រឿងនៃការបង្កើតផ្ទៃមេឃនិងផែនដី

 

(២) រឿងនៃការបង្កើតផ្ទៃមេឃនិងផែនដី

ខ្ញុំចង់ដឹងអំពីទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្សដែលត្រូវបានគេបណ្តេញចេញពីសួនច្បារអេដែននិងពួកទេវតាត្រូវបានគេបណ្តេញចេញពីនគរព្រះ។

មនុស្សមានរូបកាយនិងវិញ្ញាណនិងព្រលឹង។ មនុស្សជាច្រើនគិតថាស្មារតីនិងព្រលឹងជាគំនិត។ ប៉ុន្តែមានវិញ្ញាណនិងព្រលឹង។ វិញ្ញាណគឺថាព្រះដាក់ក្នុងរូបកាយព្រលឹងគឺត្រូវបានបង្កើតចេញពីរាងកាយ។

មានទ្រឹស្តីបីដែលទាក់ទងនឹងវិញ្ញាណដែលព្រះដាក់ក្នុងខ្លួន។ ទ្រឹស្តីដំបូងវិញ្ញាណគឺជាវិញ្ញាណរបស់ទេវតាដែលស្ថិតនៅក្នុងនគរព្រះ។ ទេវតាបានធ្វើបាបហើយសម្លៀកបំពាក់របស់ទេវតាត្រូវបានគេដោះចេញ។ វិញ្ញាណអាក្រាតត្រូវបានជាប់នៅក្នុងខ្លួន។ ដូច្នេះមនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែជាមនុស្សមានបាបចំពោះព្រះ។

ទ្រឹស្តីទីពីរស្មារតីត្រូវបានទទួលមរតកពីឪពុកម្តាយ។ ប្រសិនបើវិញ្ញាណត្រូវបានទទួលមរតកពីឪពុកម្តាយនោះអំពើបាបក៏នឹងទទួលមរតកដែរ។ ព្រះយេស៊ូវគ្មានបាបទេពីព្រោះគាត់ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ។ ប្រសិនបើវិញ្ញាណត្រូវបានទទួលមរតកនោះអំពើបាបរបស់ម្តាយព្រះយេស៊ូក៏ត្រូវបានទទួលមរតកដែរ។ យើងមិនអាចពន្យល់ពីទ្រឹស្តីទី ២ បានទេ។ សព្វថ្ងៃនេះព្រះវិហារបង្រៀនទ្រឹស្តីនៃអំពើបាបដើមដែលត្រូវបានស្នងពីឪពុកម្តាយ។

ទ្រឹស្តីទីបីព្រះដាក់វិញ្ញាណនៅពេលរាងកាយចាប់កំណើត។ វិញ្ញាណដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយព្រះគឺស្អាតស្អំ។ បុរសគឺជាមនុស្សមានបាបតាំងពីកំណើត។ វិញ្ញាណបានចូលទៅក្នុងខ្លួនហើយក្លាយជាទ្រឹស្តីនៅក្នុងទ្រឹស្តី។

ក្នុងចំណោមទ្រឹស្តីទាំងបីទ្រឹស្តីដែលពន្យល់ពីអំពើបាបរបស់មនុស្សសមហេតុផលគឺជាទ្រឹស្តីដំបូង។ វិញ្ញាណមនុស្សគឺជាវិញ្ញាណរបស់ទេវតាដែលមានបាប។ ប៉ុន្តែព្រះវិហារភាគច្រើនមិនទទួលយកទ្រឹស្តីនេះទេ។ ព្រះវិហារភាគច្រើនជឿថាការបង្កើតវិញ្ញាណនិងទ្រឹស្តីនៃអំពើបាបដើមដែលត្រូវបានទទួលមរតកពីឪពុកម្តាយ។ ព្រះវិហារជាច្រើនដំណាលគ្នាជឿទ្រឹស្តីនៃមរតកនៃអំពើបាបនិងការបង្កើតវិញ្ញាណ។ ប្រសិនបើវិញ្ញាណត្រូវបានទទួលមរតកនោះអំពើបាបរបស់ម្តាយព្រះយេស៊ូក៏ត្រូវបានទទួលមរតកដែរ។ យើងមិនអាចពន្យល់ពីទ្រឹស្តីទី ២ បានទេ។ ហើយវិញ្ញាណដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយព្រះគឺស្អាតស្អំ។ បុរសគឺជាមនុស្សមានបាបតាំងពីកំណើត។ វិញ្ញាណបានចូលទៅក្នុងខ្លួនហើយក្លាយជាទ្រឹស្តីនៅក្នុងទ្រឹស្តី។ មនុស្សយើងអាចប្រកែកបានថាពួកគេមិនបានធ្វើបាបដោយផ្ទាល់ទេព្រះបានដាក់វិញ្ញាណបរិសុទ្ធនៅក្នុងខ្លួនទោះបីជាព្រះដឹងថាមនុស្សនឹងក្លាយជាមនុស្សមានបាបនៅពេលដែលមនុស្សកើតមកក៏ដោយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះវិហារជាច្រើនបដិសេធទ្រឹស្តីដំបូង។ ព្រះវិហារជាច្រើនទទូចថាព្រឹត្តិការណ៍នានានៅក្នុងនគររបស់ព្រះនិងសួនច្បារអេដែនគឺខុសគ្នា។

វាមិនងាយស្រួលទេក្នុងការពន្យល់ខ្លឹមសារនៃទ្រឹស្តីទាំងបី។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកគិតអំពីមនុស្សមានបាបទីមួយគឺសមហេតុផលបំផុត។ មនុស្សបានជាប់នៅក្នុងគុកខណៈពិភពលោកនិងមនុស្សស្លៀកពាក់ជារូបកាយ។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់វិភាគការបង្កើតផ្ទៃមេឃនិងផែនដីដោយផ្អែកលើទ្រឹស្តីដំបូងវានឹងខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចជាមួយឋានសួគ៌និងផែនដីដែលបានបង្កើតឡើងយ៉ាងស្រស់ស្អាត។ ឋានសួគ៌មានន័យថាព្រះរាជាណាចក្រនៃព្រះហើយផែនដីមានន័យថាពិភពលោក។ ពិភពលោកសម្ភារៈត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងភាពងងឹតពីព្រោះព្រះបានរារាំងពន្លឺនៃនគររបស់ព្រះ។『 កាលដើមដំបូងឡើយ ព្រះបានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី ។  ឯផែនដីបានខូច ហើយនៅទទេ មានសុទ្ធតែងងឹតនៅគ្របលើជម្រៅទឹក ហើយព្រះ‌វិញ្ញាណនៃព្រះក៏រេរានៅពីលើទឹក 』(លោកុប្បត្ដិ ១: ១-២) ពិភពលោកនេះគឺជាកន្លែងដូចជាគុក។ ព្រះបានបង្កើតរូបកាយដើម្បីដាក់វិញ្ញាណនៃអំពើបាប។ មនុស្សដំបូងបានកើតមកនៅកន្លែងតែមួយនិងភាពងងឹត។ ប៉ុន្តែព្រះបានបង្កើតសួនច្បារអេដែនដើម្បីស្តារនគរព្រះឡើងវិញ។ ហើយគាត់បានផ្លាស់ប្តូរមនុស្សទៅសួនច្បារអេដែនពីពិភពលោក។

ប៉ុន្តែមនុស្សត្រូវបានល្បួងដោយការល្បួងរបស់សាតាំងនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនដូចជាទេវតាជាច្រើនត្រូវបានល្បួងដោយសាតាំងនៅក្នុងនគររបស់ព្រះ។『ដូច្នេះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទ្រង់ក៏បណ្តេញគាត់ពីសួន‌ច្បារអេដែនចេញ ឲ្យទៅភ្ជួរ‌រាស់ដីដែលទ្រង់បានយកមកបង្កើតគាត់នោះវិញ.』(លោកុប្បត្ដិ ៣:២៣) មនុស្សជាតិបានចូលក្នុងភាពងងឹតម្ដងទៀត។ ស្តេចនៃពិភពលោកនេះគឺសាតាំង។ សាតាំងបាននិយាយទៅកាន់អង្គហេតុយេស៊ូថាជាស្តេចនៃពិភពលោកនេះ។

『និងពីសេចក្ដីជំនុំ‌ជម្រះ ដោយព្រោះចៅ‌ហ្វាយរបស់លោកីយ៍នេះត្រូវទោសហើយ។ 』(យ៉ូន។ ១៦:១១) មេកំណាចបាននាំគាត់ឡើងទៅកន្លែងខ្ពស់ហើយបង្ហាញគាត់ភ្លាមៗក្នុងរាជាណាចក្រទាំងឡាយក្នុងពិភពលោក។『អារក្សក៏នាំទ្រង់ទៅលើកំពូលភ្នំយ៉ាងខ្ពស់ បង្ហាញនគរនៅលោកីយ៍ទាំងអស់ក្នុង១ភ្លែតនោះ  ហើយទូលថា ខ្ញុំនឹងឲ្យអំណាច និងសិរីលំអនៃនគរទាំងនេះដល់អ្នក ដ្បិតបានប្រគល់មកខ្ញុំហើយ ខ្ញុំនឹងឲ្យដល់អ្នកណាស្រេចនឹងចិត្តខ្ញុំ 』(លូកា ៤: ៥-៦)

ពិភពលោកនេះគឺជាពិភពលោកដែលមានបាប។ ពិភពលោកនេះគឺជាកន្លែងដែលពោរពេញទៅដោយភាពងងឹតដែលសាតាំងគ្រប់គ្រងមុនពេលដែលព្រះយេស៊ូវយាងមកក្នុងលោកនេះ។ មនុស្សគ្រប់គ្នាជាប់នៅក្នុងភាពងងឹត។ ហោរាអេសាយបាននិយាយដូច្នោះ『ដើម្បីនឹងធ្វើឲ្យភ្នែកមនុស្សខ្វាក់បានភ្លឺឡើង និងនាំពួកត្រូវចាប់ចងចេញពីគុកងងឹត ហើយឲ្យពួកអ្នកដែលអង្គុយនៅក្នុងទីងងឹត បានចេញរួចពីទីឃុំ‌ឃាំង 』(អេសាយ ៤២: ៧) ព្រះយេស៊ូដោះលែងអ្នកទោសពីគុក។

បុរសត្រូវបានជាប់នៅក្នុងភាពងងឹត។ ដូច្នេះពួកគេមិនដឹងអំពីនគររបស់ព្រះទេ។ វាមានន័យថាខ្វាក់ចំពោះនគរព្រះ។ ពួកគេមិនបានដឹងអំពីនគរព្រះទេដូច្នេះវិញ្ញាណក៏ស្លាប់ទៅ។ ព្រះយេស៊ូវបានយាងមកដើម្បីជួយសង្រ្គោះវិញ្ញាណដែលបានស្លាប់។ ដូច្នេះវាត្រូវបានសរសេរ『ដូចជាសេចក្ដីដែលចែងទុកពីលោកអ័ដាម ដែលជាមនុស្សមុនដំបូងថា «បានត្រឡប់ជាមានព្រលឹងរស់» តែលោកអ័ដាមក្រោយបង្អស់ ជាវិញ្ញាណដ៏ប្រោសឲ្យរស់វិញ.』(កូរិនថូសទី ១ ១៥:៤៥)

『តែឥឡូវនេះ ព្រះ‌គ្រីស្ទទ្រង់មានព្រះ‌ជន្មរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញជាពិត ជាផលដំបូងពីពួកអ្នកដែលបានដេកលក់ទៅហើយ ដ្បិតដែលសេចក្ដីស្លាប់បានមកដោយ‌សារមនុស្ស នោះសេចក្ដីដែលមនុស្សស្លាប់បានរស់ឡើងវិញ ក៏មកដោយ‌សារមនុស្សដែរ 』(កូរិនថូសទី ១ ១៥: ២០-២១) អ្នកណាដែលបានចូលទៅក្នុងលោកយេស៊ូនោះនឹងត្រូវប្រោស ឲ្យ រស់ឡើងវិញ។ វិញ្ញាណដែលបានរស់ឡើងវិញនឹងត្រូវបានកត់ត្រាទុកនៅក្នុងសៀវភៅនៃនគរព្រះទោះបីរាងកាយស្ថិតនៅក្នុងពិភពលោកក៏ដោយ។ បើរូបកាយស្លាប់ទៅវិញ្ញាណនឹងស្លៀកសម្លៀកបំពាក់របស់នគរព្រះ។『ពីព្រោះយើងខ្ញុំដឹងថា បើត្រសាលដែលជាទីលំនៅរបស់យើងខ្ញុំ នៅផែនដីនេះ ត្រូវបំផ្លាញវេលាណា នោះយើងខ្ញុំមានវិមាន១ ដែលមកពីព្រះ មិនមែនធ្វើនឹងដៃទេ គឺនៅលើស្ថាន‌សួគ៌វិញ ជាវិមាននៅជាប់អស់កល្ប‌ជានិច្ច 』(កូរិនថូសទី ២ ៥: ១)

ព្រះយេស៊ូវពន្យល់ពីស្ថានភាពនៃស្មារតី។『ដ្បិតដល់គ្រារស់ឡើងវិញ នោះគេមិនយកគ្នាជាប្ដីប្រពន្ធទៀតទេ គឺបានដូចជាទេវតានៃព្រះ ដែលនៅស្ថាន‌សួគ៌វិញ.』(ម៉ាថាយ ២២:៣០)