​ពួន ដោយ​នឹក​ភ័យ​ខ្លាច ពី​ព្រោះ​នៅ​ខ្លួន​ទទេ 』(លោកុប្បត្ដិ ៣:១០) ការដកខ្លួនចេញគឺយករូបកាយរបស់វិញ្ញាណចេញ។ ដោយសារពួកគេបានក្លាយជាមនុស្សដែលបានចាកចេញពីព្រះពួកគេខ្លាចព្រះ។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះលេចមកនៅមុខអ័ដាម? ហេតុអ្វីព្រះបានលេចមក ឲ្យ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលឃើញ?
អ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាប្រជាជនរបស់ព្រះទេប៉ុន្តែប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលបានស្រែករកព្រះ។ ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីសម្ពន្ធមេត្រីដែលព្រះអង្គបានធ្វើជាមួយលោកអប្រាហាំហើយបាននាំលោកចេញពីស្រុកអេស៊ីប។ ព្រះធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយអ័ដាមនិងប្រពន្ធរបស់គាត់នៅក្នុងលោកុប្បត្ដិ ៣:១៥ ។『អញ​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ឯង ហើយ​និង​ស្ត្រី គឺ​ទាំង​ពូជ​ឯង និង​ពូជ​នាង​មាន​សេចក្ដី​ខ្មាំង​នឹង​គ្នា ពូជ​នាង​នឹង​កិន​ក្បាល​ឯង ហើយ​ឯង​នឹង​ចឹក​កែង‌ជើង​គេ 』 ហើយព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់វិញ្ញាណដែលបានចាកចេញពីព្រះតើមានអ្វីកើតឡើងនៅក្នុងនគររបស់ព្រះនៅ ៣: ១១-១៤ ។
『ពួកគេលាក់ខ្លួនក្នុងចំណោមដើមឈើក្នុងសួនច្បារ the
មានតែដើមឈើមួយទេនៅក្នុងសួនច្បារ។ វាគឺជាដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់។ ទោះយ៉ាងណាដើមឈើជីវិតត្រូវបានលាក់នៅក្នុងនោះ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ៦, ``

『បន្ទាប់​មក ព្រះ‌ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ចូរ​ឲ្យ​មាន​ប្រឡោះ​នៅ​កណ្តាល​ទឹក ដើម្បី​ញែក​ទឹក​ចេញ​ពី​គ្នា 』 "នេះក៏ជាការបញ្ចេញមតិ" នៅកណ្តាល "។ លាក់បាំង "មានន័យថា" លាក់ខ្លួននៅពីក្រោយដើមឈើល្អនិងអាក្រក់។ និយាយម្យ៉ាងទៀតថា“ លាក់បាំង” មានន័យថាអាដាមនិងអេវ៉ាបរិភោគផ្លែឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់។ ម្យ៉ាងវិញទៀតវិញ្ញាណដែលមិនរក្សាជំហររបស់ពួកគេនៅក្នុងនគរព្រះចង់បង្ហាញពីភាពសុចរិតរបស់ពួកគេហើយក្លាយជាដូច ព្រះជាម្ចាស់ព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែពន្យល់តាមរយៈការងាររបស់សួនច្បារអេដែន។
នៅពេលវិញ្ញាណនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដករូបកាយចេញហើយពាក់សាច់ហើយវិញ្ញាណភ្លេចអំពីនគរព្រះ។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរចែងថាព្រះវិញ្ញាណបានសុគតហើយ។ ប្រសាសន៍របស់ព្រះទៅកាន់អ័ដាមនិងប្រពន្ធរបស់គាត់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១-៣ គឺអាក្រាតពីព្រោះពួកគេបានស៊ីផ្លែឈើរបស់ដើមឈើ (សេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេ) ដែលធ្វើឱ្យពួកគេដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ហើយត្រូវបានគេដាក់ខ្លួនជាសាច់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយពួកគេមិនដឹងរឿងនោះទេ។ មនុស្សមិនដឹងថាពួកគេបានចាកចេញពីនគររបស់ព្រះភ្លាមៗនៅពេលដែលពួកគេបានកើតនៅក្នុងពិភពលោកនេះ។
ដូច្នេះព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា "ចំពោះអស់អ្នកដែលពួននៅពីក្រោយដើមដឹងខុសត្រូវនិងមិនចេះនិយាយ": កុំពឹងផ្អែកលើដើមឈើដែលមានចំណេះដឹងល្អនិងអាក្រក់តែត្រូវប្រែចិត្តហើយងាកទៅរកផលផ្លែនៃដើមជីវិត បរិភោគជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះបានប្រទានច្បាប់ដល់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល (ដើមឈើនៃចំណេះដឹងល្អនិងអាក្រក់) ប៉ុន្តែប្រជាជនបានលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយច្បាប់។ ដូច្នេះព្រះមានបន្ទូលប្រាប់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលតាមរយៈក្រិត្យវិន័យថាពួកគេជាមនុស្សមានបាបហើយរកឃើញហើយស៊ីព្រះគ្រីស្ទ (ដើមឈើនៃជីវិត) ដែលនឹងមក។

『បន្ទាប់​មក ព្រះ‌ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ចូរ​ឲ្យ​ទឹក​នៅ​ក្រោម​មេឃ​ប្រមូល​គ្នា​នៅ​កន្លែង​តែ​១ ហើយ​ឲ្យ​មាន​ទី​គោក​ដុះ​លេច​ឡើង នោះ​ក៏​មាន​ដូច្នោះ 』 សំណួរនេះមានបំណងបង្ហាញពីមូលហេតុដែលពួកគេកំពុងលាក់ខ្លួន។ នៅក្នុងនគររបស់ព្រះការបរាជ័យនៃវិញ្ញាណដើម្បីរក្សាជំហររបស់ពួកគេគឺដើម្បីបង្ហាញពីភាពសុចរិតរបស់ពួកគេដោយការបំភាន់សាតាំង។ យ៉ាងណាមិញព្រះបង្ហាញថាវាជាសាតាំងដែលបានបំភាន់វិញ្ញាណ។ ក្នុងជំពូក ៣: ១១-១៣『រួច​ព្រះ‌ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ចូរ​ឲ្យ​ដី​ដុះ​តិណ‌ជាតិ​ឡើង គឺ​ជា​ពួក​ស្មៅ​ដែល​មាន​គ្រាប់ និង​រុក្ខ​ជាតិ​មាន​ផ្លែ​តាម​ពូជ ដែល​មាន​គ្រាប់​ក្នុង​ផ្លែ​នោះ​នៅ​ផែនដី នោះ​ក៏​មាន​ដូច្នោះ  ដី​ក៏​ដុះ​តិណ‌ជាតិ​ទាំង‌ឡាយ​ឡើង គឺ​ជា​ពួក​ស្មៅ​ដែល​មាន​គ្រាប់​តាម​ពូជ និង​រុក្ខ‌ជាតិ​មាន​ផ្លែ​តាម​ពូជ​ដែរ ហើយ​មាន​គ្រាប់​នៅ​ក្នុង​ផ្លែ​នោះ​ឯង រួច​ទ្រង់​ឃើញ​ថា​ល្អ  នោះ​ក៏​មាន​ល្ងាច​មាន​ព្រឹក​ឡើង ជា​ថ្ងៃ​ទី​៣។ 』

ចេតនារបស់ព្រះដើម្បីនិយាយទៅកាន់មនុស្ស (អ័ដាម) តាមរយៈអ្វីដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន (សួនច្បារនៅលើផែនដីនេះ) មានដូចខាងក្រោម: អ្នកមិនដឹងថាអ្នកបានចាកចេញពីនគររបស់ព្រះទេប៉ុន្តែអ្នកត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាតាំង ហើយនៅទីបំផុតត្រូវបានគេនាំចូលទៅក្នុងពិភពសម្ភារៈ។ អ្នកបានមកហើយតែអ្នកនឹងបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់អ្នកប៉ុន្តែអ្នកត្រូវលះបង់វាហើយបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើជីវិតដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ក្រោយពីបានពន្យល់ចប់ហើយព្រះបានយកសម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីស្បែកទៅអ័ដាមនិងភរិយាដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ។
សម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីស្បែកមានន័យថា“ សេចក្តីសុចរិត” របស់អ័ដាមនិងអេវ៉ាស្លាប់តាមរយៈការបូជាសត្វដូច្នេះវាបានកើតជាថ្មី។ នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មីការសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាការសុគតនៃសេចក្ដីសុចរិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់មនុស្សមានបាប។ ប្រសាសន៍របស់លោកយេស៊ូថា«បដិសេធខ្លួនអ្នក»គឺជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់អ្នក។ វាគឺជាការដាក់ភាពជាម្ចាស់របស់មនុស្សម្នាក់។
អ្វីដែលព្រះមានបន្ទូលទៅកាន់អ័ដាមតាមរយៈសួនច្បារអេដែនគឺដូចគ្នានឹងអ្វីដែលព្រះមានបន្ទូលទៅកាន់មនុស្សទាំងអស់នៅលើពិភពលោកដែរ។ មនុស្សទាំងអស់មិនដឹងថាពួកគេបានជាប់នៅក្នុងពិភពលោកនេះឆ្ងាយពីនគរព្រះទេ។ ដោយសារពួកគេជាប់អន្ទាក់មនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាប។ មនុស្សមានបាបគ្មានជំរើសក្រៅពីត្រូវវិនិច្ឆ័យដោយច្បាប់របស់ព្រះ។ ចំពោះតែអ្នកដែលបានរកឃើញដើមឈើជីវិតព្រះផ្តល់នូវសេចក្តីជំនឿជាអំណោយ។ អស់អ្នកដែលមិនបានទទួលអំណោយទាននៃជំនឿគឺជាអ្នកទោសដូចនៅក្នុងកាឡាទី ៣: ២៣-២៤ ។『តែ​កាល​មុន​ដែល​មាន​សេចក្ដី​ជំនឿ​ចូល​មក នោះ​យើង​រាល់​គ្នា​ត្រូវ​បង្ខាំង​នៅ​ក្រោម​ក្រឹត្យ‌វិន័យ គឺ​ត្រូវ​ឃុំ​ទុក សម្រាប់​សេចក្ដី​ជំនឿ ដែល​ត្រូវ​លេច​មក  បាន​ជា​ក្រឹត្យ‌វិន័យ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ដឹក‌នាំ​យើង​រាល់​គ្នា​ទៅ​ដល់​ព្រះ‌គ្រីស្ទ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​បាន​រាប់​ជា​សុចរិត ដោយ​អាង​សេចក្ដី​ជំនឿ 』

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេរកឃើញព្រះគ្រីស្ទតាមរយៈក្រឹត្យវិន័យព្រះជាម្ចាស់នាំពួកគេទៅកាន់ជីវិត។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣:១៥ ព្រះបានធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយអ័ដាមនិងអេវ៉ា។ ហើយនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១៥:១៨"នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​ឯង ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ទ្រង់​តាំង​សញ្ញា​នឹង​អាប់រ៉ាម​ថា អញ​ឲ្យ​ស្រុក​នេះ​ដល់​ពូជ​ឯង ចាប់​តាំង​ពី​ទន្លេ​ស្រុក​អេស៊ីព្ទ​រហូត​ដល់​ទន្លេ​ធំ គឺ​ជា​ទន្លេ​អ៊ើប្រាត ". ព្រះមានកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយអ៊ីស្រាអែល។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២៤: ៨『បើ​ស្ត្រី​នោះ​មិន​ព្រម​មក​តាម​ឯង​ទេ នោះ​ឯង​នឹង​បាន​រួច​ពី​សម្បថ​ដែល​ឯង​ស្បថ​នឹង​អញ​នេះ ប៉ុន្តែ កុំ​ឲ្យ​ឯង​នាំ​កូន​អញ​ទៅ​ឯ​ណោះ​ឡើយ 』. ព្រះធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីជាមួយប្រជាជនទាំងអស់ដែលប្រែចិត្ត។ នៅលូកា ២២:២០『ក្រោយ​ដែល​បាន​បរិភោគ​ហើយ នោះ​ទ្រង់​យក​ពែង​មក​ធ្វើ​បែប​ដូច្នោះ​ដែរ ដោយ​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ពែង​នេះ​ជា​សញ្ញា​ថ្មី ដែល​តាំង​ដោយ​នូវ​ឈាម​ខ្ញុំ គឺ​ជា​ឈាម ដែល​ត្រូវ​ច្រួច​ចេញ​សម្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា 』 មនុស្សដែលស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវក្លាយជាអ្នកចូលរួមក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំណួរ 99. តើ​យើង​ត្រូវ​គោរព​ច្បាប់​អ្វី​ខ្លះ ដើម្បី​យល់​ពី​បញ្ញត្តិ​ដប់ប្រការ​បាន​ត្រឹមត្រូវ?

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?