អ័ដាមនិងភរិយាបានលាក់ខ្លួនពីព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះជាអម្ចាស់នៅកណ្តាលដើមឈើ។



រួចមកបានសំឡេងព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះ ដែលទ្រង់យាងក្នុងសួនច្បារនៅពេលថ្ងៃល្ហើយ នោះអ័ដាម និងប្រពន្ធគាត់ ក៏ពួននឹងព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះនៅកណ្តាលដើមឈើក្នុងសួនច្បារ។  ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ហៅរកអ័ដាមដោយព្រះបន្ទូលថា ឯងនៅណា (លោកុប្បត្តិ ៣: ៨-៩)
ថ្ងៃនៃថ្ងៃគឺដូចគ្នានឹងថ្ងៃដំបូងនិងទីពីរដែរ។ នៅពេលខ្យល់បក់វាគឺជា "រ៉ាហុក" ជាភាសាហេព្រើរ។ ម៉្យាងទៀតពាក្យភាសាហេព្រើរ "រ៉ាហុក" មានអត្ថន័យនៃខ្យល់ដង្ហើម (ដង្ហើម) ផ្លុំនិងវិញ្ញាណ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ២ផែនដីបានខូច ហើយនៅទទេ មានសុទ្ធតែងងឹតនៅគ្របលើជម្រៅទឹក ហើយព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះក៏រេរានៅពីលើទឹក នៅទីនេះព្រះវិញ្ញាណគឺរ៉ាហុក។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ២ វាត្រូវបានបកប្រែជាវិញ្ញាណហើយនៅក្នុង ៣: ៨ វាត្រូវបានបកប្រែជា "នៅពេលដែលខ្យល់បក់" ។ ដូច្នេះឃ្លាថា“ នៅពេលដែលខ្យល់បក់នៅថ្ងៃនោះ” គួរតែត្រូវបានបកប្រែថា“ នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងមក” ។
វាមានន័យថា "ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះដែលដើរនៅសួនច្បារ" ដែលជាព្រះដែលមានវត្តមាន។ ដូច្នេះវាគឺ hear សំឡេងរបស់ព្រះលេចចេញមក។ នេះគឺជាការបង្ហាញជានិមិត្តរូបនៃការបង្ហាញផ្ទាល់របស់ព្រះនៅលើពិភពលោក។ នៅនិក្ខមនំ ១៩:១៨

ភ្នំស៊ីណាយក៏ហុយផ្សែងឡើងពេញទាំងអស់ ដ្បិតព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់យាងចុះមកលើភ្នំគង់ក្នុងភ្លើង ផ្សែងនោះហុយឡើងដូចជាផ្សែងនៃគុកភ្លើង តួភ្នំទាំងមូលក៏កក្រើករំពើកយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចព្រះបានបង្ហាញខ្លួនជនជាតិអ៊ីស្រាអែលភ័យញាប់ញ័រ។ ដូច្នេះប្រជាជនបានសុំលោកម៉ូសេជួបព្រះជំនួសពួកគេ។រួចមកបានសំឡេងព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះ ដែលទ្រង់យាងក្នុងសួនច្បារនៅពេលថ្ងៃល្ហើយ នោះអ័ដាម និងប្រពន្ធគាត់ ក៏ពួននឹងព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះនៅកណ្តាលដើមឈើក្នុងសួនច្បារ។ (លោកុប្បត្តិ ៣: ៨)
ពួកគេមិនបានលាក់ខ្លួនដោយសារតែពួកគេខ្មាស់អៀននោះទេប៉ុន្តែដោយសារតែព្រះដែលកោតខ្លាច។គាត់ទូលឆ្លើយថា ទូលបង្គំបានសំឡេងទ្រង់នៅក្នុងសួនច្បារ ក៏រត់ទៅពួន ដោយនឹកភ័យខ្លាច ពីព្រោះនៅខ្លួនទទេ (លោកុប្បត្ដិ ៣:១០) ការដកខ្លួនចេញគឺយករូបកាយរបស់វិញ្ញាណចេញ។ ដោយសារពួកគេបានក្លាយជាមនុស្សដែលបានចាកចេញពីព្រះពួកគេខ្លាចព្រះ។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះលេចមកនៅមុខអ័ដាម? ហេតុអ្វីព្រះបានលេចមក ឲ្យ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលឃើញ?
អ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាប្រជាជនរបស់ព្រះទេប៉ុន្តែប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលបានស្រែករកព្រះ។ ព្រះជាម្ចាស់នឹកចាំពីសម្ពន្ធមេត្រីដែលព្រះអង្គបានធ្វើជាមួយលោកអប្រាហាំហើយបាននាំលោកចេញពីស្រុកអេស៊ីប។ ព្រះធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយអ័ដាមនិងប្រពន្ធរបស់គាត់នៅក្នុងលោកុប្បត្ដិ ៣:១៥ ។អញនឹងធ្វើឲ្យឯង ហើយនិងស្ត្រី គឺទាំងពូជឯង និងពូជនាងមានសេចក្ដីខ្មាំងនឹងគ្នា ពូជនាងនឹងកិនក្បាលឯង ហើយឯងនឹងចឹកកែងជើងគេ ហើយព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់វិញ្ញាណដែលបានចាកចេញពីព្រះតើមានអ្វីកើតឡើងនៅក្នុងនគររបស់ព្រះនៅ ៣: ១១-១៤ ។
ពួកគេលាក់ខ្លួនក្នុងចំណោមដើមឈើក្នុងសួនច្បារ the
មានតែដើមឈើមួយទេនៅក្នុងសួនច្បារ។ វាគឺជាដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់។ ទោះយ៉ាងណាដើមឈើជីវិតត្រូវបានលាក់នៅក្នុងនោះ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ៦, ``

បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យមានប្រឡោះនៅកណ្តាលទឹក ដើម្បីញែកទឹកចេញពីគ្នា "នេះក៏ជាការបញ្ចេញមតិ" នៅកណ្តាល "។ លាក់បាំង "មានន័យថា" លាក់ខ្លួននៅពីក្រោយដើមឈើល្អនិងអាក្រក់។ និយាយម្យ៉ាងទៀតថា“ លាក់បាំង” មានន័យថាអាដាមនិងអេវ៉ាបរិភោគផ្លែឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់។ ម្យ៉ាងវិញទៀតវិញ្ញាណដែលមិនរក្សាជំហររបស់ពួកគេនៅក្នុងនគរព្រះចង់បង្ហាញពីភាពសុចរិតរបស់ពួកគេហើយក្លាយជាដូច ព្រះជាម្ចាស់ព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែពន្យល់តាមរយៈការងាររបស់សួនច្បារអេដែន។
នៅពេលវិញ្ញាណនៅក្នុងនគររបស់ព្រះដករូបកាយចេញហើយពាក់សាច់ហើយវិញ្ញាណភ្លេចអំពីនគរព្រះ។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរចែងថាព្រះវិញ្ញាណបានសុគតហើយ។ ប្រសាសន៍របស់ព្រះទៅកាន់អ័ដាមនិងប្រពន្ធរបស់គាត់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១-៣ គឺអាក្រាតពីព្រោះពួកគេបានស៊ីផ្លែឈើរបស់ដើមឈើ (សេចក្តីសុចរិតរបស់ពួកគេ) ដែលធ្វើឱ្យពួកគេដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ហើយត្រូវបានគេដាក់ខ្លួនជាសាច់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយពួកគេមិនដឹងរឿងនោះទេ។ មនុស្សមិនដឹងថាពួកគេបានចាកចេញពីនគររបស់ព្រះភ្លាមៗនៅពេលដែលពួកគេបានកើតនៅក្នុងពិភពលោកនេះ។
ដូច្នេះព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា "ចំពោះអស់អ្នកដែលពួននៅពីក្រោយដើមដឹងខុសត្រូវនិងមិនចេះនិយាយ": កុំពឹងផ្អែកលើដើមឈើដែលមានចំណេះដឹងល្អនិងអាក្រក់តែត្រូវប្រែចិត្តហើយងាកទៅរកផលផ្លែនៃដើមជីវិត បរិភោគជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ព្រះបានប្រទានច្បាប់ដល់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល (ដើមឈើនៃចំណេះដឹងល្អនិងអាក្រក់) ប៉ុន្តែប្រជាជនបានលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយច្បាប់។ ដូច្នេះព្រះមានបន្ទូលប្រាប់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលតាមរយៈក្រិត្យវិន័យថាពួកគេជាមនុស្សមានបាបហើយរកឃើញហើយស៊ីព្រះគ្រីស្ទ (ដើមឈើនៃជីវិត) ដែលនឹងមក។

បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យទឹកនៅក្រោមមេឃប្រមូលគ្នានៅកន្លែងតែ ហើយឲ្យមានទីគោកដុះលេចឡើង នោះក៏មានដូច្នោះ សំណួរនេះមានបំណងបង្ហាញពីមូលហេតុដែលពួកគេកំពុងលាក់ខ្លួន។ នៅក្នុងនគររបស់ព្រះការបរាជ័យនៃវិញ្ញាណដើម្បីរក្សាជំហររបស់ពួកគេគឺដើម្បីបង្ហាញពីភាពសុចរិតរបស់ពួកគេដោយការបំភាន់សាតាំង។ យ៉ាងណាមិញព្រះបង្ហាញថាវាជាសាតាំងដែលបានបំភាន់វិញ្ញាណ។ ក្នុងជំពូក ៣: ១១-១៣រួចព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យដីដុះតិណជាតិឡើង គឺជាពួកស្មៅដែលមានគ្រាប់ និងរុក្ខជាតិមានផ្លែតាមពូជ ដែលមានគ្រាប់ក្នុងផ្លែនោះនៅផែនដី នោះក៏មានដូច្នោះ  ដីក៏ដុះតិណជាតិទាំងឡាយឡើង គឺជាពួកស្មៅដែលមានគ្រាប់តាមពូជ និងរុក្ខជាតិមានផ្លែតាមពូជដែរ ហើយមានគ្រាប់នៅក្នុងផ្លែនោះឯង រួចទ្រង់ឃើញថាល្អ  នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី៣។

ចេតនារបស់ព្រះដើម្បីនិយាយទៅកាន់មនុស្ស (អ័ដាម) តាមរយៈអ្វីដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន (សួនច្បារនៅលើផែនដីនេះ) មានដូចខាងក្រោម: អ្នកមិនដឹងថាអ្នកបានចាកចេញពីនគររបស់ព្រះទេប៉ុន្តែអ្នកត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសាតាំង ហើយនៅទីបំផុតត្រូវបានគេនាំចូលទៅក្នុងពិភពសម្ភារៈ។ អ្នកបានមកហើយតែអ្នកនឹងបំពេញសេចក្តីសុចរិតរបស់អ្នកប៉ុន្តែអ្នកត្រូវលះបង់វាហើយបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើជីវិតដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ក្រោយពីបានពន្យល់ចប់ហើយព្រះបានយកសម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីស្បែកទៅអ័ដាមនិងភរិយាដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះ។
សម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីស្បែកមានន័យថា“ សេចក្តីសុចរិត” របស់អ័ដាមនិងអេវ៉ាស្លាប់តាមរយៈការបូជាសត្វដូច្នេះវាបានកើតជាថ្មី។ នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មីការសុគតនៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាការសុគតនៃសេចក្ដីសុចរិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់មនុស្សមានបាប។ ប្រសាសន៍របស់លោកយេស៊ូថា«បដិសេធខ្លួនអ្នក»គឺជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់អ្នក។ វាគឺជាការដាក់ភាពជាម្ចាស់របស់មនុស្សម្នាក់។
អ្វីដែលព្រះមានបន្ទូលទៅកាន់អ័ដាមតាមរយៈសួនច្បារអេដែនគឺដូចគ្នានឹងអ្វីដែលព្រះមានបន្ទូលទៅកាន់មនុស្សទាំងអស់នៅលើពិភពលោកដែរ។ មនុស្សទាំងអស់មិនដឹងថាពួកគេបានជាប់នៅក្នុងពិភពលោកនេះឆ្ងាយពីនគរព្រះទេ។ ដោយសារពួកគេជាប់អន្ទាក់មនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាប។ មនុស្សមានបាបគ្មានជំរើសក្រៅពីត្រូវវិនិច្ឆ័យដោយច្បាប់របស់ព្រះ។ ចំពោះតែអ្នកដែលបានរកឃើញដើមឈើជីវិតព្រះផ្តល់នូវសេចក្តីជំនឿជាអំណោយ។ អស់អ្នកដែលមិនបានទទួលអំណោយទាននៃជំនឿគឺជាអ្នកទោសដូចនៅក្នុងកាឡាទី ៣: ២៣-២៤ ។តែកាលមុនដែលមានសេចក្ដីជំនឿចូលមក នោះយើងរាល់គ្នាត្រូវបង្ខាំងនៅក្រោមក្រឹត្យវិន័យ គឺត្រូវឃុំទុក សម្រាប់សេចក្ដីជំនឿ ដែលត្រូវលេចមក  បានជាក្រឹត្យវិន័យធ្វើជាអ្នកដឹកនាំយើងរាល់គ្នាទៅដល់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យយើងបានរាប់ជាសុចរិត ដោយអាងសេចក្ដីជំនឿ

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេរកឃើញព្រះគ្រីស្ទតាមរយៈក្រឹត្យវិន័យព្រះជាម្ចាស់នាំពួកគេទៅកាន់ជីវិត។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ៣:១៥ ព្រះបានធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយអ័ដាមនិងអេវ៉ា។ ហើយនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១៥:១៨"នៅថ្ងៃនោះឯង ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់តាំងសញ្ញានឹងអាប់រ៉ាមថា អញឲ្យស្រុកនេះដល់ពូជឯង ចាប់តាំងពីទន្លេស្រុកអេស៊ីព្ទរហូតដល់ទន្លេធំ គឺជាទន្លេអ៊ើប្រាត ". ព្រះមានកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយអ៊ីស្រាអែល។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២៤: ៨បើស្ត្រីនោះមិនព្រមមកតាមឯងទេ នោះឯងនឹងបានរួចពីសម្បថដែលឯងស្បថនឹងអញនេះ ប៉ុន្តែ កុំឲ្យឯងនាំកូនអញទៅណោះឡើយ . ព្រះធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីជាមួយប្រជាជនទាំងអស់ដែលប្រែចិត្ត។ នៅលូកា ២២:២០ក្រោយដែលបានបរិភោគហើយ នោះទ្រង់យកពែងមកធ្វើបែបដូច្នោះដែរ ដោយមានព្រះបន្ទូលថា ពែងនេះជាសញ្ញាថ្មី ដែលតាំងដោយនូវឈាមខ្ញុំ គឺជាឈាម ដែលត្រូវច្រួចចេញសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា មនុស្សដែលស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវក្លាយជាអ្នកចូលរួមក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?