តើសាំយូអែលជាសាំយូអែលដែលសាំស៊ាបានបង្ហោះឬទេ?

សាំយូអែលទី ១ ២៨: ១១-១៤『 រួចស្រីនោះសួរថា តើចង់ឲ្យខ្ញុំខាបយកអ្នកណាមកឲ្យលោក នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា សូមខាបយកសាំយូអែលមកឲ្យខ្ញុំចុះ កាលស្ត្រីនោះបានឃើញសាំយូអែល នោះក៏ស្រែកឡើងជាខ្លាំង រួចទូលសូលថា ហេតុអ្វីបានជាបញ្ឆោតខ្ញុំម្ចាស់ដូច្នេះ ដ្បិតខ្លួនលោកនេះហើយ គឺជាសូល តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា កុំឲ្យភ័យខ្លាចឡើយ តើអ្នកបានឃើញអ្វី រួចស្ត្រីនោះទូលឆ្លើយថា ខ្ញុំម្ចាស់បានឃើញពួកព្រះ ឡើងពីដីមក ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៀតថា តើមានភាពយ៉ាងដូចម្តេច គាត់ឆ្លើយថា មានភាពជាមនុស្សចាស់គ្រលុំដោយអាវដែលឡើងមក នោះសូលទ្រង់យល់ថា ជាសាំយូអែលហើយ រួចទ្រង់ក្រាបព្រះភ័ក្ត្រចុះដល់ដីដោយគោរព។ 』 នេះជាខ្លឹមសាររបស់សូលទៅសួរសុខទុក្ខស្ត្រីសែងម្នាក់ហើយនិយាយជាមួយសាំដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាបន្ទាប់ពីសាំយូអែលស្លាប់។ និយាយអីញ្ចឹងស្ត្រីពិពណ៌នាអំពីស្មារតីរបស់សាំយូអែលកំពុងតែឡើងពីលើផែនដី។ តើស្មារតីរបស់សាំយូអែលពិតជាកើតឡើងឬជាការបោកបញ្ឆោតរបស់សាតាំង? ប្រសិនបើសូលដើរតាមការបំភាន់របស់សាតាំងគាត់និយាយថាគាត់ពិតជាជឿលើព្រះប៉ុន្តែគាត់យកព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅទុកចោល។ ព្រះគម្ពីរថ្លែងទីបន្ទាល់ពីអ្វីគ្រប់យ៉ាងអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ គម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺជាការយាងមករបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទហើយសញ្ញាចាស់គឺជាការយាងមករបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយប្រសិនបើមនុស្សនិយាយអ្វីក្រៅពីព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទនោះគឺជាការបោកបញ្ឆោតរបស់សាតាំង។ នៅនិក្ខមនំ ២២:១៨『 កុំទុកឲ្យស្ត្រីដែលជាគ្រូអាបធ្មប់នៅរស់ឡើយ។ 』, លេវីវិន័យ ១៩:៣១,『 កុំឲ្យឯងរាល់គ្នាបែរទៅតាមពួកគ្រូខាប ឬគ្រូមន្តគាថាឡើយ កុំឲ្យពឹងរកគេឲ្យសោះ ក្រែងឯងទៅជាស្មោកគ្រោកដោយសារគេដែរ អញនេះ គឺយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯងរាល់គ្នា។ 』 នៅក្នុងលេវីវិន័យ ២០: ៦『 ឯអ្នកណាដែលបែរទៅតាមពួកគ្រូខាប ឬពួកគ្រូមន្តគាថា នឹងផិតទៅតាមគេ នោះអញនឹងតាំងមុខទាស់ចំពោះអ្នកនោះ ហើយនិងកាត់ចេញពីសាសន៍ខ្លួនទៅ 』, លេវីវិន័យ ២០:២៧,『 មនុស្សប្រុស ឬស្រីណាដែលធ្វើជាគ្រូខាប ឬជាគ្រូមន្តគាថា នោះត្រូវសម្លាប់ចោលជាកុំខាន ត្រូវចោលគេនឹងថ្មទៅ ឈាមគេត្រូវធ្លាក់លើគេវិញ។ 』 ទោះបីជាព្រះមានបន្ទូលដូច្នេះក៏ដោយក៏មនុស្សភាគច្រើននៅក្នុងព្រះវិហារជឿថា«អ្នកសែងបានប្រាប់សូលថាវិញ្ញាណរបស់សាំយូអែលបានចេញពីផែនដីមក»។ អ្នកដែលជឿតាមវិធីនេះគិតថា "ខ្ញុំឆ្ងល់ថាតើព្រះបានបញ្ជូនវិញ្ញាណរបស់សាំយូអែលទៅសូលម្តងដោយអាណិត" ។ ព្រះបានប្រាប់យើងកុំ ឲ្យ រស់នៅជាអ្នកដែលមានទឹកចិត្តសៅហ្មងប៉ុន្តែអ្នកដែលជឿថាព្រះបានស្តាប់សាំសុនហើយលើកទឹកចិត្តសាំយូអែលមិនមែនជាប្រជាជនរបស់ព្រះទេ។ គាត់គ្រាន់តែជាកូនរបស់អារក្សប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងចោទិយកថា ១៨: ៩-១២『 កាលណាឯងបានចូលទៅក្នុងស្រុក ដែលព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃឯង ទ្រង់ប្រទានឲ្យ នោះមិនត្រូវរៀនធ្វើតាមការគួរស្អប់ខ្ពើមរបស់សាសន៍ទាំងនោះឡើយ នៅក្នុងពួកឯង មិនត្រូវឲ្យឃើញមានអ្នកណាមួយ ដែលធ្វើឲ្យកូនប្រុស ឬកូនស្រីខ្លួនឆ្លងកាត់ភ្លើង ឬគ្រូទាយ គ្រូគន់គូរនក្ខត្តឫក្ស គ្រូអង្គុយធម៌ គ្រូអាបធ្មប់ គ្រូសន្ធាប់ គ្រូខាប គ្រូគាថា ឬគ្រូអន្ទងខ្មោចណាឡើយ ដ្បិតអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តការទាំងនោះ ជាទីស្អប់ខ្ពើមដល់ព្រះយេហូវ៉ាណាស់ គឺដោយព្រោះសេចក្ដីគួរស្អប់ខ្ពើមយ៉ាងនោះហើយ បានជាព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃឯង ទ្រង់បណ្តេញគេពីមុខឯងចេញ 』 សូម្បីតែសព្វថ្ងៃនេះក៏នឹងមានមនុស្សជាច្រើនដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះហើយកំពុងធ្វើរឿងទាំងនេះ។ ប្រសិនបើយើងមិនបានពិនិត្យឱ្យបានហ្មត់ចត់នូវអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅជុំវិញយើងទេយើងអាចលឺព្រះយេស៊ូវនិយាយថា“ ខ្ញុំមិនស្គាល់អ្នកទេ” ។ នេះជាមូលហេតុដែលព្រះបានប្រាប់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ឲ្យ ដេញតាមអំបូរកាណានទាំងអស់។ សូលបានជួបនឹងវិបត្តិ។ វិបត្តិគឺខ្លួនឯងរបស់សូល។ នេះគឺដោយសារតែគាត់បានបង្ហាញខ្លួនគាត់ដោយមិនរង់ចាំសាំយូអែលសម្រាប់ការបូជាដែលព្រះបានបញ្ជា។ ការប្រព្រឹត្ដនេះបាន ធ្វើឲ្យ សាថានចូលក្នុងគំនិតរបស់សូលហើយធ្វើវា។ សាតាំងគឺជាអ្នកដែលបំភាន់ហើយធ្វើឱ្យវាដួល។ សាតាំងបានបណ្តាលឱ្យអេវ៉ាធ្លាក់ចុះនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។ នាងបានធ្លាក់ចូលក្នុងការបំភាន់របស់សាថានដែលថានាងអាចដូចជាព្រះ។ ព្រះមានបន្ទូលថាប្រសិនបើអ្នកបរិភោគផ្លែឈើនោះអ្នកនឹងត្រូវស្លាប់ប៉ុន្តែសាតាំងបាននិយាយថាគាត់មិនស្លាប់ទេហើយនាងអេវ៉ាជឿពាក្យរបស់សាតាំង។ សាថានក៏បាន បណ្ដាលឲ្យ ពេត្រុសដួលដែរ។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថាគាត់ត្រូវតែស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងហើយត្រូវបានរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទី ៣ ពេត្រុសបាននិយាយថា“ អ្នកមិនត្រូវធ្វើដូច្នោះទេ” ។ សាតាំងធ្វើឱ្យខូចព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះហើយធ្វើឱ្យគាត់មិនស្អាត។ នៅក្នុងកូរិនថូសទី ២ ១១: ១៤-១៥『 ហើយសេចក្ដីនោះមិនជាអស្ចារ្យឡើយ ព្រោះអារក្សសាតាំងក៏ក្លែងខ្លួនធ្វើជាទេវតានៃពន្លឺដែរ ដូច្នេះ បើអ្នកបម្រើរបស់វាក្លែងខ្លួនធ្វើជាអ្នកបម្រើសេចក្ដីសុចរិតវិញ នោះមិនមែនជាការធំអ្វីទេ ឯចុងបំផុតរបស់គេនឹងបានត្រូវតាមអំពើដែលគេធ្វើដែរ។ 』 ការជឿថាសូលអាចនិយាយជាមួយវិញ្ញាណរបស់សាំយូអែលតាមរយៈសាំយ៉ុងជិតស្និទ្ធគឺមិនខុសពីអ្នកដែលត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយចក្ខុវិស័យឬស្មារតីជាក់លាក់ដើម្បីនិយាយជាមួយព្រះ។ សាតាំងមិនដែលចង់បាន“ អ្នកដែលចាកចេញពីនគរព្រះទេពីព្រោះពួកគេចង់ធ្វើដូចជាព្រះដើម្បីប្រែចិត្តហើយត្រឡប់ទៅនគរព្រះវិញ” ។ ដូច្នេះសាថានកំពុងកលល្បិចនេះ។ ដោយសារមនុស្សមិនអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយព្រះដោយផ្ទាល់បានធ្វើឱ្យពួកគេជឿថាពួកគេអាចទទួលបានព្រះវិញ្ញាណនិងទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះ។ សាតាំងធ្វើឱ្យមនុស្សជឿថាពួកគេបានប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយព្រះដោយលឺសំលេងរបស់ព្រះជាម្ចាស់និងការអស្ចារ្យ។ ព្រះបាទសូលបញ្ជាអោយគេសម្លាប់ខ្មាំងសត្រូវទាំងអស់។ ដូច្នេះពួក shamans បានធ្វើការនៅក្នុងការលាក់ខ្លួនប៉ុន្តែនៅពេលសាំយូអែលស្លាប់វិធីដែលគាត់អាចប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយព្រះត្រូវបានរារាំង។ ព្រះបាទសូលបានដោះអាវធំចេញហើយក្លែងខ្លួនទៅរកអ្នកសែងហើយសុំវិញ្ញាណរបស់សាំយូអែល។ អ្នកដែលជឿថាព្រះបានចាត់សាំយូអែលមិនខុសពីសូលទេ។ ហេតុអ្វីបានជាសូលចង់ជួបស្មារតីរបស់សាំយូអែល? សូលបានគិតថាសាំយូអែលបានរត់គេចពីការលំបាកដែលគាត់បានប្រឈមមុខជាមួយព្រះ។ អ្នកដែលឈ្លក់វង្វេងនឹងជំនឿនៅក្នុងព្រះវិហារសម្រាប់ពរជ័យនៃពិភពលោកគឺដូចនេះ។ ជាពិសេសអ្នកដែលត្រូវការជំនួយត្រូវទៅរកអ្នកដែលមានអំណាចវេទមន្តដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាដ៏លំបាកនេះហើយព្យាយាមដោះស្រាយបញ្ហា។ តើអ្នកណាជាមនុស្សដែលមានអំណាចវេទមន្ត? ពួកគេគឺជាអ្នកដែលនិយាយថាពួកគេអាចលឺសំលេងរបស់ព្រះឬទទួលបាននូវអព្ភូតហេតុហើយមានការសន្ទនាផ្ទាល់ជាមួយព្រះ។ នៅក្នុងសាំយូអែលទី ១ ១៨: ១៣-១៤,『 ហេតុដូច្នោះ សូលទ្រង់ក៏ដកហូតដាវីឌចេញ ហើយតម្រូវឲ្យធ្វើជាមេទ័ពលើ១ពាន់នាក់វិញ រួចដាវីឌក៏តែងនាំមុខបណ្តាទ័ពចេញចូល លោកចេះតែប្រព្រឹត្តដោយប្រាជ្ញាក្នុងគ្រប់ទាំងផ្លូវរបស់លោក ហើយព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់គង់ជាមួយផង 』 រួចក្រាបថ្វាយបង្គំបិសាច។ និយាយម៉្យាងទៀតគាត់ជឿពាក្យរបស់សាំស៊ា។ ដូច្នេះអារក្សធ្វើត្រាប់តាមសាំយូអែលតាមរយៈ shaman ។ អារក្សដឹងច្បាស់អំពីអ្វីដែលសាំយូអែលបានធ្វើក្នុងជីវិតរបស់គាត់។ ដូច្នេះអារក្សនិយាយដូចសាំយូអែល។『 ឯសាំយូអែល លោកទូលសួរថា ហេតុអ្វីបានជាធ្វើឲ្យទូលបង្គំរំខាន ដោយហៅឲ្យទូលបង្គំឡើងមកដូច្នេះ សូលមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា ខ្ញុំមានសេចក្ដីវេទនាជាខ្លាំង ពីព្រោះពួកសាសន៍ភីលីស្ទីនគេមកច្បាំងនឹងខ្ញុំ ហើយព្រះទ្រង់បានថយចេញពីខ្ញុំទៅ ទ្រង់ឥតមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយមកខ្ញុំទៀតឡើយ ទោះបើដោយហោរា ឬដោយការពន្យល់សប្តិក្តី ហេតុនោះបានជាខ្ញុំហៅលោកមក ដើម្បីលោកបង្ហាញការដែលខ្ញុំគួរធ្វើយ៉ាងណា នោះសាំយូអែលឆ្លើយថា បើព្រះយេហូវ៉ាបានថយចេញពីទ្រង់ទៅ ហើយបានត្រឡប់ជាទាស់ទទឹងនឹងទ្រង់ផង ចុះហេតុអ្វីបានជាទ្រង់សួរដល់ទូលបង្គំវិញដូច្នេះ ព្រះយេហូវ៉ាបានសម្រេចដល់ទ្រង់តាមសេចក្ដីទំនាយ ដែលទាយដោយសារទូលបង្គំហើយ គឺបានដករាជ្យពីព្រះហស្តទ្រង់ចេញ ប្រគល់ឲ្យដល់អ្នកដទៃម្នាក់ គឺដាវីឌ 』 សូម្បីតែសព្វថ្ងៃនេះនៅពេលដែលមនុស្សនៅក្នុងព្រះវិហាររកឃើញអំណាចវេទមន្តនៅក្នុងភាពខាងវិញ្ញាណក្រៅពីព្រះពួកគេជឿយ៉ាងពេញលេញហើយក្លាយជាអ្នកក្រោមបង្គាប់ចំពោះគាត់។ សូម្បីតែអារក្សអាក្រក់ក៏ធ្វើតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរដូចជាទេវតាភ្លឺ។ ប្រសិនបើមនុស្សជឿថាស្មារតីដែលបានជំរុញដោយសឺនគឺជាស្មារតីរបស់សាំយូអែលពួកគេមិនខុសពីការជឿថាតាមរយៈសុនពួកគេអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយព្រះបានតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ នេះគឺដូចគ្នានឹងការជឿថាព្រះនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានប្រាប់គាត់ឱ្យសម្លាប់សាប់ហើយថាគាត់បាន heard អ្វីដែលសាប់បានស្នើសុំ។ នេះគឺជាអ្វីដែលយើងហៅថាព្រះឥតប្រយោជន៍។