ប្រស្នាអំពីគ្រាប់មូស្ដាតនៅលើមេ

ទ្រង់មានព្រះបន្ទូល ជាពាក្យប្រៀបប្រដូច១ទៀតថា នគរស្ថានសួគ៌ប្រៀបដូចគ្រាប់ពូជម្យ៉ាង ដែលមនុស្សម្នាក់បានយកទៅព្រោះក្នុងចម្ការខ្លួន គ្រាប់នេះល្អិតជាងគ្រាប់ពូជទាំងអស់ពិតមែន តែកាលណាបានដុះឡើង នោះក៏ធំជាងតិណជាតិទាំងអស់ ហើយក៏ត្រឡប់ជាដើមធំ ដល់ម៉្លេះបានជាសត្វហើរលើអាកាស មកទំនៅលើមែកផង។ (ម៉ាថាយ ១៣: ៣១-៣២) នៅក្នុងព្រះគម្ពីរឋានសួគ៌ត្រូវបានគេនិយាយថាជាគ្រាប់ពូជម៉្យាង។ ព្រះបានដាំគ្រាប់ពូជល្អិតនៅក្នុងចម្ការរបស់គាត់។ ស្ថានសួគ៌គឺជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ហើយវាលរបស់គាត់តំណាងឱ្យអ៊ីស្រាអែល។ មានរឿងមួយដែលព្រះយេស៊ូកំពុងនិយាយជាមួយស្ត្រីសាសន៍សាម៉ារីម្នាក់នៅពេលនាងទៅដល់ស្រុកសាម៉ារី។ នៅក្នុងយ៉ូហាន ៤:២២『អ្នករាល់គ្នាមិនដឹងជាខ្លួនថ្វាយបង្គំអ្វីទេ ឯយើងវិញ យើងស្គាល់ព្រះដែលយើងថ្វាយបង្គំ ដ្បិតសេចក្ដីសង្គ្រោះកើតមកពីសាសន៍យូដា 』 អ្នកដែលដាំនៅក្នុងចម្ការរបស់គាត់មានន័យថាព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះជាម្ចាស់បានដាំព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ (គ្រាប់មូស្ដាត) នៅក្នុងចំការរបស់គាត់ (អ៊ីស្រាអែល) ។ ដូច្នេះគ្រាប់ស្ពៃខៀវបានដុះឡើងជាដើមឈើធំ ៗ ហើយបក្សីនៅលើអាកាសមានមនុស្សរស់នៅ។ បក្សីដែលហើរទាំងនេះគឺជាសត្វដែលពេត្រុសបានឃើញនៅក្នុងចក្ខុវិស័យរបស់គាត់។ វាគឺជាពួកសាសន៍ដទៃ។ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានប្រសូតនៅអ៊ីស្រាអែលប៉ុន្តែសាសន៍ដទៃចូលក្នុងនគររបស់ព្រះនៅមុខអ៊ីស្រាអែល។ រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីគ្រាប់ពូជល្អិតនិយាយថាដំបូងឡើយនគរព្រះមើលទៅខ្សោយប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីមរណភាពនិងការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះមេស្ស៊ីដំណឹងល្អនឹងរីករាលដាលតាមរយៈការយាងមកនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ សូម្បីតែសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូក៏ចាប់ផ្តើមនគរព្រះយ៉ាងលំបាកដែរ។ ពួកគេខកចិត្តនិងអស់សង្ឃឹមនៅពេលចាប់ផ្តើមខ្សោយនេះ។ ចំពោះពួកគេរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីគ្រាប់មូស្ដាតបានផ្តល់ការលួងលោមនិងឧបសគ្គយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចគ្រាប់មូស្ដាតតូចបំផុតដុះឡើងជាមែកឈើដ៏ធំល្មមសម្រាប់សត្វស្លាបដុះឡើងនោះនគរព្រះនឹងរីកធំធាត់យ៉ាងសម្បើមនៅលើផែនដីនេះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅពេលដែលព្រះយេស៊ូបាន heard រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីគ្រាប់ពូជស្ពៃនោះព្រះយេស៊ូច្បាស់ជាមានការភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំងដោយហេតុថាការចាប់ផ្តើមនៃនគរព្រះគឺតូចណាស់។ ដោយសារតែពួកគេដូចជាជនជាតិយូដានៅសម័យនោះមានការយល់ច្រឡំថាព្រះជានគររបស់ព្រះដើម្បីកម្ចាត់សត្រូវរបស់អ៊ីស្រាអែលនិងធ្វើអោយអ៊ីស្រាអែលមានភាពរឹងមាំខាងនយោបាយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយតាមរយៈពាក្យទាំងនេះពួកគេមិនខកចិត្តទេហើយគួរតែមានភាពក្លាហាននិងការតស៊ូព្រោះការចាប់ផ្តើមរបស់ព្រះនៅទីបំផុតនឹងរីកចម្រើនដូចដើមស្ពៃ។ បន្ទាប់ពីការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូនៅលើឈើឆ្កាងការរស់ឡើងវិញនិងការយាងមកនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនគររបស់ព្រះត្រូវបានពង្រីកប៉ុន្តែសាតាំងបានរារាំងការពង្រីកនគររបស់ព្រះតាមគ្រប់មធ្យោបាយទាំងអស់។ វាគឺដើម្បីធ្វើទុក្ខបុកម្នេញលើពួកបរិសុទ្ធធ្វើឱ្យខូចទ្រង់ទ្រាយព្រះគម្ពីរផ្សាយដំណឹងល្អខុសហើយនាំពួកគេចេញពីជំនឿ។ ជាពិសេសព្រះយេស៊ូមានបន្ទូលថាទំហំនៃជំនឿគឺមិនសំខាន់ទេ។ នៅក្នុងម៉ាថាយ ១៧ បុរសម្នាក់បាននាំមនុស្សម្នាក់ដែលមានជំងឺឆ្កួតជ្រូកប៉ុន្តែពួកសិស្សមិនអាចជួសជុលវាបានទេ។ ដូច្នេះគាត់បាននាំក្មេងម្នាក់មកឯព្រះយេស៊ូវហើយព្រះយេស៊ូវបានព្យាបាលគាត់។ ពួកសិស្សទូលសួរព្រះយេស៊ូថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាយើងខ្ញុំមិនអាចព្យាបាលជំងឺនេះបាន? »។『ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលតបថា គឺដោយព្រោះតែអ្នករាល់គ្នាមានសេចក្ដីជំនឿតិចពេកប៉ុណ្ណោះ ដ្បិតខ្ញុំប្រាប់ជាប្រាកដថា បើមានសេចក្ដីជំនឿដូចគ្រាប់ពូជ១យ៉ាងល្អិត នោះអ្នករាល់គ្នាអាចនឹងនិយាយទៅភ្នំនេះថា ចូររើចេញពីទីនេះទៅទីនោះចុះ នោះនឹងបានដូច្នោះហើយ ក៏គ្មានការអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាធ្វើមិនកើតនោះទេ 』(ម៉ាថាយ ១៧:២០) ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា“ ពីព្រោះអ្នកមិនមានជំនឿលើគ្រាប់មូស្ដាតទេ” ។ មនុស្សគិតថាជំនឿគ្រាប់ពូជស្ពឺគឺជា "ជំនឿសុទ្ធនិងស្មោះត្រង់" ។ ដូច្នេះព្រះវិហារជាច្រើននិយាយថា "អ្នកត្រូវតែអធិស្ឋានហើយសុំរៀងរាល់ថ្ងៃដើម្បីឱ្យមានជំនឿនេះ" ។ អ្នកមិនអាចមានជំនឿនេះដោយសាច់ឬឈាមទេ។ មានតែអ្នកដែលប្រែចិត្តនិងបដិសេធខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះដែលអាចទទួលបានជំនឿនេះជាអំណោយ។ មានតែដើម្បីទទួលបានជំនឿនេះទេអ្នកត្រូវតែប្រែចិត្តហើយក្លាយជាអ្នកថែរក្សាដីធ្លី។ កសិករសាបព្រួសគ្រាប់ពូជនៅពេលដីត្រូវបានដាំដុះ។ មធ្យោបាយតែមួយគត់ដែលយើងអាចធ្វើបានគឺបដិសេធខ្លួនយើងហើយឆ្លងទៅឈើឆ្កាង។