តើអ្នកណាជាម្ចាស់?

 (៤) តើអ្នកណាជាម្ចាស់?

នៅពេលដែលអ្នកក្រឡេកមើលកញ្ចក់អ្នកគិតអំពីថាមពលដើម្បីគ្រប់គ្រងសាច់ឈាមពេលខ្លះ។ តើអ្នកណាជាម្ចាស់សាច់ឈាម? វាគឺជាម្នាក់ក្នុងចំនោមពួកគេព្រលឹងនិងវិញ្ញាណ។ ព្រលឹងគឺជាគ្រាប់ពូជដែលសាតាំងបានដាំ។ វារីកចម្រើនតាមរយៈចំណេះដឹងអារម្មណ៍និងឆន្ទៈ។ វាមានរលក។ ដូច្នេះព្រលឹងគិតអំពីរឿងដោយខ្លួនឯង។ ព្រះគម្ពីរពន្យល់អំពីរឿងនេះ 『ពោរពេញទៅដោយអំពើទុច្ចរិតអំពើប្រាសចាកសីលធម៌អំពើអាក្រក់ការលោភលន់អំពើអាក្រក់ជាដើម។ ពោរពេញដោយការច្រណែនឃាតកម្មការជជែកវែកញែកបោកបញ្ឆោតភាពសាហាវ។ មនុស្សខ្សឹបខ្សៀវអ្នកដើរតាមក្រោយអ្នកដែលស្អប់ព្រះជាម្ចាស់ទោះមានអំនួតអួតអាងអ្នកបង្កើតរឿងអាក្រក់មិនស្តាប់បង្គាប់ឪពុកម្តាយដោយគ្មានការយោគយល់គ្នាដោយគ្មានសេចក្តីស្រឡាញ់តាមធម្មជាតិអាចបង្ករភាពគ្មានមេត្តា 』(រ៉ូម ១: ២៩-៣១)

វិញ្ញាណគឺជារូបព្រះ។ ស្មារតីត្រូវតែស្លៀកសម្លៀកបំពាក់។ វិញ្ញាណមិនអាចរសាត់នៅក្នុងដីបានទេដូច្នេះវិញ្ញាណនៅស្រស់បានស្លាប់ហើយ។ នៅពេលអ្នកបដិសេធព្រលឹងនៅស្រស់នោះព្រះអនុញ្ញាតឱ្យវិញ្ញាណដាក់សំលៀកបំពាក់អាថ៌កំបាំងដែលព្រះផ្តល់ឱ្យ។ នេះជាបុណ្យជ្រមុជទឹក (រ៉ូម ៦: ៤) វិញ្ញាណក៏មានរលកដែរ។ ព្រះវិញ្ញាណឆ្លើយតបនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។

ផលផ្លែនៃព្រះវិញ្ញាណគឺសេចក្តីស្រឡាញ់អំណរសន្តិភាពភាពអត់ធ្មត់សុភាពរាបសាសេចក្តីល្អសេចក្តីជំនឿសុភាពរាបសានិងភាពឆេវឆាវទាស់នឹងច្បាប់បែបនេះ។ (កាឡាទី ៥: ២២-២៣)

ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថាសម្រាប់អ្នកណាដែលចង់រួចជីវិត (ព្រលឹង) នឹងបាត់បង់ជីវិត (វិញ្ញាណ) ហើយអ្នកណាដែលបាត់បង់ជីវិត (ព្រោះព្រលឹងខ្ញុំព្រោះខ្ញុំនឹងឃើញវា) (ម៉ាថាយ ១៦:២៥) នៅពេលមនុស្សស្លាប់ទៅវិញ្ញាណ ត្រូវតែពាក់អាវផ្សេងទៀត។ តើវាជាសម្លៀកបំពាក់ភ្លើងឬខាងវិញ្ញាណ?