ប្រស្នាអំពីទេពកោសល្យ
(ម៉ាថាយ ២៥: ១៤-៣០)ដ្បិតដំណើរនេះបែបដូចជាមនុស្សម្នាក់ ដែលរៀបនឹងចេញពីស្រុកទៅ គាត់ហៅពួកបាវមកប្រគល់របស់ទ្រព្យខ្លួនទុកនឹងគេ បានឲ្យប្រាក់ទៅម្នាក់៥ពាន់ ម្នាក់ទៀត២ពាន់ ហើយអ្នកទីបី១ពាន់ គឺឲ្យគ្រប់គ្នាតាមតម្រិះគេរៀងខ្លួន រួចក៏ចេញទៅ នោះអ្នកដែលទទួល៥ពាន់ ក៏យកប្រាក់ទៅជួញបានចំណេញបាន៥ពាន់ទៀត ហើយអ្នកដែលទទួល២ពាន់ គាត់ធ្វើដូច្នោះដែរ ក៏បានចំណេញ២ពាន់ទៀត តែឯអ្នកដែលទទួលតែ១ពាន់ វាទៅជីកដីកប់ប្រាក់របស់ចៅហ្វាយវិញ យូរក្រោយមក ចៅហ្វាយរបស់បាវទាំងនោះត្រឡប់មកវិញ គិតបញ្ជីនឹងគេ ចំណែកអ្នកដែលបានទទួល៥ពាន់ ក៏យក៥ពាន់ទៀតមកជម្រាបចៅហ្វាយថា លោកចៅហ្វាយ លោកបានប្រគល់ប្រាក់៥ពាន់មកខ្ញុំ មើលខ្ញុំបានចំណេញ៥ពាន់ទៀត ចៅហ្វាយនិយាយថា ប្រពៃហើយ បាវល្អស្មោះត្រង់អើយ ឯងមានចិត្តស្មោះនឹងត្រួតរបស់បន្តិចនេះ ដូច្នេះ អញនឹងតាំងឲ្យឯងត្រួតលើរបស់ជាច្រើនទៅទៀត ចូរឲ្យឯងប្រកបដោយសេចក្ដីអំណររបស់ចៅហ្វាយឯងចុះ កាលអ្នកដែលទទួល២ពាន់បានមកដល់ នោះក៏ជម្រាបថា លោកចៅហ្វាយ លោកបានប្រគល់២ពាន់មកខ្ញុំ មើល ខ្ញុំបានចំណេញ២ពាន់ទៀត ចៅហ្វាយនិយាយថា ប្រពៃហើយ បាវល្អស្មោះត្រង់អើយ ឯងមានចិត្តស្មោះនឹងត្រួតរបស់បន្តិចនេះ ដូច្នេះ អញនឹងតាំងឲ្យឯងត្រួតលើរបស់ជាច្រើនទៅទៀត ចូរឲ្យឯងប្រកបដោយសេចក្ដីអំណររបស់ចៅហ្វាយឯងចុះ ឯអ្នកដែលបានទទួល១ពាន់ វាក៏ចូលមកជម្រាបចៅហ្វាយថា លោកចៅហ្វាយ ខ្ញុំដឹងថាលោកជាមនុស្សតឹងរ៉ឹងណាស់ លោកច្រូតនៅកន្លែងដែលមិនបានសាបព្រោះ ហើយប្រមូលនៅកន្លែងដែលមិនបានអុំ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹកខ្លាច ក៏ទៅកប់ប្រាក់១ពាន់នេះទុកក្នុងដី ហ៏ ខ្ញុំសូមប្រគល់របស់លោកជូនលោកវិញ ចៅហ្វាយក៏ឆ្លើយតបថា បាវអាក្រក់ ហើយខ្ជិលច្រអូសអើយ បើឯងដឹងថា អញច្រូតនៅកន្លែងដែលមិនបានសាបព្រោះ ហើយប្រមូលនៅកន្លែងដែលមិនបានអុំ នោះគួរតែឯងបានយកប្រាក់ទៅ ផ្ញើទុកនឹងអ្នកចងការចុះ លុះដល់អញមកវិញ នោះនឹងបានប្រាក់អញ ទាំងដើម ទាំងការផង ដូច្នេះ ចូរដកប្រាក់១ពាន់នោះពីវាចេញ ឲ្យដល់អ្នកដែលមាន១ម៉ឺនវិញ ដ្បិតនឹងឲ្យដល់អស់អ្នកដែលមាន ហើយអ្នកនោះនឹងមានជាបរិបូរឡើង តែអ្នកណាដែលគ្មាន នោះនឹងត្រូវហូតយក ទាំងរបស់អ្វី ដែលអ្នកនោះមានផង ឯបាវឥតប្រយោជន៍នោះ ចូរបោះវាចោលទៅឯទីងងឹតខាងក្រៅទៅ នៅទីនោះនឹងយំ ហើយសង្កៀតធ្មេញ។ 』
ព្រះគម្ពីរភាគច្រើននិយាយពីរឿងប្រៀបប្រដូចពីព្រោះវាមិនងាយយល់ទេលុះត្រាតែពួកគេប្រើរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីនគរព្រះ។
ជាពិសេសអាថ៌កំបាំងនៃនគរព្រះត្រូវបានគេនិយាយថាជាអាថ៌កំបាំងលាក់កំបាំងតាំងពីកំណើតលោកីយមកហើយរឿងប្រៀបប្រដូចនៅក្នុងម៉ាថាយ
១៣ ប្រាប់យើងដោយប្រើរឿងប្រៀបប្រដូច។
ដូច្នេះរឿងប្រៀបប្រដូចមិនមែនជាខ្លឹមសារនៃព្រះគម្ពីរទេតែមានមាតិកាលាក់កំបាំងនៅក្នុងព្រះបន្ទូល។យើងគួរតែគិតពីអ្វីដែលសាវកប៉ូលបាននិយាយនៅពេលនិយាយអំពីជនជាតិយូដាមិនមែនជនជាតិយូដានៅលើផ្ទៃខាងក្រោយទេប៉ុន្តែជនជាតិយូដានៅខាងក្រោយ។
ជនជាតិយូដាដែលព្រះបានជ្រើសរើសគឺជាជនជាតិយូដានៅខាងក្រោយ។នៅម៉ាថាយ ២៥ ៈ ៣០『ឯបាវឥតប្រយោជន៍នោះ ចូរបោះវាចោលទៅឯទីងងឹតខាងក្រៅទៅ នៅទីនោះនឹងយំ ហើយសង្កៀតធ្មេញ។ 』 តើអ្នកណាជាគោលដៅ?
មានខគម្ពីរជាច្រើនទាក់ទងនឹងរឿងនេះ។
នេះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានព្យាបាលជំងឺរបស់អ្នកបំរើនាយទាហានម្នាក់។
ទោះបីព្រះយេស៊ូមិនយាងក៏ដោយក៏ទ្រង់ទតឃើញហើយនិយាយទៅកាន់មេទ័ពដែលជឿថា“
ព្រះយេស៊ូវនឹងប្រសើរជាងបាវបម្រើដែលឈឺ” ។
នៅក្នុងម៉ាថាយ ៨: ១១-១២
នៅក្នុងម៉ាថាយ ៨: ១១-១២
『ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា នឹងមានមនុស្សជាច្រើន ពីទិសខាងកើត និងទិសខាងលិច មកអង្គុយជាមួយនឹងលោកអ័ប្រាហាំ លោកអ៊ីសាក និងលោកយ៉ាកុប នៅក្នុងនគរស្ថានសួគ៌ តែអស់ទាំងមនុស្សរបស់នគរនោះ នឹងត្រូវបោះចោល ទៅក្នុងសេចក្ដីងងឹតខាងក្រៅវិញ នៅទីនោះនឹងមានយំ ហើយសង្កៀតធ្មេញ 』 ជនជាតិដើមនៃប្រទេសនេះគឺជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែល។
យ៉ាងណាមិញអ្វីដែលត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងម៉ាថាយ ២៥:៣០ មានន័យថាអ៊ីស្រាអែល។
លូកា ១៣: ២៨-៣០ និយាយស្រដៀងគ្នា។『ដូច្នេះ កាលណាឯងរាល់គ្នាត្រូវបោះទៅក្រៅ នោះនឹងយំ ហើយសង្កៀតធ្មេញ នៅទីនោះ ដោយឃើញលោកអ័ប្រាហាំ លោកអ៊ីសាក និងលោកយ៉ាកុប ហើយអស់ទាំងហោរានៅក្នុងនគរព្រះ ដ្បិតនឹងមានមនុស្សពីទិសខាងកើត ខាងលិច ខាងជើង ហើយខាងត្បូង មកអង្គុយក្នុងនគរព្រះដែរ ហើយមើលនឹងមានមនុស្សក្រោយទៅជាមុន និងមនុស្សមុនទៅជាក្រោយវិញ។ 』
លូកា ១៣: ២៨-៣០ និយាយស្រដៀងគ្នា។『ដូច្នេះ កាលណាឯងរាល់គ្នាត្រូវបោះទៅក្រៅ នោះនឹងយំ ហើយសង្កៀតធ្មេញ នៅទីនោះ ដោយឃើញលោកអ័ប្រាហាំ លោកអ៊ីសាក និងលោកយ៉ាកុប ហើយអស់ទាំងហោរានៅក្នុងនគរព្រះ ដ្បិតនឹងមានមនុស្សពីទិសខាងកើត ខាងលិច ខាងជើង ហើយខាងត្បូង មកអង្គុយក្នុងនគរព្រះដែរ ហើយមើលនឹងមានមនុស្សក្រោយទៅជាមុន និងមនុស្សមុនទៅជាក្រោយវិញ។ 』
មានន័យថាប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលនឹងត្រូវបណ្តេញចេញ។ មានកន្សោមបីរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល។
ចេញពីផ្លូវទីមួយដំបូងគឺក្រោយមកក្រៀមក្រំនិងសង្កៀតធ្មេញ។
អ្នកដែលទទួលបានទេពកោសល្យមួយតំណាងឱ្យអ៊ីស្រាអែល។ អ្នកខ្លះនិយាយអំពីព្រះយេស៊ូថា៖ «ពេលណាមនុស្សម្នាក់ទៅប្រទេសផ្សេង»។ អត្ថន័យនៃ“ ការទៅប្រទេសផ្សេង” មានន័យថានៅក្នុងពិភពលោកហើយឡើងទៅនគរព្រះ។
ព្រះយេស៊ូវបានប្រសូតនៅក្រោមច្បាប់បានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងបានបំពេញតាមច្បាប់ហើយបានយកអំពើបាបទាំងអស់របស់មនុស្សដែលប្រែចិត្ត។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងទៅកាន់ប្រទេសមួយផ្សេងទៀត (ឋានសួគ៌) មានអ្វីដែលនៅសល់សំរាប់អ្នកបំរើដែលត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងម៉ាថាយ ២៨: ១៩-២០ ។『ដូច្នេះ ចូរទៅបញ្ចុះបញ្ចូលឲ្យមានសិស្សនៅគ្រប់ទាំងសាសន៍ ព្រមទាំងធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកឲ្យ ដោយនូវព្រះនាមព្រះវរបិតា ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធចុះ ហើយបង្រៀនឲ្យគេកាន់តាមគ្រប់ទាំងសេចក្ដី ដែលខ្ញុំបានបង្គាប់មកអ្នករាល់គ្នាផង ហើយមើល ខ្ញុំក៏នៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នាជារាល់ថ្ងៃដែរ ដរាបដល់បំផុតកល្ប។ អាម៉ែន។:៚ 』
ព្រះយេស៊ូវបានប្រសូតនៅក្រោមច្បាប់បានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងបានបំពេញតាមច្បាប់ហើយបានយកអំពើបាបទាំងអស់របស់មនុស្សដែលប្រែចិត្ត។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងទៅកាន់ប្រទេសមួយផ្សេងទៀត (ឋានសួគ៌) មានអ្វីដែលនៅសល់សំរាប់អ្នកបំរើដែលត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងម៉ាថាយ ២៨: ១៩-២០ ។『ដូច្នេះ ចូរទៅបញ្ចុះបញ្ចូលឲ្យមានសិស្សនៅគ្រប់ទាំងសាសន៍ ព្រមទាំងធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកឲ្យ ដោយនូវព្រះនាមព្រះវរបិតា ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធចុះ ហើយបង្រៀនឲ្យគេកាន់តាមគ្រប់ទាំងសេចក្ដី ដែលខ្ញុំបានបង្គាប់មកអ្នករាល់គ្នាផង ហើយមើល ខ្ញុំក៏នៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នាជារាល់ថ្ងៃដែរ ដរាបដល់បំផុតកល្ប។ អាម៉ែន។:៚ 』
គឺដើម្បីផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។
ព្រះយេស៊ូបានបង្ហាញព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាអាជីវកម្មមួយដោយមានបន្ទូលថា“
ខ្ញុំបានប្រគល់មាសប្រាំដល់អ្នកតាមទេពកោសល្យរបស់អ្នក” ប៉ុន្តែ“ ដោយទេពកោសល្យ”
មិនមែនមានន័យថាទេពកោសល្យរបស់មនុស្សនោះទេប៉ុន្តែនៅក្នុងភាសាក្រិកវាត្រូវបានគេហៅថាឌូណាស
(អំណាច) ។ យោងទៅតាមអំណាចរបស់ព្រះយេស៊ូ
(ដើម្បីជាសះស្បើយដើម្បីបង្កើតអព្ភូតហេតុផ្សេងៗ)
វាគឺជាការធ្វើឱ្យគ្មានជីវិតក្លាយជាគ្មានជីវិត។
នៅក្នុងមាសទាំង ៥ គ្មានការបង្ហាញមាសនៅក្នុងអត្ថបទក្រិកទេ។ ទេពកោសល្យគឺពាក្យហេព្រើរគីគរ (នំប៉័ងនំប៉័ង) ។ ទេពកោសល្យមានន័យថានំប៉័ងមូលប្រាំ។ វាមានន័យថាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគឺប្រាំហើយវាជានិមិត្តរូបនៃមន្ទីរបញ្ចកោណ (ច្បាប់) ។ ច្បាប់គឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមិនមែនជារូបភាពពិតទេតែជាស្រមោល។ ដោយសារច្បាប់ (ការសន្យា) គឺជាស្រមោលរូបភាពពិតគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាកូនចៀមរបស់ព្រះ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ១០: ១
នៅក្នុងមាសទាំង ៥ គ្មានការបង្ហាញមាសនៅក្នុងអត្ថបទក្រិកទេ។ ទេពកោសល្យគឺពាក្យហេព្រើរគីគរ (នំប៉័ងនំប៉័ង) ។ ទេពកោសល្យមានន័យថានំប៉័ងមូលប្រាំ។ វាមានន័យថាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគឺប្រាំហើយវាជានិមិត្តរូបនៃមន្ទីរបញ្ចកោណ (ច្បាប់) ។ ច្បាប់គឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះមិនមែនជារូបភាពពិតទេតែជាស្រមោល។ ដោយសារច្បាប់ (ការសន្យា) គឺជាស្រមោលរូបភាពពិតគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាកូនចៀមរបស់ព្រះ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ១០: ១
『ដ្បិតឯក្រឹត្យវិន័យ ដែលមានតែស្រមោល ពីសេចក្ដីល្អដែលត្រូវមក មិនមែនជាតួរូបរបស់សេចក្ដីទាំងនោះទេ នោះពុំអាចនឹងធ្វើឲ្យពួកអ្នក ដែលចូលមកថ្វាយយញ្ញបូជាដដែលៗ រាល់តែឆ្នាំជានិច្ច បានគ្រប់លក្ខណ៍ឡើយ 』 ការថ្វាយយញ្ញបូជារំដោះបាបនៅគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺជាស្រមោលនៃឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ។
នៅក្នុងកាឡាទី ៣:២៤『 វាមានន័យថាច្បាប់គឺជាអ្នកបង្ហាត់បង្រៀនដែលនាំទៅដល់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ទេពកោសល្យទាំង ៥ ដែលបានរៀបរាប់ខាងលើគឺសំដៅទៅលើមន្ទីរបញ្ចកោណហើយមន្ទីរបញ្ចកោណសន្យាអំពីព្រះគ្រីស្ទដែលមានន័យថាប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលមិនមកជួបព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទេ។ ទេពកោសល្យពីរក៏ដូចគ្នាដែរគឺនំប៉័ងពីរដុំ។ ច្បាប់គឺជាស្រមោលនៃអ្វីដែលល្អដែលត្រូវមក។ ច្បាប់គឺជាការសន្យានិងការព្យាករណ៍។ មន្ទីរបញ្ចកោណគឺដើម្បីមើលឃើញព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជានំប៉័ងនៃជីវិត (ហេព្រើរ៖ គីគរ) ។ នំប៉័ងពីរដុំគឺជាការយាងមកជាលើកទី ១ របស់ព្រះយេស៊ូហើយទីពីរនឹងយាងមក។
អ្នកដែលទទួលបានទេពកោសល្យមួយមានន័យថាអ៊ីស្រាអែល។ នៅពេលដែលពាក្យទំនាយត្រូវបានបំពេញវាគឺជាពាក្យតែមួយ។ នៅក្នុងកិច្ចការ ១៥: ១៥-១៧『ហើយសេចក្ដីទំនាយរបស់ពួកហោរា ក៏ត្រូវនឹងដំណើរនោះដែរ ដូចជាមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា
«ក្រោយនោះ អញនឹងត្រឡប់មក លើកទីលំនៅរបស់ហ្លួងដាវីឌ ដែលរលំនោះឡើង អញនឹងសង់ត្រង់កន្លែងបាក់បែក ហើយដំឡើងឲ្យត្រង់ឡើងវិញ ដើម្បីឲ្យសំណល់មនុស្ស បានស្វះស្វែងរកព្រះអម្ចាស់ ព្រមទាំងសាសន៍ដទៃទាំងប៉ុន្មាន ដែលបានហៅតាមឈ្មោះអញនោះផង នេះហើយជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះដែលធ្វើការទាំងនោះ» 』 នេះមានន័យថាព្រះយេស៊ូវនឹងវិលត្រឡប់មកវិញហើយកសាងនគរព្រះមេស្ស៊ីហើយស្តារអ៊ីស្រាអែលឡើងវិញប៉ុន្តែក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះសាសន៍ដទៃនឹងត្រូវបានសង្គ្រោះ។ គេនិយាយថាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទទួលបានទាំងការព្យាករណ៍និងការសម្រេចប៉ុន្តែពួកគេមិនដឹងពីសេចក្ដីសង្គ្រោះទេ។
ទេពកោសល្យ ៥ និងទេពកោសល្យពីរបន្ថែមដល់ ៧ ទេពកោសល្យហើយលេខ ៧ ត្រូវបានគេនិយាយថាជាចំនួនពេញលេញ។ វាមានន័យថាបញ្ចូលកន្លែងដែលនៅសល់។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២ អ្វីៗទាំងអស់បានបញ្ចប់ហើយសម្រាក។ ដូចគ្នានេះដែរនៅពេលដែលព្រះយេស៊ូយាងមកម្តងទៀតហើយបង្កើតជាព្រះមេស្ស៊ីដែលជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានព្រះបន្ទូលសន្យានិងពាក្យថា "ផ្សំគ្នា" អោយជនជាតិអ៊ីស្រាអែលហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនស្គាល់? នេះក៏ព្រោះតែព្រះបានបិទភ្នែកនិងត្រចៀករបស់អ៊ីស្រាអែល។ អ៊ីស្រាអែលបានទទួលទេពកោសល្យហើយលាក់វានៅក្នុងដី។ ដីគឺជាកន្លែងវឹកវរនិងទំនេរ។ ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹត។
អ្នកដែលទទួលបានទេពកោសល្យ ៥ និងទេពកោសល្យពីរបានចំណេញដោយធ្វើជំនួញ។ “ ធ្វើអាជីវកម្ម” មានន័យថា“ ធ្វើអ្វីដែលអស់កល្បជានិច្ច” ។ ធ្វើការនៅក្នុងលោកុប្បត្តិមានន័យថាការដាំដុះដី (អាបាដ) ។ ការសាបព្រោះគ្រាប់ពូជគឺដើម្បីផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលសួរព្រះយេស៊ូ។ តើវាជាអ្វីដើម្បីធ្វើឱ្យជីវិតអស់កល្បជានិច្ច (អេលហ្គាហ្សាomine)? ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលតបថា៖ «មនុស្សជឿលើព្រះបុត្រាដែលព្រះជាម្ចាស់ចាត់អោយមក»។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ៥:១៧『ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា ព្រះវរបិតាខ្ញុំ ទ្រង់ធ្វើការដរាបមកដល់ឥឡូវនេះ ហើយខ្ញុំក៏ធ្វើការដែរ. អ្វីដែលបានធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះគឺ“ រកស៊ី” ។ វាជាការងាររបស់ព្រះដើម្បីទទួលបានជីវិតពីនំប៉័ងប្រាំដុំ។ ឃ្លា“ បញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកដែលព្រះចាត់ ឲ្យ មក” មានន័យថាសេចក្តីពិតដែលត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងច្បាប់ត្រូវបានពន្យល់បង្រៀននិងបង្រៀនយ៉ាងល្អដើម្បីមើលឃើញព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជានំប៉័ងនៃជីវិត។ ប្រសិនបើអ្នកផ្សព្វផ្សាយពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទហើយទទួលបានជីវិតអ្នកបានធ្វើល្អហើយ។
មនុស្សម្នាក់ដែលបានទទួលទេពកោសល្យប្រាំនិងទេពកោសល្យពីរអាចនិយាយបានថាយល់ពីអត្ថន័យ។ ហើយអាចនិយាយបានថាគាត់អាចធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះបាន។ អ្នកដែលបានដឹងថាអ្វីដែលបានធ្វើតាមរយៈច្បាប់មានសមត្ថភាពធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះដែលជាទេពកោសល្យ។ ការរកប្រាក់ចំណេញតាមរយៈការធ្វើជំនួញមានន័យថាពួកគេបានក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូ។
នៅក្នុងកាឡាទី ៣:២៤『 វាមានន័យថាច្បាប់គឺជាអ្នកបង្ហាត់បង្រៀនដែលនាំទៅដល់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ទេពកោសល្យទាំង ៥ ដែលបានរៀបរាប់ខាងលើគឺសំដៅទៅលើមន្ទីរបញ្ចកោណហើយមន្ទីរបញ្ចកោណសន្យាអំពីព្រះគ្រីស្ទដែលមានន័យថាប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលមិនមកជួបព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទេ។ ទេពកោសល្យពីរក៏ដូចគ្នាដែរគឺនំប៉័ងពីរដុំ។ ច្បាប់គឺជាស្រមោលនៃអ្វីដែលល្អដែលត្រូវមក។ ច្បាប់គឺជាការសន្យានិងការព្យាករណ៍។ មន្ទីរបញ្ចកោណគឺដើម្បីមើលឃើញព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជានំប៉័ងនៃជីវិត (ហេព្រើរ៖ គីគរ) ។ នំប៉័ងពីរដុំគឺជាការយាងមកជាលើកទី ១ របស់ព្រះយេស៊ូហើយទីពីរនឹងយាងមក។
អ្នកដែលទទួលបានទេពកោសល្យមួយមានន័យថាអ៊ីស្រាអែល។ នៅពេលដែលពាក្យទំនាយត្រូវបានបំពេញវាគឺជាពាក្យតែមួយ។ នៅក្នុងកិច្ចការ ១៥: ១៥-១៧『ហើយសេចក្ដីទំនាយរបស់ពួកហោរា ក៏ត្រូវនឹងដំណើរនោះដែរ ដូចជាមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា
«ក្រោយនោះ អញនឹងត្រឡប់មក លើកទីលំនៅរបស់ហ្លួងដាវីឌ ដែលរលំនោះឡើង អញនឹងសង់ត្រង់កន្លែងបាក់បែក ហើយដំឡើងឲ្យត្រង់ឡើងវិញ ដើម្បីឲ្យសំណល់មនុស្ស បានស្វះស្វែងរកព្រះអម្ចាស់ ព្រមទាំងសាសន៍ដទៃទាំងប៉ុន្មាន ដែលបានហៅតាមឈ្មោះអញនោះផង នេះហើយជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះដែលធ្វើការទាំងនោះ» 』 នេះមានន័យថាព្រះយេស៊ូវនឹងវិលត្រឡប់មកវិញហើយកសាងនគរព្រះមេស្ស៊ីហើយស្តារអ៊ីស្រាអែលឡើងវិញប៉ុន្តែក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះសាសន៍ដទៃនឹងត្រូវបានសង្គ្រោះ។ គេនិយាយថាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទទួលបានទាំងការព្យាករណ៍និងការសម្រេចប៉ុន្តែពួកគេមិនដឹងពីសេចក្ដីសង្គ្រោះទេ។
ទេពកោសល្យ ៥ និងទេពកោសល្យពីរបន្ថែមដល់ ៧ ទេពកោសល្យហើយលេខ ៧ ត្រូវបានគេនិយាយថាជាចំនួនពេញលេញ។ វាមានន័យថាបញ្ចូលកន្លែងដែលនៅសល់។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២ អ្វីៗទាំងអស់បានបញ្ចប់ហើយសម្រាក។ ដូចគ្នានេះដែរនៅពេលដែលព្រះយេស៊ូយាងមកម្តងទៀតហើយបង្កើតជាព្រះមេស្ស៊ីដែលជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានព្រះបន្ទូលសន្យានិងពាក្យថា "ផ្សំគ្នា" អោយជនជាតិអ៊ីស្រាអែលហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនស្គាល់? នេះក៏ព្រោះតែព្រះបានបិទភ្នែកនិងត្រចៀករបស់អ៊ីស្រាអែល។ អ៊ីស្រាអែលបានទទួលទេពកោសល្យហើយលាក់វានៅក្នុងដី។ ដីគឺជាកន្លែងវឹកវរនិងទំនេរ។ ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹត។
អ្នកដែលទទួលបានទេពកោសល្យ ៥ និងទេពកោសល្យពីរបានចំណេញដោយធ្វើជំនួញ។ “ ធ្វើអាជីវកម្ម” មានន័យថា“ ធ្វើអ្វីដែលអស់កល្បជានិច្ច” ។ ធ្វើការនៅក្នុងលោកុប្បត្តិមានន័យថាការដាំដុះដី (អាបាដ) ។ ការសាបព្រោះគ្រាប់ពូជគឺដើម្បីផ្សព្វផ្សាយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលសួរព្រះយេស៊ូ។ តើវាជាអ្វីដើម្បីធ្វើឱ្យជីវិតអស់កល្បជានិច្ច (អេលហ្គាហ្សាomine)? ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលតបថា៖ «មនុស្សជឿលើព្រះបុត្រាដែលព្រះជាម្ចាស់ចាត់អោយមក»។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ៥:១៧『ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា ព្រះវរបិតាខ្ញុំ ទ្រង់ធ្វើការដរាបមកដល់ឥឡូវនេះ ហើយខ្ញុំក៏ធ្វើការដែរ. អ្វីដែលបានធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះគឺ“ រកស៊ី” ។ វាជាការងាររបស់ព្រះដើម្បីទទួលបានជីវិតពីនំប៉័ងប្រាំដុំ។ ឃ្លា“ បញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកដែលព្រះចាត់ ឲ្យ មក” មានន័យថាសេចក្តីពិតដែលត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងច្បាប់ត្រូវបានពន្យល់បង្រៀននិងបង្រៀនយ៉ាងល្អដើម្បីមើលឃើញព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជានំប៉័ងនៃជីវិត។ ប្រសិនបើអ្នកផ្សព្វផ្សាយពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទហើយទទួលបានជីវិតអ្នកបានធ្វើល្អហើយ។
មនុស្សម្នាក់ដែលបានទទួលទេពកោសល្យប្រាំនិងទេពកោសល្យពីរអាចនិយាយបានថាយល់ពីអត្ថន័យ។ ហើយអាចនិយាយបានថាគាត់អាចធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះបាន។ អ្នកដែលបានដឹងថាអ្វីដែលបានធ្វើតាមរយៈច្បាប់មានសមត្ថភាពធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះដែលជាទេពកោសល្យ។ ការរកប្រាក់ចំណេញតាមរយៈការធ្វើជំនួញមានន័យថាពួកគេបានក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូ។
Comments
Post a Comment