សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះ

 ៧) សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះ

『ដូចមានសេចក្ដីចែងទុកមកថា «គ្មានអ្នកណាសុចរិតសោះ សូម្បីតែម្នាក់ក៏គ្មានផង  គ្មានអ្នកណាដែលយល់ គ្មានអ្នកណាដែលស្វែងរកព្រះ  គ្រប់គ្នាបានបែរចេញ ហើយត្រឡប់ជាឥតប្រយោជន៍ទាំងអស់គ្នា គ្មានអ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តតាមសេចក្ដីសប្បុរសសោះ តែម្នាក់ក៏គ្មានផង 』(រ៉ូម ៣: ១០-១២) មនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវតែស្លាប់។ នៅពេលអ្នកក្រឡេកមើលការស្លាប់របស់មនុស្សអ្នកត្រូវតែមានអារម្មណ៍ក្រោធរបស់ព្រះ។ នៅពេលអ្នកនៅរស់អ្នកត្រូវតែលួងលោមចិត្តរបស់ព្រះ។ សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះនឹងរលាយបាត់លុះត្រាតែអ្នកជាមនុស្សដូចជាមនុស្សស្លាប់។

មនុស្សបានសម្លាប់ព្រះយេស៊ូវដែលជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ ព្រះចង់ ឲ្យ មនុស្សស្លាប់ជាមួយលោកយេស៊ូ។『ដ្បិតអ្នកណាដែលស្លាប់ នោះក៏បានរាប់ជាសុចរិតរួចពីបាបហើយ 』 (រ៉ូម ៦: ៧) អ្វីដែលត្រូវស្លាប់គឺលោភលន់នៃការចង់ធ្វើដូចព្រះ។ យើងមានចិត្ដលោភលន់។ នេះគឺជាអំពើបាបដើម។ ដូច្នេះមនុស្សស្អប់ព្រះ។ ដូចគ្នានេះដែរព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ព្រះពិរោធនឹងមនុស្សទាំងអស់។ អ្នកដែលបង្វែរចិត្តរបស់គេមករកព្រះគឺដូចជាមនុស្សស្លាប់។ នេះគឺជាពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក។『ដូច្នេះ យើងបានត្រូវកប់ជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដោយទទួលជ្រមុជក្នុងសេចក្ដីស្លាប់ ដើម្បីឲ្យយើងបានដើរក្នុងជីវិតបែបថ្មី ដូចជាព្រះ‌គ្រីស្ទបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ដោយ‌សារសិរី‌ល្អ នៃព្រះ‌វរ‌បិតាដែរ 』(រ៉ូម ៦: ៤) ទឹកមានន័យថាការវិនិច្ឆ័យព្រះដូចជាទឹកជំនន់នៃសម័យណូអេ។ មានតែមនុស្សប្រាំបីនាក់ប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានសង្គ្រោះ។

សព្វថ្ងៃនេះមានមនុស្សតិចណាស់ដែលបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ មរណភាពរបស់លោកយេស៊ូគឺដូចជាការស្លាប់របស់អ្នកជឿម្នាក់។ ការរងទុក្ខរបស់ព្រះយេស៊ូគឺជាការរងទុក្ខរបស់អ្នកជឿ។ អ្នកជឿត្រូវបានផ្តាច់ចេញពីអំពើបាប។『ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នារាប់ខ្លួនទុកជាស្លាប់ខាងបាបដែរ តែរស់ខាងឯព្រះវិញចុះ ដោយនូវព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ ជាព្រះ‌អម្ចាស់នៃយើងរាល់គ្នា។.』(រ៉ូម ៦:១១)