ព្រះ‌យេហូវ៉ា​ដ៏​ជា​ព្រះ‌ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា ដែល​មនុស្ស​នេះ​នៅ​តែ​ម្នាក់​ឯង

ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ដែលមនុស្សនេះនៅតែម្នាក់ឯង នោះមិនស្រួលទេ អញនឹងធ្វើឲ្យមានម្នាក់ជាជំនួយសម្រាប់ជួយវា ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់បានយកដីមកសូនធ្វើគ្រប់ទាំងសត្វជើង និងសត្វហើរទាំងប៉ុន្មាន រួចក៏នាំមកអ័ដាម ដើម្បីឲ្យដឹងជាគាត់នឹងហៅយ៉ាងដូចម្តេច ឈ្មោះណាដែលអ័ដាមបានដាក់ឲ្យដល់ជីវិតផងទាំងឡាយ នោះបានសម្រេចជាឈ្មោះរបស់សត្វនោះឯង អ័ដាមដាក់ឈ្មោះឲ្យដល់គ្រប់ទាំងសត្វស្រុក សត្វព្រៃ និងសត្វហើរលើអាកាសទាំងប៉ុន្មានជាស្រេច តែមិនឃើញមានជំនួយណាសម្រាប់ឲ្យជួយគាត់សោះ នោះព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ធ្វើឲ្យអ័ដាមដេកលក់ស៊ប់ទៅ រួចទ្រង់យកឆ្អឹងជំនីរគាត់ ហើយភ្ជិតសាច់ទៅវិញ រីឯឆ្អឹងដែលព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះបានយកពីអ័ដាមមក នោះទ្រង់ជបឲ្យកើតឡើងជាមនុស្សស្រី ក៏នាំទៅអ័ដាម. (ក្នុងលោកុប្បត្ដិ ២: ១៨-២២)

ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ដែលមនុស្សនេះនៅតែម្នាក់ឯង ការរស់នៅតែម្នាក់ឯងគឺឯកកោវាមិនមែនតែម្នាក់ឯងទេវាជា“ ផ្នែកមួយ” ។ ពាក្យថា“ ល្អ” នៅក្នុង“ មិនល្អ” សំដៅលើភាពល្អរបស់ព្រះ។ អ្វីដែលមិនល្អគឺថាមិនល្អចំពោះព្រះនេត្រព្រះ។ និយាយម្យ៉ាងទៀតព្រះជាម្ចាស់មិនអាចបំពេញផែនការរបស់ព្រះបានឡើយ។ "ជំនួយ" មិនមានន័យថាប្រពន្ធទេវាមានន័យថាមានអ្វីផ្សេងទៀតដែលត្រូវការជំនួយ។ និយាយថាជំនួយនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:១៨ ហើយបន្ទាប់មកនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:១៩ ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់បានយកដីមកសូនធ្វើគ្រប់ទាំងសត្វជើង និងសត្វហើរទាំងប៉ុន្មាន រួចក៏នាំមកអ័ដាម ដើម្បីឲ្យដឹងជាគាត់នឹងហៅយ៉ាងដូចម្តេច ឈ្មោះណាដែលអ័ដាមបានដាក់ឲ្យដល់ជីវិតផងទាំងឡាយ នោះបានសម្រេចជាឈ្មោះរបស់សត្វនោះឯង

សត្វក៏ត្រូវការជំនួយពីអ័ដាមដើម្បីទទួលបានឈ្មោះដែរហើយវិញ្ញាណដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះក៏ត្រូវការបញ្ចូលរាងកាយដែរ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលវាត្រូវបានពន្យល់ថាជាជំនួយ។ មានមុខវិជ្ជាពីរប្រភេទដែលត្រូវការជំនួយខ ២: ១៨-១៩ ។ ពួកវាជាសត្វព្រៃនិងសត្វស្លាបដែលត្រូវបានសាងសង់ចេញពីដីនៃផែនដីហើយមួយទៀតគឺជាវិញ្ញាណដែលនឹងមកផែនដីតាមរយៈការបង្កើតរូបកាយពីអ័ដាម។ ទីបំផុតជីវិតរស់នៅទាំងអស់ត្រូវការជំនួយពីព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ ហេតុផលដែលសត្វត្រូវបានបង្កើតឡើងវិញគឺជាអំណាចរបស់ព្រះគ្រីស្ទដើម្បីជួយ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាអ្នកដែលបំពេញអ្វីៗទាំងអស់។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២: ២០-២៣ អ័ដាមដាក់ឈ្មោះឲ្យដល់គ្រប់ទាំងសត្វស្រុក សត្វព្រៃ និងសត្វហើរលើអាកាសទាំងប៉ុន្មានជាស្រេច តែមិនឃើញមានជំនួយណាសម្រាប់ឲ្យជួយគាត់សោះ  នោះព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ធ្វើឲ្យអ័ដាមដេកលក់ស៊ប់ទៅ រួចទ្រង់យកឆ្អឹងជំនីរគាត់ ហើយភ្ជិតសាច់ទៅវិញ  រីឯឆ្អឹងដែលព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះបានយកពីអ័ដាមមក នោះទ្រង់ជបឲ្យកើតឡើងជាមនុស្សស្រី ក៏នាំទៅអ័ដាម  អ័ដាមក៏ថា នេះហើយជាឆ្អឹងពីឆ្អឹងអញ ជាសាច់ពីសាច់អញ និងត្រូវហៅថា «ស្ត្រី» ពីព្រោះបានយកចេញពីបុរសមក

រីឯឆ្អឹងដែលព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះបានយកពីអ័ដាមមក នោះទ្រង់ជបឲ្យកើតឡើងជាមនុស្សស្រី ក៏នាំទៅអ័ដាម. នេះមានន័យថាការចាកចេញរបស់ស្ត្រី (វិញ្ញាណដែលមានបាប) ពីបុរសទីមួយអ័ដាមដែលជានិមិត្តរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ សត្វដែលកើតមកមានសាច់មានអាយុកាលមានកំណត់។ ដូច្នេះមនុស្សកើតមកមានលក្ខណៈដូចព្រះត្រូវតែដឹងថាមានអ្វីមួយដែលអស់កល្បជានិច្ចតាមរយៈជីវិតមានកំណត់។ ការសម្រេចជីវិតអស់កល្បជានិច្ចគឺជាវិធីដើម្បីស្តារមុខមាត់របស់ព្រះឡើងវិញ។
សម្រាប់ជីវិតអស់កល្បគឺព្រះគ្រីស្ទជាប្រភពនៃអ្វីៗទាំងអស់។ មូលហេតុដែលព្រះបានបង្កើតអ័ដាមនិងស្ត្រីពីអាដាមគឺ“ មនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែជាវិញ្ញាណដែលមានបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ” ។ ព្រះកំពុងប្រាប់យើងថា "វិញ្ញាណព្រហ្មទណ្ឌដែលបានក្លាយជាមនុស្សត្រូវតែរស់នៅនិងស្លាប់នៅលើពិភពលោក" ។ យើងត្រូវតែដឹងថាហេតុអ្វីបានជាមនុស្សនៅក្នុងលោកីយ៍នេះហើយវិលត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទ។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១:២៦

ទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលថា ចូរយើងធ្វើមនុស្ស ឲ្យដូចជារូបយើង ឲ្យមានភាពដូចយើង ហើយឲ្យមានអំណាចលើត្រីសមុទ្រ សត្វហើរលើអាកាស និងសត្វជើងដែលនៅលើផែនដីទាំងមូល ព្រមទាំងសត្វលូនវារដែលវារនៅលើផែនដីផង

ហើយនៅក្នុង ១:២៧ ចែងថាព្រះបានបង្កើតបុរសនិងស្ត្រី។ នេះមានន័យថាព្រះបានបង្កើតមនុស្ស (អ័ដាម) ក្នុង ១:២៦ ហើយបុរសនិងស្ត្រីតាមរយៈអ័ដាមក្នុង ១:២៧ ។ បុរសនិងស្ត្រីក្នុង ១:២៧ មិនសំដៅទៅលើអ័ដាមនិងអេវ៉ាទេតែសំដៅទៅលើបុរសនិងស្ត្រីទាំងអស់ដែលកើតចេញពីអ័ដាមនៅក្នុងពិភពលោក។ ម៉្យាងទៀតវាមានន័យថាបុរសនិងស្ត្រីដែលជាភេទខុសគ្នានៅក្នុងសត្វហើយបុរសនិងស្ត្រី។ ដូច្នេះរាល់ភាវៈរស់ទាំងឡាយដែលកើតក្នុងលោកនេះគឺប្រុសនិងស្រី។ នៅក្នុងលោកុប្បត្ដិ ២:២៤ ក៏ដូចគ្នាដែរ។ ដោយហេតុនោះ បានជាមនុស្សប្រុសនឹងលាចេញពីឪពុកម្តាយខ្លួន ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធវិញ ហើយអ្នកទាំងនោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែសុទ្ធ.

រីឯឆ្អឹងដែលព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះបានយកពីអ័ដាមមក នោះទ្រង់ជបឲ្យកើតឡើងជាមនុស្សស្រី ក៏នាំទៅអ័ដាម តើឆ្អឹងជំនីរឈរមានន័យដូចម្តេច? ក្នុងពង្សាវតារក្សត្រទី ១ ៦:៣៤ ហើយផ្ទាំងទ្វារទាំង នោះធ្វើពីឈើកកោះ ឲ្យបត់បានគ្រប់សន្ធឹកទាំងសងខាង
ដោយសារទ្វារមួយគឺជាគូទ្វារទាំងពីរត្រូវបានធ្វើឡើងជាបួនផ្នែក។ ទាំងពីរត្រូវបានបត់។ មួយក្នុងចំនោមពីរដែលត្រូវបានគេបត់គឺក្រម៉ាហេរ៉ូ។ បន្ទប់ក្រោមដីនេះមានអត្ថន័យថា“ ចំហៀងចំហៀង” ។ ការពិពណ៌នាអំពីទ្វារដើមស្រល់គឺជាការពិពណ៌នាអំពីកន្លែងដង្វាយធួននៅលើទូក។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលវាសំដៅទៅលើផ្នែកម្ខាងនៃទូកនៃកតិកាសញ្ញា។
នៅក្នុងនិក្ខមនំ ២៥: ១២-១៤ ត្រូវឲ្យសិតកងមាសសម្រាប់ហឹប ដាក់ភ្ជាប់នៅគ្រប់ទាំងជ្រុង គឺម្ខាងៗ  ហើយត្រូវយកឈើនាងនួនធ្វើជាឈើស្នែង ដោយស្រោបមាសដូចគ្នាដែរ  រួចប្រហកឈើស្នែងទៅក្នុងកងនៅជ្រុងហឹបនោះសម្រាប់សែងទៅ នៅពេលអ្នកក្រឡេកមើលទៅហិបនៃកតិកាសញ្ញាមានចិញ្ចៀនមាសនៅជ្រុងទាំងបួនមានពីរនៅសងខាងនិងពីរទៀតនៅម្ខាងទៀត។ ផ្នែកនេះនិងផ្នែកម្ខាងទៀតគឺភាសាហេព្រើរ "ហេឡា" ។
និក្ខមនំ ២៦:២០

ត្រូវធ្វើក្តារ២០សន្លឹក សម្រាប់រោងឧបោសថនៅទិសខាងជើងទៀត ដូច្នេះផ្នែកម្ខាងមានន័យថាខាងត្បូង។ មួយទៀតគឺដោយសារតែវានៅខាងជើង។ នៅក្នុងព្រះដ៏បរិសុទ្ធនៃពួកបរិសុទ្ធមានចេរូប៊ីនពីរកំពុងគ្របដណ្តប់លើដង្វាយធួនហើយពីរនាក់នៅម្ខាងនិងម្ខាងទៀត។ Side ផ្នែកម្ខាង គឺជាភាសាហេប្រឺ“ ហេហេ” ។ ដូច្នេះវាអាចនិយាយបានថាការបកប្រែទៅជាឆ្អឹងជំនីរគឺជាកំហុសមួយ។
"ជំនួយ" មិនមានន័យថាប្រពន្ធទេប៉ុន្តែមានអ្វីផ្សេងទៀតដែលត្រូវការជំនួយ។ តើមានអ្វីផ្សេងទៀតគឺជាផ្នែកផ្សេងទៀតនៃទ្វារទៅផ្នែកមួយនៃទ្វារដូចជាទ្វារបត់។ នៅពេលអាដាមបានចូលមកក្នុងពិភពលោកគាត់បានមកជាផ្នែកមួយ (ផ្នែកមួយនៃទ្វារ) ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលផ្នែកផ្សេងទៀតនៃទ្វារ (វិញ្ញាណព្រហ្មទណ្ឌ: ភរិយា) ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ដូច្នេះវាគឺជាទ្វារពេញលេញ។
 ដោយសារតែទ្វារមានជាគូវាត្រូវបានគេហៅថាទ្វារ។ ជំនួយគឺថាវាជាស្ត្រី។ វាមិនមែនថាឆ្អឹងជំនីរចំហៀងត្រូវបានដកចេញហើយស្ត្រីមិនត្រូវបានធ្វើពីឆ្អឹងជំនីនោះទេប៉ុន្តែថាស្ត្រី (ផ្នែកមួយនៃទ្វារ) ត្រូវបានធ្វើពីអាដាម (ទ្វារគូ) ។ អ័ដាមដែលជានិមិត្តរូបនៃការយាងមកគឺជាទ្វាររបស់គូហើយគូនេះត្រូវបានបំបែកចេញព្រោះវាធ្វើឱ្យស្ត្រី។ ដូច្នេះនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:២៤ ដោយហេតុនោះ បានជាមនុស្សប្រុសនឹងលាចេញពីឪពុកម្តាយខ្លួន ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធវិញ ហើយអ្នកទាំងនោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែសុទ្ធ ដើម្បីក្លាយជាថ្មីម្តងទៀត។ វាគឺជាវិញ្ញាណដែលបានចាកចេញពីព្រះនឹងចូលមកក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយក្លាយជាម្នាក់។
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២:២១ នោះព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ធ្វើឲ្យអ័ដាមដេកលក់ស៊ប់ទៅ រួចទ្រង់យកឆ្អឹងជំនីរគាត់ ហើយភ្ជិតសាច់ទៅវិញ នៅក្នុងដំណើរការបកប្រែគាត់បានយកឆ្អឹងជំនីហើយគិតថាពួកគេជាសាច់។ ពាក្យ“ សាច់ឈាម” មានន័យថារាងកាយណាដែលមានដង្ហើម។ ព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែបើកទ្វារដែលបំបែកចេញពីអ័ដាម។ ការបំពេញម្តងទៀតមានន័យថាមនុស្សគ្រប់គ្នានៅលើពិភពលោកចូលទៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។
ដើម្បីឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទកិច្ចសន្យាត្រូវតែចុះហត្ថលេខា។ នោះគឺជាបទដ្ឋាននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះនិងកតិកាសញ្ញាថ្មីនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ មានតែមនុស្សនៃសេចក្ដីសញ្ញាថ្មីដែលបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះដែលចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីគឺជាអ្នកដែលបរិភោគសាច់របស់ព្រះយេស៊ូវហើយផឹកឈាមរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ និយាយម៉្យាងទៀតអ្នកដែលស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវក្លាយជាអ្នកចូលរួមក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី។ វាមិនមែនថាពួកបរិសុទ្ធត្រូវបានសង្រ្គោះដោយការជឿលើព្រះយេស៊ូវនោះទេតែថាព្រះយេស៊ូវជឿថាព្រះយេស៊ូវបានសុគតជំនួសអំពើបាបរបស់ខ្ញុំហើយវាគឺជាសេចក្ដីសង្រ្គោះដែលខ្ញុំក៏ស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវដែរ។

 

Comments

Popular posts from this blog

(5) Abraham and the Covenant of the Torch

សំនួរ 66. តើការរួបរួមនៃអ្នករើសតាំងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទជាអ្វី?

សំណួរទី 44. តើព្រះគ្រិស្តត្រូវបំពេញមុខងាររបស់បូជាចារ្យដោយរបៀបណា?