សាស្ដា ១២: ៧

សាស្ដា ១២: ៧ 『ហើយធូលីត្រឡប់ជាដីដូចដើមវិញ និងវិញ្ញាណ ត្រឡប់ទៅឯព្រះ ដែលទ្រង់បានប្រទានមកនោះ 』 សាច់ឈាមបានមកពីដីដូច្នេះវាត្រលប់ទៅដីវិញ។ ដោយវិធីនេះវាគឺជាការពិតដែលថាវិញ្ញាណត្រឡប់ទៅឯព្រះវិញ។ នេះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានឆ្លើយតបនឹងសំណួររបស់ពួកសាឌូស៊ីអំពីអ្វីដែលកើតឡើងនៅពេលមនុស្សស្លាប់នៅក្នុងការសន្ទនាជាមួយព្រះយេស៊ូនិងពួកសាឌូស៊ី។ នៅក្នុងលូកា ២០: ៣៥-៣៦『តែអស់អ្នកដែលបានរាប់ជាគួរ ឲ្យបានទៅឯបរលោកនាយ ហើយឲ្យបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ នៅស្ថាននោះគេមិនដែលយកប្ដីប្រពន្ធទៀតទេ ពីព្រោះគេមិនចេះស្លាប់ទៀត គឺដូចជាទេវតា ហើយជាពួកកូនរបស់ព្រះផង ដោយបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ』 ព្រះគម្ពីរបានចែងថាដំណើររស់ឡើងវិញគឺស្មើនឹងទេវតា។ នោះគឺស្មារតីរួបរួមជាមួយរាងកាយត្រូវបានរស់ឡើងវិញហើយបានត្រលប់ទៅរកទេវតាវិញព្រោះរាងកាយបានស្លាប់។ សំណួរទី ៤៖ តើភ័ស្តុតាងបង្ហាញថាវិញ្ញាណជាទេវតានៅឯណា? យូដាស ១: ៦ 『ទោះទាំងពួកទេវតាដែលមិនបានរក្សាសណ្ឋានដើមរបស់ខ្លួន គឺជាទេវតាដែលបោះបង់ចោលទីលំនៅចេញ នោះទ្រង់បានឃុំក្នុងសេចក្ដីងងឹត ទាំងជាប់ចំណងអស់កល្បជានិច្ច ទុកសម្រាប់នឹងជំនុំជម្រះនៅថ្ងៃដ៏ធំនោះ 』 ពេត្រុសទី ២ ២: ៤『ដ្បិតបើសិនជាព្រះមិនបានប្រណី ដល់ពួកទេវតាដែលបានធ្វើអំពើបាប គឺទ្រង់បោះទម្លាក់ទៅក្នុងជង្ហុកជ្រៅបំផុត ឲ្យជាប់ច្រវាក់នៃសេចក្ដីងងឹត ទាំងឃុំទុកសម្រាប់នឹងជំនុំជម្រះវិញ 』 ភាពងងឹតនិងរណ្តៅមានន័យថាពិភពសម្ភារៈ។ វិញ្ញាណត្រូវតែនៅក្នុងនគររបស់ព្រះប៉ុន្តែវាមិនមែនជារឿងធម្មតាទេដែលវិញ្ញាណស្ថិតនៅក្នុងលោកនេះ។ ពួកទេវតាដែលបានតាមសាថានបានទទួលកំហឹងរបស់ព្រះហើយបានក្លាយជាមនុស្សពីព្រោះពួកគេជាប់នៅក្នុងធូលីដី។ នៅក្នុងនគរព្រះសាតាំងបានល្បួងទេវតាជាច្រើនដោយគិតថាវាអាចនឹងដូចជាព្រះដោយគ្មានព្រះ។ ដូច្នេះពួកទេវតាមិនបានរក្សាជំហររបស់ពួកគេហើយដើរតាមសាតាំង។