អ្នកបង្ហាញសាកសពរបស់អ្នកនូវការបូជារស់

(រ៉ូម ១២: ៣-៨)ដ្បិតខ្ញុំនិយាយនឹងមនុស្សទាំងអស់ក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នា ដោយព្រះគុណដែលទ្រង់បានផ្តល់មកខ្ញុំថា ចូរគិតបែបឲ្យមានគំនិតនឹងធឹង តាមខ្នាតនៃសេចក្ដីជំនឿ ដែលព្រះបានចែកមកអ្នករាល់គ្នានីមួយៗ កុំឲ្យមានគំនិតខ្ពស់លើសជាងគំនិតដែលគួរគប្បីឲ្យគិតនោះឡើយ ដ្បិតដែលយើងរាល់គ្នាមានអវយវៈជាច្រើន រួមគ្នាជារូបកាយតែមួយ តែអវយវៈទាំងនោះមានការងារផ្សេងៗ ពីគ្នាជាយ៉ាងណា នោះយើងដែលមានគ្នាច្រើន ក៏ជារូបកាយតែមួយក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ហើយជាអវយវៈដល់គ្នានឹងគ្នាបែបយ៉ាងនោះដែរ ដូច្នេះ ដែលមានអំណោយទានផ្សេងពីគ្នា តាមព្រះគុណដែលផ្តល់មកយើង ទោះបើជាសេចក្ដីទំនាយ នោះក៏ត្រូវទាយតាមខ្នាតនៃសេចក្ដីជំនឿ ឬបើជាការបម្រើ នោះចូរបម្រើចុះ ឬជាការបង្រៀន ចូរបង្រៀនទៅ ឬជាការទូន្មាន ចូរទូន្មានទៅ ឬជាការចែកទាន ចូរចែកដោយចិត្តស្មោះ ឬជាការនាំមុខ ចូរធ្វើដោយឧស្សាហ៍ ឬការមេត្តាករុណា ក៏ចូរធ្វើដោយរីករាយចុះ។ នៅពេលរ៉ូម ១-១១ បានពន្យល់ពីខ្លឹមសារនៃដំណឹងល្អជំពូក ១២-១៥ ទាក់ទងនឹងរបៀបរស់នៅជាក់ស្តែងដែលជាផ្នែកជាក់ស្តែងនៃជីវិតគ្រីស្ទបរិស័ទ។『ដូច្នេះ បងប្អូនអើយ ខ្ញុំទូន្មានអ្នករាល់គ្នា ដោយសេចក្ដីមេត្តាករុណានៃព្រះ ឲ្យបានថ្វាយរូបកាយទុកជាយញ្ញបូជារស់ ហើយបរិសុទ្ធ ដែលគាប់ព្រះហឫទ័យដល់ព្រះ ជាការគោរពនៃអ្នករាល់គ្នា ដែលមានទំនង』 ការលះបង់ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ជាប្រយោជន៍របស់ព្រះមិនមែនសម្រាប់ខ្លួនឯងទេ។ យញ្ញបូជាសំដៅទៅលើសត្វដែលគ្មានស្លាកស្នាមដែលត្រូវបានដាក់នៅលើអាសនៈហើយត្រូវសំលាប់ដោយការហូរឈាម។ សត្វដែលគ្មានស្លាកស្នាមត្រូវតែស្លាប់។ នៅពេលដែលសត្វដែលគេសម្លាប់នេះត្រូវបានដាក់នៅលើអាសនៈហើយថ្វាយដល់ព្រះសត្វនេះត្រូវបានគេហៅថាការបូជា។ មូលហេតុនៃជីវិតដែលបានលះបង់គឺត្រូវថ្វាយដល់ព្រះ។ ដើម្បីរស់នៅក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទនោះគឺជាការបូជាដល់ព្រះមានន័យថាគោលបំណងនៃជីវិតរបស់អ្នកជឿមិនមែនស្ថិតនៅលើការលះបង់ខ្លួនឯងនោះទេប៉ុន្តែគឺជាព្រះដែលបានទទួលការបូជា។ ការលះបង់បានរំusកយើងថាលទ្ធផលនៃជីវិតរបស់អ្នកជឿម្នាក់មិនមែននៅក្នុងភាពជោគជ័យរបស់គាត់ផ្ទាល់ឬក្នុងការសម្រេចគោលបំណងរបស់គាត់នោះទេប៉ុន្តែដើម្បីសម្រេចគោលបំណងរបស់ព្រះ។ អ្នកដែលចាកចេញពីព្រះដោយសារពួកគេចង់ប្រែក្លាយដូចជាព្រះដឹងពីអំពើបាបរបស់ពួកគេលះបង់ការលះបង់និងការបញ្ចេញកំហឹងរបស់ព្រះ។ អត្ថន័យពិតនៃយញ្ញបូជាគឺស្ថិតក្នុងសេចក្ដីស្លាប់។ មូលហេតុដែលយញ្ញបូជាត្រូវតែស្លាប់គឺដើម្បីនាំអ្នកដែលបានរស់ហើយត្រូវអត់ទោសឱ្យ។ មិនមានការលើកលែងទោសទេនៅពេលការលះបង់គឺនៅរស់។ មិនមានការផ្សះផ្សារទេ។ នៅពេលការបូជាត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណជាមួយមនុស្សមានបាបដែលជិតស្លាប់នោះវាមានប្រសិទ្ធិភាព។ នៅក្នុងហេព្រើរ ៩:២២ 『ហើយតាមក្រឹត្យវិន័យ សឹងតែគ្រប់របស់ទាំងអស់បានស្អាត ដោយសារឈាម បើគ្មានខ្ចាយឈាមទេ នោះគ្មានផ្លូវណាឲ្យបានរួចពីបាបឡើយ។ 』 វាមានន័យថាការអភ័យទោសពីអំពើបាបតែនៅពេលដែលយញ្ញបូជាដែលបានផ្តល់ជូនអង្គភាពស្លាប់និងហូរឈាម។ លុះត្រាតែការបូជាបានស្លាប់ហើយមានការហូរឈាមនោះព្រះពិរោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់នឹងឈប់ហើយមនុស្សដែលថ្វាយយញ្ញបូជាត្រូវបានអត់ទោសនិងផ្សះផ្សា។ គឺលោកយេស៊ូគ្រិស្ដដែលបានបង្ហូរឈាម។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលឥទ្ធិពលនៃឈាមចូលជាធរមានលើអ្នកដែលបានស្លាប់រួមគ្នាជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ អ្នកដែលមិនស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូមិនមែនជាយញ្ញបូជាទេ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាគំរូនៃការបូជាដ៏រស់។ អ្វីដែលព្រះគម្ពីរបង្រៀនពួកបរិសុទ្ធ ឲ្យ ធ្វើជាយញ្ញបូជារស់គឺថាព្រះយេស៊ូជាគំរូនៃការលះបង់ហើយនៅពេលដែលរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវពួកបរិសុទ្ធក៏ក្លាយជាយញ្ញបូជាដែរ។ នៅពេលដែលខ្លួនឯងចាស់ (បុរសចំណាស់) ម្នាក់ស្លាប់ដោយគេឆ្កាងគាត់ក្លាយជាយញ្ញបូជារស់។『ខ្ញុំបានជាប់ឆ្កាងជាមួយនឹងព្រះគ្រីស្ទ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំរស់នៅ មិនមែនជាខ្ញុំទៀត គឺជាព្រះគ្រីស្ទទ្រង់រស់ក្នុងខ្ញុំវិញ ហើយដែលខ្ញុំរស់ក្នុងសាច់ឈាមឥឡូវនេះ នោះគឺរស់ដោយសេចក្ដីជំនឿ ជឿដល់ព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ ដែលទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ក៏បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសខ្ញុំហើយ 』(កាឡាទី ២:២០) នៅខាងក្រៅព្រះយេស៊ូវបានសុគតហើយមនុស្សមានបាបរស់នៅ។ ប៉ុន្តែនៅខាងក្នុងមនុស្សមានបាបស្លាប់ហើយព្រះយេស៊ូវរស់។ នេះគឺជាជីវិតរបស់ប្រជាជនដ៏វិសុទ្ធដែលជាជីវិតនៃការបូជាជីវិតដ៏បរិសុទ្ធ។ លុះត្រាតែជីវិតរបស់មនុស្សមានបាបជាយញ្ញបូជារស់គាត់អាចយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអម្ចាស់បាន។ អ្នកដែលបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវដឹងពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ គាត់អាចរស់នៅដោយការយល់ដឹងពីបំណងល្អរីករាយនិងឆន្ទៈដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ព្រះអម្ចាស់។ អត្ថន័យល្អឥតខ្ចោះគឺមិនត្រូវព្យាយាមធ្វើអ្វីដោយខ្លួនឯងទេតែត្រូវដឹងថាអ្នកបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។