កាលដើមដំបូងឡើយ ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ។

នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ១-២『 កាលដើមដំបូងឡើយ ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ។ ឯផែនដីបានខូច ហើយនៅទទេ មានសុទ្ធតែងងឹតនៅគ្របលើជម្រៅទឹក ហើយព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះក៏រេរានៅពីលើទឹក 』 ប្រជាជននៃព្រះវិហារនិយាយថាព្រះបានបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់តាំងពីដំបូងមក។ យើងត្រូវតែយល់ពាក្យថា“ មេឃនិងផែនដី” ។ ឋានសួគ៌មានន័យថានគររបស់ព្រះមិនមែនមេឃដែលយើងមើលឃើញដោយភ្នែកទេ។ ផែនដីមិនមែនជាដីដែលយើងរស់នៅទេតែជាពិភពលោក (ពិភពលោកខាងសម្ភារៈ) ដែលទាស់នឹងនគរព្រះ។ នគររបស់ព្រះជាកន្លែងដែលព្រះគង់នៅហើយពិភពលោកគឺជាពិភពសម្ភារៈដែលព្រះមិនត្រូវបានបំបែកចេញពីនគររបស់ព្រះឡើយ។ ពាក្យនៅលោកុប្បត្តិ ១: ១ គឺសំខាន់ហើយយើងត្រូវឃ្លាំមើល“ ផ្ទៃមេឃ (គួរអោយអាម៉ាស) ទឹកដី (លុបបំបាត់) ការបង្កើត (បារាយណ៍)” ។ ទាក់ទងនឹងឋានសួគ៌ (សៃមីម) នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់“ ផ្ទៃមេឃ” ទាំងអស់ត្រូវបានគេហៅថាសាម៉ីម។ មេឃពណ៌ខៀវក៏ត្រូវបានគេហៅថាសាម៉ីមទីធ្លាខាងក្រៅត្រូវបានគេហៅថាសាម៉ីមហើយនគររបស់ព្រះដែលជាកន្លែងដែលព្រះគង់នៅក៏ត្រូវបានគេហៅថាសាម៉ីមដែរ។ នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ផ្ទៃមេឃទាំងអស់គឺគួរឱ្យអាម៉ាស់ណាស់។ នៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់នៅពេលដែលយើងហៅថាសាមីមីមដំបូងយើងត្រូវគិតអំពីអ្វីដែលជាឋានសួគ៌នេះ។ មានន័យថាអ្នកត្រូវគិតអំពីឋានសួគ៌ទាំងបីដោយមើលបរិបទ។ លោកុប្បត្តិ ១: ១『 កាលដើមដំបូងឡើយ ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ។ 』 និយាយម៉្យាងទៀតប្រសិនបើអ្នកក្រឡេកមើលចោទិយកថានៅក្នុង“ ព្រះបារ៉ាម (បង្កើត) សាមមីមនិងអេរសៀ” ចោទិយកថា ២៦:១៥『 សូមទ្រង់ទតមកពីទីលំនៅបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់នៅស្ថានសួគ៌ ហើយប្រទានពរដល់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងដីដែលទ្រង់បានប្រទានមកយើងខ្ញុំផង គឺជាស្រុកនេះដែលមានទឹកដោះ និងទឹកឃ្មុំហូរហៀរ ដូចជាទ្រង់បានស្បថនឹងពួកអយ្យកោយើងខ្ញុំហើយ។ 』 នៅទីនេះ“ អស្ចារ្យជាទីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះអម្ចាស់” គឺជាអាណាចក្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ នគរព្រះត្រូវបានប្រើជាភាពអាម៉ាស់។ ភាពអាម៉ាស់នេះត្រូវបានប្រើនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ១ ។ ក្នុងពង្សាវតារក្សត្រទី ១ ៨ ៈ ៣០『 ហើយកាលណាទូលបង្គំ ជាបាវបម្រើទ្រង់ និងពួកអ៊ីស្រាអែល ជារាស្ត្ររបស់ទ្រង់ នឹងអធិស្ឋានតម្រង់មកឯទីនេះ នោះសូមទ្រង់ស្តាប់សេចក្ដីទូលអង្វរ របស់យើងខ្ញុំផង គឺសូមទ្រង់ស្តាប់ពីលើស្ថានសួគ៌ ជាទីលំនៅរបស់ទ្រង់ លុះកាលណាទ្រង់ព្រះសណ្តាប់ហើយ នោះសូមអត់ទោសឲ្យផង។ 』 ឋានសួគ៌ក្នុងព្រះរាជា ១ គឺជានគររបស់ព្រះដែរហើយវាគឺជាសាមម៉ាម។ បន្ទាប់មកតើមេឃ (សាមម៉ាម) នៅឯលោកុប្បត្តិ ១: ១ នៅឯណា? នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ៨『 រួចព្រះទ្រង់ហៅប្រឡោះនោះថាជាមេឃ នោះក៏មានល្ងាចមានព្រឹកឡើង ជាថ្ងៃទី២។ 』 ភាពរឹងប៉ឹងនេះអាចត្រូវបានគេមើលឃើញថាត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ៧ ។ ប្រសិនបើអ្នកក្រឡេកមើលលើមេឃក្នុងលោកុប្បត្ដិ ១: ១ ដូចមេឃនៅលោកុប្បត្តិ ១: ៨ អ្នកនឹងបង្កើតផ្ទៃមេឃនៅដើមដំបូងហើយផ្ទៃមេឃដែលបានបង្កើតនៅលោកុប្បត្តិ ១: ៧ នឹងត្រួតលើគ្នាដូច្នេះវានឹងមិនសមហេតុផលឡើយ។ ដូច្នេះវាច្បាស់ណាស់ថាសៃមីមនៃលោកុប្បត្តិ ១: ១ មិនមែនជាមេឃដែលយើងបានឃើញទេ។ អាចនិយាយបានថាផ្ទៃមេឃក្នុងលោកុប្បត្ដិ ១: ១ សំដៅទៅលើនគររបស់ព្រះ។ បន្ទាប់មកនៅលើទឹកដី (អេរិត) ក្នុងលោកុប្បត្ដិ ១: ៩『 បន្ទាប់មក ព្រះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា ចូរឲ្យទឹកនៅក្រោមមេឃប្រមូលគ្នានៅកន្លែងតែ១ ហើយឲ្យមានទីគោកដុះលេចឡើង នោះក៏មានដូច្នោះ 』 ដីនេះគឺអេរីសស៊ូ។ បន្ទាប់មកវាជាន់គ្នាជាមួយអេរិកដូចដែលបានរៀបរាប់នៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ១ ។ មនុស្សខ្លះអាចនិយាយបានថាផែនដីជាដីតែមួយនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ១ ហើយបន្ទាប់មកនិយាយថាវាជាដីដូចគ្នានៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ៩ ប៉ុន្តែដីនៅលោកុប្បត្តិ ១: ១ អាចយល់បានថាយោងទៅលើពិភពសម្ភារៈដែលយើង និយាយអំពី។ ដោយសារតែផែនដីត្រូវបានគេនិយាយថាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ១: ១ វាត្រូវបានគេហៅថាលោកុប្បត្តិ ១: ៩ ផងដែរ។ និយាយម៉្យាងទៀតគេអាចឃើញថាទឹកដីនៃលោកុប្បត្តិ ១: ១ សំដៅទៅលើពិភពសម្ភារៈមិនមែនជាដីរបស់ផែនដីទេពីព្រោះវាជាលទ្ធផលនៃការដាក់ឈ្មោះជាន់គ្នា។ អ្នកអាចឃើញថាពិភពសម្ភារៈដែលបង្កើតដោយព្រះត្រូវបានគ្របដោយទឹក។ ពាក្យហេប្រឺសម្រាប់បកប្រែថា“ បង្កើត” គឺ“ បារ៉ាក់” ។ និយាយអញ្ចឹងដើម្បីយល់អត្ថន័យនៃពាក្យ "បារ៉ារ៉ា" អេសាយ ៤៥: ៧" គឺអញដែលបង្កើតពន្លឺ ហើយក៏ធ្វើឲ្យមានងងឹតផង អញធ្វើឲ្យមានសន្តិសុខ ហើយឲ្យមានសេចក្ដីវេទនាដែរ គឺអញនេះហើយ ជាយេហូវ៉ា ដែលធ្វើគ្រប់ការទាំងនេះ។ " ពាក្យថា“ សាងសង់” នៅទីនេះគឺពាក្យ“ បារាយណ៍” ។ ត្រង់នេះ“ ភាពងងឹត” សំដៅទៅលើលោកុប្បត្តិ ១: ២ 『 ឯផែនដីបានខូច ហើយនៅទទេ មានសុទ្ធតែងងឹតនៅគ្របលើជម្រៅទឹក ហើយព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះក៏រេរានៅពីលើទឹក 』 គឺជាពាក្យដូចគ្នានឹងភាពងងឹត។ ភាពងងឹតបង្ហាញរាងដោយខ្លួនឯងនៅពេលពន្លឺបាត់។ នៅពេលសន្តិភាពបាត់វាក្លាយជាទុក្ខវេទនាដោយខ្លួនឯង។ នៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ ១: ៥『 នេះជាដំណឹងដែលយើងខ្ញុំបានឮពីទ្រង់ ហើយក៏ប្រាប់មកអ្នករាល់គ្នា គឺថា ព្រះទ្រង់ជាពន្លឺភ្លឺ គ្មានសេចក្ដីងងឹតណានៅក្នុងទ្រង់សោះ 』 ព្រះជាម្ចាស់មិនមានភាពងងឹតទេ។ ដូច្នេះវាក្លាយជាងងឹតពីព្រោះព្រះរារាំងពន្លឺ។ ពាក្យ“ បារាយណ៍” មានន័យថា“ ដាច់ចេញពីគ្នា” ។ ហេតុដូច្នេះពិភពលោកសម្ភារៈនេះរារាំងពន្លឺនៃនគររបស់ព្រះ (សង្ឃឹមថា) ដូច្នេះពិភពលោកសម្ភារៈដែលគេហៅថាភាពងងឹតត្រូវបានបង្កើតឡើង។ 『 កាលដើមដំបូងឡើយ ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ។ 』. នេះគឺជាពាក្យដែលបំបែកពិភពលោកខាងរូបកាយ (ពិភពលោក) ពីនគរព្រះ។ នៅពេលដែលព្រះបានញែកពិភពលោកដែលជាសម្ភារៈនោះវាជាកន្លែងដែលផែនដី (ពិភពសម្ភារៈ) វឹកវរទទេនិងងងឹត។ ពិភពលោកសម្ភារៈត្រូវបានធ្វើពីទឹក។ “ ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះបានផ្លាស់មកលើផ្ទៃទឹក” ។ ពាក្យនេះបានផ្លាស់ប្តូរមានន័យថារុំដូចជាស៊ុត។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះញែកពិភពលោកពីអាណាចក្ររបស់ព្រះ? គឺត្រូវចាប់ដាក់គុកអ្នកដែលបានចាកចេញពីព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះដោយមិនបានរក្សាឋានៈរបស់ខ្លួន។ នៅក្នុងគម្ពីរអេសាយ ៥៣: 『 យើងទាំងអស់គ្នាបានទាសចេញដូចជាចៀម គឺយើងបានបែរចេញទៅតាមផ្លូវយើងរៀងខ្លួន ហើយព្រះយេហូវ៉ាបានទម្លាក់អំពើទុច្ចរិតរបស់យើងទាំងអស់គ្នាទៅលើទ្រង់។ 』 ចៀមមានសមត្ថភាពវែកញែកមើលឃើញមិនល្អ។ ដូច្នេះវាត្រូវបានបង្ហាញថាជាសត្វងាយនឹងការបោកប្រាស់។ អ្វីដែលពួកគេបានធ្វើខុសគឺថាពួកគេបានធ្លាក់ចូលក្នុងការបំភាន់របស់សាថាន។ "ពួកគេម្នាក់ៗបានបន្តដំណើរទៅមុខ (អ៊ីស)" ។ ព្រះបានបង្កើតបុរសទីមួយគឺអ័ដាមហើយបាននាំស្ត្រីម្នាក់ចេញពីបុរស (អ៊ីស) ។ ពាក្យភាសាហេព្រើរ "អ៊ីស" នៅទីនេះមានន័យថាតាមរយៈអ័ដាមអ្នកដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះបានចូលក្នុងពិភពលោក។ អាដាមគឺជារូបភាពនៃការយាងមក។ វាមានន័យថាអ្នកជាមនុស្សម្នាក់ដែលទទួលខុសត្រូវលើអំពើបាប។ ព្រះបានបញ្ជូនវិញ្ញាណរបស់អ្នកដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះចូលទៅក្នុងពិភពសម្ភារៈដែលតម្រូវឱ្យមានជីវិតជាជនរងគ្រោះនៃសាច់ឈាម។ នោះហើយជាអ្វីដែលអ័ដាមបានធ្វើ។ ហើយវាញែកអេវ៉ាចេញពីអ័ដាមហើយតាមរយៈពួកគេកូនចៅកើតមក។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះដាក់ទោសវិញ្ញាណដែលមានបាបនៅក្នុងសាច់ឈាម។ វិញ្ញាណដែលបានធ្វើបាបនៅក្នុងនគររបស់ព្រះបានធ្លាក់ចូលក្នុងការបំភាន់របស់សាថានដែលពួកគេអាចប្រែក្លាយដូចជាព្រះដោយគ្មានព្រះ។ ការភាន់ច្រលំនេះក៏បានលេចចេញនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនដែរ។ ដូច្នេះដោយសារតែអេវ៉ាត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដំបូងហើយអេវ៉ាបានផ្តល់ផ្លែឈើដល់ដើមឈើឱ្យប្តីដឹងថាល្អនិងអាក្រក់ពួកគេត្រូវបានគេដេញចេញពីសួនច្បារអេដែនចូលទៅក្នុងពិភពលោក។ សួនអេដែនបានកើតឡើងនៅលើផែនដីនេះប៉ុន្តែវាមានតួនាទីដើម្បីពន្យល់ពីព្រឹត្តិការណ៍នៃនគរព្រះ។ នៅក្នុងសៀវភៅវិវរណៈមេឃថ្មីផែនដីថ្មីមានតែពន្លឺទេបើគ្មានភាពងងឹត។ ពីព្រោះព្រះជាពន្លឺ។ ដូច្នេះមិនមានព្រះទេនៅក្នុងពិភពសម្ភារៈដែលភាពងងឹតមាន។『 កុំឲ្យស្រឡាញ់លោកីយ៍ ឬរបស់អ្វីដែលនៅក្នុងលោកីយ៍នេះឲ្យសោះ បើអ្នកណាស្រឡាញ់លោកីយ៍ អ្នកនោះគ្មានសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះវរបិតានៅក្នុងខ្លួនឡើយ』 ទោះយ៉ាងណាព្រះបានកំណត់ទុកព្រះគ្រីស្ទមុនការបង្កើតហើយព្រះបានចូលមកក្នុងពិភពខាងសាច់ឈាមដើម្បីជួយសង្គ្រោះវិញ្ញាណដែលមានបាប។ តាមរយៈព្រះបន្ទូលព្រះកំពុងរង់ចាំអ្នកដែលជាប់នៅក្នុងភាពងងឹតនៃពិភពលោកនេះ។