តើនរណានឹងដោះលែងខ្ញុំអោយរួចពីរូបកាយដែលរមែងតែងតែស្លាប់នេះបាន?

រ៉ូម ៧: ២៣-២៥『តែខ្ញុំឃើញមានអំណាច១ទៀត ក្នុងអស់ទាំងអវយវៈរបស់រូបកាយខ្ញុំ ដែលច្បាំងនឹងអំណាចនៃគំនិតខ្ញុំ ទាំងចាប់នាំខ្ញុំទៅជាប់ក្រោមអំណាចអំពើបាប ដែលនៅក្នុងអវយវៈនៃខ្លួនខ្ញុំទាំងប៉ុន្មានផង វេទនាណាស់ខ្ញុំ តើអ្នកណានឹងជួយឲ្យខ្ញុំរួច ពីតួសេចក្ដីស្លាប់នេះទៅបាន អរព្រះគុណដល់ព្រះអង្គ គឺដោយសារព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើងរាល់គ្នា ដូច្នេះ ខ្លួនខ្ញុំគោរពប្រតិបត្តិតាមក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ដោយគំនិតខ្ញុំ តែខាងសាច់ឈាមខ្ញុំ នោះតាមច្បាប់របស់អំពើបាបវិញ ។ 』 ហេតុអ្វីបានជាសាវកប៉ូលបាននិយាយថា«ឱមនុស្សដែលអន់ចិត្តថាខ្ញុំ! តើអ្នកបាននិយាយទេ? គាត់បាននិយាយថាគាត់ដឹងថាគាត់មិនអាចទទួលបានភាពសុចរិតដោយខ្លួនឯងទេ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលខ្លួនឯងត្រូវស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ការស្លាប់គឺត្រូវជឿអ្វីដែលបានស្លាប់ដោយច្បាប់។ ក្នុងជំពូក ៧: ៤,『យ៉ាងដូច្នោះ បងប្អូនអើយ អ្នករាល់គ្នាក៏បានស្លាប់ពីខាងឯក្រឹត្យវិន័យដែរ ដោយសាររូបអង្គនៃព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានទៅជារបស់ផងអ្នកម្នាក់ទៀត ដែលបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ប្រយោជន៍ឲ្យយើងបានបង្កើតផលថ្វាយព្រះ 』 អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទត្រូវបានស្លាប់ដោយច្បាប់។ ដូច្នេះសម្រាប់អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទច្បាប់ត្រូវបានខូច។ នៅអេភេសូរ ២:១៥『ព្រមទាំងបំបាត់សេចក្ដីសំអប់គ្នា ដោយនូវរូបសាច់ទ្រង់ គឺបំបាត់ក្រឹត្យវិន័យដែលមានបញ្ញត្ត និងសេចក្ដីហាមប្រាមទាំងប៉ុន្មានចេញ ដើម្បីឲ្យបានយកទាំង២មក បង្កើតជាមនុស្សថ្មីតែ១ក្នុងព្រះអង្គទ្រង់ ដោយតាំងជាស្ពានមេត្រីឲ្យ 』, កូល៉ុស ២:១៤ ប្រាប់ផងដែរថា, 『ទាំងលុបចោលសេចក្ដីដែលកត់ទុកទាស់នឹងយើង ក្នុងសេចក្ដីបញ្ញត្ត ដែលប្រទាំងនឹងយើង ហើយទ្រង់ក៏លើកចោល ដោយបោះភ្ជាប់នៅឈើឆ្កាង 』 ច្បាប់នេះអនុវត្តចំពោះមនុស្សទាំងអស់ប៉ុន្តែមានតែអ្នកដែលបានស្លាប់ដោយច្បាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវប៉ុណ្ណោះដែលមិនមែនជាច្បាប់ឡើយ។ ពីព្រោះវាជាការលោះអ្នកដែលនៅក្រោមច្បាប់។ លទ្ធផលនៃការស្លាប់ដោយច្បាប់ត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងកាឡាទី ៦:១៤『 ឯខ្ញុំ កុំបីឲ្យខ្ញុំអួតខ្លួនឡើយ អួតបានតែពីឈើឆ្កាងនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ជាព្រះអម្ចាស់នៃយើងរាល់គ្នាប៉ុណ្ណោះ ដែលដោយសារទ្រង់ នោះលោកីយ៍បានត្រូវជាប់ឆ្កាងខាងឯខ្ញុំ ហើយខ្ញុំខាងឯលោកីយ៍ដែរ 』 នៅលើពិភពលោកនេះមានមនុស្សពីរប្រភេទ។ អ្នកដែលស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់និងអ្នកដែលងាកចេញពីច្បាប់។ អ្នកដែលស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់គឺជាអ្នកដែលស្រឡាញ់ពិភពលោក។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលងាកចេញពីច្បាប់និយាយថាពួកគេក៏ត្រូវគេឆ្កាងដល់ពិភពលោកដែរ។ នៅរ៉ូម ៧:១៣`『ចុះសេចក្ដីល្អនេះ បានប្រែទៅជាឲ្យខ្ញុំស្លាប់ឬអី ទេ មិនមែនឡើយ គឺជាបាបវិញទេតើ ដែលនាំឲ្យខ្ញុំស្លាប់ ដោយសារសេចក្ដីល្អនោះ ដើម្បីឲ្យបាបបានសម្ដែងចេញមកថាជាបាបមែន ហើយឲ្យបាបបានត្រឡប់ទៅជាធ្ងន់ក្រៃលែង ដោយសារសេចក្ដីបញ្ញត្តនោះផង។ 』 វាត្រូវបានគេនិយាយថាច្បាប់គឺល្អព្រោះវាបានធ្វើឱ្យយើងមានបាប។ ច្បាប់ល្អប៉ុន្តែហេតុអ្វីគួរតែលុបបំបាត់ចោល? ច្បាប់ផ្តន្ទាទោសពីអំពើបាបហើយបង្ហាញថាអំពើបាបនាំទៅរកសេចក្តីស្លាប់។ មនុស្សមិនងាយនឹងធ្វើអំពើបាបហើយអំពើបាបត្រូវបានបង្ហាញតាមរយៈច្បាប់។ អំពើបាបគឺជាអំពើបាបដែលចាកចេញពីព្រះ។ នៅពេលមនុស្សនិយាយថា«ធ្វើបាបបាប»ពួកគេដឹងថាពួកគេបានចាកចេញពីព្រះ។ នៅពេលដែលយើងដឹងថាវិញ្ញាណជាមនុស្សដែលជាប់នៅក្នុងខ្លួនយើងទីបំផុតដឹងពីអត្ថន័យនៃការចាកចេញពីព្រះ។ ការដាក់រូបកាយមានន័យថាចូលមកក្នុងលោកនេះពីព្រះហើយក្លាយជាមនុស្សដែលរស់នៅជាមនុស្សចម្លែក។ នៅក្នុងកូរិនថូសទី ២ ៥: ២ សាវកប៉ូលបាននិយាយថា៖ , "ដ្បិតនៅក្នុងត្រសាលនេះ យើងខ្ញុំតែងតែថ្ងូរ ដោយសង្វាតនឹងចង់ប្រដាប់ខ្លួន ដោយទីលំនៅរបស់យើងខ្ញុំ ជាទីលំនៅដែលមកពីស្ថានសួគ៌ណាស់:" អ្នកដែលដឹងពីអំពើបាបគឺជាអ្នកដែលដឹងពីការពិតនេះ។ ដើម្បីដឹងថាអ្នកបានធ្វើបាបនៅក្នុងពិភពលោកគឺមិនត្រូវប៉ះពាល់ដល់អំពើបាបទេ។ នៅក្នុងខ្លួននៅក្នុងលោកនេះអ្នកដឹងថាវិញ្ញាណបានស្លាប់ហើយ។ នេះជាអ្វីដែលច្បាប់ប្រាប់យើង។ នៅក្នុងរ៉ូម ៧:១៤, `『ដ្បិតយើងដឹងថា ក្រឹត្យវិន័យត្រូវខាងវិញ្ញាណ តែខ្ញុំនៅខាងសាច់ឈាមវិញ ដោយបានត្រូវលក់ទៅក្នុងអំណាចរបស់បាប 』 ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់គិតថាសេចក្តីសុចរិតអាចទទួលបានប្រសិនបើពួកគេធ្វើតាមច្បាប់ប៉ុន្តែវាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់អ្នកដែលជាសាច់ឈាម។ ដោយសារតែមានរូបព្រះលោភលន់នៅក្នុងសាច់ឈាមដូច្នេះវាមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការរក្សាច្បាប់ឱ្យបានល្អឥតខ្ចោះ។ សូម្បីតែសព្វថ្ងៃនេះតើមានមនុស្សល្ងីល្ងើប៉ុន្មាននាក់នៅជុំវិញពិភពលោកជឿថាពួកគេអាចក្លាយជាមនុស្សដ៏ទេវភាព! មនុស្សធ្វើខុសក្នុងការព្យាយាមកម្ចាត់លោភក្នុងចិត្ត។ ពួកគេជាមនុស្សមានបាបចំពោះព្រះដោយសារពួកគេមានចិត្ដលោភលន់ប៉ុន្តែពួកគេចង់ធ្វើដូចជាព្រះដោយដកលោភលោភចេញពីខ្លួនឯង។ សូដូប៉ូលនិយាយថា "ខ្ញុំជាមនុស្សខាងសាច់ឈាមដែលត្រូវបានលក់នៅក្រោមអំពើបាប" ។ គាត់កំពុងនិយាយថាគាត់បានចាកចេញពីព្រះហើយត្រូវជាប់ក្នុងសាច់ឈាមហើយដូច្នេះគាត់កំពុងស្ថិតនៅក្នុងអំពើបាប។ ទោះយ៉ាងណានៅពេលអ្នកដឹងថាវាមិនអាចទៅរួចតាមរយៈច្បាប់ហើយរកឃើញព្រះគ្រីស្ទដែលបានសន្យាលាក់នៅក្នុងច្បាប់នោះវាគឺជាពរជ័យមួយ។ នៅក្នុងកាឡាទី ៣: ២៣-២៤『តែកាលមុនដែលមានសេចក្ដីជំនឿចូលមក នោះយើងរាល់គ្នាត្រូវបង្ខាំងនៅក្រោមក្រឹត្យវិន័យ គឺត្រូវឃុំទុក សម្រាប់សេចក្ដីជំនឿ ដែលត្រូវលេចមក បានជាក្រឹត្យវិន័យធ្វើជាអ្នកដឹកនាំយើងរាល់គ្នាទៅដល់ព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យយើងបានរាប់ជាសុចរិត ដោយអាងសេចក្ដីជំនឿ 』 ច្បាប់គឺជាគ្រូបង្រៀនដែលនាំទៅដល់ព្រះគ្រីស្ទ (ជីវិតពិត) ដល់អ្នកដែលយល់។ អ្នកដែលមិនយល់នៅតែជាប់អន្ទាក់នៃការលោភលន់។ និយាយម្យ៉ាងទៀតប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់នៅតែព្យាយាមធ្វើតាមច្បាប់នោះគាត់មិនមានអ្វីដែលត្រូវធ្វើជាមួយព្រះគ្រីស្ទទេ។ មនុស្សព្យាយាមសម្រេចសេចក្ដីសុចរិតដោយធ្វើអ្វីមួយដោយខ្លួនឯងប៉ុន្តែមនុស្សមិនដឹងថាពួកគេធ្វើអ្វីទេ។ និយាយអញ្ចឹងបើនិយាយពីលទ្ធផលនៃសកម្មភាពវិញនៅទីបញ្ចប់អ្នកកំពុងតែធ្វើអ្វីដែលខ្លួនអ្នកចង់បានមិនមែនអ្វីដែលអ្នកកំពុងធ្វើដើម្បីទទួលបានសេចក្តីសុចរិតនោះទេ។ នៅក្នុងរ៉ូម ៧: ១៥-១៦『ពីព្រោះខ្ញុំមិនដឹងការដែលខ្ញុំប្រព្រឹត្តទេ ដ្បិតខ្ញុំមិនធ្វើការដែលខ្ញុំចង់ធ្វើសោះ គឺតែងតែប្រព្រឹត្តការដែលខ្ញុំស្អប់វិញ បើសិនជាខ្ញុំតែងតែប្រព្រឹត្តការដែលខ្ញុំមិនចង់ធ្វើ នោះខ្ញុំយល់ព្រមថា ក្រឹត្យវិន័យល្អមែន 』 នៅពេលមនុស្សធ្វើអំពើអាក្រក់ពួកគេដឹងថាច្បាប់ល្អព្រោះច្បាប់ប្រាប់ពួកគេមិនឱ្យធ្វើ។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគិតថាក្រិត្យវិន័យល្អហើយសេចក្ដីសុចរិតអាចទទួលបានដោយការប្រព្រឹត្ដដូចដែលបានបង្រៀន។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយដោយសារតែភាពខុសឆ្គងនៃភាពលោភលន់គ្មានអ្នកណាម្នាក់ដែលប្រព្រឹត្ដឥតខ្ចោះតាមច្បាប់ឡើយ។ មុនពេលដែលសាវ័កប៉ូលបានជួបព្រះយេស៊ូវគាត់គិតថាគាត់បានក្លាយជាមនុស្សសុចរិតម្នាក់ដោយធ្វើតាមច្បាប់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅពេលដែលខ្ញុំបានជួបព្រះយេស៊ូវខ្ញុំបានដឹងយ៉ាងច្បាស់ពីភាពលោភលន់នៃបេះដូងហើយបានដឹងថាវាមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការកម្ចាត់លោភលន់ដោយខ្លួនឯង។ សព្វថ្ងៃនេះអ្នកដែលនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវហើយបានសង្រ្គោះប៉ុន្តែមើលថាតើពួកគេធ្វើបាបឬមិនធ្វើតាមពន្លឺនៃច្បាប់នៅតែជាអ្នកដែលស្ថិតនៅក្រោមច្បាប់។ ផ្លូវចេញពីក្រឹត្យវិន័យគឺត្រូវស្លាប់ចំពោះក្រិត្យវិន័យតែជាមួយព្រះយេស៊ូប៉ុណ្ណោះ។ សព្វថ្ងៃនេះមនុស្សភាគច្រើនមិនស្លាប់តាមច្បាប់ទេពួកគេធ្វើបាបរាល់ថ្ងៃប្រែចិត្ត (ឆ្លុះបញ្ចាំង) និងស្វែងរកការលើកលែងទោសពីអំពើបាប។ ពួកគេមិនដោះស្រាយបញ្ហានៃភាពលោភលន់ជាមូលដ្ឋានទេប៉ុន្តែធ្វើដូចវិធានការបណ្តោះអាសន្ន។ អ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទមិនមែនជាអ្នកដែលជឿលើព្រះយេស៊ូវទេប៉ុន្តែអ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូតាមក្រិត្យវិន័យ។ តម្លៃនៃអំពើបាបគឺសេចក្ដីស្លាប់។ ដូច្នេះព្រះជាម្ចាស់វិនិច្ឆ័យមនុស្សមានបាបដោយក្រឹត្យវិន័យហើយអ្នកដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទគឺជាមនុស្សមានបាបពីមុនប៉ុន្តែចាប់តាំងពីពួកគេបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវព្រះបានអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវមានជីវិតថ្មី។ នេះគឺជាកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី។ នៅរ៉ូម ៦: ៤『ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះគ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយសារសិរីល្អ នៃព្រះវរបិតាដែរ 』 មិនមែនជាជីវិតថ្មីសម្រាប់ពិភពលោកទេប៉ុន្តែជាជីវិតថ្មីសម្រាប់ព្រះ។ មានន័យថាអ្នកនៅជាមួយនឹងព្រះហើយនៅជាមួយនឹងព្រះអ្នកក្លាយជាមនុស្សដែលធ្វើការរបស់ព្រះ។ កិច្ចការរបស់ព្រះគឺធ្វើឱ្យអ្នកជឿលើព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់។ ការជឿលើព្រះយេស៊ូមានន័យថាការជឿលើការស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវនិងការរស់ឡើងវិញជាមួយព្រះយេស៊ូ។ នេះគឺជាផ្លែផ្កាចំពោះព្រះ។ នៅក្នុងរ៉ូម ៧: ៤『យ៉ាងដូច្នោះ បងប្អូនអើយ អ្នករាល់គ្នាក៏បានស្លាប់ពីខាងឯក្រឹត្យវិន័យដែរ ដោយសាររូបអង្គនៃព្រះគ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានទៅជារបស់ផងអ្នកម្នាក់ទៀត ដែលបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ប្រយោជន៍ឲ្យយើងបានបង្កើតផលថ្វាយព្រះ』 ដូច្នេះទោះបីរាងកាយ (បុរសចំណាស់) បានស្លាប់ហើយត្រូវបានបង្កើតឡើងវិញជារូបកាយខាងវិញ្ញាណដល់ពួកបរិសុទ្ធក៏ដោយមូលហេតុដែលរាងកាយបានទទួលពីឪពុកម្តាយមាននៅក្នុងពិភពលោកនេះគឺដើម្បីផ្តល់ផលដល់ព្រះ។ ការផ្សាយដំណឹងល្អមិនគួរ“ ជឿលើព្រះយេស៊ូវ” នោះទេប៉ុន្តែគួរតែនិយាយអំពីការប្រែចិត្តដល់ព្រះនិងការបញ្ជូនរឿងអំពីនគរព្រះ។ វានឹងក្លាយជាការផ្សាយដំណឹងល្អពិតដើម្បីបង្ហាញថារូបកាយនៃអំពើបាបត្រូវតែស្លាប់ដើម្បីត្រឡប់ទៅនគររបស់ព្រះវិញ។