បណ្តាជននេះ គេគោរពប្រតិបត្តិដល់អញតែបបូរមាត់ទេ ឯចិត្តគេ នោះនៅឆ្ងាយពីអញណាស់

អេសាយ ២៩:១៣『ព្រះអម្ចាស់ទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូលថា ហេតុដោយព្រោះសាសន៍នេះគេចូលមកជិតអញ ហើយគោរពប្រតិបត្តិដល់អញ ដោយសំដី នឹងបបូរមាត់របស់គេ តែបានដកចិត្តចេញទៅឆ្ងាយពីអញ ហើយការដែលគេកោតខ្លាចដល់អញគ្រាន់តែជាបង្គាប់របស់មនុស្សដែលបង្រៀនគេប៉ុណ្ណោះ 』 ការកាត់ទោសនេះក៏ត្រូវបាននិយាយនៅក្នុងម៉ាថាយ ១៥: ៨-៩ ផងដែរ។『«បណ្តាជននេះ គេគោរពប្រតិបត្តិដល់អញតែបបូរមាត់ទេ ឯចិត្តគេ នោះនៅឆ្ងាយពីអញណាស់ គេថ្វាយបង្គំអញជាឥតប្រយោជន៍ទេ ព្រោះគេបង្រៀនសេចក្ដីដែលជាបញ្ញត្តរបស់មនុស្សវិញ »។ 』 ព្រះជាម្ចាស់ស្តីបន្ទោសប្រជាជនចំពោះការមិនធ្វើតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះប៉ុន្តែធ្វើតាមដំបូន្មានរបស់មនុស្ស។ ពាក្យមួយដែលប្រើដោយជនជាតិហេព្រើរនៅសម័យគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺ“ ហ្គ័ររីន” ដែលមានន័យថា“ ចំពោះព្រះ” ។ ពួកគេបានគិតពីអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកយូដាដរាបណាពួកគេនិយាយថា "ហ្គ័របាន" ។ នេះបាននាំឱ្យមរតករបស់អែលឌើរ។ វាជាប្រពៃណីដែលជនជាតិយូដាបានកេងចំណេញដើម្បីផលប្រយោជន៍និងភាពងាយស្រួលរបស់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមប្រពៃណីរបស់ពួកអែលឌើរមានប្រពៃណីមួយដែលជនជាតិហេព្រើរត្រូវលាងដៃពេលបរិភោគអាហារ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមានសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវដែលបានបរិភោគអាហារដោយមិនលាងដៃ។ ពួកផារិស៊ីកំពុងនិយាយទៅកាន់ព្រះយេស៊ូវ។ នៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ ១៥: ២“ហេតុអ្វីបានជាពួកសិស្សលោកធ្វើខុសនឹងទំនៀមទម្លាប់ ដែលពួកចាស់ទុំបានតាំងទុកពីបុរាណមកដូច្នេះ ដ្បិតកាលណាបរិភោគ នោះគេមិនលាងដៃសោះ " ទោះបីជាជនជាតិយូដាមិនបានរក្សាបទបញ្ញត្តិក៏ដោយពួកគេគ្រាន់តែចាត់ទុកវាថាជា«ហ្គ័ររ៉ាន»ហើយបានចាត់ទុកខ្លួនឯងថាបានរក្សាបទបញ្ញត្តិទាំងនោះ។ សូម្បីតែសព្វថ្ងៃនេះមានមនុស្សជាច្រើនដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះដោយបបូរមាត់ប៉ុន្តែមិនធ្វើតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះទេ។ វាត្រូវបានសរសេរយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរហើយដោយសារតែមនុស្សគិតថាវាមិនអាចទៅរួចទេមនុស្សនិយាយវាតាមគំនិតរបស់ពួកគេផ្ទាល់។ នៅក្នុងរ៉ូម ៨: ១-២『 ហេតុនោះ នៅជាន់នេះ អ្នកណាដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ នោះគ្មានទោសសោះ ដ្បិតអំណាចរបស់ព្រះវិញ្ញាណនៃជីវិត ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ នោះបានប្រោសឲ្យខ្ញុំរួចពីអំណាចរបស់អំពើបាប និងសេចក្ដីស្លាប់ហើយ 』 ទោះបីជាព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាវាមិនមានមនុស្សមិនជឿហើយគិតថាពួកគេត្រូវសារភាពអំពើបាបរបស់ពួកគេហើយសុំការអភ័យទោសជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅក្នុងយ៉ូហានទី ១ ៣: ៩『អស់អ្នកណាដែលកើតពីព្រះ នោះមិនដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបទេ ពីព្រោះពូជ ព្រះនៅក្នុងអ្នកនោះឯង បានជាពុំអាចនឹងធ្វើបាបបានឡើយ ដ្បិតបានកើតពីព្រះមក 』 មនុស្សនិយាយថា "តើមនុស្សមិនអាចធ្វើបាបបានដោយរបៀបណា?" មិនអើពើនឹងវា។ នៅក្នុងម៉ាថាយ ៥: ២៨-៣០『 ប៉ុន្តែ ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា សូម្បីតែអ្នកណាដែលគ្រាន់តែក្រឡេកឃើញស្ត្រី ហើយមានតម្រេកសម្រើបចង់បាន នោះឈ្មោះថា បានប្រព្រឹត្តសេចក្ដីកំផិតនឹងនាងនោះ នៅក្នុងចិត្តខ្លួនហើយ បើភ្នែកស្តាំអ្នកនាំឲ្យរវាតចិត្ត នោះចូរខ្វេះចេញបោះចោលទៅ ដ្បិតដែលភ្នែកអ្នក១ត្រូវវិនាស នោះមានប្រយោជន៍ជាជាងឲ្យរូបកាយទាំងមូលត្រូវបោះទៅក្នុងនរក ហើយបើដៃស្តាំអ្នកនាំឲ្យរវាតចិត្ត នោះចូរកាត់ចេញបោះចោលទៅ ដ្បិតដែលដៃអ្នកម្ខាងត្រូវវិនាស នោះមានប្រយោជន៍ជាជាងឲ្យរូបកាយទាំងមូល ត្រូវបោះទៅក្នុងនរក។ 』 វាជាពាក្យគួរឱ្យខ្លាចណាស់។ តើមានអ្នកណាធ្វើបែបនេះទេ? គ្មានការធានាថាមនុស្សនឹងមិនធ្វើបាបនោះទេព្រោះភ្នែករបស់ពួកគេត្រូវបានដកចេញហើយមិនមានការធានាថាពួកគេនឹងមិនធ្វើបាបនោះទេព្រោះពួកគេបានកាត់ដៃរបស់ពួកគេ។ មនុស្សបែបនេះគ្មានជំរើសក្រៅពីបាបឡើយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះកំពុងតែមានបន្ទូលថាអ្នកដែលនឹងចូលមកក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងត្រូវបានរួចផុតពីអំពើបាបទាំងអស់នេះ។ ដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយើងត្រូវតែជឿលើការសុគតជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនិងការរស់ឡើងវិញជាមួយគ្នា។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយប្រសិនបើអ្នកមិនជឿលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះហើយនៅតែជឿលើ“ ខ្ញុំត្រូវតែប្រែចិត្តជារៀងរាល់ថ្ងៃហើយត្រូវបានអត់ទោសឱ្យបាបរបស់អ្នក” តើវាជៀសមិនរួចទេឬ? អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានស្លាប់ដោយក្រិត្យវិន័យជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ យើងមិនដឹងថាមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ដែលធ្វើការណែនាំដែលមិនមាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរទេ។ នៅក្នុងចោទិយកថា ១២:៣០ ព្រះបានមានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់ពីការអនុវត្តខុស។『 នោះចូរប្រយ័តក្រែងត្រូវជាប់អន្ទាក់ និងបណ្តោយតាមគេ ក្រោយដែលគេត្រូវបំផ្លាញពីមុខឯងចេញហើយ ឬក្រែងឯងស៊ើបសួរតាមព្រះគេ ដោយពាក្យថា សាសន៍ទាំងនេះគោរពប្រតិបត្តិដល់ព្រះគេជាយ៉ាងដូចម្តេច អញចង់ធ្វើដូចជាគេដែរ.』 សព្វថ្ងៃនេះក្នុងចំណោមព្រឹត្តិការណ៍ព្រះវិហារបុណ្យណូអែលការថ្លែងអំណរគុណនិងបុណ្យអ៊ីស្ទើរអាចត្រូវបានគេយល់ច្រឡំចំពោះវប្បធម៌មិនជឿ។ យោងតាមវិគីភីឌាមានទស្សនៈធំ ៗ ពីរស្តីពីដើមកំណើតនៃបុណ្យណូអែល។ មានទស្សនវិស័យដែលទំនៀមទម្លាប់របស់ព្រះវិហារហាក់ដូចជាមានដើមនៅក្នុងព្រះវិហារហើយវាស្រូបយករដូវរ៉ូម៉ាំង (ថ្ងៃអាទិត្យៈ ២៥ ធ្នូ) ជាប្រពៃណីរបស់ចក្រភពរ៉ូម៉ាំង។ គេសន្មតថាព្រះយេស៊ូវបានប្រសូតក្នុងពិធីជប់លៀងរបស់សាសន៍យូដា។ ព្រះយេស៊ូវគឺជាអ្នកដែលបានកើតមកដោយមានផែនការសុគតនៅលើឈើឆ្កាងដើម្បីជួយសង្គ្រោះមនុស្សទាំងអស់នៅលើពិភពលោក។ ទោះយ៉ាងណាព្រះវិហារកំពុងប្រារព្ធការប្រសូតរបស់ព្រះយេស៊ូ។ ការថ្លែងអំណរគុណក៏មានដើមកំណើតជាប្រពៃណីអង់គ្លេសនៃបដិវត្តពឺទីតាននៅអាមេរិកខាងជើងផងដែរ។ ហើយបន្ទាប់ពីប្រមូលផលរួចហើយការអធិស្ឋានពិសេសនៃការថ្លែងអំណរគុណឬការកោតសរសើរពិសេសនៅពេលជាក់លាក់មួយកំពុងក្លាយជារឿងធម្មតានៅស្ទើរតែគ្រប់សាសនាទាំងអស់។ តើព្រះជាម្ចាស់នឹងគិតយ៉ាងណាចំពោះអ្វីដែលត្រូវបានរក្សាទុកនៅក្នុងសាសនាចក្រសព្វថ្ងៃនេះជាប្រពៃណីរបស់មនុស្សទោះបីវាមិនត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងព្រះគម្ពីរក៏ដោយ។ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលប្រាប់មនុស្ស ឲ្យ ចងចាំពីការស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងមិនដែលនិយាយពីការរស់ឡើងវិញទេ។ មនុស្សមិនខ្វល់អំពីឈើឆ្កាងដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែមានតែភាពរុងរឿងនៃការរស់ឡើងវិញប៉ុណ្ណោះ។ ទោះបីជាការធ្វើពិធីរំofកអំពីការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូនៅលើឈើឆ្កាងនិងការរស់ឡើងវិញក៏ដោយក៏ក្រុមជំនុំនីមួយៗមានព្រឹត្តិការណ៍ប្លែកៗដែរ។ យោងទៅតាមវិគីភីឌានៅដើមព្រះវិហារដំបូងពួកបរិសុទ្ធបានបរិភោគនំប៉័ងហើយញ៉ាំវា។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅពេលវាកន្លងផុតទៅពង Easter និងទន្សាយ Easter បានបង្ហាញខ្លួន។ ទំនៀមទម្លាប់គឺធ្វើផ្ទះសម្រាប់ទន្សាយពីព្រោះពួកគេគិតថាទន្សាយអ៊ីស្ទើរនឹងផ្តល់សូកូឡាស្ករគ្រាប់និងស៊ុត Easter ដល់កុមារល្អ។ ទំនៀមទម្លាប់អាល្លឺម៉ង់បានមកដល់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅសតវត្សរ៍ទី ១៨ ។ គេអាចសន្និដ្ឋានបានថាពង Easter គឺមកពីអាមេរិចតាមទំលាប់នេះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយទោះបីជាមានប្រវត្តិបែបនេះក៏ដោយព្រះវិហារភាគច្រើនគិតនិងចែករំលែកស៊ុតជានិមិត្តរូបនៃការរស់ឡើងវិញ។ មនុស្សមិនដឹងថាព្រះនឹងគិតយ៉ាងណាចំពោះសកម្មភាពបែបនេះទេ។ ករណីធម្មតាដែលមិនជឿលើសេចក្តីសញ្ញារបស់ព្រះគឺជារឿងរបស់អ្នកស៊ើបការណ៍ទាំងដប់ពីរនាក់នៅពីមុខទឹកដីកាណាន។ ទោះបីមានការសន្យារបស់ព្រះក៏ដោយក៏អ្នកស៊ើបការណ៍ ១០ នាក់បាននិយាយថា“ បើយើងចូលស្រុកកាណានយើងនឹងត្រូវស្លាប់” ។ ប្រជាជនទាំងអស់ជឿរឿងនេះហើយយំនិងយំពេញមួយយប់។ មានតែយ៉ូស្វេនិងកាលែបពីរនាក់ប៉ុណ្ណោះដែលជឿលើពាក្យនៃកិច្ចព្រមព្រៀងរបស់ព្រះ។ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថាយើងមិនអាចឃើញនគរព្រះបានទេលើកលែងតែយើងបានកើតជាថ្មីដោយទឹកនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប្រជាជននៃនគររបស់ព្រះទោះបីសាច់ឈាមរស់នៅលើផែនដីនេះក៏ដោយក៏បានកើតជាថ្មី។ ត្រលប់ទៅគម្ពីរសញ្ញាចាស់មនុស្សដែលជឿលើសេចក្តីសញ្ញារបស់ព្រះហើយចូលទឹកដីកាណានគឺជាមនុស្សថ្មី។ មនុស្សដែលកើតនៅទីរហោស្ថានត្រូវបានតំណាងជាមនុស្សថ្មី។ ណូអេគ្រួសាររបស់គាត់និងសត្វទាំងអស់បានចូលក្នុងទូកធំ។ ហើយនៅលើទូកបុរសចំណាស់បានស្លាប់ហើយបុរសថ្មីបានឈរជើងនៅលើដី។ អ្នកដែលបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកស្លាប់ក្នុងទឹកហើយកើតមកជាមនុស្សថ្មី។ បុរសចំណាស់មិនជឿព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះទេពីព្រោះបុរសចំណាស់ត្រូវបានត្រួតត្រាដោយគំនិតខាងសាច់ឈាម។ ប៉ុន្តែបុរសថ្មីត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដោយសារភ្នែកមនុស្សមានសំបកហៅថារាងកាយវាត្រូវបានគេគិតថាវាដូចគ្នាប៉ុន្តែមនុស្សខាងក្នុង (បុរសចំណាស់) ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅជាមនុស្សថ្មី (បុរសថ្មី) ។ បើគ្មានការបើកសម្តែងរបស់ព្រះគ្រីស្ទទេគ្មាននរណាម្នាក់ជឿទេ។ ចំពោះពួកបរិសុទ្ធចរិតមុនពេលមានជំនឿលើព្រះយេស៊ូវ (បុរសចំណាស់) និងចរិតបន្ទាប់ពីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវ (បុរសថ្មី) គឺខុសគ្នា។