ការលះបង់និងឈើឆ្កាង

(៤) ការប្រៀបធៀបនៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់និងថ្មី ការលះបង់និងឈើឆ្កាង ការលះបង់នៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺជាការសម្លាប់សត្វដោយគ្មានស្នាមជាំនិងលេបត្របាក់ជំនួសមនុស្សមានបាប។ នៅជំនាន់សង្ឃចាស់ៗថ្វាយយញ្ញបូជា។ សាក្រាម៉ង់នៅសញ្ញាចាស់ត្រូវបានផ្តល់ដល់ព្រះជាម្ចាស់ជាបន្តបន្ទាប់ហើយម្តងហើយម្តងទៀតដើម្បីលុបបំបាត់អំពើបាប។ ឈើឆ្កាងនៃយុគសម័យសញ្ញាថ្មីគឺជាយញ្ញបូជាដើម្បីលោះបាបមនុស្សមានបាបទាំងអស់អោយប្រែចិត្តតែម្តង។ ការប្រោសលោះគឺថាព្រះបង់ថ្លៃហើយទិញមនុស្សមានបាបម្នាក់ឱ្យសាតាំង។ ការប្រោសលោះគឺថាព្រះបង់ថ្លៃរបស់លោកយេស៊ូចំពោះថ្លៃឈាមរបស់លោកយេស៊ូហើយទិញអ្នកដែលប្រែចិត្ដ។ យញ្ញបូជានៅគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺសម្រាប់ការអត់ទោសបាបប៉ុន្តែឈើឆ្កាងសញ្ញាថ្មីគឺជាការបង្ហូរឈាមដើម្បីទិញអ្នកប្រែចិត្ត។ ដូច្នេះព្រះជាអ្នកសំអាតបាបរបស់អ្នកដែលជារបស់គាត់។『ក៏មិនមែននឹងថ្វាយព្រះ‌អង្គទ្រង់ជាញឹក‌ញយ ដូចជាសម្ដេចសង្ឃ ដែលចូលទៅក្នុងទីបរិសុទ្ធរាល់តែឆ្នាំ ទាំងយកឈាមដទៃនោះដែរ ដ្បិតបើយ៉ាងដូច្នោះ នោះត្រូវឲ្យទ្រង់រងទុក្ខជាច្រើនដង តាំងពីកំណើតលោកីយ៍មក តែជាន់ឥឡូវនេះ ដែលជាចុងបំផុតអស់ទាំងកល្ប នោះទ្រង់បានលេចមក១ដង ដើម្បីនឹងលើកអំពើបាបចោល ដោយថ្វាយព្រះ‌អង្គទ្រង់វិញ ទុកជាយញ្ញ‌បូជា 』(ហេព្រើរ ៩: ២៥-២៦)