ការបែកបាក់នៃព្រលឹងនិងព្រលឹង
១៨) ការបែកបាក់នៃព្រលឹងនិងព្រលឹង
វិញ្ញាណគឺជារូបព្រះ។ ព្រលឹងគឺជាអារម្មណ៍ពីឪពុកម្តាយ។ ទាំងពីរនេះមិនអាចត្រូវបានផ្សំដូចជាទឹកនិងប្រេង។ ម្នាក់នឹងស្លាប់។ វិញ្ញាណបានស្លាប់ក្នុងសាច់ឈាមពីឪពុកម្តាយហើយព្រលឹងបានស្លាប់នៅក្នុងរាងកាយពីព្រះ។ ដូច្នេះវិញ្ញាណរបស់មនុស្សទាំងអស់គឺស្លាប់ព្រោះព្រលឹងនៅព័ទ្ធជុំវិញវិញ្ញាណដូចជាពស់។ វិញ្ញាណត្រូវជាប់នៅក្នុងដីឥដ្ឋ។ វិញ្ញាណមិនអាចរស់បានទេលុះត្រាតែវាកើតជារូបកាយខាងវិញ្ញាណវិញ។ យើងត្រូវតែបដិសេធព្រលឹងដែលបានកើតមកដោយមានរូបកាយខាងវិញ្ញាណ។ ខ្ញុំនឹងឆ្កាងខ្ញុំនៅលើព្រះយេស៊ូពីព្រោះខ្ញុំមានគ្រាប់ពូជពស់មួយនៅក្នុងគំនិត។ វាំងនននៃព្រះវិហារត្រូវបានបែងចែកដូចជាព្រះយេស៊ូវបានសុគត។ វិញ្ញាណនិងព្រលឹងបានញែកចេញនៅពេលយើងស្លាប់ជាមួយព្រះយេស៊ូវ។『ពីព្រោះ ឯព្រះបន្ទូលនៃព្រះរស់នៅ ហើយពូកែផង ក៏មុតជាងដាវណាមានមុខ២ ទាំងធ្លុះចូលទៅ ទាល់តែកាត់ព្រលឹង និងវិញ្ញាណ ហើយសន្លាក់ និងខួរឆ្អឹងដាច់ពីគ្នា ទាំងពិចារណាអស់ទាំងគំនិត ដែលចិត្តគិត ហើយដែលសម្រេចដែរ គ្មានអ្វីកើតមក ដែលទ្រង់ទតមិនឃើញនោះឡើយ គឺគ្រប់ទាំងអស់នៅជាអាក្រាត ហើយចំហនៅចំពោះព្រះនេត្រនៃព្រះ ដែលយើងរាល់គ្នាត្រូវរាប់រៀបទាំងអស់ទូលថ្វាយទ្រង់។ ដូច្នេះ ដែលមានសម្ដេចសង្ឃយ៉ាងធំ១អង្គ ដែលទ្រង់បានយាងកាត់អស់ទាំងជាន់ស្ថានសួគ៌ គឺព្រះយេស៊ូវជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះ នោះត្រូវតែឲ្យយើងមានចិត្តដាច់ស្រឡះនឹងជឿតាមចុះ 』(ហេព្រើរ ៤: ១២-១៤) ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះបែងចែកព្រលឹងវិញ្ញាណនិងខួរឆ្អឹងខ្នង។ ព្រលឹងគឺជាគំនិតដែលកើតចេញពីសាច់ឈាម។ វិញ្ញាណរស់ឡើងវិញនៅពេលព្រលឹងបានស្លាប់នៅលើឈើឆ្កាង។ ព្រលឹងគឺជាមនុស្សចាស់។ នេះត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក។『ដោយដឹងសេចក្ដីនេះថា មនុស្សចាស់របស់យើង បានត្រូវឆ្កាងជាមួយនឹងទ្រង់ហើយ ដើម្បីឲ្យតួអំពើបាប បានត្រូវសូន្យទៅ ប្រយោជន៍កុំឲ្យយើងនៅបម្រើអំពើបាបទៀតឡើយ 』(រ៉ូម ៦: ៦) ចំពោះអ្នកខ្លះនៅពេលដែលពួកគេបាន heard បានធ្វើឱ្យមានការខឹងសម្បារតែមិនមែនទាំងអស់ដែលចេញមកពីស្រុកអេស៊ីបដោយលោកម៉ូសេទេ។ ប៉ុន្តែតើគាត់បានសោកសៅជាមួយអ្នកណាអស់រយៈពេលសែសិបឆ្នាំ? តើមិនមែនជាមួយពួកអ្នកដែលបានធ្វើបាបហើយសាកសពរបស់ពួកគេនៅទីរហោស្ថានទេ?『ចុះតើអ្នកណាដែលឮ រួចកើតបះបោរនោះ តើមិនមែនជាអស់អ្នក ដែលលោកម៉ូសេបាននាំចេញពីស្រុកអេស៊ីព្ទទេឬអី តើទ្រង់គ្នាន់ក្នាញ់នឹងអ្នកណា នៅរវាង៤០ឆ្នាំនោះ តើមិនមែននឹងអស់អ្នកដែលបានធ្វើបាប ដែលសាកសពរបស់គេបានដួល នៅទីរហោស្ថានទេឬអី ហើយតើទ្រង់បានស្បថនឹងអ្នកណាថា «វារាល់គ្នាមិនត្រូវចូល ទៅក្នុងសេចក្ដីសម្រាក របស់អញសោះឡើយ» បើមិនមែននឹងអស់អ្នក ដែលមិនស្តាប់បង្គាប់ទេ ដូច្នេះ យើងឃើញថា អ្នកទាំងនោះពុំអាចនឹងចូលបានទេ ដោយព្រោះគេមិនជឿ។ 』 (ហេព្រើរ ៣: ១៦-១៩) ប្រជាជនហេព្រើរគឺជាប្រជាជនដែលបានធ្វើឱ្យព្រះរំជួលចិត្តនៅក្នុងទីរហោស្ថានអស់រយៈពេល ៤០ ឆ្នាំ។ នៅក្នុងព្រះវិហារសព្វថ្ងៃនេះសមាជិកភាគច្រើនគឺដូចនេះ។ ព្រលឹងវិញ្ញាណនិងខួរឆ្អឹងត្រូវតែត្រូវបានគេបោសសំអាតមុនពេលពួកគេកើតជាថ្មី។ វាមានន័យថាបដិសេធអ្វីៗទាំងអស់ពីមុន។
Comments
Post a Comment