សេចក្ដីសុចរិតនិងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ

 (៦) សេចក្ដីសុចរិតនិងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ

ព្រះវិហារសម័យទំនើបដែលនិយាយអំពីព្រះគឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់។ ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់អ្នកហើយព្យាយាមបង្ហាញពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពួកគេគិតថាព្រលឹងដែលមិនស្គាល់ព្រះនឹងត្រលប់មករកព្រះអម្ចាស់វិញនៅពេលពួកគេបានឃើញសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ។ ជាការពិតពិភពលោកដេញតាមសេចក្តីស្រឡាញ់។ ដូច្នេះប្រធានបទរឿងប្រលោមលោកនិងខ្សែភាពយន្តតែងតែមានសេចក្តីស្រឡាញ់ហើយមានតែតួសម្តែងនិងតួស្រីប៉ុណ្ណោះដែលផ្លាស់ប្តូរ។ មនុស្សស្វែងរកសេចក្ដីស្រឡាញ់ពេញមួយជីវិត។ ស្នេហាដែលពិភពលោកទាំងមូលចង់បានគឺសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលខ្លួនឯងចង់ទទួល។

មនុស្សម្នាក់មិនស្វែងរកប្រធានបទដែលគាត់អាចផ្តល់ក្តីស្រឡាញ់នោះទេប៉ុន្តែគាត់កំពុងស្វែងរកសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលគាត់ចង់ទទួល។ នោះមិនមែនជាសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះអាហ្គេបនោះទេប៉ុន្តែវាគឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលមិនធ្លាប់ត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងព្រះគម្ពីរអេក្រូស។ ព្រះវិហារសម័យទំនើបព្យាយាមធ្វើឱ្យមនុស្សជឿលើព្រះដែលមិនស្គាល់ព្រះឬបដិសេធការច្រៀងរបស់ព្រះ 『អ្នកកើតមកត្រូវបានគេស្រឡាញ់។

ប៉ុន្តែសារនៅក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងមូលដែលព្រះចង់ប្រាប់មនុស្សមានបាបគឺ not មិនជឿលើខ្ញុំ but តែការប្រែចិត្តដែលប្រាប់ 『ចូរវិលត្រឡប់មករកខ្ញុំវិញ』 ដូច្នេះដំណឹងល្អដែលប៉ុលបានផ្សាយទៅកាន់ព្រះវិហាររ៉ូម៉ាំងកត់ត្រាថា

『ដ្បិតសេចក្ដីសុចរិតនៃព្រះ បានសម្ដែងមកក្នុងដំណឹងល្អនោះ ដោយ‌សារសេចក្ដីជំនឿ ហើយឲ្យបានសេចក្ដីជំនឿចម្រើនច្រើនឡើងផង ដូចមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «មនុស្សសុចរិតនឹងរស់នៅ ដោយអាងសេចក្ដីជំនឿ» ។  ពីព្រោះសេចក្ដីក្រោធ របស់ព្រះបានសម្ដែងមកពីស្ថាន‌សួគ៌ ទាស់នឹងគ្រប់ទាំងសេចក្ដីទមិឡល្មើស និងសេចក្ដីទុច្ចរិតរបស់មនុស្ស ដែលគេបង្ខាំងសេចក្ដីពិត ដោយសេចក្ដីទុច្ចរិត 』(រ៉ូម ១: ១៧-១៨)

មនុស្សមានបាបអាចភ្ញាក់ពីអំពើបាបហើយប្រែចិត្តនៅពេលភាពសុចរិតរបស់ព្រះត្រូវបានបង្ហាញ។ តាមពិតការប្រែចិត្តនិងជំនឿមិនអាចត្រូវបានញែកចេញពីគ្នាបានទេ។ ការរស់ឡើងវិញនិងពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកក៏មិនត្រូវបានញែកចេញពីគ្នាដែរ។ ប៉ុន្តែការពិតមិនមែនដូច្នោះទេ។ មានមនុស្សជាច្រើនដែលជឿថាព្រះយេស៊ូវជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះហើយសារភាពថាពួកគេជឿថាអំពើបាបរបស់គេត្រូវបានលាងសំអាតដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវប៉ុន្តែមិនរស់សំរាប់ព្រះយេស៊ូវទេ។ ពួកគេបានសុំជំនួយពីព្រះយេស៊ូសំរាប់បញ្ហាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេដើម្បីដោះស្រាយនិងសន្តិសុខនៅក្នុងពិភពលោក។ ការប្រែចិត្តគឺដឹងថាវាជាអំពើបាបដែលខ្ញុំបានរស់នៅដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។ ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកអាចជឿព្រះយេស៊ូវដែលបានលះបង់ជីវិតរបស់គាត់នៅលើឈើឆ្កាងសំរាប់ខ្ញុំអ្នកមិនអាចរស់សំរាប់ខ្លួនឯងទៀតទេ។

『ទ្រង់ក៏បានសុគតជំនួសមនុស្សទាំងអស់យ៉ាងនោះ គឺដើម្បីឲ្យពួកអ្នកដែលរស់នៅ មិនរស់សម្រាប់តែខ្លួនឯងទៀត គឺរស់សម្រាប់ព្រះ‌អង្គ ដែលសុគតជំនួសគេ ហើយបានរស់ឡើងនោះវិញ 』(កូរិនថូសទី ២ ៥:១៥) ។ ប្រសិនបើអ្នកជឿថាព្រះយេស៊ូវបានសុគតសំរាប់ខ្ញុំអ្នកមិនអាចរស់សំរាប់ខ្លួនឯងទៀតទេ។

ប៉ុន្តែព្រះវិហារសម័យទំនើបនិយាយថាជឿលើព្រះយេស៊ូវដោយខ្លួនឯង។ វាជាការល្អដែលជឿលើព្រះយេស៊ូវ។ នេះគឺជាដំណឹងល្អមិនពិត។ អ្នកណាខំសន្សំជីវិតនឹងបាត់បង់ជីវិត។『ដ្បិតអ្នកណាដែលចង់ឲ្យរួចជីវិត នោះនឹងបាត់ជីវិតទៅ តែអ្នកណាដែលបាត់ជីវិត ដោយព្រោះខ្ញុំ នោះនឹងបានជីវិតវិញ 』(លូកា ៩:២៤) ។ វាពិតជាថ្ងៃចុងក្រោយបង្អស់។ ការបោកបញ្ឆោតត្រូវបានបំពេញនៅក្នុងព្រះវិហារទំនើបដែលអាចធ្វើឱ្យអ្នកដែលបានជ្រើសរើសធ្លាក់។ មុននឹងនិយាយការអធិស្ឋានស្មោះត្រង់ដូចជា 『ព្រះអម្ចាស់សូមនៅជាមួយខ្ញុំ what អ្វីដែលអ្នកត្រូវការគឺការសារភាពនៃការប្រែចិត្តដូចជា『 ព្រះអម្ចាស់អើយសូមចាកចេញពីខ្ញុំទៅ។ ខ្ញុំជាមនុស្សមានបាប។

វាមិនមែនជាការសារភាពនៃសេចក្តីជំនឿដែលបានមកមុនដូចជាខ្ញុំត្រូវបានគេហៅថាសុចរិតដោយសារជំនឿនោះទេ។ ការសារភាពនៃការប្រែចិត្តកើតឡើងមុនគេដូចនៅក្នុង『ខ្ញុំនេះមិនគួរឲ្យគេហៅជាកូនលោកឪពុកទៀតទេ សូមទទួលខ្ញុំ ទុកដូចជាជើងឈ្នួលលោកឪពុកវិញចុះ』(លូកា ១៥:១៩) ។ ការប្រែចិត្តគឺជាកន្លែងដែលព្រះយេស៊ូវក្លាយជាម្ចាស់របស់យើងហើយយើងក្លាយជាអ្នកបំរើរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ បន្ទាប់មកព្រះវរបិតាដែលបានចាត់ព្រះយេស៊ូ ឲ្យ ទៅជាឪពុករបស់យើង។ ការហៅព្រះជាព្រះវរបិតាគឺខុសច្បាប់ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូមិនមែនជាម្ចាស់របស់យើងទេ។

រឿងប្រៀបប្រដូចនៃកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយបានក្លាយជាសារជាសកលនៅក្នុងសេចក្ដីអធិប្បាយរបស់ក្រុមជំនុំសម័យទំនើបដែលតំណាងឱ្យសេចក្តីស្រឡាញ់ពេញលេញរបស់ព្រះវរបិតា។ សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ឪពុកដែលផ្តល់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅពេលកូនប្រុសសុំមរតករបស់គាត់។ ក្ដីស្រឡាញ់ដែលកូនប្រុសចង់បាន។ សេចក្តីស្រឡាញ់ដែលផ្តល់ឱ្យទាំងអស់ទោះបីនៅពេលដែលទំនាក់ទំនងត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ជាមួយឪពុកក៏ដោយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយមិនមានសារណាមួយត្រូវបានគេបង្ហាញថាកូនប្រុសនោះអាក្រក់ប៉ុណ្ណាដែលបានបដិសេធនិងចាកចេញពីឪពុកនៃសេចក្តីស្រឡាញ់នោះទេ។ វាត្រូវបានគេនិយាយអំពីឪពុកដ៏ល្អនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ប៉ុន្តែមិនមែនអំពីកូនប្រុសអាក្រក់ទេព្រោះមនុស្សប្រហែលជាមិនមកព្រះវិហារ។

មនុស្សពុករលួយទាំងស្រុងដែលពួកគេបដិសេធសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះវរបិតាដែលផ្តល់អ្វីៗទាំងអស់។ បុរសត្រូវបានគេធ្វើឱ្យខូចដល់ចំណុចមួយដែលពួកគេបដិសេធសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ឪពុកដែលផ្តល់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលកូនប្រុសបានស្នើសុំ។ បុរសគឺអាក្រក់ណាស់ដែលពួកគេបោះបង់ចោលមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់ពួកគេមិនថាពួកគេត្រូវបានគេស្រឡាញ់ប៉ុន្មានទេ។ រឿងប្រៀបប្រដូចនៃកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយផ្តល់សារថាមនុស្សមានបាបបោះបង់ចោលព្រះវរបិតាសូម្បីតែគាត់ស្រឡាញ់ពួកគេក៏ដោយ។ អ្នកមិនអាចវិលត្រឡប់ទៅរកព្រះអម្ចាស់វិញដោយក្ដីស្រឡាញ់បានទេ។ រឿងប្រៀបប្រដូចទីមួយដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលគឺជារឿងរបស់អ្នកគង្វាលម្នាក់ដែលកំពុងតែស្វែងរកចៀមដែលវង្វេងបាត់។ មិនមានការនិយាយអំពីចៀមដែលកំពុងស្វែងរកគង្វាលនោះទេ។ រឿងប្រៀបប្រដូចទីពីរគឺជារឿងមួយនៃកាក់ដែលបាត់។ កាក់តំណាងឱ្យជីវិតដែលស្លាប់ដែលមិនអាចរកម្ចាស់ដោយខ្លួនឯងបាន។

រឿងប្រៀបប្រដូចទីបីគឺជារឿងរបស់កូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយ។ គាត់បោះបង់ចោលឪពុក។ នេះស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពនៃការស្លាប់ក្នុងការរំលោភនិងអំពើបាប។ ក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចដំបូងចៀមមិនបានងាប់ទេ។ វាត្រូវបានគេលេងនៅក្នុងពិភពលោក។ នៅក្នុងរឿងប្រៀបធៀបទីពីរកាក់បានស្លាប់។ វាមិនបានរើទៅម្ចាស់វាទេ។ កូនប្រុសដែលខ្ជះខ្ជាយក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចទីបីបានបោះបង់ចោលឪពុកហើយបានលុបឪពុកចេញពីខ្លួនគាត់។ នេះជាចំនួនមនុស្សអាក្រក់។ នេះគឺជាដំណឹងល្អនៃការប្រែចិត្ត។

ទោះយ៉ាងណាព្រះវិហារសម័យនេះនិយាយតែពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះប៉ុណ្ណោះ

ដែលបានប្រគល់អ្វីៗទាំងអស់ជាមួយកូនប្រុសរបស់គាត់ដើម្បីអោយមានព្រលឹងដែលវង្វេងដូចជាកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយនឹងវិលមករកព្រះអម្ចាស់វិញ ពួកគេសន្មតថាមនុស្សមានបាបនឹងត្រឡប់មកវិញនៅពេលពួកគេមានសេចក្តីស្រឡាញ់នោះ។ នេះគឺជាដំណឹងល្អខុសដែលសន្និដ្ឋានផ្ទុយពីមេរៀននៃរឿងប្រៀបប្រដូចកូនប្រុសដែលខ្ជះខ្ជាយ។

នេះបញ្ជាក់ថាព្រះវិហារសម័យទំនើបកំពុងតែព្យាយាមផ្គាប់ចិត្តមនុស្សមិនមែនព្រះទេ។『ដ្បិតតើខ្ញុំរកបញ្ចុះ‌បញ្ចូលអ្នកណា តើជាមនុស្ស ឬព្រះ ឬចង់បំពេញចិត្តមនុស្សឬអី បើសិនជាខ្ញុំចង់បំពេញចិត្តមនុស្ស នោះខ្ញុំមិនមែនជាបាវបម្រើរបស់ព្រះ‌គ្រីស្ទទេ។ 』 (កាឡាទី ១:១០) ។ អ្នកមិនគួរផ្គាប់ចិត្តមនុស្សជាមុនទេ។ ទីបំផុតនោះមិនមែនជាការស្រឡាញ់មនុស្សទេ។ពីដើម អ្នករាល់គ្នាក៏ស្លាប់ក្នុងការរំលង ហើយក្នុងអំពើបាបដែរ  ជាការដែលអ្នករាល់គ្នាបានប្រព្រឹត្ត តាមរបៀបលោកីយ៍នេះ គឺតាមមេគ្រប់គ្រងរាជ្យលើអាកាស ជាវិញ្ញាណ ដែលសព្វថ្ងៃនេះ បណ្តាលមកក្នុងពួកមនុស្សរឹង‌ចចេស (អេភេសូរ ២: ១-២) ។ គាត់បាត់បង់អ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះបានប្រទានដល់គាត់តាមរបៀបគោរពតាមទំនៀមទំលាប់ពិភពលោក។

 អ្វីៗទាំងអស់ដែលឪពុកផ្តល់ឱ្យនឹងត្រូវសាថានដកយកដោយគ្មានឪពុកដូចពេលដែលអេវ៉ាបានសន្ទនាជាមួយសត្វពស់ដោយសមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួនដោយមិនពឹងផ្អែកលើព្រះ។ សូម្បីតែបាត់បង់សួនច្បារអេដែនភ្លាមៗនៅពេលដែលនាងភ្លេចការសន្យារបស់ព្រះដូចជាកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយដែលបានបាត់បង់មរតកទាំងអស់ពីឪពុករបស់គាត់។

នេះគឺជាស្ថានភាពនៃមនុស្សពុករលួយដែលដំណឹងល្អនិយាយ។ អ័ដាមដែលបានប្រព្រឹត្ដបទឧក្រិដ្ឋភ្លាមៗបន្ទាប់ពីការបង្កើតហើយកូនប្រុសខ្ជះខ្ជាយនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មីគឺស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពដូចគ្នា។

មានតែការវិនិច្ឆ័យកំហឹងនៅខាងក្រៅទូកប៉ុណ្ណោះ។ មូលហេតុដែលទ្រង់បញ្ជា ឲ្យ ធ្វើទូកធំគឺដោយសារព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះដើម្បីវិនិច្ឆ័យដោយទឹក។

 នៅថ្ងៃដែលគ្មានភ្លៀងដូចទូកធំមើលទៅដូចជាអ្វីដែលល្ងីល្ងើដល់ភ្នែកមនុស្សបើគ្មានការវិនិច្ឆ័យទេ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយដោយសារមានសេចក្តីជំនុំជំរះរបស់ព្រះទូកធំគឺជាសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ។ នៅជំនាន់ណូអេមនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែអាក្រក់តាំងពីក្មេងៗរហូតដល់មនុស្សធំ។ នៅចំពោះព្រះនេត្ររបស់ព្រះគាត់ចង់សម្លាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា។ ប៉ុន្តែតើកុមារគួរឱ្យស្រឡាញ់យ៉ាងណាចំពោះម្តាយរបស់ពួកគេ។

ដូច្នេះមនុស្សខ្លួនឯងមិនបានដឹងថាតើព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ព្រះពិរោធយ៉ាងណាទេដែលទ្រង់នឹងគ្របលើផែនដីដោយទឹកសែសិបថ្ងៃនិងយប់។ បេះដូងរបស់ព្រះត្រូវបានគេស្គាល់តែតាមរយៈទូកធំដែលត្រូវបានបង្ហាញតាមរយៈណូអេ។ អ្វីដែលត្រូវការនៅលើពិភពលោកដែលព្រះបានសម្រេចចិត្តវិនិច្ឆ័យមិនមែនសុបិននិងការបើកសម្តែងនៃការបង្ហូរទឹកភ្លៀងនិងទឹកជំនន់នោះទេប៉ុន្តែមានតែទូកដែលណូអេកំពុងព្យាយាមសាងសង់ប៉ុណ្ណោះ។

នេះគឺជាដំណឹងល្អ។ មុនពេលផ្សាយដំណឹងល្អដែលមើលទៅដូចជាមនុស្សល្ងីល្ងើមនុស្សមិនអាចដឹងអំពីការជំនុំជំរះរបស់ព្រះទាល់តែសោះ។ ដំណឹងដែលត្រូវការដល់ពួកគេមិនមែនជាដំណឹងដែលព្រះស្រឡាញ់ពួកគេទេតែជាសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះដ៏សុចរិត។ ខ្ញុំឆ្ងល់ថាតើដំណឹងល្អនៃសេចក្ដីសុចរិតដែលមានទំហំប៉ុនទូកធំនឹងត្រូវបានមើលឃើញនៅគ្រានេះនៃក្តីស្រឡាញ់ដែលហូរដូចទឹកជំនន់។