ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១សុទ្ធ

ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១សុទ្ធ លោកុប្បត្តិ 2:21-24『 នោះព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ធ្វើឲ្យអ័ដាមដេកលក់ស៊ប់ទៅ រួចទ្រង់យកឆ្អឹងជំនីរគាត់១ ហើយភ្ជិតសាច់ទៅវិញ រីឯឆ្អឹងដែលព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះបានយកពីអ័ដាមមក នោះទ្រង់ជបឲ្យកើតឡើងជាមនុស្សស្រី ក៏នាំទៅអ័ដាម អ័ដាមក៏ថា នេះហើយជាឆ្អឹងពីឆ្អឹងអញ ជាសាច់ពីសាច់អញ និងត្រូវហៅថា «ស្ត្រី» ពីព្រោះបានយកចេញពីបុរសមក ដោយហេតុនោះ បានជាមនុស្សប្រុសនឹងលាចេញពីឪពុកម្តាយខ្លួន ទៅនៅជាប់នឹងប្រពន្ធវិញ ហើយអ្នកទាំង២នោះនឹងត្រឡប់ជាសាច់តែ១សុទ្ធ 』 ដើមឡើយអ័ដាមនិងអេវ៉ាគឺតែមួយ។ មុនពេលនាងអេវ៉ាត្រូវបែកគ្នាអ័ដាមមិនទាំងប្រុសទាំងស្រីទេប៉ុន្តែអាដាម៉ា (មនុស្ស) ។ មនុស្សសាមញ្ញគិតថាអាដាមបានកើតមកជាបុរសហើយអេវ៉ាជាស្ត្រីត្រូវបានបំបែកចេញពីអាដាមប៉ុន្តែមុនពេលបែកគ្នាអាដាម៉ា (មនុស្ស) គឺជាមនុស្សដែលរួបរួមគ្នាទាំងស្រុង។ បន្ទាប់ពីបែកគ្នាអាដាម៉ាក្លាយជាបុរសនិងស្ត្រី។ ហេតុដូច្នេះហើយអាដាម៉ា (មនុស្ស) ដែលបង្កើតដោយព្រះតាំងពីដំបូងគឺខុសគ្នាពីអាដាម៉ា (ប្រុស) ដែលអេវ៉ាបានបែកគ្នា។ វាមានអត្ថន័យខាងវិញ្ញាណ។ តើ "ដូច្នេះ" មានន័យដូចម្តេច? ពីដើមពួកគេមានតែមួយដូច្នេះពួកគេត្រូវបង្កើតរូបកាយតែមួយឡើងវិញ។ អ័ដាមដែលបានក្លាយជាបុរសគឺជានិមិត្តរូបនៃព្រះគ្រីស្ទដែលបានចូលមកក្នុងផែនដីដោយមានបាប។ ហើយស្ត្រីគឺជាវិញ្ញាណដែលបានចាកចេញពីព្រះដើម្បីព្យាយាមសម្រេចបាននូវភាពសុចរិតផ្ទាល់ខ្លួន។ នេះក៏មានចែងនៅក្នុងអេភេសូរ ៥: ៣១-៣២ 『ហេតុដូច្នេះហើយបានជាបុរសត្រូវចាកចេញពីឪពុកម្ដាយទៅរួមរស់ជាមួយភរិយាហើយអ្នកទាំងពីរនឹងទៅជាសាច់តែមួយ។ នេះគឺជាអាថ៌កំបាំងដ៏ធំមួយប៉ុន្តែខ្ញុំនិយាយអំពីព្រះគ្រីស្ទនិងក្រុមជំនុំ។ 』នៅទីនេះបុរសគឺជាការបង្ហាញរបស់ស្ត្រី។ វាមានន័យថាមនុស្សមិនមែនមនុស្សទេ។ ព្រះវិហារគឺជាប្រពន្ធ។ ព្រះគ្រីស្ទគឺជាប្តី។ វាមានន័យថាព្រះគ្រីស្ទបានចាកចេញពីព្រះហើយចូលមកក្នុងលោកីយខាងសាច់ឈាម។ ដូច្នេះវាគឺជាការបង្ហាញថាពួកបរិសុទ្ធដែលចូលក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺជាភរិយារបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ អាដាមគឺជារូបភាពនៃអ្នកដែលនឹងមក។ គឺលោកយេស៊ូគ្រិស្ដដែលនឹងមក។ នៅក្នុងអ័ដាមវិញ្ញាណទាំងអស់បានចូលមកក្នុងលោកនេះហើយវិញ្ញាណដែលបានជ្រើសរើសនៅក្នុងអាដាមចុងក្រោយបានត្រឡប់ទៅនគររបស់ព្រះវិញ។ ដូច្នេះអ័ដាមដែលជាមនុស្សដំបូងបង្អស់គឺជាព្រះគ្រីស្ទដែលបានប្រគល់រូបកាយនៃអំពើបាបហើយអ័ដាមចុងក្រោយគឺជាព្រះគ្រីស្ទដែលបានប្រគល់រូបកាយជាវិញ្ញាណ។ នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២: ៧“ ហើយព្រះជាអម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សពីធូលីដីហើយដកដង្ហើមចូលក្នុងរន្ធច្រមុះរបស់វា។ ហើយបុរសបានក្លាយជាព្រលឹងរស់នៅ។ breath ដង្ហើមជីវិតមានន័យថាលេអា (វិញ្ញាណ) ជាភាសាហេព្រើរ។ នៅពេលមនុស្សកើតមកវិញ្ញាណចូលក្នុងខ្លួនហើយនៅពេលមនុស្សស្លាប់វិញ្ញាណក៏ចេញមក។ នៅក្នុងលូកា ៨: ៥៤-៥៥ មានឈុតមួយដែលព្រះយេស៊ូវបានជួយសង្គ្រោះកូនស្រីរបស់យ៉ៃរូសដែលជាអ្នកដឹកនាំសាលាប្រជុំហើយមានមាតិកាដែលវិញ្ញាណពីរូបកាយវិលត្រឡប់ទៅរករូបកាយវិញ។ ព្រះអង្គចាប់ដៃក្មេងស្រីនោះហើយចាប់ដៃក្មេងស្រីនោះទាំងស្រែកថា៖ «នាងអើយ! ក្រោកឡើង»។ រំពេចនោះព្រលឹងនាងក៏ត្រឡប់មកវិញហើយនាងក្រោកឡើងភ្លាម។ ព្រះយេស៊ូសុំអោយគេយកចំណីអាហារមកអោយនាង។ must ស្មារតីត្រូវតែពាក់អ្វីមួយ។ វិញ្ញាណស្លៀករាងកាយឬសាច់នៃវិញ្ញាណ។ នៅពេលវិញ្ញាណដាក់រូបកាយនៅលើរូបកាយនោះវិញ្ញាណនឹងត្រូវស្លាប់នៅក្នុងទីតាំងរបស់វិញ្ញាណ។ នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៤ «វាត្រូវបានគេសាបព្រោះដោយរូបកាយធម្មជាតិហើយវាត្រូវបានលើកឡើងជារូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ មានរូបកាយធម្មជាតិហើយមានរូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ The ។ វិញ្ញាណត្រូវតែស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ទោះយ៉ាងណាប្រសិនបើវិញ្ញាណមិនអាចស្លៀកពាក់ សម្លៀកបំពាក់ដោយសារតែមនុស្សស្លាប់វិញ្ញាណស្លៀកសម្លៀកបំពាក់វិនិច្ឆ័យ។ សាវ័កប៉ូលនៅក្នុងកូរិនថូសទី ២ ៥: ៨-៩“ ខ្ញុំសូមនិយាយថាយើងមានទំនុកចិត្តហើយសុខចិត្តនៅឆ្ងាយពីរាងកាយហើយមានវត្តមានជាមួយព្រះអម្ចាស់។ ដូច្នេះយើងខំប្រឹងធ្វើការទោះបីពេលបច្ចុប្បន្ននេះឬនៅពេលអវត្តមានក៏ដោយក៏យើងអាចទទួលយកព្រះអង្គបានដែរថា«វិញ្ញាណស្លាប់»មានន័យថាទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះជាម្ចាស់នឹងត្រូវកាត់ចេញរីឯរូបកាយវិញងាប់ហើយវិញ្ញាណក៏មាននៅក្នុងរូបកាយនោះដែរ។ វិញ្ញាណចូលមកជីវិត។ ការស្លាប់នៃរូបកាយនៅពេលដែលមនុស្សមិនស្លាប់មានន័យថាស្ថានភាពខាងវិញ្ញាណហើយវាមានន័យថាត្រូវបានរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងរហូតដល់ស្លាប់។ នៅក្នុងរ៉ូម ៦: ៣“ អ្នកមិនដឹងទេថាមានមនុស្សជាច្រើន ក្នុងចំណោមយើងដែលបានទទួលពិធីជ្រមុជទឹកក្នុងព្រះគ្រិស្ដយេស៊ូត្រូវទទួលពិធីជ្រមុជក្នុងការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះអង្គ? សាវ័កប៉ូលបាននិយាយថា៖ «ដោយសារមូលហេតុនេះបុរសនឹងចាកចេញពីឪពុកម្ដាយទៅរួមរស់ជាមួយភរិយាហើយអ្នកទាំងពីរនឹងទៅជារូបកាយតែមួយ។ នេះជាអាថ៌កំបាំងដ៏អស្ចារ្យប៉ុន្ដែខ្ញុំនិយាយអំពីគ្រិស្ដនិងក្រុមជំនុំ។ អាថ៌កំបាំងធំមានន័យថាអាថ៌កំបាំងធំធេង។ តើអាថ៌កំបាំងសំខាន់អ្វីដែលទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទនិងព្រះវិហារសម្រាប់អ្នកដែលចូលរួមព្រះវិហារ? វាមិនមែនជារឿងអាថ៌កំបាំងទេវាជារឿងមួយដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាដឹង។ ប៉ុន្តែមានអាថ៌កំបាំងធំមួយដែលបានលាក់នៅក្នុងវា។ មានន័យថាជាអាថ៌កំបាំងដ៏អស្ចារ្យរវាងព្រះជាម្ចាស់និងពួកទេវតានៅក្នុងនគររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពួកទេវតាតែងតែនៅក្នុងព្រះជាម្ចាស់។ ដូច្នេះពួកទេវតាទទួលបានអំណាចពីព្រះស្គាល់បំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះនិងគោរពតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមានទេវតាជាច្រើនមានបំណងចង់ក្លាយជាដូចព្រះដោយគ្មានព្រះ។ ពួកគេបានគិតថាពួកគេអាចប្រែក្លាយដូចជាព្រះទោះបីពួកគេបានចាកចេញពីព្រះក៏ដោយ។ នៅយូដាស ១: ៦ និងពេត្រុសទី ២ ២: ៤ វាត្រូវបានបង្ហាញថាព្រះបានដាក់គុកពួកទេវតាទាំងនេះ។ "ហើយពួកទេវតាដែលមិនបានរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិដំបូងរបស់ពួកគេប៉ុន្តែបានចាកចេញពីទីលំនៅរបស់ពួកគេគាត់បានរក្សាទុកនៅក្នុងច្រវាក់ដែលគ្មានទីបញ្ចប់នៅក្រោមភាពងងឹតរហូតដល់ការជំនុំជំរះនៅថ្ងៃដ៏អស្ចារ្យ" ។ រឿងនេះគឺជាករណីដែលអេវ៉ាត្រូវបានបំភាន់ដោយសត្វពស់មួយនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនហើយចង់ក្លាយជាមនុស្សដូចព្រះដូច្នេះនាងបានញ៉ាំផ្លែឈើដែលដឹងច្បាស់និងអាក្រក់។ រឿងសួនច្បារអេដែនមានអាថ៌កំបាំងធំ។ និយាយម៉្យាងទៀតវាក្លាយជារឿងរ៉ាវអំពីទេវតាមួយរូបដែលមិនបានរក្សាជំហររបស់ខ្លួននៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ ព្រះបានបង្កើតពិភពលោកខាងសម្ភារៈដាក់វិញ្ញាណរបស់ទេវតានៅក្នុងដីហើយបានប្រាប់ពួកគេឱ្យទទួលបានភាពសុចរិតដោយខ្លួនឯង។ មនុស្សមិនអាចក្រៅពីព្រះទទួលបានសេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះបានឡើយ។ ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺពួកគេយល់ថាពួកគេមិនអាចទទួលបានសេចក្ដីសុចរិតដោយខ្លួនឯងហើយប្រែចិត្តហើយវិលត្រឡប់មកវិញ។ មនុស្សកើតមកក្នុងលោកនេះបានភ្លេចព្រះទាំងអស់។ ទោះបីជាព្រះបានធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះនៅក្នុងលោកុប្បត្ដិ ៣:១៥ ក៏ដោយក៏មានមនុស្សតិចតួចណាស់ដែលជឿលើសេចក្តីសញ្ញារបស់ព្រះ។ ហើយមនុស្សទាំងអស់ចង់ធ្វើដូចព្រះ។ អាកប្បកិរិយាគឺផ្តោតលើខ្លួនឯង។ ពួកគេបានព្យាយាមបង្កើតនគរផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេហើយបានបង្ហាញខ្លួនដើម្បីបង្ក្រាបអ្នកដទៃជុំវិញគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ កាអ៊ីនបានសំលាប់ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ឈ្មោះអេបិលបានសាងសង់ប៉មបាបិលធ្វើសង្គ្រាមនិងធ្វើពុតជាព្រះ។ ដូច្នេះព្រះបានវិនិច្ឆ័យមនុស្សតាមរយៈទូកណូអេ។ ព្រះបង្ហាញថាអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះមានការជំនុំជំរះបែបនេះ (សេចក្ដីស្លាប់ទីពីរ) ។ ជីវិតរបស់គូត្រូវបានពន្យល់ដោយទំនាក់ទំនងរវាងព្រះនិងវិញ្ញាណ។ ព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែមានបន្ទូលថា“ ចូរដឹងថាអ្នកទាំងអស់គ្នាដែលបានចាកចេញពីខ្ញុំ” ។ ប្រសិនបើយើងមិនដឹងថាយើងបែកពីព្រះយើងមិនអាចយល់ពីការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងបានទេ។ ប្រសិនបើយើងរស់នៅដោយមិនដឹងពីអ្វីដែលយើងប្រែចិត្តនៅពេលរស់នៅលើផែនដីនេះយើងមិនយល់ពីឆន្ទៈរបស់ព្រះនិងស្វែងរកផ្លូវនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ។ ប្រសិនបើយើងនិយាយថាយើងជឿលើព្រះយេស៊ូវតែគិតអំពីអំពើបាបរបស់ពិភពលោកនោះព្រះនឹងនិយាយថា "ខ្ញុំមិនស្គាល់អ្នកទេ" ។ ដំណឹងល្អគឺជាពាក្យនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះដល់វិញ្ញាណ។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ៦:៦៣ «វាជាវិញ្ញាណដែល ធ្វើឲ្យ មានជីវិតរស់ឡើងវិញសាច់ឈាមគ្មានអ្វីមានប្រយោជន៍ទេ។ ពាក្យដែលខ្ញុំនិយាយទៅកាន់អ្នករាល់គ្នាគឺជាវិញ្ញាណហើយជាជីវិត។ ការសង្គ្រោះកើតឡើងនៅពេលដែលអ្នកក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ជាមួយព្រះតាមរយៈវិញ្ញាណ។ នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទវិញ្ញាណនៃពួកបរិសុទ្ធបានក្លាយជាម្នាក់ជាមួយព្រះ។ ដូច្នេះវិញ្ញាណត្រូវបានលាក់នៅក្នុងព្រះ។ ដើម្បីឱ្យរឿងនេះកើតឡើងរូបកាយ (បុរសចំណាស់) ត្រូវតែស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ នៅក្នុងកូល៉ុស ៣: ៣ «ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាបានស្លាប់ហើយជីវិតរបស់អ្នកត្រូវបានលាក់ទុកជាមួយព្រះគ្រីស្ទក្នុងព្រះ។ " ក្នុងនាមជាមួយព្រះតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណគឺជាអាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះគ្រីស្ទនិងក្រុមជំនុំ។ វិហារមានន័យថាស្មារតីរបស់ពួកបរិសុទ្ធ។ អ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះក្លាយជាអ្នកនៅជាមួយព្រះនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះវិហារមិនមែនជាអាគារទេតែជាពួកបរិសុទ្ធនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។