ទឹកជំនន់របស់លោកណូអេនិងព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ

លោកុប្បត្ដិ ៦: ១-៦『កាលពួកមនុស្សចាប់តាំងមានគ្នាច្រើននៅលើផែនដីឡើង ហើយបង្កើតបានកូនស្រីៗ នោះពួកកូនប្រុសរបស់ព្រះ គេឃើញកូនស្រីរបស់មនុស្សថាជាស្រស់ល្អ ក៏យកធ្វើជាប្រពន្ធតាមតែចិត្តគេទៅ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា វិញ្ញាណអញនឹងមិនតវ៉ានឹងមនុស្សជាដរាបទេ ពីព្រោះគេជាសាច់ឈាមប៉ុណ្ណោះ អាយុគេនឹងបានត្រឹមតែ១២០ឆ្នាំវិញ នៅជំនាន់នោះ មានមនុស្សរូបធំសម្បើមនៅផែនដី ក្រោយនោះមក កាលពួកកូនប្រុសរបស់ព្រះបានចូលទៅឯកូនស្រីរបស់មនុស្ស ហើយនាងទាំងនោះបានបង្កើតកូនឲ្យគេ នោះបានជាមនុស្សខ្លាំងពូកែដែលរស់នៅកាលពីដើម ជាមនុស្សមានល្បីឈ្មោះ។ ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ឃើញថា ការអាក្រក់របស់មនុស្សបានចម្រើនជាច្រើនឡើងនៅផែនដី ហើយអស់ទាំងគំនិតក្នុងចិត្តគេក៏សុទ្ធតែអាក្រក់ជានិច្ចដូច្នោះ នោះព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់ស្តាយ ដោយបានបង្កើតមនុស្សមកនៅលើផែនដី ហើយទ្រង់មានព្រះហឫទ័យព្រួយ 』 ព្រឹត្តិការណ៍ទឹកជំនន់របស់ណូអេជានិមិត្តរូបនៃឈើឆ្កាងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ណូអេសមាជិកគ្រួសារ ៧ នាក់និងសត្វបានចូលទូកណូអេ។ ទឹកជំនន់ជានិមិត្តរូបនៃបាបសេចក្ដីស្លាប់និងការវិនិច្ឆ័យ។ នៅអេសាយ ៥៧:២០តែឯពួកមនុស្សអាក្រក់ គេប្រៀបដូចជាសមុទ្រដែលចេះតែកម្រើក ឥតមានស្ងប់ឡើយ ហើយទឹកនោះចេះតែបារល្បាប់ និងភក់ឡើង ទំនុកដំកើង ៣២: ៦ ចែងថា, ``ដូច្នេះ ត្រូវឲ្យអស់អ្នកដែលកោតខ្លាចដល់ព្រះ បានអធិស្ឋានដល់ទ្រង់ នៅវេលាដែលនឹងរកទ្រង់ឃើញ យ៉ាងនោះ កាលណាជំនន់ធំជន់ឡើង នោះប្រាកដជានឹង មិនដែលលិចមកដល់អ្នកនោះឡើយ មីកា ៧:១៩『ខ្ញុំនឹងរងទ្រាំចំពោះសេចក្ដីគ្នាន់ក្នាញ់របស់ព្រះយេហូវ៉ា ពីព្រោះខ្ញុំបានធ្វើបាបនឹងទ្រង់ហើយ គឺនឹងរងទ្រាំដរាបដល់ទ្រង់កាន់ក្តីជំនួសខ្ញុំ ហើយបានសម្រេចសេចក្ដីយុត្តិធម៌ដល់ខ្ញុំ នោះទ្រង់នឹងនាំចេញមកឯពន្លឺ រួចខ្ញុំនឹងរំពឹងមើលសេចក្ដីសុចរិតរបស់ទ្រង់ 』 ទឹកជំនន់គឺជាបណ្តាសារបស់ព្រះ។ និយាយអញ្ចឹងមានទូកធំមួយនៅលើទឹក។ ទូកគឺជាប្រអប់រាងចតុកោណ។ នៅក្នុងគម្ពីរមានកន្លែងពីរទៀតដែលពាក្យអង់គ្លេសគឺទូក។ ប្រអប់ដើមត្រែងរបស់ម៉ូសេនិងទូកសញ្ញាចាស់។ ណូអេបានដាក់ជ័រស្រល់នៅក្នុងទូក។ ទូកធំលេចចេញជាមនុស្ស (ម៉ូសេ) ។ សមុទ្រក្រហមជានិមិត្តរូបនៃសមុទ្របណ្តាសានិងការជំនុំជំរះដែលមនុស្សត្រូវលង់ទឹកនិងស្លាប់ដោយសារតែឧក្រិដ្ឋកម្ម។ នៅក្នុងពេត្រុសទី ១ ៣: ២០-២១『គឺក្នុងខណៈដែលសេចក្ដីអត់ធ្មត់របស់ព្រះ បានរង់ចាំនៅជំនាន់លោកណូអេ កាលលោកកំពុងតែធ្វើទូកធំ ហើយនៅក្នុងទូកនោះមានមនុស្សតែបន្តិច គឺ៨នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលបានរួចដោយសារទឹក ដែលទឹកនោះហើយ ជាគំរូពីបុណ្យជ្រមុជ ដែលជួយសង្គ្រោះអ្នករាល់គ្នាសព្វថ្ងៃនេះ មិនមែនជាការសម្អាតក្អែលរបស់រូបសាច់ចេញទេ គឺជាសេចក្ដីសន្មតិរបស់បញ្ញាចិត្តដ៏ជ្រះថ្លាចំពោះព្រះវិញ ដោយសារព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ 』 កងទ័ពអេហ្ស៊ីបដែលជានិមិត្តរូបនៃពិភពលោកបានលង់ទឹកស្លាប់នៅក្នុងសមុទ្រក្រហម។ ទោះយ៉ាងណាសមុទ្រក្រហមបែកគ្នាហើយមានមនុស្សដើរលើទឹកសមុទ្រ។ ពួកគេជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដែលបានជ្រើសរើស។ ពួកគេជារបស់លោកម៉ូសេហើយក្លាយជាមនុស្សដែលបានជ្រើសរើស។ នៅក្នុងកូរិនថូសទី ១ ១០: ១-២ 『បងប្អូនអើយ ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យអ្នករាល់គ្នានៅល្ងង់ ពីដំណើរពួកអយ្យកោយើងទេ ថាគេបាននៅក្រោមពពកទាំងអស់គ្នា ហើយគ្រប់គ្នាបានដើរកាត់សមុទ្រ គ្រប់គ្នាបានទទួលបុណ្យជ្រមុជក្នុងពពក ហើយក្នុងសមុទ្រនោះ ឲ្យបានតាមលោកម៉ូសេ 』 ព្រះគម្ពីរប្រាប់អំពីម៉ូសេនៅចោទិយកថា ១៨:១៥ ។『ព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃឯង ទ្រង់នឹងបណ្តាលឲ្យមានហោរា១កើតឡើងពីពួកបងប្អូនឯង ឲ្យដូចជាអញត្រូវឲ្យឯងរាល់គ្នាស្តាប់តាមអ្នកនោះចុះ 』 នៅក្នុងយ៉ូហាន ៦:១៤『កាលមនុស្សទាំងប៉ុន្មានបានឃើញទីសម្គាល់ ដែលព្រះយេស៊ូវធ្វើនោះ គេក៏និយាយថា លោកនេះប្រាកដជាហោរានោះ ដែលត្រូវមកក្នុងលោកីយ៍មែន 』 លោកម៉ូសេជានិមិត្ដរូបព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ។ នៅក្នុងម៉ាកុស ៦: ៤៥-៥២『ស្រាប់តែទ្រង់បង្ខំពួកសិស្ស ឲ្យចុះទូកឆ្លងទៅឯបេតសៃដា នៅត្រើយម្ខាងជាមុន ដរាបដល់ទ្រង់ឲ្យហ្វូងមនុស្សទៅវិញអស់ កាលទ្រង់បានឲ្យគេទៅអស់ហើយ នោះក៏យាងឡើងទៅលើភ្នំ ដើម្បីនឹងអធិស្ឋាន លុះពេលព្រលប់ នោះទូកនៅកណ្តាលសមុទ្រ តែទ្រង់គង់នៅលើគោកតែ១ព្រះអង្គទ្រង់ ទ្រង់ក៏ឃើញពួកសិស្សចែវទូកទាំងលំបាក ព្រោះច្រាសខ្យល់ លុះពេលប្រហែលជាយាម៤យប់ នោះទ្រង់យាងកាត់លើទឹកសមុទ្រទៅឯគេ ហើយធ្វើហាក់ដូចជាចង់យាងបង្ហួសទៅទៀត លុះកាលគេបានឃើញទ្រង់យាងលើទឹកសមុទ្រដូច្នេះ នោះគេនឹកស្មានថាជាខ្មោចលង ហើយក៏ស្រែកឡើង ដ្បិតគ្រប់គ្នាបានឃើញទ្រង់ ហើយក៏ភ័យស្លុត តែទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគេជា១រំពេចថា ចូរសង្ឃឹមឡើង គឺខ្ញុំទេតើ កុំភ័យអី នោះទ្រង់យាងឡើងទៅឯគេនៅក្នុងទូក រួចខ្យល់ក៏ស្ងប់ឈឹង អ្នកទាំងនោះមានសេចក្ដីអស្ចារ្យជាខ្លាំងពន់ពេក ព្រមទាំងវិលវល់ក្នុងចិត្ត គេមិនបានយល់ដោយសារការដែលបានចម្រើននំបុ័ងទេ ដ្បិតគេមានចិត្តរឹងរូស។ 』 អព្ភូតហេតុនៃការដើររបស់ព្រះយេស៊ូនៅលើទឹកលេចឡើងបន្ទាប់ពីអព្ភូតហេតុនៃត្រីពីរនិងនំប៉័ងប្រាំ។ វាមានអត្ថន័យដូចគ្នា។ ប្រសិនបើយើងមិនយល់ពីអព្ភូតហេតុនៃត្រីពីរនិងនំប៉័ងប្រាំដុំនោះយើងនឹងមិនយល់ពីព្រឹត្តិការណ៍នៃការដើររបស់ព្រះយេស៊ូវនៅលើទឹកទេ។ «អព្ភូតហេតុនៃត្រីពីរនិងនំប៉័ងប្រាំដុំ»គឺជាអព្ភូតហេតុមួយដែលបានកើតឡើងនៅទូទាំងសមុទ្រ (វាលរហោស្ថាន) ក្នុងស្រុកកាលីឡេ (ឌីបេរី) ។ គឺដូចជាប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលបានបរិភោគម៉ាណានៅទីរហោស្ថាន។ នៅទីរហោឋានលោកយេស៊ូបាន ឲ្យ ត្រីប្រាំពាន់នាក់និងនំប៉័ងប្រាំដុំដល់មនុស្ស ៥.០០០ នាក់ហើយដាក់នៅសល់ក្នុងកន្ត្រក។ នោះគឺជានំប៉័ងជីវិតព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទត្រូវបានប្រទានដល់មនុស្សមានបាបដែលត្រូវស្លាប់ហើយអ្នកដែលបរិភោគនំប៉័ងត្រូវបានរស់ឡើងវិញដោយសារព្រះគុណនៃឈើឆ្កាង។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ៦: ៣៣-៣៥ វាបាននិយាយថា៖ ។``ដ្បិតនំបុ័ងរបស់ព្រះ គឺជាព្រះអង្គដែលយាងចុះពីស្ថានសួគ៌មក ព្រមទាំងប្រទានឲ្យមនុស្សលោកបានជីវិតផង ដូច្នេះ គេទូលទ្រង់ថា លោកម្ចាស់អើយ សូមឲ្យនំបុ័ងនោះមកយើងខ្ញុំជានិច្ច។ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលថា ខ្ញុំជានំបុ័ងជីវិត អ្នកណាដែលមកឯខ្ញុំ នោះនឹងមិនឃ្លានទៀតឡើយ ហើយអ្នកណាដែលជឿដល់ខ្ញុំ ក៏មិនត្រូវស្រេកដែរ, នៅម៉ោង ៦ ៈ ៥១ គ។ ស។ខ្ញុំជានំបុ័ងដ៏រស់ ដែលចុះពីស្ថានសួគ៌មក បើអ្នកណាបរិភោគនំបុ័ងនេះ នោះនឹងរស់នៅអស់កល្បជានិច្ច ឯនំបុ័ងដែលខ្ញុំឲ្យ គឺជារូបសាច់ខ្ញុំ ដែលខ្ញុំនឹងឲ្យជំនួសជីវិតមនុស្ស និយាយអញ្ចឹងជនជាតិយូដាចាប់អារម្មណ៍តែនំបុ័ងនៅលើផែនដីនេះប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកយូដាដែលមករកព្រះយេស៊ូវសំរាប់នំប៉័ងលោកីយ៍។ នៅម៉ោង ៦:២៦ គ។ ស។ , ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលឆ្លើយទៅគេថា ប្រាកដមែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា អ្នករាល់គ្នារកខ្ញុំ មិនមែនដោយព្រោះបានឃើញទីសម្គាល់ទេ គឺដោយព្រោះតែបានបរិភោគនំបុ័ងឆ្អែតប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះមានសិស្សជាច្រើនបានចាកចេញពីព្រះយេស៊ូ។ រឿងនេះប្រៀបដូចជាករណីដែលព្រះយេស៊ូយាងលើទឹក។ ព្រះយេស៊ូវបានភៀសខ្លួនទៅភ្នំដោយសារឧប្បត្តិហេតុនៃ "ត្រីពីរនិងនំប៉័ងប្រាំដុំ" ។ ចំពោះអ្នកដែលសង្ឃឹមថានឹងមានការឡើងចុះនោះព្រះយេស៊ូកំពុងតែចៀសវាង។ លោកយេស៊ូបានប្រាប់ពួកអ្នកកាន់តាមលោក ឲ្យ ឆ្លងសមុទ្រ។ ព្រះអម្ចាស់ឈរនៅលើភ្នំ។ ពួកគេឆ្លងកាត់សមុទ្រនៅទីរហោស្ថាននិងទៅស្រុកកាណាន។ ប៉ុន្តែមានព្យុះមួយ។ ពួកសិស្សបានខំប្រឹងយកឈ្នះខ្យល់ព្យុះប៉ុន្តែខ្យល់ព្យុះកាន់តែខ្លាំង។ ប៉ុន្តែភ្លាមៗនោះព្រះយេស៊ូបានបង្ហាញខ្លួននៅឯសមុទ្រ។ ពេត្រុសបានអង្វរព្រះយេស៊ូ ឲ្យ ដើរក្នុងទឹក។ ពេត្រុសបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទឹកពេលកំពុងដើរលើទឹកហើយលោកយេស៊ូបានសង្គ្រោះពេត្រុស។ ពេលនោះព្យុះក៏ស្ងប់ទៅហើយពួកគេក៏ទៅដល់ស្រុកកាណាន។ សមុទ្រជានិមិត្តរូបនៃច្បាប់។ ព្រះយេស៊ូវកំពុងដើរលើផ្លូវហើយទូកជានិមិត្ដរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ កប៉ាល់ក្នុងព្យុះមានន័យថាទោះបីមនុស្សខំប្រឹងយ៉ាងណាក៏ដោយពួកគេមិនអាចគេចផុតពីច្បាប់បានឡើយ។ កាណានជានិមិត្តរូបនៃនគររបស់ព្រះ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងថាបើគ្មានព្រះគ្រីស្ទទេយើងមិនអាចរួចផុតពីបណ្តាសានៃច្បាប់ឡើយ។ នេះគឺជាព្រឹត្តិការណ៍និក្ខមនំ។ ការសង្គ្រោះមិនមែនជាការខំប្រឹងប្រែងទេតែចូលទៅក្នុងសេចក្តីជំនឿរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ យើងមិនអាចត្រូវបានសង្រ្គោះដោយគ្មានព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទឡើយ។ ថាព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះយេស៊ូវដែលបានសុគតនៅលើឈើឆ្កាងហើយរស់ឡើងវិញ។ សេចក្តីជំនឿលើការរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវគឺជាផ្លូវទៅកាន់សេចក្តីសង្រ្គោះ។ ជំនឿគឺការជឿលើការសុគតជាមួយព្រះយេស៊ូវនិងការរស់ឡើងវិញជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ទឹកគឺជាច្បាប់ដែលមានន័យថាបណ្តាសាសម្រាប់មនុស្សមានបាបស្លាប់។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងថាករណី«ត្រីពីរនិងនំប៉័ងប្រាំដុំ»ក៏ត្រូវស្លាប់នៅទីរហោស្ថានដែរ។ ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់កំពុងតែសង្គ្រោះប្រជាជន។ គាត់បានជួយសង្គ្រោះពួកគេតាមរយៈអព្ភូតហេតុនៃ "ត្រីពីរនិងប្រាំស្លឹកឈើ" និងជាមធ្យោបាយដើម្បីដោះស្រាយព្យុះ។ នៅទំនុកតម្កើង ៧៧:១៦“ឱព្រះអង្គអើយ ទឹកទាំងប៉ុន្មានបានឃើញទ្រង់ គឺទឹកទាំងប៉ុន្មានបានឃើញទ្រង់ ហើយមានសេចក្ដីភិតភ័យ អស់ទាំងទីជម្រៅក៏ញ័រដែរ”. នៅ ៧៧:១៩, “ផ្លូវដែលទ្រង់យាង នោះនៅក្នុងសមុទ្រ ហើយផ្លូវច្រករបស់ទ្រង់ក៏នៅទីមានទឹកច្រើន ឥតមានអ្នកណាឃើញដានព្រះបាទទ្រង់ឡើយ” នៅក្នុងការងារ ៩: ៨“គឺទ្រង់តែ១អង្គឯងដែលលាតត្រដាងមេឃ ហើយយាងទៅលើរលកសមុទ្រ” ហេតុអ្វីបានជាព្រះធ្វើណូអេសង់ទូកហើយវិនិច្ឆ័យដោយទឹកជំនន់? លើកលែងតែណូអេនិងសមាជិកគ្រួសារ ៧ នាក់គ្មាននរណាម្នាក់ស្តាប់ការសន្យារបស់ព្រះឡើយ។ ពួកគេទាំងអស់បានព្យាយាមកសាងសេចក្តីសុចរិតផ្ទាល់ខ្លួនខិតខំនិងកសាងនគររបស់ពួកគេ។ ព្រះគម្ពីរហៅការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ។ អ្វីៗទាំងអស់ដែលទុកចោលព្រះជាម្ចាស់គឺការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ។ ការវិនិច្ឆ័យគឺជាសមុទ្រហើយសមុទ្រគឺជាច្បាប់។ ប្រសិនបើអ្នកនៅខាងក្រៅព្រះគ្រីស្ទអ្នកកំពុងលង់ទឹកនៅក្នុងសមុទ្រនៃច្បាប់។ អ្នកដែលនៅក្រៅព្រះគ្រីស្ទគឺជាអ្នកដែលព្យាយាមសំរេចនូវសេចក្ដីសុចរិតរបស់គេ។