រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីស្ត្រីព្រហ្មចារីទាំងដប់

『 គ្រានោះ នគរស្ថាន‌សួគ៌នឹងបានដូចជាស្រីព្រហ្មចារី១០នាក់ ដែលយកចង្កៀងរៀងខ្លួន ចេញទៅទទួលប្ដីថ្មោង‌ថ្មី  ក្នុងពួកនាងទាំងនោះ មាន៥នាក់មានគំនិត ហើយ៥នាក់ល្ងង់ នាងល្ងង់ទាំងនោះ គេយកតែចង្កៀងទៅ តែមិនបានយកប្រេងជាប់នឹងខ្លួនផងទេ ឯពួកនាងមានគំនិតវិញ គេបានយកទាំងចង្កៀង ហើយនិងប្រេងដាក់ក្នុងដបទៅជាមួយផង  តែដោយព្រោះប្ដីក្រមកពេក បានជានាងទាំងនោះងោក‌ងុយ ហើយដេកលក់ទៅ  លុះដល់កណ្តាលអធ្រាត្រ ស្រាប់តែឮសូរសម្រែកថា នែ ប្ដីមកហើយ ចូរចេញទៅទទួលចុះ  ស្រីព្រហ្មចារីទាំង‌ឡាយក៏ភ្ញាក់ឡើង រៀប‌ចំចង្កៀងរៀងរាល់ខ្លួន ឯពួកនាងដែលល្ងង់ គេនិយាយទៅពួកនាងមានគំនិតថា សូមចែកប្រេងមកឲ្យយើងផង ព្រោះចង្កៀងយើងចង់រលត់ហើយ  តែពួកនាងមានគំនិតឆ្លើយឡើងថា ទេ ក្រែងគ្មានល្មមដល់យើង ហើយនិងនាងរាល់គ្នាផង ស៊ូទៅឯផ្ទះលក់ប្រេង ទិញសម្រាប់ខ្លួនវិញទៅ  តែកំពុងតែនាងទាំងនោះទៅទិញ ប្ដីក៏មកដល់ ហើយពួកនាងដែលបានបម្រុងជាស្រេច ក៏ចូលទៅក្នុងរោងការជាមួយគ្នា រួចគេបិទទ្វារ  ឯនាងព្រហ្មចារីឯទៀត ក៏មកអង្វរថា លោកម្ចាស់ៗអើយ សូមបើកឲ្យយើងខ្ញុំផង  តែគាត់ឆ្លើយថា ខ្ញុំប្រាប់នាងរាល់គ្នាជាប្រាកដថា ខ្ញុំមិនស្គាល់នាងទេ  ដូច្នេះ ចូរចាំយាមចុះ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងជាថ្ងៃណា ឬពេលណាដែលកូនមនុស្សត្រូវមកនោះទេ។ .』(ម៉ាថាយ) ២៥: ១-១៣)

ស្រីព្រហ្មចារី ១០ នាក់គឺជាមនុស្សដែលជឿលើព្រះ។ ប៉ុន្តែមានមនុស្សពីរប្រភេទជាស្ត្រីព្រហ្មចារីមានគំនិត ៥ នាក់ហើយឆ្លាត ៥ នាក់នៅក្នុងព្រះវិហារ។ រឿងប្រៀបប្រដូចនេះតំណាងឱ្យអ្នកដែលគោរពច្បាប់នៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់និងអ្នកដែលគោរពច្បាប់នៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប្រេងនៃចង្កៀងតំណាងឱ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ អ្នកដែលធ្វើតាមច្បាប់នៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់ចាប់ផ្តើមដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធប៉ុន្តែក្លាយជាសាច់ឈាមមិនអាចត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។『 ពីព្រោះស្ត្រីណាដែលមានប្ដីនៅរស់ នោះជាប់នឹងប្ដីដោយ‌សារក្រឹត្យ‌វិន័យ ប៉ុន្តែ បើកាលណាប្ដីស្លាប់ទៅ នោះបានរួចពីច្បាប់របស់ប្ដីហើយ  ដូច្នេះ កាលប្ដីកំពុងរស់នៅឡើយ បើស្ត្រីនោះទៅយកប្ដី១ទៀត នោះគេសន្មតហៅថាជាស្រីកំផិត តែបើប្ដីស្លាប់ទៅ នោះនាងបានរួចពីច្បាប់នោះហើយ បានជាទោះបើនាងយកប្ដី១ទៀត ក៏មិនបានហៅថាជាស្រីកំផិតឡើយ យ៉ាងដូច្នោះ បងប្អូនអើយ អ្នករាល់គ្នាក៏បានស្លាប់ពីខាងឯក្រឹត្យ‌វិន័យដែរ ដោយ‌សាររូបអង្គនៃព្រះ‌គ្រីស្ទ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានទៅជារបស់ផងអ្នកម្នាក់ទៀត ដែលបានរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ប្រយោជន៍ឲ្យយើងបានបង្កើតផលថ្វាយព្រះ 』 (រ៉ូម ៧: ២-៤)

ច្បាប់សញ្ញាចាស់ត្រូវបានអនុវត្តចំពោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែលនៅពេលមនុស្សម្នាក់នៅរស់។ ព្រះគម្ពីរពិពណ៌នាអំពីច្បាប់សញ្ញាចាស់ជាប្តី។ ដូច្នេះព្រះគម្ពីរចែងថាប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលត្រូវបានចងភ្ជាប់ដោយច្បាប់សញ្ញាចាស់។ ប្រសិនបើប្ដីនៅរស់សកម្មភាពទ្វេដងដែលប្រពន្ធទៅរកបុរសផ្សេងគឺជាអំពើសហាយស្មន់។ ប្រសិនបើមនុស្សមានបាបមិនបានស្លាប់ដោយច្បាប់សញ្ញាចាស់អ្នកធ្វើបាបមិនអាចទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានទេ។ ច្បាប់សញ្ញាចាស់មិនស្លាប់ទេ។ ប៉ុន្តែមនុស្សមានបាបត្រូវតែស្លាប់។ មនុស្សមានបាបត្រូវតែស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវដើម្បីទៅរកព្រះគ្រីស្ទ។ ច្បាប់សញ្ញាចាស់ដូចជាប្ដីបានដោះលែងអ្នកមានបាបនៅពេលដែលមនុស្សមានបាបម្នាក់បានស្លាប់នៅក្រោមច្បាប់នៃសញ្ញាចាស់។ ដូច្នេះមនុស្សមានបាបម្នាក់អាចទៅរកព្រះគ្រីស្ទបន្ទាប់ពីចេញពីគុក។ មនុស្សមានបាបបានកើតជាថ្មីជាមនុស្សមានសេរីភាព។ ការប្រែចិត្តតំណាងឱ្យការស្លាប់នៃគំនិតខាងសាច់ឈាម។ ច្បាប់សញ្ញាចាស់និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនអាចនៅជាមួយគ្នាបានទេ. ហេតុនោះ នៅជាន់នេះ អ្នកណាដែលនៅក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ នោះគ្មានទោសសោះ  ដ្បិតអំណាចរបស់ព្រះ‌វិញ្ញាណនៃជីវិត ដែលនៅក្នុងព្រះ‌គ្រីស្ទយេស៊ូវ នោះបានប្រោសឲ្យខ្ញុំរួចពីអំណាចរបស់អំពើបាប និងសេចក្ដីស្លាប់ហើយ . (រ៉ូម ៨: ១-២)『 ដូច្នេះ យើងនឹងថាដូចម្តេច តើត្រូវឲ្យយើងចេះតែប្រព្រឹត្តអំពើបាបទៅទៀត ដើម្បីឲ្យព្រះ‌គុណបានចម្រើនឡើងឬអី  ទេ មិនត្រូវឡើយ ធ្វើដូចម្តេចឲ្យយើងដែលស្លាប់ខាងឯអំពើបាប ហើយបាននៅរស់ក្នុងអំពើបាបទៀតបាន 』(រ៉ូម ៦: ១-២)

ពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកមានអត្ថន័យដូចតទៅ: មនុស្សមានបាបបានស្លាប់ដោយច្បាប់នៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់ (ច្បាប់នៃអំពើបាបនិងសេចក្ដីស្លាប់) ។ បុណ្យជ្រមុជទឹកមានន័យថាអង្គហេតុដើម្បីសុគតជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ ព្រះទទួលស្គាល់ថាអ្នកដែលប្រែចិត្តបានស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។『 ពីព្រោះខ្ញុំមិនដឹងការដែលខ្ញុំប្រព្រឹត្តទេ ដ្បិតខ្ញុំមិនធ្វើការដែលខ្ញុំចង់ធ្វើសោះ គឺតែងតែប្រព្រឹត្តការដែលខ្ញុំស្អប់វិញ  បើសិនជាខ្ញុំតែងតែប្រព្រឹត្តការដែលខ្ញុំមិនចង់ធ្វើ នោះខ្ញុំយល់ព្រមថា ក្រឹត្យ‌វិន័យល្អមែន  ដូច្នេះ មិនមែនខ្ញុំដែលធ្វើការនោះទៀតទេ គឺជាបាបទេតើ ដែលនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំវិញ 』(រ៉ូម ៧: ១៥-១៧) ច្បាប់នៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺដូចជាស្វាមីដែលមិនដែលបណ្តោយឱ្យមនុស្សមានបាបឡើយ។ មានពេលមួយដែលច្បាប់សញ្ញាចាស់គិតថាមនុស្សមានបាបល្អ។ វាដល់ពេលដែលមនុស្សមានបាបស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាងជាមួយព្រះយេស៊ូវ។ មានតែមនុស្សមានបាបម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលដឹងថាគាត់មិនអាចរត់គេចបានទេប្រសិនបើគាត់ត្រូវបានគេចាប់បាននៅក្នុងច្បាប់នៃគម្ពីរសញ្ញាចាស់ស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាង។ ដូច្នេះច្បាប់សញ្ញាចាស់បានប្រគល់មនុស្សមានបាប ឲ្យ ស្លាប់ទៅឯព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

『 រីឯគ្រប់ទាំងសេចក្ដីដែលក្រឹត្យ‌វិន័យបង្គាប់ នោះយើងដឹងថា បង្គាប់ដល់តែពួកអ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទុកក្រឹត្យ‌វិន័យទេ ដើម្បីឲ្យគ្រប់ទាំងមាត់ត្រូវបិទ ហើយឲ្យលោកីយ៍ទាំងមូលជាប់មានទោសនៅចំពោះព្រះ 』 (រ៉ូម ៣:១៩) មនុស្សមានបាបដែលមិនប្រែចិត្តនឹងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយព្រះ។ មនុស្សមានបាបម្នាក់ត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយច្បាប់នៃអំពើបាបនិងសេចក្ដីស្លាប់។ មនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាបនៅចំពោះព្រះនេត្ររបស់ព្រះ។