តើសេចក្ដីសង្គ្រោះគឺជាសេចក្ដីសង្គ្រោះដ៏អស់កល្បជានិច្ចទេ?

នៅក្នុងយ៉ូហាន ១០:២៨『 ខ្ញុំឲ្យជីវិតអស់កល្បជានិច្ចដល់វា វាមិនត្រូវវិនាសនៅអស់កល្បរៀងទៅ ក៏គ្មានអ្នកណាឆក់យកវាពីដៃខ្ញុំបានទេ 』 នៅក្នុងម៉ាថាយ ១២:៣១,``『ហេតុនេះបានជាខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អស់ទាំងបាប ហើយពាក្យប្រមាថ នឹងអត់ទោសឲ្យមនុស្សលោកបាន តែឯពាក្យប្រមាថដល់ព្រះវិញ្ញាណវិញ នោះមិនដែលបានអត់ទោសដល់មនុស្សឡើយ 』 ចាប់តាំងពីព្រះយេស៊ូវបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងបានរស់ឡើងវិញហើយបាននាំអំពើបាបទាំងអស់របស់ពិភពលោកមកថ្វាយព្រះជាម្ចាស់ក្នុងនាមជាសម្តេចសង្ឃគ្រប់រូបដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនឹងត្រូវបានលើកលែងទោស។ នៅក្នុងគម្ពីរយ៉ូហាន ១:២៩ គាត់បាននិយាយថា"លុះស្អែកឡើង យ៉ូហានឃើញព្រះយេស៊ូវ ដែលទ្រង់កំពុងតែយាងមកឯគាត់ នោះក៏ពោលថា នុ៎ះន៍ កូនចៀមនៃព្រះ ដែលដោះបាបមនុស្សលោក " កូនចៀមគឺជាកូនចៀមសំរាប់បុណ្យរំលងនៅឯពេលនៃការចាកចេញ។ ដូចព្រះលោហិតរបស់កូនចៀមហើយរួចផុតពីការជិះជាន់របស់ផារោ៉នព្រះយេស៊ូក៏ដោះលែងអស់អ្នកដែលជាប់នៅក្នុងទីងងឹតពីទីងងឹតហើយដកអំពើបាបទាំងអស់របស់ពិភពលោកចេញ។នៅសម័យសញ្ញាចាស់ការលះបង់សត្វត្រូវបានផ្តល់ជូនដើម្បីទទួលបានការលើកលែងទោសពីអំពើបាប។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងហេព្រើរ ១០: ១"ដ្បិតឯក្រឹត្យវិន័យ ដែលមានតែស្រមោល ពីសេចក្ដីល្អដែលត្រូវមក មិនមែនជាតួរូបរបស់សេចក្ដីទាំងនោះទេ នោះពុំអាចនឹងធ្វើឲ្យពួកអ្នក ដែលចូលមកថ្វាយយញ្ញបូជាដដែលៗ រាល់តែឆ្នាំជានិច្ច បានគ្រប់លក្ខណ៍ឡើយ ". នៅក្នុងយុគសម័យសញ្ញាថ្មីឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទគឺជាយញ្ញបូជាដែលបានថ្វាយនៅពេលតែមួយ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ១០:១០"គឺដោយសារចំណង់ព្រះហឫទ័យនោះ ដែលយើងរាល់គ្នាបានញែកជាបរិសុទ្ធ ដោយសារតង្វាយថ្វាយរូបអង្គព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ១ដងជាសម្រេច។ “ 10:12, "តែទ្រង់វិញ ក្រោយដែលទ្រង់បានថ្វាយយញ្ញបូជាតែ១ ដោយព្រោះបាប នោះទ្រង់បានគង់ខាងស្តាំព្រះ នៅជារៀងរាបដរាបទៅ ", នៅក្នុង ១០:១៤ វាត្រូវបានគេនិយាយថា, "ដ្បិតទ្រង់ធ្វើឲ្យពួកអ្នក ដែលបានញែកជាបរិសុទ្ធហើយ បានគ្រប់លក្ខណ៍អស់កល្បជានិច្ច ដោយសារតង្វាយតែ១នោះ." ដោយសារយញ្ញបូជារបស់ព្រះយេស៊ូអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទក្នុងពេលតែមួយបានក្លាយជាមនុស្សល្អឥតខ្ចោះ។ នៅក្នុងហេព្រើរ ១០: ១៥-១៨ គេនិយាយថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើបន្ទាល់អំពីរឿងនេះ។ វាគឺជាអំពើបាបនៃការប្រមាថដល់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលមិនជឿរឿងនេះ។『 ហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ក៏ធ្វើបន្ទាល់ដល់យើងដែរ ដ្បិតក្រោយដែលទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា «ឯសេចក្ដីសញ្ញា ដែលអញនឹងតាំងដល់គេក្រោយគ្រានោះ គឺថា អញនឹងដាក់ក្រឹត្យវិន័យអញនៅក្នុងចិត្តគេ ហើយនិងកត់ទុកនៅក្នុងគំនិតគេផង» នោះទ្រង់បានបន្ថែមនូវព្រះបន្ទូលនេះទៀតថា «អញនឹងលែងនឹកចាំពីអំពើបាប និងសេចក្ដីទទឹងច្បាប់របស់គេទៀត» ដូច្នេះ ដែលបានប្រោសឲ្យរួចពីសេចក្ដីទាំងនោះរួចហើយ នោះមិនចាំបាច់ថ្វាយតង្វាយ ដោយព្រោះបាបទៀតទេ។ 』 ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធថ្លែងទីបន្ទាល់មានរឿងបីយ៉ាង។ ជាបឋមព្រះបានមានបន្ទូលថា“ ខ្ញុំនឹងដាក់ក្រិត្យវិន័យរបស់ខ្ញុំក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេហើយសរសេរក្នុងគំនិតរបស់ពួកគេ” ។ ទីពីរខ្ញុំនឹងមិនចាំពីអំពើបាបនិងអំពើទុច្ចរិតរបស់ពួកគេទៀតទេ។ ទីបីគាត់បាននិយាយយ៉ាងច្បាស់ថាចាប់តាំងពីខ្ញុំបានអត់ទោសឱ្យរឿងទាំងនេះគ្មានអ្វីដែលត្រូវផ្តល់ជូនសម្រាប់អំពើបាបហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើជាសាក្សី។ ទីមួយគឺ "ខ្ញុំនឹងដាក់ច្បាប់របស់ខ្ញុំនៅក្នុងគំនិតរបស់ពួកគេហើយសរសេរវានៅក្នុងគំនិតរបស់ពួកគេ" ។ តាមរយៈពាក្យទាំងនេះយើងត្រូវចងចាំថាពាក្យសន្យាតែងតែត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងបេះដូង។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីសេចក្ដីសញ្ញាហើយវាពិបាកណាស់ប្រសិនបើអ្នកជឿមិនចាំវា។ តាមច្បាប់ខ្ញុំមានន័យថាច្បាប់។ និយាយម្យ៉ាងទៀតព្រះគម្ពីរបង្ហាញថាក្រឹត្យវិន័យត្រូវបានបំពេញតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទមិនអនុវត្តបទបញ្ញត្តិទាំងអស់នៃច្បាប់ដោយសារតែព្រះគ្រីស្ទដែលជាអ្នកបំពេញនូវក្រិត្យវិន័យ។ វាមានន័យថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីរឿងនេះ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធថ្លែងទីបន្ទាល់ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនជឿហើយព្យាយាមមើលថាតើខ្ញុំបានធ្វើបាបម្តងទៀតតាមរយៈច្បាប់ហើយព្យាយាមមិនធ្វើបាបព្រះជាម្ចាស់នឹងវិនិច្ឆ័យតាមច្បាប់ព្រោះអ្នកមិនជឿភស្តុតាងនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះបើមានកំហុសតែមួយអ្នកមិនអាចសង្រ្គោះបានទេ។ ទីពីរខ្ញុំនឹងមិនចាំពីអំពើបាបនិងអំពើទុច្ចរិតរបស់ពួកគេម្តងទៀតឡើយ។ សព្វថ្ងៃនេះមនុស្សភាគច្រើនចងចាំពីអំពើបាបរបស់ពួកគេដោយនិយាយថាពួកគេបានអត់ទោសបាបរបស់ពួកគេដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ដូច្នេះពួកគេព្យាយាមលើកលែងទោសបាបរបស់ពួកគេពីព្រះជាម្ចាស់ម្តងទៀត។ ព្រះមានបន្ទូលថាគាត់នឹងមិនចាំពីអំពើបាបទេហើយមនុស្សនៅតែគិតពីអំពើបាបជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ភស្ដុតាងនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺថាអស់អ្នកដែលប្រែចិត្ដហើយចូលក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងមិនដែលនឹកចាំពីអំពើបាបនៃលោកីយទៀតឡើយ។ អ្នកដែលជឿថាដោយសារតែពួកគេមានរាងកាយខ្សោយពួកគេគ្មានជំរើសក្រៅពីបាបហើយពួកគេត្រូវតែសារភាពអំពើបាបរបស់ពួកគេរាល់ថ្ងៃហើយលាងសំអាតពួកគេដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវកុំជឿអ្វីដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើបន្ទាល់។ រាល់អំពើបាបនៅលើពិភពលោកដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើមានន័យថាអំពើបាបទាំងអស់នៅក្នុងអតីតកាលបច្ចុប្បន្ននិងអនាគត។ ចំណុចទីបីគឺ"ឥឡូវនេះកន្លែងណាដែលមានការលើកលែងទោសពីរឿងទាំងនេះគឺមិនមានការថ្វាយតង្វាយសំរាប់បាបទៀតឡើយ" ។ មានពិធី ៥ យ៉ាងនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ប៉ុន្តែជាមូលដ្ឋានមនុស្សមានបាបមិនអាចទៅធ្វើពិធីខ្លួនឯងបានទេហើយបូជាចារ្យបានទៅរកព្រះដោយឈាមនៃការបូជាជំនួសវិញ។ បូជាចារ្យដាក់ដៃលើចៀមដែលបាននាំដោយមនុស្សមានបាបធ្វើបាបបាបរួចសម្លាប់ចៀមនិងប្រោះឈាមនៅលើអាសនៈ។ ដោយវិធីនេះចៀមបានស្លាប់ជំនួសវិញប៉ុន្តែការស្លាប់របស់ចៀមគឺជាការស្លាប់របស់មនុស្សមានបាប។ ចៀមងាប់និងមនុស្សមានបាបត្រូវតែរួបរួមគ្នា។ មរណភាពនៅសម័យគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺទាក់ទងដោយផ្ទាល់ទៅនឹងការប្រែចិត្តនៅក្នុងយុគសម័យសញ្ញាថ្មី។ ដូច្នេះការប្រែចិត្តមានន័យថាបុរសចំណាស់ស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូ។ ពិធីបុណ្យគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺជាការគោរពបូជាគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។ ការថ្វាយបង្គំមិនមែនជាគំនិតនៃការថ្វាយអ្វីមួយទេតែជាការបំផ្លាញខ្លួនឯងនៅចំពោះព្រះ។ អ្វីដែលត្រូវបានបំផ្លាញនៅចំពោះព្រះគឺជាភាពខុសគ្នានិងភាពបរិសុទ្ធ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធថ្លែងទីបន្ទាល់ថាមិនចាំបាច់លះបង់ទេ។ នោះគឺhttps://www.blogger.com/?hl=ko&tab=jj&authuser=0មិនចាំបាច់ប្រែចិត្តម្តងទៀតទេ។ នៅរ៉ូម ៦: ៧ "ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ” ដោយវិធីនេះមនុស្សភាគច្រើនគិតថាពួកគេត្រូវតែប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃហើយពួកគេប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃហើយព្យាយាមអភ័យទោសពីអំពើបាបរបស់ពួកគេ។ អ្នកដែលចង់ប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃគឺដោយសារតែបុរសចំណាស់នោះមិនបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេ។ ដូច្នេះជំនួសឱ្យការចងចាំនិងការឆ្លុះបញ្ចាំងពីអំពើបាបរាល់ថ្ងៃការចងចាំនិងការបញ្ជាក់ពីការស្លាប់របស់បុរសចំណាស់ក្លាយជាការគោរពបូជា។ បុរសចំណាស់គឺជារូបកាយនៃសាច់ដែលលោភលន់មានប្រភពចេញពីរាងកាយមានមូលដ្ឋាន។ តើរាងកាយនិងរាងកាយស្រស់ខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច? រាងកាយគឺជារាងកាយដែលអាចបញ្ជាក់ដោយភ្នែក។ ទោះយ៉ាងណារាងកាយគឺផ្ទុយពីរាងកាយខាងវិញ្ញាណហើយមិនអាចកំណត់អត្តសញ្ញាណដោយភ្នែកបានឡើយ។ ដោយពន្យល់អំពីដំណើររស់ឡើងវិញសាវកប៉ុលបានពន្យល់នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៤, “បានកប់ទៅ ជារូបកាយ ខាងសាច់ឈាម តែរស់ឡើង ជារូបកាយខាងវិញ្ញាណវិញ បើមានរូបកាយខាងសាច់ឈាម នោះក៏មានរូបកាយខាងវិញ្ញាណដែរ” អ្នកដែលគិតថាគួរតែប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃគឺអ្នកដែលពាក់រូបកាយសាច់ឈាមហើយអ្នកដែលជឿថាការប្រែចិត្តត្រូវបានបញ្ចប់ដោយការលះបង់តែមួយគឺជាអ្នកដែលមានរូបកាយនៃវិញ្ញាណ។ រាងកាយវិញ្ញាណបានកើតពីឋានសួគ៌ជាទឹកនិងវិញ្ញាណ។ នៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ ៣: ៩“អស់អ្នកណាដែលកើតពីព្រះ នោះមិនដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបទេ ពីព្រោះពូជ ព្រះនៅក្នុងអ្នកនោះឯង បានជាពុំអាចនឹងធ្វើបាបបានឡើយ ដ្បិតបានកើតពីព្រះមក”. រឿងដដែលនេះត្រូវបានគេនិយាយនៅក្នុង 5:18 ។『យើងដឹងថា អ្នកណាដែលកើតពីព្រះមក នោះមិនចេះធ្វើបាបទេ អ្នកនោះឯងជាអ្នករក្សាខ្លួនវិញ ហើយមេកំណាចនឹងពាល់អ្នកនោះមិនបានឡើយ 』 អ្នកដែលបានកើតជាថ្មីបានកើតជាថ្មីដោយព្រះចេស្ដានៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើទីបន្ទាល់ចំពោះរឿងបីយ៉ាងហើយប្រសិនបើអ្នកមិនជឿវាអ្នកនឹងមិនកើតជាថ្មីទេហើយនឹងរំខានដល់ទីបន្ទាល់នៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ បុគ្គលដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងវិញមានន័យថាបុគ្គលដែលរាងកាយរបស់ខ្លួនស្លាប់ក្នុងទឹកហើយបានកើតជារូបកាយនៃវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដូច្នេះអ្នកដែលបានកើតជាថ្មីនឹងនាំទៅរកការសង្គ្រោះអស់កល្បជានិច្ច។ ទោះយ៉ាងណាក្រុមជំនុំនានានៅលើពិភពលោកទទួលស្គាល់ថាសេចក្ដីសង្រ្គោះអាចធ្វើទៅបានតាមរយៈការប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃពីព្រោះពួកគេទទួលស្គាល់ថាព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូនៅលើឈើឆ្កាងអនុវត្តតែនៅសព្វថ្ងៃនេះទេ។ ដូច្នេះពួកគេអនុវត្តបច្ចុប្បន្ននៃថ្ងៃនេះ: "គ្មានការលះបង់សម្រាប់អំពើបាបទៀតទេ" ។ នេះមានន័យថាប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធមិនគួរមានបញ្ហាម្តងទៀតចំពោះអំពើបាប។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលអ្នកស្ថិតក្នុងសាច់ឈាមចូរព្យាយាមអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីផ្សាយព្រះបន្ទូលដើម្បីទទួលបាននគរព្រះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយត្រូវចងចាំថាពួកគេស្លាប់រាល់ថ្ងៃដោយសារតែភាពទន់ខ្សោយនៃរាងកាយ។ ការមិនជឿនូវអ្វីដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើបន្ទាល់គឺប្រមាថដល់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ នៅទីបំផុតអ្នកដែលបានកើតជាថ្មីនឹងទទួលបានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចប៉ុន្តែអ្នកដែលមិនប្រែចិត្ដកំពុងប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ពួកគេជារៀងរាល់ថ្ងៃស្របតាមច្បាប់។ នៅរ៉ូម ៦: ៤『ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ 』