វិញ្ញាណនៃសេចក្តីសង្គ្រោះនិងវិញ្ញាណជួយ
(២) វិញ្ញាណនៃសេចក្តីសង្គ្រោះនិងវិញ្ញាណជួយ
មនុស្សនៅព្រះវិហារជាច្រើននិយាយថាសួនច្បារអេដែនគឺជាទីលំនៅរបស់ពួកគេ។ ដូច្នេះពួកគេនិយាយថាយើងត្រូវតែស្ដារសួនច្បារអេដែនឡើងវិញ។ មនុស្សមិនត្រូវបានកើតនៅក្នុងសួនច្បារអេដែនបានកើតនៅក្នុងពិភពលោកនេះទេ។ សួនច្បារអេដែនជានិមិត្តរូបនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់ថាផ្ទះគឺជាព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ『ពួកអ្នកទាំងនោះបានស្លាប់ក្នុងសេចក្ដីជំនឿ ឥតទទួលសេចក្ដីដែលបានសន្យាទាំងប៉ុន្មានទេ តែគេបានឃើញពីចម្ងាយ ហើយក៏ទទួលគំនាប់ដែរ ទាំងយល់ព្រមថា ខ្លួនគេជាអ្នកដទៃ ដែលគ្រាន់តែសំណាក់ នៅផែនដីប៉ុណ្ណោះ ពួកអ្នកដែលនិយាយដូច្នោះ នោះសម្ដែងថា គេជាអ្នករកស្រុកសម្រាប់ខ្លួនគេពិត ហើយបើសិនជាគេរឭកស្រុក ដែលគេទើបនឹងចេញមកនោះ នោះគេនឹងមានឱកាសត្រឡប់ទៅវិញបាន តែឥឡូវនេះ គេសង្វាតចង់បានស្រុក១ដ៏ប្រសើរជាង គឺខាងស្ថានសួគ៌វិញ បានជាព្រះទ្រង់គ្មានសេចក្ដីខ្មាស ដោយគេហៅទ្រង់ជាព្រះនៃគេនោះឡើយ ដ្បិតទ្រង់បានរៀបចំទីក្រុង១ឲ្យគេហើយ។ 』(ហេព្រើរ ១១: ១៣-១៦)
មនុស្សព្យាយាមស្វែងយល់ពីនគរព្រះជាគំនិតនៃដីធ្លី។ ព្រះគម្ពីរពន្យល់ពីនគរព្រះ។ លូកា (១៧: ២០-២១)『ឯពួកផារីស៊ី គេទូលសួរទ្រង់ពីនគរព្រះ ដែលត្រូវមកដល់នៅវេលាណា នោះទ្រង់មានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា នគរព្រះមិនមែនមកបែបឲ្យមើលឃើញទេ គ្មានអ្នកណានឹងថា មើលនៅទីនេះ ឬថា មើល នៅទីនោះបានឡើយ ដ្បិតមើលនគរព្រះក៏នៅកណ្តាលអ្នករាល់គ្នាហើយ។ 』 មនុស្សកំពុងព្យាយាមស្វែងយល់ពីនគរព្រះតាមរយៈគំនិតនៃដី។ ប៉ុន្តែគំនិតរបស់ប្រជាជាតិមួយរួមមានដីធ្លីប្រជាជននិងអធិបតេយ្យភាព។
kingdom នគរព្រះស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនអ្នក 』ពាក្យ『 ក្នុង 』រួមមានគំនិតពីរ『 ជាមួយនិងក្នុង 』។ ទីមួយនគរព្រះស្ថិតនៅក្នុងស្មារតីរបស់អ្នកហើយ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺស្ថិតនៅក្នុងស្មារតីនៃការប្រែចិត្ត។ ព្រះបានមានបន្ទូលនៅក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ថា "ខ្ញុំនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធនិងនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ" ។ នៅពេលនោះមនុស្សមិនអាចជួបព្រះបានទេដោយសារពួកគេជាមនុស្សមានបាបដែលបានចាកចេញពីព្រះ។ ដូច្នេះបូជាចារ្យសម្លាប់ចៀមដោយការបូជាដែលប្រជាជនបានយកហើយបូជាចារ្យបានចេញទៅរកព្រះ។
អ្នកដែលចូលរួមជាមួយព្រះយេស៊ូអាចទៅឯព្រះដោយផ្ទាល់ពីព្រោះព្រះយេស៊ូជាយញ្ញបូជាហើយគាត់ជាសម្ដេចសង្ឃ។ ដូច្នេះព្រះវិហាររបស់ព្រះលេចចេញជារូបរាងនៃមនុស្សដែលរួបរួមជាមួយព្រះយេស៊ូវ។
កូរិនថូសទី ១ (៣:១៦)『តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងទេឬអី ថាខ្លួនអ្នករាល់គ្នាជាព្រះវិហារនៃព្រះ ហើយថា ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះ ទ្រង់សណ្ឋិតក្នុងអ្នករាល់គ្នា 』 ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាវិញ្ញាណនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលបានទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនៃការសង្គ្រោះបានក្លាយជាមនុស្សរបស់ព្រះ។ ដូច្នេះពួកបរិសុទ្ធអាចថ្វាយបង្គំព្រះដោយផ្ទាល់។
ចន (៤: ២០-២៤)『ឯពួកអយ្យកោយើងខ្ញុំ បានថ្វាយបង្គំនៅលើភ្នំនេះ តែពួកលោកថា ក្រុងយេរូសាឡឹមជាកន្លែងដែលត្រូវថ្វាយបង្គំវិញ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះបន្ទូលថា នាងស្រីអើយ ចូរជឿខ្ញុំថា នឹងមានពេលវេលាមក ដែលអ្នករាល់គ្នានឹងមិនថ្វាយបង្គំព្រះវរបិតា នៅលើភ្នំនេះ ឬនៅក្រុងយេរូសាឡឹមទេ អ្នករាល់គ្នាមិនដឹងជាខ្លួនថ្វាយបង្គំអ្វីទេ ឯយើងវិញ យើងស្គាល់ព្រះដែលយើងថ្វាយបង្គំ ដ្បិតសេចក្ដីសង្គ្រោះកើតមកពីសាសន៍យូដា តែនឹងមានពេលវេលាមក ក៏នៅឥឡូវនេះហើយ នោះពួកអ្នកដែលថ្វាយបង្គំដោយពិតត្រង់ គេនឹងថ្វាយបង្គំព្រះវរបិតាដោយវិញ្ញាណ និងសេចក្ដីពិត ពីព្រោះព្រះវរបិតា ទ្រង់រកពួកអ្នកយ៉ាងនោះ ឲ្យបានថ្វាយបង្គំទ្រង់ ឯព្រះទ្រង់ជាវិញ្ញាណ ហើយអ្នកណាដែលថ្វាយបង្គំទ្រង់ នោះត្រូវតែថ្វាយបង្គំ ដោយវិញ្ញាណ និងសេចក្ដីពិតដែរ.』
ទីពីរនគរព្រះមាននៅជាមួយអ្នក។ នគរព្រះតំណាងអធិបតេយ្យភាពក្នុងមនុស្ស។ ម៉ាថាយ (១៨: ១៥-២០) ពន្យល់អំពីសិទ្ធិអំណាចនៃនគរព្រះ។『បើបង ឬប្អូនធ្វើបាបនឹងអ្នក នោះឲ្យទៅបន្ទោសគាត់ ក្នុងកាលដែលមានតែអ្នកហើយនិងគាត់ បើគាត់ស្តាប់អ្នក នោះអ្នកនឹងបានបងឬប្អូននោះមកវិញ តែបើគាត់មិនព្រមស្តាប់ទេ នោះត្រូវយកមនុស្សម្នាក់ ឬ២នាក់ទៅជាមួយ ដើម្បីនឹងបញ្ជាក់គ្រប់ទាំងពាក្យ ដោយសារស្មរបន្ទាល់២ ឬ៣នាក់ បើគាត់មិនព្រមស្តាប់អ្នកទាំងនោះទេ នោះត្រូវតែប្រាប់ដល់ពួកជំនុំ ហើយបើមិនព្រមស្តាប់ពួកជំនុំទៀត នោះត្រូវតែរាប់គាត់ទុកជាអ្នកក្រៅសាសន៍ ឬជាអ្នកយកពន្ធវិញ ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា បើអ្នករាល់គ្នាចងទុកអ្វីៗនៅផែនដី នោះនឹងត្រូវចងទុកនៅស្ថានសួគ៌ដែរ ហើយបើស្រាយអ្វីៗនៅផែនដី នោះក៏នឹងត្រូវស្រាយ នៅស្ថានសួគ៌ដែរ មួយទៀត ខ្ញុំប្រាប់ថា បើសិនជាមាន២នាក់ក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នា ព្រមព្រៀងគ្នានៅផែនដី ពីដំណើរអ្វីដែលគេចង់សូមក៏ដោយ នោះនឹងបានសម្រេចដល់គេ អំពីព្រះវរបិតាខ្ញុំ ដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ ដ្បិតកន្លែងណាដែលមាន២ ឬ៣នាក់ ប្រជុំជាមួយគ្នា ដោយនូវឈ្មោះខ្ញុំ នោះខ្ញុំក៏នៅកណ្តាលចំណោមអ្នកទាំងនោះដែរ។ 』
សិទ្ធិអំណាចគឺជាសិទ្ធិអំណាចរបស់ចៅក្រម។ ហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធថ្លែងទីបន្ទាល់ពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនេះគឺជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ព្រះដ៏កំសាន្តចិត្ត។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនៃការសង្គ្រោះនិងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនៃការលួងលោមគឺជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធតែមួយ។ មនុស្សមានឈ្មោះខុសគ្នាតាមលំដាប់លំដោយដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធលេចមកមនុស្ស។
ទីបីយើងត្រូវតែយល់អំពីទឹកដីនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ ពិភពលោកនេះមិនមែនជានគររបស់ព្រះទេតែជាផែនដីរបស់សាថាន។ ព្រះបានអនុញ្ញាតឱ្យសាតាំងមានអំណាចគ្រប់គ្រងទឹកដីនេះរហូតដល់ការជំនុំជម្រះចុងក្រោយ។
ម៉ាថាយ (៨:២៩)『នោះវាស្រែកឡើងថា ឱព្រះយេស៊ូវ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះអើយ តើយើងហើយនិងទ្រង់មានការអ្វីនឹងគ្នា តើទ្រង់បានយាងមកទីនេះ ដើម្បីនឹងធ្វើទុក្ខដល់យើងមុនកំណត់ឬអី 』 សាតាំងមានអ្នកគ្រប់គ្រងនគរលើអាកាសប៉ុន្តែដែនដីនៃការគ្រប់គ្រងរបស់សាតាំងត្រូវបានដាក់កម្រិតលើផែនដីពីលើអាកាសដោយការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូ។ វិវរណៈ (១២:១២)『ដោយហេតុនោះ ឱស្ថានសួគ៌ និងពួកអ្នកដែលនៅស្ថាននោះអើយ ចូរអរសប្បាយឡើង តែវេទនាដល់ផែនដី និងសមុទ្រវិញ ពីព្រោះអារក្សបានចុះមកឯអ្នករាល់គ្នា ទាំងមានសេចក្ដីឃោរឃៅជាខ្លាំង ដោយវាដឹងថា ពេលវេលាវាខ្លីណាស់ហើយ។ 』 មនុស្សជាច្រើននិយាយថាសាតាំងបានកាន់កាប់ត្រួតត្រាផែនដី។ ប៉ុន្ដែនោះមិនមែនជាអ្វីដែលគម្ពីរចែងទេ។ មនុស្សនិយាយថាសាថានបានកាន់កាប់ពីព្រោះអាដាមនិងអេវ៉ាបានធ្វើបាបនៅសួនច្បារអេដែន។ ព្រះបានអនុញ្ញាត ឲ្យ សាថានគ្រប់គ្រងពិភពលោក។ លូកា (៤: ៦)『ហើយទូលថា ខ្ញុំនឹងឲ្យអំណាច និងសិរីលំអនៃនគរទាំងនេះដល់អ្នក ដ្បិតបានប្រគល់មកខ្ញុំហើយ ខ្ញុំនឹងឲ្យដល់អ្នកណាស្រេចនឹងចិត្តខ្ញុំ 』
Comments
Post a Comment