អាដាមដែលជាតួលេខរបស់គាត់ដែលត្រូវមក (២)

ដូចជាបាបបានចូលក្នុងលោកីយពីលោកីយតាមរយៈអ័ដាមតែមួយដូច្នេះមនុស្សទាំងអស់បានធ្វើបាបដូច្នេះអ័ដាមបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមដឹងខុសត្រូវនិងអំពើអាក្រក់ប៉ុន្តែអំពើបាបដែលគាត់បានប្រព្រឹត្ដមិនបានឆ្លងទៅ កូនចៅរបស់គាត់។ អ្វីដែលត្រូវបានបង្រៀននៅក្នុងព្រះវិហារគឺផ្តោតលើសួនច្បារអេដែនការផ្តោតអារម្មណ៍ទាំងស្រុងនៃការនិយាយថាអំពើបាបបានចូលមកក្នុងលោកីយ៍តាមរយៈអ័ដាមតែមួយ។ សាវកប៉ុលពន្យល់យើងនៅរ៉ូមថា៖ «អ័ដាមជាតួរលេខរបស់គាត់ដែលត្រូវមក»។ យើងគួរកត់សំគាល់ថានៅក្នុងខ ១២ យើងនិយាយថា«ហេតុដូច្នេះ»៖ ហេតុដូច្នេះបាបរបស់មនុស្សម្នាក់បានចូលមកក្នុងលោកីយហើយតាមរយៈសេចក្តីស្លាប់ដោយសារអំពើបាបហើយដូច្នេះសេចក្តីស្លាប់បានឆ្លងរាលដាលដល់មនុស្សទាំងអស់ពីព្រោះគ្រប់គ្នាបានធ្វើបាប។ សូមមើលរ៉ូម ៥៖ ៦-១១ 『ដ្បិតកាលយើងនៅខ្សោយនៅឡើយ លុះដល់កំណត់ហើយ នោះព្រះគ្រីស្ទទ្រង់បានសុគតជំនួសមនុស្សទមិឡល្មើស កម្រនឹងមានអ្នកណាព្រមស្លាប់ជំនួសមនុស្សសុចរិតណាស់ ប៉ុន្តែ ប្រហែលជាមានអ្នកខ្លះហ៊ានស្លាប់ជំនួសមនុស្សល្អដែរទេដឹង តែឯព្រះ ទ្រង់សម្ដែងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ ដល់យើងរាល់គ្នាឲ្យឃើញច្បាស់ ដោយព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសយើងរាល់គ្នា នោះគឺក្នុងកាលដែលយើងនៅមានបាបនៅឡើយផង ដូច្នេះ ដែលបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារព្រះលោហិតទ្រង់ នោះប្រាកដជាយើងនឹងបានរួចចេញពីសេចក្ដីក្រោធ ដោយសារទ្រង់ជាមិនខានលើសទៅទៀត ដ្បិតកាលយើងជាខ្មាំងសត្រូវ បើយើងបានជាមេត្រីនឹងព្រះវិញទៅហើយ ដោយព្រះរាជបុត្រាទ្រង់សុគត ដូច្នេះ ដែលយើងបានជាមេត្រីហើយ នោះប្រាកដជាយើងនឹងបានសង្គ្រោះជាមិនខានលើសទៅទៀត ដោយទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ហើយមិនតែប៉ុណ្ណោះសោត យើងក៏មានសេចក្ដីរីករាយចំពោះព្រះផង ដោយនូវព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើងរាល់គ្នាដែលឥឡូវនេះ យើងបានជាមេត្រីដោយសារទ្រង់ហើយ។ 』 សាវ័កប៉ូលបាននិយាយនៅក្នុងរ៉ូម ៥:១២ ថា«ហេតុដូច្នេះហើយ»ដែលជាលទ្ធផលនៃអត្ថបទមុន។ មុនគឺមកពីរ៉ូម ៥: ៦-១១ ។ "ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានថ្វាយអង្គទ្រង់នៅចំពោះព្រះជាតម្លៃលោះសំរាប់យើងហើយធ្វើអោយយើងបានផ្សះផ្សាជាមួយនឹងព្រះវិញ។ " "ប្រសិនបើកាលណាយើងជាសត្រូវយើងបានផ្សះផ្សាជាមួយព្រះជាម្ចាស់ដោយសារការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គគឺយើងត្រូវបានផ្សះផ្សាជាមួយយើងហើយយើងក៏នឹងរួចផុតជីវិតដែរ" ។ វាមានន័យថាមនុស្សទាំងអស់បានផ្សះផ្សាជាមួយនឹងព្រះ។ “ មាគ៌ានៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់” មានទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ទៅនឹង“ ហេតុដូច្នោះ” “ហេតុដូច្នេះ" ត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់នៅពេលនិយាយអំពីមូលហេតុនៃប្រយោគមុននិងលទ្ធផល។ ប៉ុន្តែនៅទីនេះអ្នកត្រូវគិតអំពីវាតាមវិធីនេះ៖“ ដូច្នេះដោយព្រោះមនុស្សតែម្នាក់បាបបានចូលមកក្នុងលោកីយហើយសេចក្តីស្លាប់ដោយសារអំពើបាប។ ដូច្នេះសេចក្ដីស្លាប់បានឆ្លងរាលដាលដល់មនុស្សគ្រប់រូបព្រោះគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាប។ វាត្រូវបានគេនិយាយថាអ័ដាមបាននាំអំពើបាបចូលក្នុងពិភពលោកតាមរបៀបដែលព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដបានសោយទិវង្គតសំរាប់មនុស្សជាយញ្ញបូជាលោះដែលជាខ្លឹមសារនៃរ៉ូម ៥: ៦-១១ ។ នៅរ៉ូម ៥:១៤ 『ប៉ុន្តែ ចាប់តាំងពីលោកអ័ដាម ដរាបដល់លោកម៉ូសេ នោះសេចក្ដីស្លាប់បានសោយរាជ្យលើទាំងពួកអ្នក ដែលធ្វើបាប មិនមែនដូចជាអំពើរំលងរបស់លោកអ័ដាមផង ដែលលោកជាគំរូពីព្រះអង្គដែលត្រូវយាងមក 』 ដូចអាដាមមនុស្សគ្រប់គ្នាបានចូលក្នុងពិភពលោកដោយមានភាពខុសឆ្គងហើយអាដាមបានចូលក្នុងពិភពលោកដែលមានភាពខុសឆ្គងដូចព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែលជាយញ្ញបូជាលោះ។ ប៉ុន្តែរ៉ូម ៥:១៤ និយាយថា“ ទោះយ៉ាងណាសេចក្តីស្លាប់បានសោយរាជ្យពីអ័ដាមរហូតដល់លោកម៉ូសេសូម្បីតែពួកគេដែលមិនបានធ្វើបាបបន្ទាប់ពីការរំលងរបស់អាដាមដែលជាតួលេខរបស់គាត់ដែលនឹងត្រូវមក។ ប្រសិនបើយើងក្រឡេកមើលខគម្ពីរនេះ មនុស្សក្នុងសាសនាចក្រគិតថា "ខ្ញុំបានក្លាយជាមនុស្សមានបាបដោយសារអាដាម" ប៉ុន្តែកូនចៅរបស់អ័ដាមមិនបានប្រព្រឹត្តដូចគ្នានឹងបទឧក្រិដ្ឋ (បំពានច្បាប់) ដូចអាដាមទេ។ រ៉ូម ៥:១៤ ចែងថា«សេចក្ដីស្លាប់សោយរាជ្យពីអ័ដាមរហូតដល់ម៉ូសេ»។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តីសេចក្តីស្លាប់បានសោយរាជ្យពីអ័ដាមរហូតដល់លោកម៉ូសេសូម្បីតែពួកអ្នកដែលមិនបានធ្វើបាបក្រោយពីការធ្វើបាបរបស់អ័ដាម។ និយាយម៉្យាងទៀតវាបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថាមិនមែនមនុស្សគ្រប់គ្នាស្លាប់ដោយសារអាដាមទេ។ វាមិនមែនដោយសារតែអាដាមដែលកូនចៅរបស់អ័ដាមបានស្លាប់នោះទេប៉ុន្តែដោយសារតែអំពើបាបរបស់ពួកគេ។ ពិភពលោករបស់មនុស្សក៏កំពុងតែដករបស់របរដូចជា“ មរតកនៃអំពើបាប” ដែរប៉ុន្តែពួកគេបានយល់ខុសថាព្រះជាអ្នកដែលទទួលបាប។ ឃ្លាថា«អាដាមដែលជាតួរលេខរបស់គាត់ដែលត្រូវមក»មានន័យថា "ដូចគ្នា" ។ អ័ដាមនិងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមានន័យថា "ដូចគ្នា" ក្នុងន័យដូចគ្នាដែលរួមគ្នានៅពេលបោះត្រា។ អ័ដាមក៏មានរូបដូចព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមនុស្សព្រងើយកន្តើយនឹងរឿងទាំងអស់ហើយយល់ថាអាដាមជាសទិសន័យសម្រាប់មនុស្សមានបាប។ ព្រះវិហារនិងព្រះគ្រីស្ទគឺតែមួយ។ អ័ដាមនិងអេវ៉ាក៏ជាមនុស្សតែមួយដែរ។ នៅក្នុងអេភេសូរ ៥: ៣០-៣២ សាវកប៉ូលពន្យល់ថាទំនាក់ទំនងរវាងអ័ដាមនិងអេវ៉ាគឺរវាងក្រុមជំនុំនិងព្រះគ្រីស្ទ។ ចំពោះការលេចចេញរបស់អេវ៉ាពីអ័ដាមវាត្រូវបានគេនិយាយថាអ័ដាមជានិមិត្តរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទហើយអេវ៉ាជានិមិត្តរូបនៃព្រះវិហារ។ ដូច្នេះយើងអាចយល់ច្បាស់ថាអ័ដាមតំណាងព្រះគ្រីស្ទ។ សាវ័កប៉ូលបាននិយាយថា "ខ្ញុំនិយាយពីទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទនិងក្រុមជំនុំហើយអាថ៌កំបាំងនេះគឺអស្ចារ្យណាស់" ។ ព្រះគ្រីស្ទនិងក្រុមជំនុំគឺតែមួយដែលមានន័យថាពួកគេមានតែមួយនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។ នៅពេលដែលយើងក្រឡេកមើលសួនច្បារអេដែនយើងអាចគិតពីមូលហេតុដែលអ័ដាមបានចូលមកក្នុងពិភពលោក? អ័ដាម (ព្រះគ្រីស្ទ) បានមកជួយសង្រ្គោះសមាជិករបស់គាត់ (វិញ្ញាណដែលមានកំហុស) ក្រុមជំនុំ។ ហេតុអ្វីបានជាសមាជិកនៃព្រះគ្រីស្ទបានចូលមកក្នុងពិភពលោក? មនុស្សនិយាយថាវាគឺដោយសារតែអេវ៉ាដែលជានិមិត្តរូបនៃព្រះវិហារបានបរិភោគផ្លែឈើនៃដើមឈើដែលស្គាល់ល្អនិងអាក្រក់នៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។ បើអាចតើសាវកប៉ូលអាចនិយាយបានទេថានេះគឺជាទំនាក់ទំនងរវាងព្រះគ្រីស្ទនិងសាសនាចក្រហើយថានេះគឺជាអាថ៌កំបាំងដ៏អស្ចារ្យ? អ័ដាមជានិមិត្តរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ អ័ដាមគឺជាសព្វនាមសំរាប់អំពើបាបហើយព្រះគ្រីស្ទគឺជាសព្វនាមសំរាប់សេចក្តីសង្រ្គោះ។ ព្រះគ្រីស្ទបានយកអំពើបាបទាំងអស់ដាក់លើស្មារបស់គាត់។ ប្រសិនបើមនុស្សនិយាយថាអ័ដាមបានថ្វាយអំពើបាបទាំងអស់ដល់មនុស្សប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវបានយកអំពើបាបទាំងអស់នោះផ្នែកខាងមុខនិងខាងក្រោយមិនត្រូវគ្នាទេ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានទទួលយកអំពើបាបទាំងអស់របស់ពិភពលោកហើយអ័ដាមក៏ត្រូវកាន់របស់ខ្លះដែរ។ អ័ដាមជាមនុស្សដំបូងដែលបានប្រព្រឹត្ដអំពើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះហើយបានចូលក្នុងរូបកាយហើយដើរតួជាបណ្តាញនៃអំពើបាបដែលជារូបកាយនៃជីវិត។ មានទ្រឹស្តីបីដែលនិយាយអំពីដើមកំណើតនៃស្មារតីនៅក្នុង“ មនុស្សសាស្រ្ត” នៃទេវវិទ្យាសព្វថ្ងៃនេះ។ មានទ្រឹស្តីបីនៃការបង្កើតមរតកនិងអត្ថិភាព។ ព្រះវិហារភាគច្រើនជឿលើទ្រឹស្តីនៃការបង្កើត។ និយាយម៉្យាងវិញទៀតមនុស្សជឿថាព្រះដាក់វិញ្ញាណរាល់ពេលដែលទារកចាប់កំណើត។ មនុស្សជាតិក្លាយជាមនុស្សមានបាបតាំងពីកំណើត។ តើពួកគេក្លាយជាមនុស្សមានបាបដោយដាក់វិញ្ញាណដែលព្រះបានបង្កើតមកក្នុងសាច់ឈាមរបស់ពួកគេទេ? យោងទៅតាមទ្រឹស្តីនៃការបង្កើតវិញ្ញាណដែលបង្កើតដោយព្រះប្រែទៅជាវិញ្ញាណដែលមានបាបភ្លាមៗនៅពេលបុរសកើតមក។ ប្រសិនបើអ្នកជឿលើការបង្កើតព្រះបានធ្វើអោយអ្នកមានវិញ្ញាណដែលមានបាប។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះបញ្ជូនព្រះគ្រីស្ទដើម្បីសុគតនៅលើឈើឆ្កាង? វាមិនសមហេតុផលទេ។ ទោះបីជាយើងដឹងថានៅពេលវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនិងបរិសុទ្ធដែលបង្កើតដោយព្រះចូលក្នុងខ្លួនមនុស្សវានឹងមានភាពកខ្វក់នៃអំពើបាបវាគ្រាន់តែត្រូវបានគេនិយាយថាគាត់បានធ្វើដូច្នេះ។ តើព្រះជាម្ចាស់គ្មានសមត្ថភាពទេ? ដូច្នេះទ្រឹស្តីនៃការបង្កើតគឺជាទ្រឹស្តីខុស។ ទ្រឹស្តីនៃការបង្កើតគឺដើម្បីធ្វើឱ្យព្រះជាអ្នកទទួលខុសត្រូវដោយប្រយោលដែល "បានធ្វើឱ្យវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទៅជាវិញ្ញាណមិនស្អាត" និយាយម៉្យាងទៀតមនុស្សបង្កើតព្រះដែលមានឫទ្ធានុភាពខ្លាំងក្លាបំផុតទៅជាព្រះដែលមិនមានសមត្ថភាព។ ទោះបីជាមានបញ្ហានេះក៏ដោយក៏ព្រះវិហារសព្វថ្ងៃនេះជឿលើទ្រឹស្តីនៃការបង្កើត។ ទីពីរទ្រឹស្តីមុនអត្ថិភាពគឺជាគំនិតដែលថាមានវិញ្ញាណដែលបានធ្វើបាបរួចហើយនៅក្នុងនគររបស់ព្រះហើយព្រះបានដាក់ពួកគេចូលទៅក្នុងសាច់ឈាម។ ពាក្យនៅពេត្រុសទី ២ ២: ៤ និងយូដាស ១: ៦ អនុវត្តនៅទីនេះ។ ដូច្នេះវាជាការពិតដែលព្រះបានបញ្ជូនព្រះគ្រីស្ទដើម្បីធ្វើការប្រោសលោះ។ ពិភពវិញ្ញាណគឺជាពិភពឥតគិតថ្លៃហើយពិភពលោកខាងសម្ភារៈគឺជាពិភពលោកដែលមានព្រំដែន។ វិញ្ញាណត្រូវតែមាននៅក្នុងពិភពវិញ្ញាណ។ និយាយម៉្យាងទៀតអ្វីដែលវិញ្ញាណមាននៅក្នុងខ្លួនគឺមិនល្អឥតខ្ចោះទេពីព្រោះវាត្រូវបានគេចង។ និយាយម៉្យាងទៀតអាចនិយាយបានថាដោយសារវិញ្ញាណបានធ្វើបាបវាត្រូវបានគេចាប់ដាក់គុកនៅក្នុងខ្លួន (ត្បូងថ្ម) ។ ព្រះដាក់ទោសវិញ្ញាណដែលចង់ធ្វើដូចជាព្រះ។ ទ្រឹស្តីនេះអាចនាំឱ្យមានការយល់ច្រឡំដែលមនុស្សធ្លាប់មានជីវិតពីមុន។ វាមិនមានន័យថាជីវិតអតីតកាលរបស់មនុស្សទេប៉ុន្តែវត្តមាននៃវិញ្ញាណនៅក្នុងមនុស្ស។ ដូច្នេះវិញ្ញាណវិលត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ។ ទីបីវាគឺជាទ្រឹស្តីមរតកនៃវិញ្ញាណដែលជាទ្រឹស្តីដែលវាត្រូវបានទទួលមរតកពីឪពុកម្តាយ។ ព្រះយេស៊ូវបានចាប់កំណើតនិងប្រសូតដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះគោលលទ្ធិនេះមិនត្រឹមត្រូវទេ។ សព្វថ្ងៃនេះព្រះវិហារនិងថ្នាក់សិក្ខាសាលាទទួលយកទ្រឹស្តីនៃការបង្កើតវិញ្ញាណ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយទោះបីជាមានបញ្ហាជាមួយទ្រឹស្តីនៃការបង្កើតវិញ្ញាណក៏ដោយក៏ពួកគេមិនទទួលយកទ្រឹស្តីនៃការមានមុននៃវិញ្ញាណដែរ។ ប្រសិនបើមនុស្សដាក់ប៊ូតុងទីមួយខុសរូបភាពទាំងមូលត្រូវបានខ្ចាត់ខ្ចាយ។ រឿងនៅលោកុប្បត្តិ ១-៣ ពិពណ៌នាអំពីកិច្ចការរបស់នគរព្រះ។