ចូរឲ្យចូលតាមទ្វារចង្អៀត ដ្បិតទ្វារដែលនាំទៅឯសេចក្ដីហិនវិនាស

ចូរឲ្យចូលតាមទ្វារចង្អៀត ដ្បិតទ្វារដែលនាំទៅឯសេចក្ដីហិនវិនាស នោះធំ ហើយទូលាយផង ក៏មានមនុស្សជាច្រើនដែលចូលតាមទ្វារនោះ តែឯទ្វារដែលនាំទៅឯជីវិត នោះតូច ហើយចង្អៀតវិញ ក៏មានមនុស្សតិចណាស់ដែលរកផ្លូវនោះឃើញ។ ចូរប្រយ័តនឹងពួកគ្រូក្លែងក្លាយ ដែលគេមកឯអ្នករាល់គ្នា ដោយពាក់រោមចៀមបំប្លែងខ្លួន តែខាងក្នុងរបស់គេ ជាឆ្កែចចកដែលឆ្មក់ស៊ីវិញ អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់គេបាន ដោយសារផលគេបង្កើត តើដែលបេះផ្លែទំពាំងបាយជូរពីគុម្ពបន្លា ឬផ្លែល្វាពីដំបងយក្សឬទេ ដូច្នេះ អស់ទាំងដើមឈើល្អ តែងមានផ្លែល្អ ឯដើមឈើអាក្រក់ ក៏តែងមានផ្លែអាក្រក់ដែរ ធម្មតាដើមឈើល្អ មិនដែលបញ្ចេញផលអាក្រក់បានទេ ហើយដើមដែលអាក្រក់ក៏ពុំអាចបញ្ចេញផលល្អបានដែរ អស់ទាំងដើមឈើណាដែលមិនកើតផលផ្លែល្អ នោះត្រូវតែកាប់បោះចោលទៅក្នុងភ្លើងចេញ ដូច្នេះ អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់គេបាន គឺដោយសារផលគេបង្កើត។ (ម៉ាថាយ ៧: ១៣-២០) ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅកាន់អ្នកដែលស្វែងរកព្រះនៅក្នុងម៉ាថាយ ៧: ១៣-១៤ ។ គាត់បាននិយាយថាមានវិធីពីរយ៉ាងសម្រាប់អ្នកដែលស្វែងរកព្រះគឺផ្លូវធំទូលាយនិងច្រកទ្វារតូច។ ទ្វារដែលនាំទៅរកជីវិតគឺជាច្រកតូចហើយមានមនុស្សតិចណាស់ដែលស្វែងរកវា។ នៅពេលយើងក្រឡេកមើលព្រះគម្ពីរទាំងមូលវាមានន័យថាផ្លូវដែលមនុស្សជាច្រើនទៅគឺមិនមែនជាផ្លូវទៅកាន់ជីវិតទេ។ នេះដោយសារតែវាទាក់ទងនឹងការប្រែចិត្ត។ នៅក្នុងលូកា ១៣: ២៣-២៤,『 ក៏មានម្នាក់ទូលសួរថា ព្រះអម្ចាស់អើយ តើមនុស្សដែលបានសង្គ្រោះ មានគ្នាតែបន្តិចទេឬអី តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា ចូរខំប្រឹងយ៉ាងអស់ពីចិត្ត ឲ្យបានចូលទៅតាមទ្វារចង្អៀត ដ្បិតខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា នឹងមានមនុស្សជាច្រើនខំប្រឹងរកចូលដែរ តែចូលមិនបានទេ 』 វាគឺដូចគ្នានឹងដំណឹងល្អរបស់ម៉ាថាយដែរ។ មនុស្សជាច្រើនជឿថាពួកគេបានសង្រ្គោះដោយសារពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវ។ ប៉ុន្តែវាអាចជាជំនឿមិនពិត។ ជំនឿដែលខ្ញុំជឿគឺនៅឆ្ងាយពីសេចក្តីសង្រ្គោះ។ សេចក្តីជំនឿគឺជាវិវរណៈនិងអំណោយពីព្រះអម្ចាស់ដល់អ្នកដែលប្រែចិត្ត។ ដូច្នេះសាវកប៉ូលនិយាយនៅក្នុងកាឡាទីថា«អ្នកណាដែលប្រកាសដំណឹងល្អផ្សេងទៀតត្រូវបណ្ដាសាហើយ»។ ព្រះវិហារភាគច្រើននៅសម័យនេះកំពុងព្យាយាមធ្វើឱ្យមនុស្សដែលមិនប្រែចិត្តមកក្រុមជំនុំ។ នេះមានន័យថាមិនមែនមនុស្សគ្រប់គ្នាដែលទៅព្រះវិហារត្រូវបានសង្រ្គោះទេ។ ទ្វារតូចចង្អៀតគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ចូលព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទគឺកំពុងចូលតាមទ្វារតូច។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅពួកខាងគណៈផារីស៊ីថា៖ «អ្នកត្រូវតែរកព្រះគ្រិស្ដតាមរយៈក្រឹត្យវិន័យតែអ្នករកមិនឃើញទេហើយមិនអនុញ្ញាតអោយអ្នកដទៃចូលដែរ។ ព្រះគ្រិស្ដលាក់ទុកនៅក្នុងក្រឹត្យវិន័យ។ វាត្រូវបានគេនិយាយថាមនុស្សមិនអាចត្រូវបានសង្រ្គោះតាមរយៈច្បាប់ហើយរកឃើញព្រះគ្រីស្ទតាមរយៈច្បាប់ទេ។ ដូច្នេះច្រកទ្វារតូចចង្អៀតគឺស្វែងរកព្រះគ្រីស្ទតាមច្បាប់។ អ្នកច្បាប់មិនបានស្គាល់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទទេផ្ទុយទៅវិញបានប្រហារជីវិតព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាង។ មនុស្សនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប៉ុន្ដែអស់អ្នកដែលគិតដោយស្របច្បាប់និងរស់នៅតាមច្បាប់នឹងមិនត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ ពីព្រោះវាដូចជាមិនជឿអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖ «កាលណាកូនមនុស្សមកតើលោកនឹងជឿឬ? »។ ពាក្យទាំងនេះគឺជាពាក្យដែលត្រូវបានចងភ្ជាប់ដោយច្បាប់ហើយមិនអាចយល់និងទទួលយកការពិតនៃព្រះគ្រីស្ទបានទេ។ លូកា ១៣:២៥ និយាយ 『 កាលណាម្ចាស់ផ្ទះបានក្រោកឡើងបិទទ្វារ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងចាប់តាំងឈរពីខាងក្រៅ គោះទ្វារទូលថា ឱព្រះអម្ចាស់ៗអើយ សូមបើកឲ្យយើងខ្ញុំផង នោះទ្រង់នឹងមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា អញមិនស្គាល់ឯងរាល់គ្នាដែលមកពីណាទេ 』 វាមានន័យដូចនឹងខគម្ពីរក្នុងម៉ាថាយ ៧:២១ ។ នេះមានន័យថាមិនមែនមនុស្សទាំងអស់ត្រូវបានសង្គ្រោះដោយការធ្វើអ្វីដោយជំនឿនោះទេ។ ត្រូវតែមានការប្រែចិត្តដែលដឹងថាខ្ញុំនឹងត្រូវស្លាប់ហើយស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ការប្រែចិត្តមិនមែននិយាយអំពីបាបរបស់លោកីយទេតែជាការប្រែចិត្តរបស់បុរសចំណាស់ដែលបានធ្វើបាបលោកីយដោយព្រោះមនុស្សចាស់ចង់ធ្វើដូចព្រះ។ ការប្រែចិត្តគឺត្រូវដឹងថា "ខ្ញុំគ្មានជំរើសក្រៅពីស្លាប់ពីព្រះ" ។ ព្រះនឹងអត់ទោសបាបរបស់លោកីយចំពោះអ្នកដែលប្រែចិត្ដយ៉ាងស្មោះ។ អ្នកដែលមិនបានប្រែចិត្តមិនបានកើតជាថ្មីទេហើយព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា "ខ្ញុំមិនស្គាល់អ្នកទេ" ។ នេះប្រាប់យើងថាវាគឺជា "អ្នកដែលមិនត្រូវបានកើតជាថ្មី" ។ អ្នកដែលបានកើតជាថ្មីកើតពីខាងលើ។ នៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ ៣: ៩ អស់អ្នកណាដែលកើតពីព្រះ នោះមិនដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបទេ ពីព្រោះពូជ ព្រះនៅក្នុងអ្នកនោះឯង បានជាពុំអាចនឹងធ្វើបាបបានឡើយ ដ្បិតបានកើតពីព្រះមក អ្នកណាកើតពីដីឬពីសាច់ឈាមមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ អ្នកណាកើតពីស្ថានលើមិនអាចកើតមកតាមឆន្ទៈរបស់មនុស្សឡើយ។ វាមិនមែនជាការខិតខំទេវាជាសំណួរថាតើអ្នកមកពីណា។ សៀវភៅកាឡាទីពន្យល់អំពីអ៊ីសម៉ាអែលនិងអ៊ីសាក។ វាគឺដើម្បីប្រាប់ពីប្រភពនៃជីវិត។ វាមិនមែនជាអ្វីដែលអ៊ីសម៉ាអែលបានធ្វើឬអ៊ីសាកបានធ្វើនោះទេប៉ុន្តែ "អ្នកដែលបានបង្កើតកូន" គឺសំខាន់។ មានតែតាមរយៈការកើតពីព្រះប៉ុណ្ណោះដែលអ្នកអាចបានសង្រ្គោះ។ តើអ្នកដឹងដោយរបៀបណា? អ្នកដែលបានកើតជាថ្មីពួកគេមិនស្នើសុំរបស់លោកីយទេតែពួកគេសុំរបស់ព្រះ។ លូកា ១២:៣១ និយាយថា“ចូរខំស្វែងរកនគរព្រះវិញ នោះគ្រប់របស់ទាំងនោះនឹងបានប្រទានមកអ្នករាល់គ្នាផង. នគររបស់ព្រះអម្ចាស់មិនត្រូវបានផ្តល់ឱ្យហ្វូងមនុស្សទេប៉ុន្តែដល់អ្នកតូចតាច។ នៅលូកា ១២:៣២『 កុំឲ្យខ្លាច ហ្វូងតូចអើយ ព្រោះព្រះវរបិតានៃអ្នករាល់គ្នា ទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យ នឹងប្រទាននគរមកអ្នករាល់គ្នាពិត 』 មនុស្សក្នុងសាសនាចក្រចង់ទៅនគរព្រះ។ ប៉ុន្តែព្រះសព្វព្រះហឫទ័យអោយព្រះរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើនៅលើផែនដីនេះ។ វាខុសគ្នាឆ្ងាយណាស់។ មនុស្សជឿលើព្រះយេស៊ូវថាជាឋានសួគ៌។ ទោះយ៉ាងណាកន្លែងដែលព្រះយេស៊ូវជាស្ថានសួគ៌។ ការដេញតាមឋានសួគ៌ដោយមិនស្វែងរកព្រះយេស៊ូវគឺមិនត្រឹមត្រូវទេ។ សេចក្ដីសង្រ្គោះមានន័យថាមានតែ“ ការរស់នៅសំរាប់ព្រះយេស៊ូវ” ប៉ុណ្ណោះដែលជាសេចក្តីសង្រ្គោះ។