វិញ្ញាណព្រលឹងនិងរូបកាយ

 (១០) វិញ្ញាណព្រលឹងនិងរូបកាយ

ភាពជាមនុស្សរួមមានការរួមបញ្ចូលគ្នានៃរាងកាយព្រលឹងនិងវិញ្ញាណ។ មនុស្សជាតិត្រូវបានបែងចែកទៅជារូបកាយព្រលឹងនិងវិញ្ញាណ។

ទីមួយគឺមនុស្សធ្វើឱ្យស្រស់។ មនុស្សទាំងនេះមានការគ្រប់គ្រងតិចតួចលើខ្លួនឯងដូចជាការញៀនស្រានិងញៀនគ្រឿងញៀន

ទីពីរគឺព្រលឹង។ វិញ្ញាណដែលព្រះដាក់ក្នុងរូបកាយបានស្លាប់ហើយ។ ព្រលឹងគឺជាមេនៃរាងកាយ។ ព្រលឹងមានន័យថាចំណេះដឹងអារម្មណ៍និងឆន្ទៈ។ មនុស្សថាការគ្រប់គ្រងព្រលឹងគឺខុសពីមនុស្សដែលច្បាប់ថ្មីទោះបីជាព្រលឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងពីស្រស់ក៏ដោយ។ មនុស្សដែលការគ្រប់គ្រងលើព្រលឹងមានសីលធម៌និងការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង។ តែមនុស្សមិនដឹងថាវិញ្ញាណជាប់ក្នុងខ្លួនទេវិញ្ញាណក៏ស្លាប់ទៅ។

ទីបីមនុស្សគឺគ្រប់គ្រងស្មារតី។ មនុស្សត្រូវតែបដិសេធព្រលឹងដើម្បីស្គាល់ម្ចាស់នៃរូបកាយ។ វិញ្ញាណត្រូវតែជាម្ចាស់នៃរូបកាយនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ព្រះគម្ពីរ (យ៉ូហានទី ១ ២:១៥) ចែង『កុំឲ្យស្រឡាញ់លោកីយ៍ ឬរបស់អ្វីដែលនៅក្នុងលោកីយ៍នេះឲ្យសោះ បើអ្នកណាស្រឡាញ់លោកីយ៍ អ្នកនោះគ្មានសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ‌វរ‌បិតានៅក្នុងខ្លួនឡើយ.』

នរណាម្នាក់គិតថាខ្ញុំមិនអាចជួយស្រឡាញ់ពិភពលោកដើម្បីរកលុយបានទេ។ អ្នកដែលបោះបង់ចោលគំនិតរបស់ពួកគេនៅពេលនេះគឺជាមនុស្សម្នាក់នៃស្មារតី។ យើងត្រូវតែបដិសេធព្រលឹងដើម្បីសង្គ្រោះព្រលឹង។ លោកយេស៊ូបានប្រាប់ជនជាតិយូដា ឲ្យ បដិសេធខ្លួនឯង។ មានព្រលឹងនៅក្នុងខ្លួនពួកគេ។ មានចិត្ដលោភលន់ដូចព្រះក្នុងព្រលឹងនៅក្នុងខ្លួនគេ។ ការលោភលន់នេះបានលេចមុខដល់ទេវតាជាច្រើនដែលត្រូវបានល្បួងដោយសាតាំងនៅក្នុងនគររបស់ព្រះហើយបានបង្ហាញខ្លួនអោយអេវ៉ាត្រូវបានអារក្សសាតាំងល្បួងនៅក្នុងសួនច្បារអេដែន។ ការលោភលន់នេះគឺជារូបព្រះ។ ព្រះស្អប់រូបព្រះ។ ដូច្នេះព្រះស្អប់ព្រលឹង។ ព្រះស្រឡាញ់អ្នកដែលបដិសេធព្រលឹង។